Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μαρία Κωνσταντοπούλου
Ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στο εισαγωγικό σημείωμά του στο πλαίσιο της δημόσια διαβούλευσης του σχεδίου νόμου αναφέρει ότι: «σκοπός του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι η οικονομικότερη και αποδοτικότερη λειτουργία των δημόσιων οργανισμών που εξυπηρετούν δημόσια αγαθά και παρέχουν αναγκαίες υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο, με όσο το δυνατόν λιγότερο δημοσιονομικό κόστος και μικρότερη επιβάρυνση του έλληνα φορολογούμενου». Εάν πραγματικά είναι αυτός ο σκοπός θα πρέπει να αποσυρθούν τα άρθρα 7 και 9 που αναφέρονται στα ερευνητικά κέντρα ΕΚΚΕ και ΚΕΤΕΑΘ, που αποτελούν παραγωγικούς φορείς του ελληνικού δημοσίου προσφέροντας θέσεις εργασίας και σημαντικές εισροές στο Κράτος από ανταγωνιστικά ερευνητικά προγράμματα. Εάν πραγματικά θέλει το ελληνικό κράτος να προχωρήσει στην ορθολογική αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης προς όφελος του κοινωνικού συνόλου θα πρέπει να το κάνει συντεταγμένα με επιστημονική και οικονομική τεκμηρίωση. Ειδικότερα δεν θα πρέπει να ξεχνούν οι συντάκτες του νομοσχεδίου ότι τα ερευνητικά κέντρα (Ν1514/85) όπως και τα ΑΕΙ διέπονται από συγκεκριμένους νόμους διαφορετικούς από τις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες. Επιπλέον υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Τεχνολογίας (Ε.Σ.Ε.Τ), το ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της Πολιτείας αρμόδιο για τη διαμόρφωση και υλοποίηση της εθνικής πολιτικής Έρευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας. Η ερευνητική κοινότητα διερωτάται εάν ζητήθηκε η γνώμη του ΕΣΕΤ για τις συγχωνεύσεις αυτές και αν ναι ποια είναι αυτή. Κύρια Ερευνήτρια, ΕΚΕΦΕ «Δ»
 
 
Δρ. Μάνος Κουτράκης
Δεν θέλω να επαναλάβω όσα πολύ σωστά αναφέρουν οι προλαλήσαντες και ειδικά η κα Βώκου (πρόεδρος Επιτροπής Φύση), ο κ. Μπούσμπουρας, κά. για τα αρνητικά της κατάργησης/συγχώνευση των ΦΔ, θα ήθελα μόνο να εστιάσω σε ένα μόνο σημείο. Αυτό είναι η διαχείριση των υγροτοπικών περιοχών της χώρας μας (ανάμεσα σε αυτές και οι γνωστές “Ramsar” περιοχές) που πριν τη δημιουργία των ΦΔ δεν είχαν κανέναν να ασχοληθεί με τη διαχείριση και την προστασία τους. Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία περίπου και ήδη σε αυτές στις περιοχές, όπως η Λίμνη Κερκίνη, Βόλβη, Δέλτα Αξιού, Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδα-Ισμαρίδα, Αμαβρακικός, Παμβώτιδα, Μεσολόγγι, κλπ έχει κατακτηθεί ένα επίπεδο συνεργασίας με τοπικούς φορείς και σε κάποιες περιοχές είναι ήδη ορατές οι πρώτες ενδείξεις «ολοκληρωμένης διαχείρισης». Αν αυτό σας φαίνεται λίγο, δείτε πόσα συστήματα (π.χ. δασικά) μετά από δεκαετίες διαχείρισης μπορούν σήμερα να ισχυριστούν ότι εφαρμόζουν ολοκληρωμένη διαχείριση με αναλυτική γνώση της χλωρίδας και πανίδας και δράσεις και δραστηριότητες σύμφωνα με ένα Σχέδιο Διαχείρισης. Η γιγαντιαία αυτή συγκέντρωση αρμοδιοτήτων 2-3 ΦΔ που πριν λειτουργούσαν τοπικά, σε ένα ΦΔ είναι σίγουρο ότι θα μειώσει το επίπεδο προστασίας με ότι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό. Παρόλα αυτά υπάρχουν και «παράδοξα», έτσι ενώ οι περισσότερες συνενώσεις προωθούν «ομοειδείς» ΦΔ (π.χ. Εθνικούς Δρυμούς ή υγροτοπικές περιοχές μεταξύ τους), έχουμε και δυο περιπτώσεις όπου υγροτοπικά συστήματα συνενώνονται με ορεινά/δασικά συστήματα (!!). Και αν η 1η περίπτωση αυτή του Δέλτα Έβρου με το Δάσος Δαδιάς έχει κάποια χαρακτηριστικά, όπως η εγγύτητα, που μπορεί να δικαιολογούν την πρόταση (όχι όμως και την υλοποίησή της), η 2η αυτή της συνένωσης των υγροτοπικών περιοχών του Δέλτα Νέστου-Βιστωνίδας-Ισμαρίδας (ήδη συνενωμένες 2 Ramsar περιοχές και παλιότερα 3 με την επωνυμία Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης) με την Οροσειρά Ροδόπης προκαλεί πολλά ερωτήματα!! Αυτό γιατί δεν υπάρχει τίποτα «κοινό» μεταξύ των 2 ΦΔ, ούτε είναι κοντά (η έδρα του καθενός είναι σε διαφορετικούς νομούς και σε απόσταση >150 χλμ), ούτε είναι μικρές (είναι αντίστοιχα οι δυο μεγαλύτερες στην κατηγορία τους, 1,7 εκ στρέμματα η Ροδόπη, 1 εκ. στρέμματα το ΕΠ ΑΜΑΘ) και βέβαια ούτε έχουν κοινό επιστημονικό αντικείμενο, ούτε όμως και σχετικές επαγγελματικές ομάδες (το ένα έχει κυρίως ψαράδες στις 22 λιμνοθάλασσες) και τέλος εντελώς διαφορετικές «πιέσεις» (το ΕΠ ΑΜΑΘ περιλαμβάνει πολλές αστικές περιοχές όπως Κεραμωτή, Χρυσούπολη, Πόρτο Λάγος, κλπ). Πως αυτές οι 2 περιοχές θα «συνενωθούν» και πως θα γίνεται η διαχείριση από «μακριά» και από διαφορετικούς επιστήμονες (που εθελοντικά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους τώρα και δεν ξέρω κατά πόσο θα δεχτούν να το κάνουν όταν θα πρέπει συνεχώς να ταξιδεύουν ή να αντιμετωπίσουν άγνωστα σε αυτούς θέματα…) είναι άγνωστο. Όσο για την «κόντρα» των δασικών υπηρεσιών που φαίνεται ότι δεν θέλουν τους ΦΔ γιατί θεωρούν ότι οι ΦΔ σφετερίζονται το ρόλο και τη λειτουργία της δασικής υπηρεσίας, πιστεύω ότι θα μπορούσαν να είναι οι καλύτεροι συνεργάτες και να αλληλοσυμπληρώνονται (όπως συμβαίνει με τα Δασαρχεία Ξάνθης και Καβάλας στο Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης). Με εκτίμησηΔρ. Μάνος ΚουτράκηςΤακτικός Ερευνητής ΕΛΓΟ-ΙΝΑΛΕΠρόεδρος ΔΣ ΦΔ ΕΠ ΑΜΑΘ
 
 
Χάρις Συμεωνίδου
Μετά απο 60 χρόνια λειτουργίας το μοναδικό δημόσιο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών της χώρας ουσιαστικά καταργείται. Καθόλου παράδοξο εφόσον το μόνο πού δεν χρειάζεται τώρα στους κυβερνώντες είναι να φωτίζονται και να αναλύονται τα τεράστια κοινωνικο-οικονομικά προβλήματα της χώρας. Εφόσον η κοινωνία οδηγείται σε διάλυση γιατί να υπάρχουν επιστημονικές αποδείξεις της πορείας καταστροφής της? Το εξαιρετικό επιστημονικό εργο του ΕΚΚΕ και η εμπειρία των ερευνητώντου, αποτελούν εγγύηση για σημαντική συνεισφορά στην αντιμετώπιση της κρίσης,εφόσον αυτό είναι επιθυμητό από την Πολιτεία. Αλλά είναι? Η αλλαγή των αποφάσεων για το ΕΚΚΕ θα αποτελούσε τουλάχιστον κάποια ένδειξη ενδιαφέροντος, αλλά και σεβασμού σ ενα φορέα που ούτε η δικτατορία τόλμησε να αγγίξει. Χάρις Συμεωνίδουπρώην διευθύντρια ερευνών ΕΚΚΕ,επισκέπτρια καθηγήτρια κοινωνικής δημογραφιας Paris III,Sorbonne Nouvelle
 
 
bioannis
Τα σχόλια του κ. Μπούσμπουρα αλλά πολύ περισσότερο της κας Βώκου, που με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο, με έκαναν να μην βρίσκω μια αιτία να γράψω κάτι παραπάνω σχετικά με την επαπειλούμενη αναίρεση του ρόλου και της λειτουργίας των ΦΔ με πρόσχημα την κρίση. Ωστόσο, το ιδιαίτερα πικρόχολο, κακόβουλο και ατιμωτικό σχόλιο για τους ΦΔ (και όχι μόνο) του «ΚΗΦΙΣΟΣ» χρειάζεται μια «έξτρα» απάντηση. Η περίφημη συμμετοχή του κράτους είναι στο 5% των κοινοτικών πόρων και πάντα μεταφραζόταν σε προσφερόμενες εργατοώρες κυρίως από τα κατά τόπους δασαρχεία. Συνεπώς, αυτή η (επουσιώδης) συμμετοχή του κράτους, ήταν και είναι μια ευκαιρία για τη δασική υπηρεσία να εκμεταλλευτεί (και καλώς κάνει) «θέσεις εργασίας» έστω και ελάχιστες (π.χ φύλακες) στα κάθε φορά προγράμματα. Η οποιαδήποτε μείωση αυτού του ποσοστού, μόνο ως αίτημα μείωσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων θα μπορούσε να νοηθεί (!!), αλλά και αυτό στην πράξη θα σήμαινε μείωση των «ευκαιριών εργασίας» στα ίδια τα δασαρχεία. Και σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, δεν πρόκειται περί «εξοικονόμησης», «περιορισμό της σπατάλης», «εξορθολογισμό» κ.λ.π. αλλά εισαγωγή σοβαρών εμποδίων στην φυσιολογική ροή κονδυλίων από την ΕΕ και το άνοιγμα της προοπτικής νέων προστίμων (πιθανότατο!!) για αθέτηση συμφωνιών σχετικά με την εξέλιξη των προγραμμάτων που ήδη «τρέχουν». Ο κ. Γκατζογιάννης δεν λέει κάτι καινούργιο. Σέβομαι την άποψή του, αλλά εκφράζει την εξ΄ αρχής θέση των δασολόγων και της δασικής υπηρεσίας: οι «ΦΔ να περάσουν στα δασαρχεία», πρόταση που αν δεν κάνω λάθος είναι παράτυπη και έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την ευρωπαϊκή πολιτική για τις ΠΠ. Γι’ αυτό εξ’ άλλου έγιναν οι ΦΔ και πήραν τη μορφή ΝΠΙΔ και όχι τη μορφή δημόσιας (κρατικής) υπηρεσίας. Η ουσία αυτής της κίνησης ήταν (και θάπρεπε να συνεχίσει να είναι) να διαμορφωθεί ένα συμβουλευτικό σώμα (οι ΦΔ δηλαδή), συνισταμένη των απόψεων της κοινωνίας, μέσα από παραγωγικούς φορείς, περιβαλλοντικές οργανώσεις, αυτοδιοίκηση, δασαρχεία κ.λ.π. Στην πράξη (και δεν αναφέρομαι στις προθέσεις οποιουδήποτε δασολόγου σε προσωπικό επίπεδο) φαίνεται ακόμη μια φορά η ανταγωνιστική και εχθρική στάση των τοπικών δασαρχείων (υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις) που αντιστάθηκαν και αντιστέκονται στο ρόλο και τη λειτουργία των ΦΔ, γιατί θεωρούν ότι οι ΦΔ σφετερίζονται το ρόλο και τη λειτουργία της δασικής υπηρεσίας. Δεν είναι λογικό όμως, μια κρατική υπηρεσία με λειτουργία τόσων χρόνων όπως η δασική υπηρεσία, που δεν ήταν στη λογική της «η πέραν της οικονομικής διαχείρισης» και υλικής αποτίμησης των λειτουργιών των δασικών οικοσυστημάτων (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πρωτοπόρων δασαρχείων και δασολόγων -αλλά και βιολόγων που εργάζονται στις δασικές υπηρεσίες τα τελευταία χρόνια- αλλαγής αυτής της λογικής), που σημαδεύτηκε από σκάνδαλα και τη «γνωστή ανικανότητα» όλων των τύπων της κρατικής μηχανής, που «δεν ξέρει» (και δεν έκανε κανένα κόπο να μάθει) πόσοι λύκοι, πόσες αρκούδες (για παράδειγμα) υπάρχουν στην Ελλάδα … να διεκδικεί τον ρόλο και τη λειτουργία των ΦΔ; Ακόμη και σήμερα, όταν ρωτάμε τα κατά τόπους δασαρχεία «πόσα αγριογούρουνα θηρεύτηκαν την κυνηγετική περίοδο» τάδε, είτε δεν υπάρχει απάντηση, είτε η απάντηση είναι του τύπου «πολλά». Στην επανάληψη της ερώτησης «πόσα πολλά;» η απάντηση (αν υπάρχει) είναι «περισσότερα από πέρσι». Τι χρειάζεται τελοσπάντων για να υλοποιηθεί η καταγραφή και παρακολούθησης του «θηραματικού πλούτου» της χώρας; Τόσο δύσκολο είναι; Αν δεν μπορούν, ή για διάφορους λόγους δεν θέλουν να το κάνουν, δεν θάπρεπε να δώσουν μια πειστική εξήγηση και να σκεφτούν ποιος είναι ο λόγος που δεν ανταποκρίθηκαν χρόνια τώρα σε αυτή την «μεταϋλιστική» διαχειριστική ανάγκη των δασικών οικοσυστημάτων της χώρας; Τα κακεντρεχή σχόλια, για βιολόγους, Golden boys, «βιομηχανίες μελετών», εκτός από την αυτιστική αναπαραγωγή φημών και ανυπόστατων σχολίων (επισκεφτείτε τον εισαγγελέα κ. ΚΗΦΙΣΣΟΣ), «ορκισμένων εχθρών» των ΦΔ (γιατί έτσι υπερασπίζονται τα άνομα συμφέροντά τους) ανακυκλώνουν συνομωσίες ασχέτων και βαθιά συντηρητικών ανθρώπων. Κυρίως όμως, προσβάλουν ανθρώπους όπως ο κ. Γκατζογιάννης, συντάκτης ή συμμέτοχος σε πολλές ΕΠΜ. Τολμήστε να μιλήσετε στον κ. Γκατζογιάννη για «βιομηχανίες μελετών». Δεν ισχυρίζομαι φυσικά, ότι όλες οι μελέτες είναι «άγιες και αγγελικά πλασμένες» αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί φταίνε οι ΦΔ ή οι βιολόγοι γι’ αυτό. Κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους από χαρά και ικανοποίηση, μετά το ατόπημα της νέας κυβέρνησης να βάλει σε τροχιά ακύρωσης τους ΦΔ, και μάλλον για να ικανοποιηθούν αυτοί, που επιτέλους θα αρχίσουν τις «χρυσοφόρες μπίζνες» τους στη ελληνική φύση, εξελίσσεται όλο αυτό το «παράδοξο» σχετικά με τους ΦΔ (για να το πω κομψά). Μακάρι τα δασαρχεία να μπορούσαν να ανταποκριθούν στην ανάγκη προστασίας, διατήρησης, παρακολούθησης των βιοτικών τους στοιχείων αλλά και της άρσης των απειλών στα δασικά οικοσυστήματα της χώρας (και τα θαλάσσια; τα υγροτοπικά ; τα αλπικά οικοσυστήματα; τα αγροδασικά τοπία;) και ας μένανε οι «κακοί βιολόγοι» και οι «οικολόγοι που αμολάνε φίδια» χωρίς δουλειά. Υπάρχουν αιτίες που σε αυτή τη χώρα, πιάσαμε «πάτο» πλέον. Πιο κάτω δεν πάει, και «ο θεός ας βάλει το χέρι του»!!
 
 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΚΕΡΗΣ
Κυρίες, κύριοι,Με την απογραφή Δασών του 1992 το ποσοστό δασοκάλυψης της Χώρας μας ανέρχεται σε της 49,3%, που μεταφράζεται σε περισσότερα από 65 εκατομμύρια στρέμματα με 25,4% βιομηχανικά δάση και 23,9% μη βιομηχανικά δάση. Σε αυτά αν προσθέσουμε τους βοσκότοπους, 12,5%, τις γυμνές – βραχώδεις εκτάσεις (1,6%) και τα ορεινά ύδατα, 65% των εδαφών της Επικράτειας διαχειρίζεται και προστατεύει η Ελληνική Δασική Υπηρεσία, δηλ. 85 εκατομμύρια στρέμματα, από τα 132 της συνολικής έκτασης της Χώρας.Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει από κανέναν την πρόθεση για την καλύτερη διαχείριση και προστασία όλων των Δασών της Χώρας, Δασικών Εκτάσεων και γενικά δασικών εδαφών.Ο κατακερματισμός όμως των αντικειμένων και η ανάθεσή τους σε διαφορετικούς φορείς, όχι σπάνια, για να μην πούμε συνήθως, δημιουργούν σύγχυση και αποφυγή ευθυνών.Οπωσδήποτε είναι τρέλα με τη σημερινή οικονομική δυσπραγία να αποποιείται κάποιος ευρωπαϊκά κονδύλια, όπως αυτά που αφορούν τις προστατευόμενες περιοχές.Η Δασική Υπηρεσία «πληρώνει» το λάθος της να είναι ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ του στενού λεγόμενου τομέα.Κατά την εφαρμογή του 92/43 ΚΑΝ της ΕΟΚ και υλοποίηση του έργου NATURA 2000 (1/6/1994 μέχρι 31/3/1996), η Χώρα μας είχε το μεγαλύτερο ποσοστό Δημοσίων Δασών (77,5%) ανάμεσα στις 15 τότε Χώρες με δεύτερη την Ιρλανδία (64%)Επόμενο ήταν οι αποφάσεις για επιδοτήσεις και ενισχύσεις να αφορούν μη Δημόσιους Φορείς. (Τότε ειπώθηκε χωρίς να υποστηρίζω πως ίσχυσε, ότι η Ιρλανδία πέτυχε την επιδότηση – ενίσχυση και των Δημοσίων Δασών της).Το μόνο αντικείμενο που αποφασίστηκε για ενίσχυση ήταν αυτό το δασοπυρκαγιών, αντικείμενο που από το 1998 κατατμήθηκε και ανατέθηκε σε διαφορετικούς φορείς η πρόληψη και η καταστολή, με αποτέλεσμα να δίδονται για την πρόληψη ψίχουλα (αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).Με τη μεγάλη διεύρυνση συνολικά τα μη Δημόσια Δάση στην Ε.Ε. ανέρχονται σε ποσοστό 60% , ήτοι 78.245.000 Ha και τα Δημόσια σε (μη ευκαταφρόνητο) ποσοστό 40% , ήτοι 52.685.000 Ha (Π. Π. Κουλελής Αν. Κ. Παπασταύρου Δασική πολιτική και δασικές συνθήκες στην διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση).Μήπως λοιπόν και η γενική Ευρωπαϊκή Δασική Πολιτική θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, καθώς προστίθενται άλλα 19,9 εκατομμύρια Ha με την είσοδο της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και μελλοντικά της Τουρκίας (ε.α.)Οι τοποθετήσεις και προσεγγίσεις του θέματος του στυλ γιατί η Δασική Υπηρεσία και όχι οι Φορείς Διαχείρισης και το αντίστροφο, ή οι Δασολόγοι, οι Βιολόγοι, οι Ορνιθολόγοι … δεν λύνουν το πρόβλημα.Η Δασική Υπηρεσία αποτελούσε, ακόμη και σε δύσκολες εποχές, έναν τέλειο, κατά τα ανθρώπινα, μηχανισμό πρόληψης και πάταξης των Δασικών ανομημάτων.Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο στη Χώρα μας να κατηγοριοποιείται η προστασία και η φύλαξη των Δασών της;Έτσι βλέπουμε εκτός από τα ψίχουλα της πρόληψης των πυρκαγιών σε σύγκριση με την καταστολή (1/50) να έχουμε τη Δασική Υπηρεσία καθηλωμένη χωρίς προσωπικό χωρίς οχήματα με καταργημένες μονάδες Δασοπροστασίας και οι Φορείς Διαχείρισης κινούνται με σχετική οικονομική άνεση.Ανεξάρτητα από τη πηγή των δαπανών και των πιστώσεων η Ελληνική Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει ΕΝΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, όπως ΕΝΙΑΙΑ οργανικά σύνολα αποτελούν τα Δασικά Οικοσυστήματα…Είναι συγκινητικά τα κείμενα όπου με τόση θέρμη υποστηρίζεται η ανάγκη προστασίας των προστατευόμενων περιοχών, ειδικά των κατοίκων της Κεφαλονιάς, που είναι άξιοι συγχαρητηρίων.Αναρωτιέμαι όμως από το 1962, που ιδρύθηκε ο Ε.Δ. Αίνου μέχρι το 2002 που συστάθηκε ο Φ.Δ. πώς προστατεύονταν ο Ε.Δ., όπως και κάθε άλλος Ε.Δ. της Χώρας.ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙΠρέπει να ξέρετε πως αν δεν εφαρμοσθούν προγράμματα που θα αντιμετωπίσουν (πρακτικά) τα προβλήματα, που ολοένα αυξάνουν, στις σχέσεις των δασόβιων και παραδασόβιων πληθυσμών με το Δάσος, όταν η παράνομη και με μορφή επιδημίας καυσοξύλευση (αναφέρομαι σε ένα πρόβλημα), αποψιλώσει τις εκτός των προστατευομένων περιοχών εκτάσεις, όπου η Δ.Υ. φυτοζωεί, τότε καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να σταματήσει την επιδημία έξω από αυτές…Όπως και η φωτιά αν δεν σταματήσει στο Δάσος θα πάει στα σπίτια και το νερό αν δεν σταματήσει στο βουνό θα πλημμυρίσει ο κάμπος…