Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΒΕΘ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗΤΩΝ ΕΚΘΕΣΙΑΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑΣ Ορθά αναγνωρίζεται ότι οι εξαγωγές, ο τουρισμός και οι επενδύσεις συγκροτούν στην παρούσα φάση της οικονομικής συγκυρίας τις κατεξοχήν πηγές ενίσχυσης της τελικής ζήτησης και κατά τούτο η προώθηση της εξωστρέφειας αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Προς το σκοπό αυτό θεωρείται ότι είναι απαραίτητο να ενταχθούν για λόγους καλύτερου συντονισμού και πραγματοποίησης οικονομιών κλίμακας όλες οι διάσπαρτες σήμερα δραστηριότητες του δημόσιου τομέα που αφορούν την εξωστρέφεια κάτω από ένα ενιαίο φορέα με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το εγχείρημα ξεπερνά την απλή συγχώνευση τριών ΑΕ, της ΔΕΘ, HELEXPO και του ΟΠΕ έχοντας σκοπό τη διαχείριση πληθώρας άλλων δημόσιων κονδυλίων που κατευθύνονται προς δράσεις προβολής και εξωστρέφειας.Το σκοπούμενο λοιπόν εγχείρημα θέτει υπό την ίδια σκέπη τις εξής ακόλουθες λειτουργίες:- την επεξεργασία και τη διαμόρφωση στρατηγικής marketing για το σύνολο της χώρας, την καλλιέργεια ισχυρού brand name, την προβολή αυτής και τη διενέργεια ερευνών αγοράς για τις χώρες στόχευσης των ελληνικών εξαγωγών- τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων στην Ελλάδα και το εξωτερικό- τη διοργάνωση και υποστήριξη επιχειρηματικών αποστολών υπό την επίσημη αιγίδα της ελληνικής πολιτείας- τη λειτουργία και διαχείριση εκθεσιακών κέντρων.Είναι εμφανές ότι η πρώτη λειτουργία ταιριάζει περισσότερο προς το χαρακτήρα παροχής δημόσιων αγαθών, με την έννοια ότι το αποτέλεσμα αυτών των επιμέρους δράσεων είναι ωφέλιμο για το σύνολο της χώρας και για κάθε μία επιχείρηση ξεχωριστά, αλλά παρόλα αυτά καμία εξ αυτών δε θα ήταν διατεθειμένη άμεσα και οικειοθελώς να συμμετάσχει στις δαπάνες κάλυψης των δράσεων αυτών. Κατά συνέπεια η μοναδική πηγή χρηματοδότησης αυτής της λειτουργίας μπορεί να είναι μόνο ο κρατικός προϋπολογισμός.Οι άλλες τρεις λειτουργίες κάλλιστα χρηματοδοτούνται μέσω των διαδικασιών της αγοράς. Η δαπάνη για τη συμμετοχή σε επιχειρηματικές αποστολές και εκθεσιακά γεγονότα καλύπτεται συνήθως από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και η διαχείριση εκθεσιακών κέντρων γίνεται επίσης με την επ’ αμοιβή διάθεση των σχετικών χώρων.Η ανάμειξη αυτών των λειτουργιών κάτω από την ίδια σκέπη δημιουργεί σημαντικά λειτουργικά προβλήματα τα οποία δεν έχουν τύχει απ’ ότι φαίνεται της σχετικής προσοχής κατά τη διαμόρφωση του σχετικού εγχειρήματος. Πρώτον, προκύπτει ένα θέμα σχετικά με τη νομική οργάνωση του σχήματος (ΝΠΔΔ ή ΑΕ) καθότι όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το σχήμα χρηματοδοτείται κατεξοχήν από δημόσιους πόρους. Δεύτερον, με το παραπάνω δεδομένο η διοίκηση, τα στελέχη και οι εργαζόμενοι σε αυτό τον οργανισμό δεν θα έχουν επαρκή κίνητρα για να επιδιώκουν την μεγαλύτερη συμμετοχή του φορέα αυτού στο εκθεσιακό έργο, αφού και μόνο η αίσθηση της σταθερής δημόσιας χρηματοδότησης εκτρέπει τους λαμβάνοντες και υλοποιούντες τις σχετικές αποφάσεις να προσαρμόζονται με ταχύτητα στα δεδομένα των εκθεσιακών αγορών. Τρίτον, ο οργανισμός αυτός θα βρεθεί εκτεθειμένος, έναντι των επιτροπών ανταγωνισμού της Ελλάδας και της ΕΕ, διότι ακόμη και αν δεν είναι πραγματικότητα θα δημιουργείται πάντοτε η εντύπωση ότι δημόσιοι πόροι κατευθύνονται προς τη στήριξη επιχειρήσεων (το γνωστό θέμα του state aid) και προκαλούν εκτροπή και στρέβλωση του ανταγωνισμού. Τέταρτον, εάν γίνει προσπάθεια να επιλυθούν όλα αυτά τα προβλήματα με την οργάνωση μιας κατάλληλης λογιστικής απεικόνισης το επιχείρημα των οικονομιών κλίμακος γρήγορα θα αναστραφεί. Πέμπτον, δεν είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς με ποιο τρόπο θα στελεχωθεί ο υπερμεγέθης αυτός οργανισμός, ενώ δεν είναι αμελητέα και τα προβλήματα που μπορεί να αναφύονται με την ώσμωση στελεχών και εργαζομένων εθισμένων σε διαφορετικές επιχειρηματικές παραδόσεις. Το εγχείρημα λοιπόν είναι εξ αρχής δυσχερές και οι παραπάνω παρατηρήσεις οφείλουν να προβληματίσουν τους έχοντες τη σχετική πρωτοβουλία. Επιπλέον όμως υπάρχει και μία ειδική συνιστώσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Θεσσαλονίκη που αφορά τις εκθεσιακές δραστηριότητες σ’ αυτή.Είναι απαραίτητο για τη διατήρηση και προσέλκυση εκθεσιακών δραστηριοτήτων Θεσσαλονίκη να επιλυθεί το σημαντικό πρόβλημα του εκθεσιακού κέντρου. Με δεδομένη την παρούσα δημοσιονομική αδυναμία της χώρας μας η εξεύρεση στρατηγικού εταίρου για το σκοπό αυτόν είναι απαραίτητη. Αυτό σημαίνει ότι, η αναγκαία επένδυση θα πρέπει να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια και με χρονική παραχώρηση αξιοποίησης άλλων συναφών δραστηριοτήτων που θα επιτρέψουν την επικερδή ανάκτηση των προσφερόμενων κεφαλαίων. Ο στρατηγικός αυτός επενδυτής για το εκθεσιακό κέντρο δεν έχει απαραίτητα τα χαρακτηριστικά ενός διοργανωτή εκθέσεων, άλλωστε είναι αμφίβολο εάν υπάρχουν διοργανωτές εκθέσεων διεθνώς που θα επιθυμούσαν να δεσμεύσουν ένα σημαντικά μεγάλο ποσό ύψους 200 εκ.€ περίπου για να αποκτήσουν μια προνομιακή σχέση ως προς τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων. Από τα παραπάνω γίνεται εμφανές ότι, υπαγόμενο το εκθεσιακό κέντρο της πόλης μας στην ίδια σκέπη με τις υπόλοιπες λειτουργίες, είναι εντελώς απίθανο να εξεύρει στρατηγικό επενδυτή με τη μέθοδο του ΣΔΙΤ. Αντίθετα, θα ήταν πιο εύκολο – τουλάχιστον αυτό δείχνει η μέχρι τώρα ενασχόληση με τα εκθεσιακά δρώμενα – να παρουσιαστεί ενδιαφέρον από διεθνείς διοργανωτές εκθέσεων αποκλειστικά και μόνο για τη συμμετοχή και τη στρατηγική συμμαχία για τις εκθεσιακές δραστηριότητες που αναλαμβάνει σήμερα η HELEXPO.Προχωρώντας στη σκέψη με βάση τα παραπάνω δεδομένα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το σκοπούμενο εγχείρημα ενέχει τον κίνδυνο πλήρους απαξίωσης του εκθεσιακού κέντρου της πόλης μας και κατά συνέπεια μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει και στην εξαφάνιση κάθε είδους εκθεσιακής δραστηριότητας από τη Θεσσαλονίκη. Συμπερασματικά θεωρούμε ότι, οφείλουμε να αναζητήσουμε δύο ειδών στρατηγικούς επενδυτές, τον ένα αποκλειστικά και μόνο για τον εκσυγχρονισμό του εκθεσιακού κέντρου και το δεύτερο αποκλειστικά και μόνο για τη διεύρυνση των εκθεσιακών δραστηριοτήτων που διοργανώνονται σήμερα από τη HELEXPO και την καλύτερη πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές. Επιπλέον, θεωρούμε ότι το εκθεσιακό κέντρο πρέπει να είναι ανοικτό και σε άλλους διοργανωτές εκθέσεων τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Αυτό συνεπάγεται ότι με κάποιο τρόπο πρέπει να υπάρχει μια κάποιας μορφής διάκριση μεταξύ του φορέα διαχείρισης του εκθεσιακού κέντρου και του φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών γεγονότων και η προσφορότερη κατά την άποψη μου λύση για αυτό είναι η άλλωστε ήδη εκφρασθείσα βούληση της ΔΕΘ ΑΕ για θυγατροποίηση της HELEXPO από τη ΔΕΘ.Θεωρούμε επίσης ότι, είναι απολύτως εφικτό να αναλάβει ο φορέας διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων και τη διοργάνωση αυτών στο εξωτερικό, εκτιμώντας μάλιστα ότι υπάρχουν δυνατότητες στο σημείο αυτό για σημαντικές οικονομίες κλίμακος. Στον ίδιο φορέα μπορεί εξάλλου να ανατεθεί και η διοργάνωση επιχειρηματικών αποστολών που φέρουν την αιγίδα του ελληνικού δημοσίου.Από τα παραπάνω αναφερθέντα ελπίζουμε να γίνεται κατανοητή η άποψή μας για την αντιμετώπιση του θέματος: Ο Οργανισμός Εξωστρέφειας με αποκλειστική πηγή τη δημόσια χρηματοδότηση θα πρέπει να είναι ξεχωριστή νομική οντότητα, ο δε φορέας διαχείρισης εκθεσιακού κέντρου να έχει ως θυγατρική εταιρία υπό κοινή διοίκηση το φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων.Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες πρέπει να εξεταστούν ως προς τη λειτουργικότητά τους. Όμως η συμπίληση δραστηριοτήτων που φέρουν τον χαρακτήρα δημόσιων αγαθών με αυτές που κάλλιστα μπορεί να έχουν το χαρακτήρα των ιδιωτικών υπηρεσιών αποτελεί τραγικό σφάλμα που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες και για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος και για τους εμπλεκόμενους σε αυτό αλλά επιπλέον και για το μέλλον της Θεσσαλονίκης.
 
 
E. Kουράκου
Προς τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Η κατάργηση δια της συγχωνεύσεως της αυτοτέλειας ενός φορέα με μακροχρόνια παράδοση, για την κοινωνική έρευνα όπως είναι το «Ε.Κ.Κ.Ε.», με την αυθαίρετη «μεταφορά» του σε άλλο ερευνητικό φορέα, με άλλα όλως διαφορετικά αντικείμενα ερευνητικού έργου, καταδεικνύει για μια ακόμη φορά τον κακό σχεδιασμό των «ιθυνόντων» και την αέναη προχειρότητα των αποφάσεων. Σήμερα που τα κοινωνικά προβλήματα διογκώνονται και η ελληνική κοινωνία μαστίζεται από τη φτώχεια, την ανεργία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, που οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται και η οικονομική κρίση πλήττει σε μεγαλύτερο βαθμό τις γυναίκες η τριμερής κυβέρνηση αποφάσισε να καταργήσει δια μιας το ΕΚΚΕ, σπαταλώντας έτσι το τεράστιο επιστημονικό κεφάλαιο πουεργάζεται σε αυτό σήμερα. Για άλλη μια φορά , μέσα από βεβιασμένες πολιτικές αποφάσεις και χωρίς ουσιαστική εξοικονομιση πόρων, επιχειρείται να σταματήσει τομακρόχρονα δημιουργικό έργο του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών που επί 60 χρόνια συμβάλει στην εμπειρική διερεύνηση των κοινωνικών ζητημάτων καιπροβλημάτων που συντελούνται στη χώρα μας E. Kουράκου , Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβούλιου του «Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας»,evkour@gmail.com
 
 
Γιώργος Χρυσικός
Η παράγραφος 4) (η οποία δεν διατυπώνεται ως μεταβατική) διαιωνίζει τον όρο «πρώην ΕΙΕ», και αντίκειται στο πνεύμα της συγχώνευσης που δεν μπορεί να είναι άλλο από την δημιουργία ενός ευρύτερου, ισχυρότερου, αλλά πάντως ενιαίου ερευνητικού φορέα. Αν και θα μπορούσε να συζητήσει κανείς την αύξηση του αριθμού των εκπροσώπων των εργαζομένων στα ΔΣ των ερευνητικών κέντρων της ΓΓΕΤ, αυτή θα αφορούσε κατηγορίες εργαζομένων και όχι συγκεκριμένα ινστιτούτα σε βάρος άλλων. Εξ άλλου τα ινστιτούτα εκπροσωπούν στα ΔΣ οι Διευθυντές τους ex officio. Η πρόβλεψη για ειδικούς εκπροσώπους του προσωπικού του ΕΚΚΕ (που δεν θα είναι το πολυπληθέστερο ινστιτούτο στο ΕΙΕ) επιβάλλει διαχωριστικές γραμμές στο προσωπικό (δηλ. εκεί που δεν υπάρχουν) και υπονομεύει την συνοχή του ΔΣ. Το ΕΙΕ (ακριβώς όπως και το ΕΚΚΕ) φέρει ιστορική και επιστημονικά αναγνωρίσιμη επωνυμία η οποία ως έχει μπορεί να στεγάσει οποιοδήποτε επιστημονικό, ερευνητικό ινστιτούτο. Η μετονομασία του ΕΙΕ με την προσθήκη του προσδιορισμού « Κέντρο Θετικών, Ιστορικών και Κοινωνικών Ερευνών» είναι περιττή, περιοριστική και απολύτως μη αποδεκτή. Ξενίζει η απουσία αναφοράς στη υλοποίηση του προϋπολογισμού του ΕΚΚΕ (επιχορήγησης, έργων εξωτερικής χρηματοδότησης κλπ) από το ΕΙΕ. Ξενίζει επίσης η ρητή αναφορά στην διακοπή της μίσθωσης του ακινήτου που στεγάζει το ΕΚΚΕ. Που φαντάζεται ο συντάκτης στο σχεδίου ότι θα στεγαστούν οι ερευνητικές δραστηριότητες του ινστιτούτου; Γιώργος ΧρυσικόςΕρευνητής ΕΙΕ
 
 
ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΨΑΛΤΟΠΟΘΛΟΘ
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗΣ ΦΟΡΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΥΠΕΚΑ Ως αναπληρωματική ειδική επιστήμονας, του Φορέα Διαχείρισης Λιμνών Κορώνειας – Βόλβης και επί σειρά ετών εργαζόμενη ως Ιχθυολόγος Δημοσίου για την αλιευτική διαχείριση εσωτερικών υδάτων και παράκτιων οικοσυστημάτων και νυν Προϊσταμένη του Τμήματος Αλιείας Εσωτερικών υδάτων Λαγκαδά με αρμοδιότητες επί του υγροτόπου των λιμνών Κορώνειας – Βόλβης έχω να παρατηρήσω ότι το σχέδιο συγχώνευσης των Φορέων είναι άλλη μία ενέργεια εξυπηρέτησης συμφερόντων υπέρ της καταλήστευσης των φυσικών πόρων και της καταστροφής του περιβάλλοντος στο πλαίσιο των “fast track” αναμενόμενων προγραμμάτων «ανάπτυξης». Αναλυτικά:1. Στο πλαίσιο της εφαρμογής της δημοσιονομικής πολιτικής καλούνται τα Υπουργεία να τροποποιήσουν τους οργανισμούς τους και να συγχωνεύσουν τις υπηρεσιακές μονάδες με σκοπό την εξοικονόμηση των δαπανών τους. Το ΥΠΕΚΑ στο εισηγητικό έγγραφο (αριθ.: 3792/29-08-12) προς το Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης ως αιτιολόγηση για το σχέδιο συγχωνεύσεων παραδέχεται ότι αυτή δεν εξυπηρετεί την δημοσιονομική πολιτική, καθώς αναφέρει στην παράγραφο 5 ότι δεν αναμένεται να έχει θεαματικά αποτελέσματα στην εξοικονόμηση πόρων.2. Το ΥΠΕΚΑ προχωρά στην συγχώνευση και κατάργηση Φορέων με στόχο την υποτιθέμενη αποτελεσματικότερη οργάνωση και απόδοση τους για δομές που το ίδιο είχε θεσπίσει μόλις πριν 8 χρόνια, δομές που έγιναν αποδεκτές από την Ε.Ε. και που για τη δημιουργία της υποδομής τους και τη λειτουργία τους δαπανήθηκαν πάρα πολλά κονδύλια όλα συγχρηματοδοτούμενα άνω του 80% από την Ε.Ε. Πόσο γρήγορα πιστεύει κανείς και πόσο οικονομικά μπορεί να στηθεί μία υπηρεσιακή δομή και να λειτουργεί έστω στο 70% της απόδοσης και των αρμοδιοτήτων της. Αν το κριτήριο συγχωνεύσεων είναι η «αύξηση της ανταγωνιστικότητας» των υπηρεσιών (πολλές δράσεις, έργα, ποσοστό απορρόφησης των ευρωπαϊκών κονδυλιών, κ.λ.π.), τότε θα έπρεπε το ΥΠΕΚΑ να εξετάσει την ανταγωνιστικότητα των Φορέων και με άλλα κριτήρια και όχι μόνον με τα ιστορικά, ώστε οι πιο ανταγωνιστικοί να συνεχίσουν να κάνουν την δουλειά τους χωρίς επικίνδυνες παρεμβάσεις ανατροπής της επιτυχημένης πορείας τους και να γίνουν διορθωτικές κινήσεις στους μη ανταγωνιστικούς.3. Στο παραπάνω πλαίσιο της αποδοτικότητας των φορέων και της απορρόφησης των κονδυλίων για έργα και δράσεις προς όφελος των προστατευομένων περιοχών και των κατοίκων σε αυτές, εκτός της τεράστιας ανατροπής των δομών γιατί από 29 δημιουργεί 9, καταργεί 4και 5 κρατά ως έχουν, κάνει εισήγηση και για την ύπαρξη μίας μεταβατικής περιόδου, καθώς είναι ανέτοιμο να σηκώσει τη νέα δομή που προτείνει. Η συνολική αυτή ενέργεια του ΥΠΕΚΑ θα επιφέρει δραματική υστέρηση στις εισροές και απορροφήσεις των ευρωπαϊκών κονδυλίων για το περιβάλλον σε μία οικονομικά κρίσιμη για τη χώρα εποχή. Η αποδόμηση δομών που εξαιτίας τους υπάρχει εισροή στην ελληνική κοινωνία μεγάλου χρηματικού ποσού επιδοτούμενου άνω του 80% από την Ε.Ε. είναι ακατανόητη.4. Το ΥΠΕΚΑ προχωρά σε αυτήν την αναστάτωση με πιθανή συνέπεια μίας πολύ μεγάλης οικονομικής ζημιάς της χώρας με το αιτιολογικό αδυναμιών που αφορούν το ίδιο και όχι τους εποπτευόμενους από αυτό Φορείς.:Α) Τι εμπόδιζε μέχρι τώρα το ΥΠΕΚΑ να εντάξει τις υπόλοιπες περιοχές του δικτύου Natura 2000 στις περιοχές που διαχειρίζονταν οι αντίστοιχοι Φορείς Διαχείρισης Προστατευόμενων περιοχών.Β) Τι εμπόδιζε μέχρι τώρα την έκδοση των Π.Δ. για τις προστατευόμενες περιοχές και τη θεσμοθέτηση των σοβαρών αρμοδιοτήτων της επόπτευσης και φύλαξης που ασκούν οι Φορείς.5. Πως πιστεύουν οι καθ΄ ύλην αρμόδιοι για την προστασία του Περιβάλλοντος στο ΥΠΕΚΑ ότι μπορεί γρήγορα, αποτελεσματικά και προπάντων ορθολογικά να προστατεύονται περιοχές που υπάγονται σε πάνω από μία λεκάνη απορροής, που απλώνονται σε τεράστιες γεωγραφικές εκτάσεις. Είναι δυνατόν να παίρνουν σοβαρές αποφάσεις γι αυτές (καταγγελίες, απορρόφηση κονδυλίων, κ.λ.π.) Δ.Σ ή Επιτροπές, στις οποίες θα συμμετέχουν μέλη τοπικής κοινωνίας και θα αποφασίζουν για μία τεράστια ποικιλία οικοσυστημάτων για τα περισσότερα από τα οποία εκ των πραγμάτων θα υπάρχει σοβαρή έλλειψη επαφής και εμπειρικής γνώσεις. Είναι φανερό ότι το σχεδιαζόμενο μόρφωμα δεν μπορεί να αποτελεί όχι προστασία ούτε καν πρωτογενή έλεγχο της περιοχής αρμοδιοτήτων της κάθε νέας μονάδας.6 Επίσης, δεν γίνεται κατανοητό γιατί για τους υπαλλήλους των Φορέων των προστατευόμενων περιοχών να μην ισχύει και για γι αυτούς η δυνατότητα παράτασης των συμβάσεων έως ότου υπάρχει η χρηματοδότηση του έργου, όπως ακριβώς μνημονεύεται στο άρθρο 3 του νομοσχεδίου για τους αντίστοιχους υπαλλήλους με συμβάσεις ιδιωτικού διακαίου ορισμένου χρόνου του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων Εκτέλεσης Αρχαιολογικών Έργων.7. Πιστεύει πράγματι το ΥΠΕΚΑ ότι οι εντασσόμενοι Φορείς σε υφιστάμενες Υπηρεσίες της Περιφερειακής Διοίκησης ή Αποκεντρωμένης Διοίκησης θα μπορέσουν απρόσκοπτα να λειτουργήσουν άμεσα και να απορροφήσουν κονδύλια για τα οποία οι Υπηρεσίες υποδοχής μέχρι σήμερα δεν είχαν καμία αρμοδιότητα.8. Επειδή ακριβώς τα Δ.Σ. ήταν άμισθα και δεν επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς λειτουργίας των Φορέων, πόσο μάλλον τον κρατικό προϋπολογισμό και αποτελούνταν από ειδικούς επιστήμονες και από εκπροσώπους κοινωνικών φορέων της συγκεκριμένης προστατευόμενης περιοχής θεωρούμε, ότι δεν υπάρχει λόγος αναστάτωσης της δομής και λειτουργίας των Φορέων Προστασίας. Αντί αυτού το ΥΠΕΚΑ να δώσει βαρύτητα στην ολοκλήρωση των δεσμεύσεων που έχει απέναντι τους και απέναντι σε Διεθνείς Οργανισμούς για την έκδοση των σχετικών Π.Δ. και την ένταξη των υπολοίπων περιοχών Natura στις περιοχές αρμοδιοτήτων των Φορέων.9. Ο συγκεκριμένος Φορέας Διαχείρισης λιμνών Κορώνειας – Βόλβης, εξαιτίας της διεθνούς σπουδαιότητας του προστατευόμενου αντικειμένου που είναι οι λίμνες Κορώνεια και Βόλβη που ειδικά για την Κορώνεια η χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο επιβολής προστίμων για την κατάσταση της, είναι σε επιτήρηση από διεθνείς οργανισμούς,. Η δομή και λειτουργία του Φορέα θα έπρεπε να προσεχθεί, όπως και άλλων Φορέων που έχουν προστατευόμενες περιοχές με ανοικτά ζητήματα τήρησης των διεθνών δεσμεύσεων και βρίσκονται σε πολύ λεπτές ισορροπίες. Δύσκολα μπορεί να γεφυρωθεί η μεγάλη οικολογική διαφορά που εντοπίζεται στην βασική φυσιογνωμία και λειτουργία του οικοσυστήματος των δύο φυσικών λιμών και μίας τεχνητής φραγμαλίμνης και ενός δέλτα ποταμού (συγχωνεύεται με Κερκίνη και Δέλτα Αξιού), από τους Εθελοντές Επιστήμονες και εκπροσώπους κοινωνικών Φορέων, σε συνδυασμό με την τεράστια απόσταση και έκταση. Επίσης, ο Φορέας έχει αναπτύξει μία σημαντική δράση, έχει κατακτήσει ένα υψηλό επίπεδο στο στελεχιακό δυναμικό (αριθμό και επιστημονική εξειδίκευση), στις κινητές και ακίνητες υποδομές του. Είναι πρώτος μεταξύ των 29 για το ποσοστό απορρόφησης από την Ε.Ε. και την ολοκλήρωση δράσεων και ενεργειών προστασίας της προστατευόμενης περιοχής. Έχει καταφέρει σε σύντομο χρονικό διάστημα να γίνει κοινωνικά αποδεκτός και ο κύριος παράγοντας της περιοχής για τον έλεγχο της ποιότητας του περιβάλλοντος του Εθνικού Πάρκου Κορώνειας – Βόλβης και Μακεδονικών Τεμπών.10. Τέλος, στα πάντα που γύρω καταρρέουν ας κρατήσουμε το περιβάλλον όρθιο μιας και δεν μας κοστίζει οικονομικά τώρα σχεδόν τίποτα, ενώ θα το πληρώσουμε στο μέλλον πολλαπλά και ποικιλοτρόπως. Αξίζει να δοθεί μία ευκαιρία στους Φορείς των προστατευόμενων περιοχών και κυρίως στους κατοίκους και στο περιβάλλον των προστατευόμενων περιοχών.
 
 
Γιάννης Σκαρπέλος
Κύριε Υπουργέ της Διοικητικής Μεταρρύθμισης κλπ. Δεν είναι η πρώτη φορά που μία κυβέρνηση αποφασίζει να προσθέσει, σε πείσμα κάθε λογικής, πορτοκάλια και πατάτες, με το ακλόνητο επιχείρημα πως και τα δύο αρχίζουν από το γράμμα «π». Δεν είναι η πρώτη φορά στα τελευταία 20 χρόνια, που μία κυβέρνηση θέλει πάση θυσία και με όποιο πρόχειρο πρόσχημα να καταργήσει το ΕΚΚΕ. Πράγματι, έχουν γίνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να αφαιρεθεί ζωτικός χώρος από τη δημόσια κοινωνική έρευνα, και να εκχωρηθούν σημαντικά τμήματά της σε ιδιωτικές εταιρείες δημοσκοπήσεων (με αυτές φυσικά πρέπει να τα έχει καλά η κυβέρνηση για να δημοσιεύουν θετικές σφυγμομετρήσεις, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ή μήπως αυτό είναι ακριβώς το θέμα;) Δεν είναι η πρώτη φορά που μία κυβέρνηση υποστηρίζει πως η «μεταρρύθμιση» είναι αφεαυτής καλή και θετική, ανεξάρτητα από το περιεχόμενό της. ΕΙΝΑΙ, όμως, σίγουρα η πρώτη φορά που ένας σοβαρός συνταγματολόγος, επιχειρεί με την ιδιότητα του υπουργού να καταστρατηγήσει το σύνταγμα, και μάλιστα στα σημεία εκείνα που ως ακαδημαϊκός δάσκαλος το υπερασπιζόταν. Το πρώτο και κύριο στοιχείο της «μεταρρύθμισης» που επιδιώκεται με το άρθρο 9, είναι η μετατροπή δημοσίων υπαλλήλων, σε υπαλλήλους ιδιωτικού δικαίου. Αυτή είναι η μόνη επιδίωξη που υπηρετεί η διάλυση ενός ερευνητικού κέντρου με ιστορία πάνω από 50 χρόνια. Στην ουσία της, η «μεταρρύθμιση» αυτή είναι αντισυνταγματική, και το ξέρετε. Αν πρέπει οπωσδήποτε να την κάνετε, βρείτε άλλον – εξίσου αντισυνταγματικό, αναμφίβολα – τρόπο, που δεν θα κάνει τόσο κακό και στους υπαλλήλους και ερευνητές του ΕΚΚΕ, αλλά και στον μοναδικό δημόσιο φορέα κοινωνικής έρευνας στη χώρα μας. Έτσι κι αλλιώς, θα καταπέσει στα συνταγματικά δικαστήρια, αργά ή γρήγορα. Το ΕΚΚΕ υπήρξε, στη μακρόχρονη ιστορία του, αφετηρία για μια μεγάλη ομάδα συναδέλφων, πανεπιστημιακών δασκάλων, σε τμήματα Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, όλων των ΑΕΙ της χώρας. Ταυτόχρονα, όμως, υπήρξε και έδρα σημαντικών ερευνητών, με έργο που σαφώς υπερβαίνει τα μετρήσιμα μεγέθη των ποσοτικοποιημένων αξιολογήσεων, τα οποία (μεγέθη) τόσο πολύ αγάπησαν ορισμένες κυβερνήσεις την τελευταία δεκαετία, και τις οποίες (αξιολογήσεις) ήδη εγκαταλείπουν χώρες στις οποίες μέχρι πρότινος θέλαμε να μοιάσουμε. Γιατί το ΕΚΚΕ, • με πενιχρές δυνάμεις, • χωρίς την υποστήριξη της Πολιτείας σε όσα όφειλε να του παρέχει, • για μεγάλα διαστήματα χωρίς διευθυντές των Ινστιτούτων του, συμμετείχε σε σημαντικότατες διεθνείς κοινωνικές έρευνες, όπως η European Social Survey, και παρείχε στο ενδιαφερόμενο κοινό (και κυρίως στους νέους ερευνητές, στους φοιτητές – προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς, στους υποψήφιους διδάκτορες, στους μεταδιδακτορικούς ερευνητές, στους πανεπιστημιακούς) το υλικό για τις δικές τους έρευνες, για τις δικές τους δημοσιεύσεις. Θα πρέπει να συνυπολογίσουμε, κάποτε, ότι η εμβέλεια ενός ιδρύματος όπως το ΕΚΚΕ δεν μετριέται με papers, impact factors και ετεροαναφορές, ακριβώς επειδή η προσφορά του προχώρησε πολύ παραπέρα. Και η προσφορά αυτή είναι άυλη και ανιχνεύεται με τρόπους που δεν έχουν επινοηθεί ακόμη. Θα ήθελα να αναφερθώ στην Επιθεώρηση Κοινωνικών Ερευνών, αλλά επίσης στην Ελληνική Τράπεζα Κοινωνικών Δεδομένων, τον Κόμβο Δευτερογενούς Επεξεργασίας, το Αρχείο Κοινωνικών Δεδομένων και Δεικτών, πολύτιμα εργαλεία διάχυσης αλλά και στήριξης της κοινωνικής έρευνας, με εργώδη και πολυετή προσπάθεια, της οποίας το μέγεθος δεν καταγράφεται. Κι όμως, σε αυτά στηρίχθηκε η επιστημονική εξέλιξη δεκάδων συναδέλφων κοινωνικών και πολιτικών επιστημόνων στα ΑΕΙ της χώρας. Σε αυτά στηρίχθηκε, στην ουσία, η ανάπτυξη των κοινωνικών επιστημών. Κι εσείς τα αντιμετωπίζετε με όρους οικονομικούς, και προχωράτε στην απομείωσή τους. Το γεγονός ότι η «συγχώνευση» του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ, πέρα από την αντισυνταγματικότητά της, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην διάλυση του ΕΚΚΕ, καθώς το ενσωματώνετε – κ. Υπουργέ – σε έναν θεσμό με εντελώς διαφορετική εσωτερική κουλτούρα, φαίνεται και από την επιθετική έως ανθρωποφαγική στάση αρκετών συναδέλφων από το ΕΙΕ, που επιδιώκουν να καταργήσουν κάθε υπόμνηση της ύπαρξής του ακόμη και από τον υπότιτλο του νέου κέντρου που δημιουργείτε με το άρθρο 9. Συμπερασματικά: • Η κατάργηση του ΕΚΚΕ με τη συγχώνευσή του σε ένα ΝΠΙΔ που είναι ερευνητικό κέντρο αλλά υπηρετεί διαφορετικά αντικείμενα και έχει αναπτύξει διαφορετική κουλτούρα είναι αντισυνταγματική, καθώς επίσης αντίθετη με τους υφιστάμενους νόμους περί έρευνας. • Η κατάργηση του ΕΚΚΕ, με πρόσχημα τη συγχώνευσή του με το ΕΙΕ, δε σημαίνει μόνο το τέλος του ΕΚΚΕ, αλλά επίσης τον αργό θάνατο των κοινωνικών επιστημών στη χώρα μας, τις οποίες επί πενήντα και πλέον χρόνια «αιμοδοτούσε» το ΕΚΚΕ. • Η ίδια η πράξη συγχώνευσης των τριών Ινστιτούτων του ΕΚΚΕ σε ένα, και το παράδοξο της ύπαρξης ενός Ινστιτούτου που ονομάζεται Κέντρο, πρέπει να αρθεί προκειμένου το ΕΚΚΕ να επιστρέψει στην ορθολογική με επιστημονικά και γνωσιολογικά κριτήρια διάρθρωσή του στα τρία Ινστιτούτα του, ώστε με τον προσφορότερο τρόπο να συνεχίσει την πολύπλευρη και εν πολλοίς αφανή συνεισφορά του. • Η υποκατάσταση της κοινωνικής έρευνας από τις ποικιλώνυμες δημοσκοπήσεις (όπως αυτές που ανέθεσε το Υπουργείο Παιδείας επί υπουργείας Διαμαντοπούλου προκειμένου να υποστηριχθούν επικοινωνιακά και όχι επιστημονικά οι κενές περιεχομένου περιώνυμες «μεταρρυθμίσεις») θα πρέπει να σταματήσει, και το ΕΚΚΕ να αποκατασταθεί στη θέση που από τους νόμους ίδρυσής του προβλέπεται: στη θέση του συμβούλου της Κυβέρνησης στα μεγάλα θέματα που απασχολούν σήμερα και θα απασχολούν και αύριο την Κοινωνία μας: στα θέματα της Ανεργίας, της Μετανάστευσης, της Κοινωνικής Κρίσης, της Ανομίας, της Κρίσης της Πολιτικής Εκπροσώπησης, της Κρίσης των Θεσμών, της Εθνικής και Κοινωνικής Ταυτότητας, της Εκπαίδευσης κλπ. Κύριε Υπουργέ, σκεφθείτε ότι αυτή την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, επωμίζεστε τις αντισυνταγματικές αποφάσεις συναδέλφων σας που με τις ιδεολογικές παρωπίδες τους θέλουν να γκρεμίσουν κάθε εμπόδιο στην προέλαση των οικονομοκεντρικών αντιλήψεων και ιδεολογημάτων τους. Όμως αυτά τα ιδεολογήματα και αυτές οι αντιλήψεις καταστρέφουν ήδη την πατρίδα μας. Μην επιτρέψετε να γίνει η καταστροφή αμετάκλητη. Το ΕΚΚΕ, ως ο μόνος δημόσιος θεσμός που έχει τη δυνατότητα και τη γνώση να κατανοήσει τις καταστροφές και να σας συμβουλεύσει για την αντιμετώπισή τους πριν καταστούν αμετάκλητες, θα πρέπει να παραμείνει ΔΗΜΟΣΙΟΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ, ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ. Κάθε άλλη επιλογή συνιστά αντισυνταγματική, αντιδεοντολογική, αντιεπιστημονική, μικροπολιτική, καιροσκοπική αντιμετώπιση, και στην ολοκλήρωσή της θα βρείτε απέναντί σας το σύνολο των κοινωνικών επιστημόνων. Γιάννης ΣκαρπέλοςΑναπλ. Καθηγητής Οπτικής ΚοινωνιολογίαςΑντιπρόεδρος Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και ΠολιτισμούΔιεθυντής ΠΜΣ στην Πολιτιστική ΔιαχείρισηΠάντειο Πανεπιστήμιο ΥΓ. Αντί για τη συγχώνευση του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ, γιατί δεν προχωράτε στη συγχώνευση του «Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής», με το ΙΣΤΑΜΕ, το «Ίδρυμα Κ. Σημίτη» και το «Ίδρυμα Κωνσταντίνος Μητσοτάκης»; Σίγουρα θα εξοικονομήσετε πολύ περισσότερα χρήματα.