Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΕΚΕΡΗΣ
Κυρίες, κύριοι,Με την απογραφή Δασών του 1992 το ποσοστό δασοκάλυψης της Χώρας μας ανέρχεται σε της 49,3%, που μεταφράζεται σε περισσότερα από 65 εκατομμύρια στρέμματα με 25,4% βιομηχανικά δάση και 23,9% μη βιομηχανικά δάση. Σε αυτά αν προσθέσουμε τους βοσκότοπους, 12,5%, τις γυμνές – βραχώδεις εκτάσεις (1,6%) και τα ορεινά ύδατα, 65% των εδαφών της Επικράτειας διαχειρίζεται και προστατεύει η Ελληνική Δασική Υπηρεσία, δηλ. 85 εκατομμύρια στρέμματα, από τα 132 της συνολικής έκτασης της Χώρας.Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει από κανέναν την πρόθεση για την καλύτερη διαχείριση και προστασία όλων των Δασών της Χώρας, Δασικών Εκτάσεων και γενικά δασικών εδαφών.Ο κατακερματισμός όμως των αντικειμένων και η ανάθεσή τους σε διαφορετικούς φορείς, όχι σπάνια, για να μην πούμε συνήθως, δημιουργούν σύγχυση και αποφυγή ευθυνών.Οπωσδήποτε είναι τρέλα με τη σημερινή οικονομική δυσπραγία να αποποιείται κάποιος ευρωπαϊκά κονδύλια, όπως αυτά που αφορούν τις προστατευόμενες περιοχές.Η Δασική Υπηρεσία «πληρώνει» το λάθος της να είναι ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ του στενού λεγόμενου τομέα.Κατά την εφαρμογή του 92/43 ΚΑΝ της ΕΟΚ και υλοποίηση του έργου NATURA 2000 (1/6/1994 μέχρι 31/3/1996), η Χώρα μας είχε το μεγαλύτερο ποσοστό Δημοσίων Δασών (77,5%) ανάμεσα στις 15 τότε Χώρες με δεύτερη την Ιρλανδία (64%)Επόμενο ήταν οι αποφάσεις για επιδοτήσεις και ενισχύσεις να αφορούν μη Δημόσιους Φορείς. (Τότε ειπώθηκε χωρίς να υποστηρίζω πως ίσχυσε, ότι η Ιρλανδία πέτυχε την επιδότηση – ενίσχυση και των Δημοσίων Δασών της).Το μόνο αντικείμενο που αποφασίστηκε για ενίσχυση ήταν αυτό το δασοπυρκαγιών, αντικείμενο που από το 1998 κατατμήθηκε και ανατέθηκε σε διαφορετικούς φορείς η πρόληψη και η καταστολή, με αποτέλεσμα να δίδονται για την πρόληψη ψίχουλα (αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).Με τη μεγάλη διεύρυνση συνολικά τα μη Δημόσια Δάση στην Ε.Ε. ανέρχονται σε ποσοστό 60% , ήτοι 78.245.000 Ha και τα Δημόσια σε (μη ευκαταφρόνητο) ποσοστό 40% , ήτοι 52.685.000 Ha (Π. Π. Κουλελής Αν. Κ. Παπασταύρου Δασική πολιτική και δασικές συνθήκες στην διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση).Μήπως λοιπόν και η γενική Ευρωπαϊκή Δασική Πολιτική θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, καθώς προστίθενται άλλα 19,9 εκατομμύρια Ha με την είσοδο της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας και μελλοντικά της Τουρκίας (ε.α.)Οι τοποθετήσεις και προσεγγίσεις του θέματος του στυλ γιατί η Δασική Υπηρεσία και όχι οι Φορείς Διαχείρισης και το αντίστροφο, ή οι Δασολόγοι, οι Βιολόγοι, οι Ορνιθολόγοι … δεν λύνουν το πρόβλημα.Η Δασική Υπηρεσία αποτελούσε, ακόμη και σε δύσκολες εποχές, έναν τέλειο, κατά τα ανθρώπινα, μηχανισμό πρόληψης και πάταξης των Δασικών ανομημάτων.Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο στη Χώρα μας να κατηγοριοποιείται η προστασία και η φύλαξη των Δασών της;Έτσι βλέπουμε εκτός από τα ψίχουλα της πρόληψης των πυρκαγιών σε σύγκριση με την καταστολή (1/50) να έχουμε τη Δασική Υπηρεσία καθηλωμένη χωρίς προσωπικό χωρίς οχήματα με καταργημένες μονάδες Δασοπροστασίας και οι Φορείς Διαχείρισης κινούνται με σχετική οικονομική άνεση.Ανεξάρτητα από τη πηγή των δαπανών και των πιστώσεων η Ελληνική Πολιτεία είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει ΕΝΙΑΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΔΑΣΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, όπως ΕΝΙΑΙΑ οργανικά σύνολα αποτελούν τα Δασικά Οικοσυστήματα…Είναι συγκινητικά τα κείμενα όπου με τόση θέρμη υποστηρίζεται η ανάγκη προστασίας των προστατευόμενων περιοχών, ειδικά των κατοίκων της Κεφαλονιάς, που είναι άξιοι συγχαρητηρίων.Αναρωτιέμαι όμως από το 1962, που ιδρύθηκε ο Ε.Δ. Αίνου μέχρι το 2002 που συστάθηκε ο Φ.Δ. πώς προστατεύονταν ο Ε.Δ., όπως και κάθε άλλος Ε.Δ. της Χώρας.ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙΠρέπει να ξέρετε πως αν δεν εφαρμοσθούν προγράμματα που θα αντιμετωπίσουν (πρακτικά) τα προβλήματα, που ολοένα αυξάνουν, στις σχέσεις των δασόβιων και παραδασόβιων πληθυσμών με το Δάσος, όταν η παράνομη και με μορφή επιδημίας καυσοξύλευση (αναφέρομαι σε ένα πρόβλημα), αποψιλώσει τις εκτός των προστατευομένων περιοχών εκτάσεις, όπου η Δ.Υ. φυτοζωεί, τότε καμιά δύναμη δεν θα μπορέσει να σταματήσει την επιδημία έξω από αυτές…Όπως και η φωτιά αν δεν σταματήσει στο Δάσος θα πάει στα σπίτια και το νερό αν δεν σταματήσει στο βουνό θα πλημμυρίσει ο κάμπος…
 
 
Γεωργία Καμάρη
Με έκπληξη διαπίστωσα στο νομοσχέδιο «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» ότι στο Άρθρο 10 ο συντάκτης προτείνει την διατήρηση, την συγχώνευση, αλλά και την κατάργηση ορισμένων (5 που αργότερα έγιναν 4!) Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών. Μου γεννήθηκαν ορισμένα ερωτήματα, τα οποία και παραθέτω: 1) Ποιο ή ποια ήταν τα κριτήρια αξιολόγησης στα οποία βασίστηκε η συγχώνευση, η κατάργηση ή μη ορισμένων Φορέων; 2) Αυτοί που έθεσαν τα κριτήρια υπολόγισαν το κόστος (τόσο το οικονομικό όσο και το λειτουργικό/διαχειριστικό) που θα επιφέρει η συνένωση ή η κατάργηση των Φορέων; 3) Γνώριζε ο συντάκτης ότι οι Φορείς υλοποιούν εγκεκριμένα έργα, τα οποία έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ και χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από αυτό; 4) Γνώριζε ο συντάκτης ότι τα Διοικητικά Συμβούλια των Φορέων Διαχείρισης προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αμισθί; 5) Γιατί δεν έλαβαν υπόψη τους οι συντάκτες την επίσημη άποψη που κατέθεσε η Επιτροπή ‘Φύση 2000’, καθώς και η Διεύθυνση Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠΕΚΑ;6) Ποιους ή τι εξυπηρετούν οι εν λόγω συγχωνεύσεις ή ακόμα χειρότερο καταργήσεις ορισμένων φορέων; Μήπως τελικά όλα γίνονται μόνο χάριν εντυπωσιασμού; ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ: Το Δ.Σ. του Φορέα, ήδη με τις πρώτες φήμες περί κατάργησής του, κατά την από 06.09.2012 συνεδρίασή του, αποφάσισε να αποστείλει “Δελτίο Τύπου” ώστε να ενημερώσει τους πολίτες, ιδιαίτερα της Κεφαλονιάς, για την απαξιωτική και προσβλητική πρόταση του Υ.Π.Ε.Κ.Α. προς το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για την κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου. ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΘΕΙ ΟΤΙ Ο ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΑΙΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΩΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΟΥ ΕΝΑΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΥΜΟ! Αντί άλλων σχολίων, παραθέτω ορισμένα αποσπάσματα του “Δελτίου Τύπου”: Στη σχετική πρόταση της κ. Γεν. Γραμματέως του Υ.Π.Ε.Κ.Α., αναφέρεται ότι μπορούν να παραμείνουν ορισμένοι Φορείς ως έχουν (5 από τους 29), διότι οι προστατευόμενες περιοχές τους ανταποκρίνονται στα εξής χαρακτηριστικά:1) διεθνή αναγνωρισιμότητα, 2) μοναδικότητα των προστατευόμενων αντικειμένων, 3) οικολογική και γεωγραφική αυτονομία και 4) ιστορικότητα της περιοχής. Σε αυτά απαντούμε ότι ο Εθνικός Δρυμός Αίνου υπερκαλύπτει όλα αυτά τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά, αρκεί κανείς να γνωρίζει, ότι το μοναδικό νησιωτικό δάσος Ελάτης που διαθέτει, ήτο γνωστό από τους ομηρικούς ακόμη χρόνους (όπου Αινησίου Διός ιερόν), ιδρύθηκε ως Εθνικός Δρυμός το 1962 (Β.Δ. 776/19 Νοεμβρίου 1962) για την μοναδικότητα του (αποτελεί τον “locus classicus” της ενδημικής Κεφαλληνιακής Ελάτης) και σήμερα αποτελεί Τόπο Κοινοτικής Σημασίας (GR2220002ΤΚΣ), Ειδική Ζώνη Διατήρησης (ΕΖΔ) και Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) (GR2220006). Εκείνο, ίσως, στο οποίο ο Εθνικός Δρυμός Αίνου φαίνεται να ‘υστερεί’ είναι το μικρό του μέγεθος! Στην αξία όμως της βιοποικιλότητας δεν παίζει κανένα ρόλο το μέγεθος. Αντιθέτως, το μικρότερο μέγεθος, σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης (IUCN = Διεθνής ένωση για την διατήρηση της Φύσης), είναι εκείνο που δίνει μεγαλύτερη αξία στο προστατευτέο αντικείμενο! Στον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου αυτή την στιγμή υλοποιούνται τα υποέργα καταγραφής και παρακολούθησης των ειδών χλωρίδας, πανίδας και ορνιθοπανίδας, μανιταριών, ανάπτυξης και ραδιοχρονολόγησης της Ελάτης, των τύπων οικοτόπων και της δημιουργίας Τράπεζας Γενετικού Υλικού. Εκείνο όμως που κυρίως έχει καταφέρει ο Φορέας είναι η σωστή Ενημέρωση/Ευαισθητοποίηση μαθητών και κοινού, η Επόπτευση/Φύλαξη του Εθνικού Δρυμού και η καλή συνεργασία με τους τοπικούς φορείς και τους εργαζομένους στην γύρω περιοχή. Αυτό έχει επιτευχθεί χάρις στην επιμονή και τη συνεχή προσπάθεια του άρτια καταρτισμένου επιστημονικού (2 Διδάκτορες και 2 με ΜSc) και άλλου εξειδικευμένου προσωπικού, που έχει επιλεγεί από το Δ.Σ. του Φορέα μέσω Α.Σ.Ε.Π. Όλη αυτή η πολυετής προσπάθεια του Δ.Σ. και του προσωπικού του Φορέα, σήμερα επιβραβεύεται, δυστυχώς, με την προτεινόμενη κατάργησή του!Μια απόφαση κατάργησης του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου δημιουργεί σημαντικά ερωτηματικά, καθώς το προσδοκώμενο όφελος, κατά γενική ομολογία, αναμένεται μηδαμινό, ενώ αντιθέτως είναι προφανές ότι τα προβλήματα που θα ανακύψουν θα είναι ευρέων διαστάσεων, θα δημιουργήσουν αλυσιδωτές αντιδράσεις και θα έχουν σοβαρό κόστος, δημοσιονομικό και κοινωνικό, αλλά πρωτίστως περιβαλλοντικό! ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ…. 1. ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ! 2. ΤΟ ΑΡΘΡΟ 10 ΠΡΕΠΕΙ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ! 3. ΝΑ ΔΟΘΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2015 ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ. Καθηγήτρια Γεωργία ΚαμάρηΠρόεδρος του Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου
 
 
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΒΕΘ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗΤΩΝ ΕΚΘΕΣΙΑΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑΣ Ορθά αναγνωρίζεται ότι οι εξαγωγές, ο τουρισμός και οι επενδύσεις συγκροτούν στην παρούσα φάση της οικονομικής συγκυρίας τις κατεξοχήν πηγές ενίσχυσης της τελικής ζήτησης και κατά τούτο η προώθηση της εξωστρέφειας αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Προς το σκοπό αυτό θεωρείται ότι είναι απαραίτητο να ενταχθούν για λόγους καλύτερου συντονισμού και πραγματοποίησης οικονομιών κλίμακας όλες οι διάσπαρτες σήμερα δραστηριότητες του δημόσιου τομέα που αφορούν την εξωστρέφεια κάτω από ένα ενιαίο φορέα με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Το εγχείρημα ξεπερνά την απλή συγχώνευση τριών ΑΕ, της ΔΕΘ, HELEXPO και του ΟΠΕ έχοντας σκοπό τη διαχείριση πληθώρας άλλων δημόσιων κονδυλίων που κατευθύνονται προς δράσεις προβολής και εξωστρέφειας.Το σκοπούμενο λοιπόν εγχείρημα θέτει υπό την ίδια σκέπη τις εξής ακόλουθες λειτουργίες:- την επεξεργασία και τη διαμόρφωση στρατηγικής marketing για το σύνολο της χώρας, την καλλιέργεια ισχυρού brand name, την προβολή αυτής και τη διενέργεια ερευνών αγοράς για τις χώρες στόχευσης των ελληνικών εξαγωγών- τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων στην Ελλάδα και το εξωτερικό- τη διοργάνωση και υποστήριξη επιχειρηματικών αποστολών υπό την επίσημη αιγίδα της ελληνικής πολιτείας- τη λειτουργία και διαχείριση εκθεσιακών κέντρων.Είναι εμφανές ότι η πρώτη λειτουργία ταιριάζει περισσότερο προς το χαρακτήρα παροχής δημόσιων αγαθών, με την έννοια ότι το αποτέλεσμα αυτών των επιμέρους δράσεων είναι ωφέλιμο για το σύνολο της χώρας και για κάθε μία επιχείρηση ξεχωριστά, αλλά παρόλα αυτά καμία εξ αυτών δε θα ήταν διατεθειμένη άμεσα και οικειοθελώς να συμμετάσχει στις δαπάνες κάλυψης των δράσεων αυτών. Κατά συνέπεια η μοναδική πηγή χρηματοδότησης αυτής της λειτουργίας μπορεί να είναι μόνο ο κρατικός προϋπολογισμός.Οι άλλες τρεις λειτουργίες κάλλιστα χρηματοδοτούνται μέσω των διαδικασιών της αγοράς. Η δαπάνη για τη συμμετοχή σε επιχειρηματικές αποστολές και εκθεσιακά γεγονότα καλύπτεται συνήθως από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και η διαχείριση εκθεσιακών κέντρων γίνεται επίσης με την επ’ αμοιβή διάθεση των σχετικών χώρων.Η ανάμειξη αυτών των λειτουργιών κάτω από την ίδια σκέπη δημιουργεί σημαντικά λειτουργικά προβλήματα τα οποία δεν έχουν τύχει απ’ ότι φαίνεται της σχετικής προσοχής κατά τη διαμόρφωση του σχετικού εγχειρήματος. Πρώτον, προκύπτει ένα θέμα σχετικά με τη νομική οργάνωση του σχήματος (ΝΠΔΔ ή ΑΕ) καθότι όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό το σχήμα χρηματοδοτείται κατεξοχήν από δημόσιους πόρους. Δεύτερον, με το παραπάνω δεδομένο η διοίκηση, τα στελέχη και οι εργαζόμενοι σε αυτό τον οργανισμό δεν θα έχουν επαρκή κίνητρα για να επιδιώκουν την μεγαλύτερη συμμετοχή του φορέα αυτού στο εκθεσιακό έργο, αφού και μόνο η αίσθηση της σταθερής δημόσιας χρηματοδότησης εκτρέπει τους λαμβάνοντες και υλοποιούντες τις σχετικές αποφάσεις να προσαρμόζονται με ταχύτητα στα δεδομένα των εκθεσιακών αγορών. Τρίτον, ο οργανισμός αυτός θα βρεθεί εκτεθειμένος, έναντι των επιτροπών ανταγωνισμού της Ελλάδας και της ΕΕ, διότι ακόμη και αν δεν είναι πραγματικότητα θα δημιουργείται πάντοτε η εντύπωση ότι δημόσιοι πόροι κατευθύνονται προς τη στήριξη επιχειρήσεων (το γνωστό θέμα του state aid) και προκαλούν εκτροπή και στρέβλωση του ανταγωνισμού. Τέταρτον, εάν γίνει προσπάθεια να επιλυθούν όλα αυτά τα προβλήματα με την οργάνωση μιας κατάλληλης λογιστικής απεικόνισης το επιχείρημα των οικονομιών κλίμακος γρήγορα θα αναστραφεί. Πέμπτον, δεν είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς με ποιο τρόπο θα στελεχωθεί ο υπερμεγέθης αυτός οργανισμός, ενώ δεν είναι αμελητέα και τα προβλήματα που μπορεί να αναφύονται με την ώσμωση στελεχών και εργαζομένων εθισμένων σε διαφορετικές επιχειρηματικές παραδόσεις. Το εγχείρημα λοιπόν είναι εξ αρχής δυσχερές και οι παραπάνω παρατηρήσεις οφείλουν να προβληματίσουν τους έχοντες τη σχετική πρωτοβουλία. Επιπλέον όμως υπάρχει και μία ειδική συνιστώσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Θεσσαλονίκη που αφορά τις εκθεσιακές δραστηριότητες σ’ αυτή.Είναι απαραίτητο για τη διατήρηση και προσέλκυση εκθεσιακών δραστηριοτήτων Θεσσαλονίκη να επιλυθεί το σημαντικό πρόβλημα του εκθεσιακού κέντρου. Με δεδομένη την παρούσα δημοσιονομική αδυναμία της χώρας μας η εξεύρεση στρατηγικού εταίρου για το σκοπό αυτόν είναι απαραίτητη. Αυτό σημαίνει ότι, η αναγκαία επένδυση θα πρέπει να γίνει με ιδιωτικά κεφάλαια και με χρονική παραχώρηση αξιοποίησης άλλων συναφών δραστηριοτήτων που θα επιτρέψουν την επικερδή ανάκτηση των προσφερόμενων κεφαλαίων. Ο στρατηγικός αυτός επενδυτής για το εκθεσιακό κέντρο δεν έχει απαραίτητα τα χαρακτηριστικά ενός διοργανωτή εκθέσεων, άλλωστε είναι αμφίβολο εάν υπάρχουν διοργανωτές εκθέσεων διεθνώς που θα επιθυμούσαν να δεσμεύσουν ένα σημαντικά μεγάλο ποσό ύψους 200 εκ.€ περίπου για να αποκτήσουν μια προνομιακή σχέση ως προς τη διοργάνωση εκθεσιακών γεγονότων. Από τα παραπάνω γίνεται εμφανές ότι, υπαγόμενο το εκθεσιακό κέντρο της πόλης μας στην ίδια σκέπη με τις υπόλοιπες λειτουργίες, είναι εντελώς απίθανο να εξεύρει στρατηγικό επενδυτή με τη μέθοδο του ΣΔΙΤ. Αντίθετα, θα ήταν πιο εύκολο – τουλάχιστον αυτό δείχνει η μέχρι τώρα ενασχόληση με τα εκθεσιακά δρώμενα – να παρουσιαστεί ενδιαφέρον από διεθνείς διοργανωτές εκθέσεων αποκλειστικά και μόνο για τη συμμετοχή και τη στρατηγική συμμαχία για τις εκθεσιακές δραστηριότητες που αναλαμβάνει σήμερα η HELEXPO.Προχωρώντας στη σκέψη με βάση τα παραπάνω δεδομένα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το σκοπούμενο εγχείρημα ενέχει τον κίνδυνο πλήρους απαξίωσης του εκθεσιακού κέντρου της πόλης μας και κατά συνέπεια μακροπρόθεσμα θα οδηγήσει και στην εξαφάνιση κάθε είδους εκθεσιακής δραστηριότητας από τη Θεσσαλονίκη. Συμπερασματικά θεωρούμε ότι, οφείλουμε να αναζητήσουμε δύο ειδών στρατηγικούς επενδυτές, τον ένα αποκλειστικά και μόνο για τον εκσυγχρονισμό του εκθεσιακού κέντρου και το δεύτερο αποκλειστικά και μόνο για τη διεύρυνση των εκθεσιακών δραστηριοτήτων που διοργανώνονται σήμερα από τη HELEXPO και την καλύτερη πρόσβασή τους στις διεθνείς αγορές. Επιπλέον, θεωρούμε ότι το εκθεσιακό κέντρο πρέπει να είναι ανοικτό και σε άλλους διοργανωτές εκθέσεων τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Αυτό συνεπάγεται ότι με κάποιο τρόπο πρέπει να υπάρχει μια κάποιας μορφής διάκριση μεταξύ του φορέα διαχείρισης του εκθεσιακού κέντρου και του φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών γεγονότων και η προσφορότερη κατά την άποψη μου λύση για αυτό είναι η άλλωστε ήδη εκφρασθείσα βούληση της ΔΕΘ ΑΕ για θυγατροποίηση της HELEXPO από τη ΔΕΘ.Θεωρούμε επίσης ότι, είναι απολύτως εφικτό να αναλάβει ο φορέας διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων και τη διοργάνωση αυτών στο εξωτερικό, εκτιμώντας μάλιστα ότι υπάρχουν δυνατότητες στο σημείο αυτό για σημαντικές οικονομίες κλίμακος. Στον ίδιο φορέα μπορεί εξάλλου να ανατεθεί και η διοργάνωση επιχειρηματικών αποστολών που φέρουν την αιγίδα του ελληνικού δημοσίου.Από τα παραπάνω αναφερθέντα ελπίζουμε να γίνεται κατανοητή η άποψή μας για την αντιμετώπιση του θέματος: Ο Οργανισμός Εξωστρέφειας με αποκλειστική πηγή τη δημόσια χρηματοδότηση θα πρέπει να είναι ξεχωριστή νομική οντότητα, ο δε φορέας διαχείρισης εκθεσιακού κέντρου να έχει ως θυγατρική εταιρία υπό κοινή διοίκηση το φορέα διοργάνωσης εκθεσιακών δραστηριοτήτων.Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλες εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες πρέπει να εξεταστούν ως προς τη λειτουργικότητά τους. Όμως η συμπίληση δραστηριοτήτων που φέρουν τον χαρακτήρα δημόσιων αγαθών με αυτές που κάλλιστα μπορεί να έχουν το χαρακτήρα των ιδιωτικών υπηρεσιών αποτελεί τραγικό σφάλμα που μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες και για την αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος και για τους εμπλεκόμενους σε αυτό αλλά επιπλέον και για το μέλλον της Θεσσαλονίκης.
 
 
Ζαμβακέλλη Ευη
Σαν εργαζόμενη σε εταιρεία, η οποία περιλαμβάνεται στις συγχωνεύσεις-καταργήσεις της πρώτης φάσης με το νόμο 4002/2011, και έχοντας υποστεί και η ίδια το άδικο μέτρο της εφεδρείας πιστεύω ότι οι διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου θα πρέπει να ισχύσουν και στις συγχωνεύσεις της 1ης φάσης , που αποφασίστηκαν με τον νομό 4002/2011. Η ίση μεταχείριση των εργαζομένων στις εταιρείες που συγχωνεύονται απαιτεί να ισχύσουν οι διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου για όλους. Στο παρόν νομοσχέδιο πρέπει να προβλέπεται η επέκταση της ισχύος των διατάξεων που αφορούν στους εργαζόμενους αορίστου χρόνου και για τους εργαζόμενους των συγχωνευόμενων εταιρειών της 1ης φάσης.
 
 
Mery
Απόλυτα μετρήσιμα στοιχεία για όλα τα ΝΠΔΔΣε πρώτο στάδιο δημιουργείαι 2 στήλες η 1η στήλη βάζετε το πραγματικό παραγωγής σε € στη 2η στήλη βάζετε το κόστος μισθοδοσίας λειτουργικά έξοδα κλπ,σε € Εάν το ΝΠΔΔ επί σειρά ετών έχει ζημιές ή παράγει μηδενικό έργο νομίζω ότι ξέρετε τι πρέπει να γίνει, εφόσον οι ζημιές αυές μετακυλίοντε σε όλους τους φορολογούμενους πολίτες, οι οποίοι στερούνται υγεία παιδεία και πρόνοια. Εάν τα πράγματα είναι καλά τότε θωρακίστε και βελτιώστε αυτά τα ΝΠΔΔ. Θωρακίστε το κοινό (και όχι μιας συγκεκριμένης ομάδας) ΚΑΛΟ.