Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»,15310 Αγία Παρασκευή ΑττικήςΤηλ: 210 6503556, fax: 210 6511767e-mail:mkonstan@bio.demokritos.gr Αρ. Πρωτ.: 13/2012Ημ/νία: 5/10/2012 Προς: Καθηγητή Α. Μανιτάκη, Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης,ypourgos@ydmed.gov.gr Κοιν.: Καθηγητή Κ. Αρβανιτόπουλο, Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού,minister@ypepth.gr Καθηγητή Β. Μάγκλαρη, Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας,gensec@gsrt.gr Θέμα: Σχέδιο νόμου: «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» Το ΔΣ του Συλλόγου Ερευνητών Δημοκρίτου κρίνει ότι το σχέδιο νόμου: «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» (http://www.opengov.gr/minreform/?p=587), που κατατέθηκε στη δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, αποτελεί μία ακόμη πρωτοτυπία της Ελλάδας ενάντια στην Ευρωπαϊκή κατεύθυνση που υποδεικνύει την ενίσχυση της Έρευνας ως μοχλό ανάπτυξης. Ειδικότερα η ερευνητική κοινότητα του ΕΚΕΦΕ «Δ» θα ήθελε να τονίσει τα ακόλουθα: •Οι βιαστικές, αποσπασματικές και ανυπόστατες συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Κέντρων και μάλιστα με αλλαγή του νομικού καθεστώτος που τα διέπει, υποδηλώνουν την πρόθεση της Κυβέρνησης να επιφέρει ένα καίριο πλήγμα στο δημόσιο ερευνητικό σύστημα. Πρακτική ενάντια στη συνταγματική «επιταγή» που προβλέπει την προστασία της Παιδείας και της Έρευνας ως δημόσιο αγαθό.•Συγχωνεύσεις που, όπως και τον προηγούμενο Φεβρουάριο (εφαρμοστικός νόμος του μνημονίου ΙΙ, Ν4051-29/02/2012) όπου τα 56 Ερευνητικά Ινστιτούτα συγχωνεύτηκαν σε 31, εστιάζονταν στους ερευνητικούς φορείς που εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ και μόνο. Καμία πρόβλεψη για την αξιολόγηση αλλά και ενοποίηση του ερευνητικού ιστού και εκτός ΓΓΕΤ. •Ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί στην ουσία τους οι πρόσφατες συγχωνεύσεις, δεν έχει γίνει αποτίμηση αυτών με επιστημονικά και οικονομικά κριτήρια και προωθούνται νέες συγχωνεύσεις που όχι μόνο παραγωγικές δεν θα είναι αλλά μόνο προβλήματα θα δημιουργήσουν, τόσο στους εργαζόμενους ατομικά όσο και στα όργανα διοίκησης.•Ξεπερνά κάθε όριο λογικής η αξιολόγηση Ερευνητικών Κέντρων, που η λειτουργία τους διέπεται από το Ν1514/85 περί Έρευνας, να γίνεται από υπηρεσιακούς παράγοντες του αναρμόδιου για θέματα Έρευνας και Καινοτομίας Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.•Τροποποιώντας τον τρόπο διοίκησης μεμονωμένου Ερευνητικού Κέντρου καταλύεται το θεσμικό πλαίσιο για την Έρευνα (Ν1514/85) . Καταλύοντας κάθε έννοια συνταγματικότητας και νομιμότητας τα ανωτέρω υποδεικνύουν την σχεδιαζόμενη από την Κυβέρνηση πλήρη υποβάθμιση του Δημόσιου και Ακαδημαϊκού χαρακτήρα της Έρευνας, την υποβάθμιση της θέσης του Ερευνητή ως δημόσιου λειτουργού και την μετατροπή του πλαισίου λειτουργίας και των στόχων των δημόσιων ερευνητικών κέντρων. Σε αντίθεση με την Κυβέρνηση που φαίνεται να ξεχνά τη συμβολή της Έρευνας και της Καινοτομίας στην κοινωνία και στην οικονομική ανάπτυξη της Χώρας, η ερευνητική κοινότητα με αίσθηση κοινωνικής ευθύνης και λογοδοσίας θα ήθελε στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης να καταθέσει τα ακόλουθα: •Το ερευνητικό σύστημα της χώρας είναι ένας από τους παραγωγικούς τομείς της ελληνικής κοινωνίας που κρίνονται για τη λειτουργία και το έργο τους (ανά 5ετία από το 1995) με διαδικασίες και κριτήρια διεθνώς αποδεκτά. •Η Έρευνα και η Καινοτομία ιδιαίτερα στις σημερινές εξαιρετικά δυσμενείς οικονομικές συνθήκες αποτελούν βασικό μοχλό ανάπτυξης και παρέχουν θέσεις εργασίας σε νέους επιστήμονες οι οποίοι θα έφευγαν από τη Χώρα λόγω της αυξανόμενης ανεργίας. •Τα Ερευνητικά Κέντρα συνεισφέρουν στο Κράτος οικονομικά μέσω των εισροών από τα ανταγωνιστικά προγράμματα, της προβολής της Χώρας στο εξωτερικό και της παροχής θέσεων εργασίας σε προσωπικό αυξημένων προσόντων. Δεν είναι δυνατόν στη φάση της ανασυγκρότησης της Χώρας και στο βωμό της δήθεν ορθολογικής αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα να «καταστρέφουμε» τομείς παραγωγικούς και άμεσα συνδεδεμένους με την ανάπτυξη. Συνοψίζοντας, η ερευνητική κοινότητα του ΕΚΕΦΕ «Δ» στηρίζοντας το δημόσιο χαρακτήρα της Έρευνας και τη θέση του ερευνητή ως δημόσιου λειτουργού ζητά την απόσυρση των άρθρων του σχεδίου νόμου που αναφέρονται στις συγχωνεύσεις Ερευνητικών Κέντρων.Επιπλέον προτείνει ότι η όποια αναδιάρθρωση του συνόλου του ερευνητικού ιστού (άρα και εκτός ΓΓΕΤ) και ΑΕΙ θα πρέπει να γίνει συντεταγμένα με σχέδιο και όραμα και κυρίως μετά από ουσιαστική διαβούλευση με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου παραγωγικού χώρου «Εκπαίδευσης – Έρευνας – Ανάπτυξης» με ισότιμη συμμετοχή των βασικών συντελεστών του. Για το Δ.Σ. του Σ.Ε.Δ.
 
 
Αλίκη Μουρίκη
Πέρα από τις προφανείς αδυναμίες του άρθρου 9 που αναδείχθηκαν με σαφήνεια από τους περισσότερους σχολιαστές (αντισυνταγματικότητα, προχειρότητα, ανιστορικότητα, αντιεπιστημονικότητα, αναποτελεσματικότητα, κ.ά.), θα ήθελα να προσθέσω 2 επισημάνσεις:(α)Αυτό που πρωτίστως θίγεται από τη σχεδιαζόμενη συγχώνευση, δεν είναι το ΕΙΕ -όπως θα νόμιζε κανείς από την ένταση και το πλήθος των σχετικών σχολίων- αλλά το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, το οποίο, μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, υποβαθμίζεται, από έναν ανεξάρτητο φορέα κοινωνικής έρευνας, με 3 διακριτά ινστιτούτα, 6 μελές Διοικητικό Συμβούλιο, βιβλιοθήκη, κ.λπ., σε μια σκωληκοειδή απόφυση του ΕΙΕ, χωρίς τον δικό του (έστω και γλίσχρο και συνεχώς μειούμενο) προϋπολογισμό, χωρίς δυνατότητα αυτοτελούς διαμόρφωσης της ερευνητικής του στρατηγικής, χωρίς ερευνητικές υποδομές και αναγκασμένο να επιβιώσει σε ένα επιστημονικό περιβάλλον με τελείως διαφορετικές ερευνητικές παραδόσεις και προτεραιότητες. Αναρωτιέται κανείς, τι μεταχείριση θα έχει η κοινωνική έρευνα κατά τη διανομή των περιορισμένων πόρων, μέσα σε ένα διοικητικό πλαίσιο όπου ο εκπρόσωπος του ΕΚΚΕ θ’ αποτελεί μια μοναχική φωνή σε ένα αδιάφορο (στην καλύτερη περίπτωση) ΔΣ. Αλίκη Μουρίκηκοινωνιολογος-ερευνήτρια στο ΕΚΚΕ (β) Ποια η σκοπιμότητα αυτής της συγχώνευσης, και της τεράστιας αναστάτωσης που επιφέρει, εάν: δεν προκύπτει δημοσιονομικό όφελος, δεν προκύπτουνι εξορθολογισμός του ερευνητικού ιστού, συνέργειες και οικονομίες κλίμακας, δεν βελτιώνει το προφίλ αξιοπιστίας της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές μας, και καταργεί και τα τελευταία προσχήματα ότι όλα αυτά γίνονται για την καλύτερη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης; Ποιας δημόσιας διοίκησης, αυτής που απαξιώνει και αφανίζει το πολλαπλώς αξιολογημένο επιστημονικό προσωπικό της, προκειμένου ν’ αφήσει ανέπαφες τις δομές του πελατειακού συστήματος;
 
 
Γιάννης Μάτσας
Σχόλιο επί του άρθρου 14 παρ.9:Δεν είναι εφικτή η ανάθεση των σκοπών του Ελληνικού Ινστιτούτου Συσκευασίας(ΕΙΣ) στον οργανισμό του άρθρου 6 του νομοσχεδίου, διότι το ΕΙΣ, μέχρι σήμερα ήταν πελάτης του ΕΣΥΔ, ως σύνολο εργαστηριακών δομών που διαπιστεύονταν από το ΕΣΥΔ, σύμφωνα με το πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ ISO/IEC 17025.Το ΕΙΣ και οι δραστηριότητές του θα μπορούσε να εισφερθεί σε ένα φορέα του ευρύτερου δημόσιου τομέα που λειτουργεί εργαστήρια (π.χ.στην ΕΒΕΤΑΜ Α.Ε. όπως έγινε και με τα εργαστήρια του ΕΛΟΤ).