Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Δρ Μαρία Θ. Στουμπούδη
Με το παρόν Άρθρο (σε συνδυασμό με το Άρθρο 9 του ιδίου ν/σ), οι νομοθέτες του παρόντος καταργούν ουσιαστικά ρυθμίσεις του Ν. 1514/85 και του μεταγενέστερου ειδικού θεσμικού πλαισίου που διέπει τη σύσταση και λειτουργία ΌΛΩΝ των Ερευνητικών Κέντρων που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Ε&Τ. Συμφωνεί η πολιτική ηγεσία της ΓΓΕΤ και του Υπουργείου Παιδείας με την εξαίρεση ενός (νέου από συγχώνευση) Ερευνητικού Κέντρου της ΓΓΕΤ από το ισχύον -για τα ΕΚ της ΓΓΕΤ- νομικό πλαίσιο, στη βάση ενός νέου νόμου που εκπονείται από το Υπ. ΔΜ&ΗΔ? Τη στιγμή όπου συζητείται η ένταξη όλων των δημοσίων ερευνητικών φορέων (εκτός ΑΕΙ) στο ίδιο νομοθετικό πλαίσιο, η ανωτέρω εξαίρεση αντιβαίνει κάθε λογικής και θα πρέπει να εξαλειφθεί (με απόσυρση του Άρθρου 9). Μαρία Θ. Στουμπούδη, Ερευνήτρια ΕΛΚΕΘΕ
 
 
ΜΑΡΙΑ ΚΟΡ
Αν υπάρχει καλή διάθεση για όλα βρίσκονται λύσεις. Μιλάμε όλοι για όλα χωρίς να γνωρίζουμε τα πραγματικά στοιχεία κάθε υπηρεσίας. Ομως η διαπίστωση είναι μία. Πρέπει να γινουν κάποιες διορθώσεις.Μη χαλάμε τον κόσμο. Μπορεί να είναι πολύ καλλίτερη η νέα πραγματικότητα, διότι δεν υπάρχει χειρότερο από την την απραξία. Το μεγάλο πρόβλημα είναι να μήν τα βάλουμε ο ένας με τον άλλο . Δεν είμαστε αντίπαλοι. Είμαστε όλοι περαστικοί από την ζωή και στο πέρασμα αυτό δεν μετράνε μόνο τα πτυχία και οι ξένες γλώσσες αγαπητέ κ. Σολδάτε. Αλλωστε έχει διαπιστωθεί ότι ο σεβασμός και η εντιμότητα απέναντι στη ζωή δεν είναι ΠΕ μόνο. Η πρόταση η οποία δημοσιεύεται σήμερα φαίνεται καλή.
 
 
λβσ
Τα είκοσι μόλις χρόνια λειτουργίας του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικά στο κεφαλαιώδες ζήτημα της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δρα παραπληρωματικά στο έργο των Εφορειών Αρχαιοτήτων, έχοντας αναλάβει εξαιρετικά “ακανθώδη” έργα, για την ολοκλήρωση των οποίων εργάζονται εκείνοι που τα εμπνεύστηκαν συνεργαζόμενοι με επιστήμονες και άλλων ειδικοτήτων -στο σύνολό τους εγνωσμένου κύρους και αμισθί. Και ναι μεν η διατήρηση των (δι)επιστημονικών επιτροπών, που ευθύνονται για την μελέτη και την εκτέλεση των έργων, προβλέπεται, αλλά η υποστήριξη, ο συντονισμός των διαχειριστικών θεμάτων και η επίλυση πολύπλοκων, πολλές φορές, διοικητικών και επιστημονικών διαδικασιών, που γίνονται από τις άρτια οργανωμένες και ολιγομελείς υπηρεσίες του Ταμείου, οι οποίες, όπως θα αποδείκνυε μία απλή μελέτη αναλογισμού, ωφελούν και δεν βλάπτουν το δημόσιο λογιστικό, καθαιρούνται. Η κατάργηση του Ταμείου (άρθρο 3), ιδιαιτέρως στην φάση υλοποίησης 30 περίπου συγχρηματοδοτούμενων έργων του ΠΔΕ -όπως και η αλλαγή δομής του ΕΙΕ (άρθρο 9)- δεν μπορεί να στηρίξει την επίκληση του παραμικρού δημοσιονομικού οφέλους ενώ, αντίθετα, εγείρει ερωτηματικά σχετικά με τον σχεδιασμό της αναδιάρθρωσης του κράτους: σκοπός τελικά είναι η περιστολή των δαπανών του ή η αναστολή των λειτουργιών του, και μάλιστα στους πιο ευαίσθητους και καίριους για την υπόστασή του τομείς. Συμπέρασμα πιο θλιβερό, εάν παραβληθεί με τις αυξημένες προβλέψεις δαπανών για την παιδεία και την έρευνα (ενδεικτική η αύξηση κατά 22% του CNRS) του εξαγγελθέντος, και συρρικνωμένου κατά τ᾽ άλλα, προϋπολογισμού της Γαλλίας· κι εκείνων “ο κόσμος” δεν “είναι του Ομήρου”.