Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
γμιχ
ΠΡΟΤΑΣΗ: Να εξασφαλισθεί -μεταξύ άλλων και μέσω δέσμευσης στην αιτιολογική έκθεση- η απρόσκοπτη λειτουργική συνέχεια του ΕΣΥΔ μετά την έναρξη ισχύος του νόμου. Αυτό προϋποθέτει την μη διακοπή λειτουργίας οιουδήποτε οργάνου /δομής που έχει αξιολογηθεί θετικά από το MLA, π.χ. τα όργανα λήψης αποφάσεων διαπίστευσης. Γνωρίζω το ΕΣΥΔ από τότε που ξεκίνησε. Οπότε, γνωρίζω ότι πέτυχε να κάνει εξαγωγές της «ποιότητας» στα Βαλκάνια και να εισφέρει πόρους στο κράτος. Ισως επειδή εισήγαγε νωρίς την λιτότητα και δεν αξιοποιεί τα «εισερχόμενα» για να καλοζωϊζει τους υπαλλήλους του, όπως είναι το σύνηθες. Από αυτήν την πλευρά, είναι θαύμα πως κρατιέται ακόμα ζωντανό και ζωηρό, με τους μισθούς που δίνει στο προσωπικό του.Και γνωρίζω καλά ότι πολεμάει να διατηρήσει την «ποιότητα» που ήταν και θα είναι το Α και το Ω για την περιπόθητη «Ανάπτυξη» όταν ξεκολλήσουν και οι δύο έννοιες από την αβελτηρία της ελληνικής διοίκησης και των κατά καιρούς «μέτρων» της.Συνελόντι ειπείν, ας βεβαιωθούν διπλά και τριπλά οι συντάκτες του νόμου ότι θα ΕΞασφαλιστεί η λειτουργική συνέχεια τουλάχιστον του ΕΣΥΔ (λόγω άγνοιας δεν μπορώ να πω τίποτε για τους άλλους φορείς) ώστε να μην χαθεί ότι έχει δημιουργηθεί από πλευράς πελατολογίου, τεχνογνωσίας εμπειρίας και όρεξης για δουλειά.Και κυρίως, να μη χαθεί η έξωθεν μαρτυρία του MLA για το οποίο έχουν γράψει σωστά άλλοι. Η διατήρηση του MLA (ευτυχώς) δεν γίνεται με «πολιτικούς» αλλά με ανταγωνιστικούς όρους, αφού αν το χάσει μία χώρα, κερδίζουν τους πελάτες της οι γειτονικές της ή άλλες χώρες (αυτή η ευκαιρία έχει αξιοποιηθεί και από το ΕΣΥΔ. Εβγαλε κέρδη και καλό όνομα στα Βαλκάνια, κερδίζοντας νέους πελάτες σε χώρες που έχασαν το MLA τους).Χωρίς μελέτη σκοπιμότητας και χωρίς ορατή αιτιολογική έκθεση που να δεσμεύει τον νόμο για την συνέχιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του ΕΣΥΔ, όλα μπορούν να συμβούν, λόγω των κλασσικών «καθυστερήσεων» της διοίκησης.Αν το πρακτικό αποτέλεσμα της νέας νομοθεσίας θα είναι η υποβάθμιση του ΕΣΥΔ, ας σκεφτούν όσοι δια πράξεων και παραλείψεων -έστω και άθελά τους- θα έχουν συνεργήσει στο να κατεβαίνουν ένας-ένας οι καλοί διακόπτες αυτής της χώρας.
 
 
Γιώργος Τόλιας
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, Ήμουν ανάμεσα στους πρώτους που υπερασπίστηκαν δημόσια την λογική του νοικοκυρέματος στον χώρο της έρευνας και ειδικότερα την κατάργηση στεγανών και αγκυλώσεων ώστε να προκύψει οικονομία κλίμακας και δυναμική ανάπτυξης, συνεργειών και εξωστρέφειας (Η Καθημερινή, 26/06/2011). Έλεγα τότε τα αυτονόητα και τα αυτονόητα οφείλω να επαναλάβω, πόσω μάλλον όταν τα επιχειρήματά μου χρησιμοποιήθηκαν αυτολεξεί στην πρώτη έκφραση των προθέσεων απορρόφησης του ΕΚΚΕ από το ΕΙΕ. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, η αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού της χώρας δεν μπορεί να αποτελεί πράξη διοικητικής μεταρρύθμισης και να περιλαμβάνεται στη δέσμη των στοχευμένων καταργήσεων προβληματικών οργανισμών του Δημοσίου. Υιοθετείται έτσι μια προσέγγιση που λειτουργεί με αποκλειστικό γνώμονα τον περιορισμό των δαπανών και αδιαφορεί για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Έρευνας και την βέλτιστη θεσμική πλαισίωση του ερευνητικού δυναμικού. Το προβλεπόμενο αποτέλεσμα θα είναι η πλήρης απορύθμιση και των δύο ερευνητικών φορέων, του ΕΚΚΕ και του ΕΙΕ. Αντιλαμβάνομαι ωστόσο ότι η απόφαση της κυβέρνησης είναι ειλημμένη και μη αναστρέψιμη. Για τον λόγο αυτόν, και προκειμένου να πραγματοποιηθεί ομαλότερα η ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ, θεωρώ απαραίτητη την συμπλήρωση ή διόρθωση του άρθρου 9 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου ως ακολούθως: - Να τροποποιηθεί η ασαφής και γενικόλογη διατύπωση 5γ: «Το ΕΙΕ είναι καθολικός διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ΕΚΚΕ» και να συμπεριληφθεί σαφής πρόνοια προσαρμογής της επιχορήγησης του ΕΙΕ ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες μισθοδοσίας του συνόλου των ερευνητών και διοικητικών υπαλλήλων του καθώς και των νέων λειτουργικών αναγκών του. - Να τροποποιηθεί το άρθρο 1 και το ΕΚΚΕ να ενταχθεί στο ΕΙΕ ως ανεξάρτητο Ινστιτούτο, με όρους λειτουργίας που θα προβλέπονται και θα περιγράφονται από εσωτερικό κανονισμό, μέρος του εσωτερικού κανονισμού του ΕΙΕ (να τροποποιηθεί αντίστοιχα και το άρθρο 3). Υπενθυμίζω ότι η λογική των ανεξάρτητων Ινστιτούτων διέπει και το υπό επεξεργασία νέο θεσμικό πλαίσιο για την έρενα. - Να τροποποιηθεί το 4 ώστε το ΕΚΚΕ να εκπροσωπείται στο ΔΣ του ΕΙΕ από τον Διευθυντή του και μόνον, όπως ισχύει για όλα τα Ινστιτούτα του ΕΙΕ και το ΕΚΤ. - Να απαλειφθεί το άρθρο 2 και να μην αλλοιωθεί στο ελάχιστο η ονομασία και το σήμα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, καθώς καλύπτει απόλυτα τις ερευνητικές δραστηριότητες του ΕΚΚΕ. Αυτά υπαγορεύει η στοιχειώδης διοικητική εμπειρία στην έρευνα αλλά και η κοινή λογική. Διαφορετικά πολύ φοβάμαι, αξιότιμε κύριε Υπουργέ, ότι με την προτεινόμενη συγχώνευση καταδικάζονται οι δύο παλαιότεροι ερευνητικοί φορείς της χώρας, και ότι αυτό που τους προσφέρει σήμερα η Πολιτεία δεν είναι άλλο από αρκετό σκοινί για να κρεμαστούν. Με εξαιρετική τιμή, Γιώργος ΤόλιαςΔιευθυντής ΕρευνώνΥπεύθυνος του Τμήματος Νεοελληνικών ΕρευνώνΜέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του ΕΙΕ
 
 
Giorgos
Για να μην έχετε αγωνίες τέτοιες, σχετικά για τη δημόσια διαβούλευση εκτιμώ με πιθανότητα >95% ότι κανείς αρμόδιος δε τη λαμβάνει υπ΄όψη.Σχετικά με τις απόψεις του Ioannis, είναι απόλυτα ορθές και πιστεύω πως όλους που σχετίζονται με τα αντικείμενα μας καλύπτουν πλήρως. Απ΄ ότι φαίνεται όμως, παρ΄ότι γνωστές στους αρμόδιους, δεν έχουν συγκινήσει μέχρι τώρα.Ακόμα ο Χάρης πολύ σωστά θέτει το θέμα μιας μελέτης για το οικονομικό ώφελος (αν υπάρχει), επί τέλους δε μας τιμά σα χώρα να γίνονται μεταρρυθμίσεις χωρίς οικονομοτεχνικές μελέτες.Υπηρεσίες διαπίστευσης, τυποποίησης και μετρολογίας έχουν χώρες πολύ μικρότερες και πολύ φτωχότερες από τη σημερινή Ελλάδα. Στη χώρα μας χτίστηκαν με την αγάπη και τις αγωνίες πολλών ανθρώπων. Προκειμένου να γίνει η μεταρρύθμιση δεν είναι ανάγκη να χυθεί και η καρδάρα με το γάλα.
 
 
Αριστοτέλης Χατζηιωάννου
Η προτεινόμενη από την Ελληνική πολιτεία και τα όργανα της συγχώνευση ΕΚΚΕ- ΕΙΕ αποτελεί μνημείο ασυγχώρητης θεσμικής προχειρότητας, αυτοχειριαστικής διάθεσης ως προς τον δημόσιο χαρακτήρα της αποστολής των 2 φορέων και το διεθνώς αναγνωρίσιμο έργο τους και τέλος, κυνικού αμοραλισμού σε ότι αφορά την υιοθέτηση λογικών πολτικού κόστους στην κατεύθυνση της επίδειξης εδώ και τώρα μεταρρυθμιστικού έργου, επιλέγοντας 2 φορείς που δεν διαθέτουν τη δυνατότητα για μαζικού χαρακτήρα αντιδράσεων. Και τα δυο κέντρα θεραπεύουν την επιστημονική έρευνα στα πεδία τους, αποτελώντας ιστορικές δομές με διεθνή αναγνώριση και ευρύ δίκτυο διεθνών και εθνικών ερευνητικών συνεργασιών, που επιτεύχθηκαν με τον προσωπικό μόχθο γενεών ερευνητών, παρά την έμπρακτη, διαχρονική και ποικιλώνυμη απουσία στήριξης από την συντεταγμένη Πολιτεία, η οποία συστηματικά περί άλλων ετύρβαζε. Η προσφορά τους στην Ελληνική κοινωνία, πέραν της απασχόλησης επιστημόνων με υψηλά πρόσοντα, και της διασφάλισης πολύτιμων πόρων από Ευρωπαϊκές ανταγωνιστικές πηγές χρηματοδότησης, έγκειται κυρίως στην ένταξη της χώρας μας στις πλέον πολιτισμένες κοινωνίες του πλανήτη μας (για πόσο άκόμη άραγε) μέσω της ισότιμης της συμμετοχής στην διεθνή επιστημονική αρένα και τις διακρίσεις των ερευνητικών και ακαδημαϊκών της δομών, ιστορικά μέλη των οποίων αποτέλουν και τα 2 κέντρα. Η προτεινόμενη συγχώνευση, που προφανώς αποτελεί de facto ενέργεια αναδιάρθρωσης του μικρού σε μεγέθη (όχι όμως και σε αποτελέσματα) και λειτουργικά ευαίσθητου, ερευνητικού ιστού, δεν εντάσσεται στο πλαίσιο που ορίζει ο ισχύων νόμος 1514/85 για την οργάνωση της επιστημονικής έρευνας και δεν αντιμετωπίζει τους φορείς ως ερευνητικούς οργανισμούς που η διάρθρωση, τα οργανόγραμματα τους, το ρυθμιστικό πλαίσιο και οι προυπολογισμοί τους απορρέουν από αυτόν. Υπό την έννοια αυτή είναι θεσμικά έωλη οπότε και η συμμετοχή μου στη διαβούλευση αυτή λαμβάνει χώρα διατηρώντας εν προκειμένω, όλες τις νόμιμες επιφυλάξεις.Επί της ούσιας τώρα, η συγκεκριμένη συγχώνευση έρχεται επισπεύδουσα, δίχως καν να αποτιμηθεί το αποτέλεσμα του κύκλου εσωτερικών συγχωνεύσεων που έχουν συντελεστεί και στα 2 κέντρα και να προταθούν βελτιωτικές δράσεις στην κατεύθυνσης εξυπηρέτησης του δημοσίου αγαθού, που είναι η ενδυνάμωση της ερευνητικής τους αποστολής. Κινείται επίσης εκτός πλαισίου των γνωμοδοτήσεων του ΕΣΕΤ, των μελετών αξιολόγησης που παρήγγειλε διαχρονικά η Ελληνική Πολιτεία καθώς και δίχως την ύπαρξη οιασδήποτε μελέτης σκοπιμότητας που να τεκμηριώνει τα οφέλη, να αναδεικνύει τους κινδύνους και να εισηγείται λύσεις σε πλήθος ζητημάτων που άπτονται από τη διαφορά εργασιακών καθεστώτων των 2 φορέων (ΝΠΔΔ καιΝΠΙΔ), τους κανονισμούς τους, θέματα αμοιβών και συνταξιοδοτήσεων, ανελαστικές δαπάνες, διοικητική λειτουργία και άλλα.Πρώτιστα όμως, η τηλεγραφική περιγραφή του εγχειρήματος συγχώνευσης,και την εκκωφαντική του σιωπή σε ότι αφορά τη διαμόρφωση και το ύψος του προϋπολογισμού του νέου φορέα, σε καθεστώς χρηματοδοτικής καχεξίας και με συσσωρευμένα ελλείματα,την επιστημολογικά απαράδεκτη, ονοματοδοσία ακορντεόν που θίγει την διεθνή του αναγνωρισιμότητακαι την αποδοχή λογικών συναλλαγής στην εκπροσώπηση των εργαζομένων στα όργανα διοίκησης του φορέα δημιουργώντας στεγανά εντός του νέου φορέα,αναδεικνύουν τον ανορθόλογο και επικίνδυνο χαρακτήρα της μεθόδευσης. Είναι δε πασιφανές οτι το τελευταίο μέλημα της κίνησης αυτής είναι η διασφάλιση της ποιότητας και ποσότητας του ερευνητικού έργου που καλούνται να αποδώσουν στους δύσκολους αυτούς καιρούς οι δομές αυτές. Αριστοτέλης Χατζηιωάννου, Ερευνητής ΙΒΦΧΒ/ΕΙΕΑντιπρόεδρος ΔΣ ΕΕΕ & ΔΣ ΣΠ ΕΙΕ
 
 
Νικόλαος Πετρής
Ολόκληρο το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο παρουσιάζει νομικές ατέλειες.Ακραία είναι η περίπτωση του άρθρου 9 με το οποίο προβλέπεται η ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ.Ο νομοθέτης στον τίτλο του άρθρου 9 αναφέρει επακριβώς τι συντελείται με τις επιταγές του άρθρου αυτού˙ η ΕΝΤΑΞΗ του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ. Το ΕΚΚΕ ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ αυτούσιο στο ΕΙΕ. Η κατάργηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αφορά την νομική του μορφή ως αυτοτελούς νομικού προσώπου και όχι την κατάργηση του οργανισμού του και κατά συνέπεια των προβλεπόμενων θέσεών του τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν καταργεί.Είναι έτσι αυταπόδεικτο – καθ’ ομολογία του ίδιου του νομοθέτη – ότι η πρόβλεψη της παρ. 5 εδ. α, “… ή αν πρόκειται για μόνιμο προσωπικό, με μετατροπή της σχέσης εργασίας του σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.” αντίκειται στο άρθρο 103 παρ. 4 και 6 του Συντάγματος. Η επίκλιση της κατάργησης της νομικής μορφής του ΕΚΚΕ για θεραπεία της αντισυνταγματικότητας είναι εξόφθαλμα καταχρηστική.Το άρθρο 9 θα έπρεπε να αποσυρθεί από το παρόν νομοσχέδιο και για πολλούς άλλους λόγους που έχουν ήδη ορθά επισημάνει όσοι μετέχουν στην παρούσα διαβούλευση.Αν πάντως δεν αποσυρθεί μου είναι αδύνατον – ως νομικός – να φανταστώ πως ο έγκριτος καθηγητής συνταγματολόγος υπουργός Κος Μανιτάκης θα βάλει την υπογραφή του κάτω από μια τέτοια αντισυνταγματική διάταξη.Νικόλαος ΠετρήςΔικηγόρος