Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Νίκος Σαρρής (εκ μέρους της Π.Ο.Ε.Ε.Κ-Ι)
Η Πανελλήνιος Ομοσπονδία Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων και Ιδρυμάτων ( Π.Ο.Ε.Ε.Κ-Ι) μετά την εξαγγελία από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης των συγχωνεύσεων των ερευνητικών κέντρων κατήγγειλε με το από 26/7/2012 δελτίο τύπου και διατύπωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αντίρρησή της με την εξαγγελθείσα συγχώνευση ΕΚΚΕ-ΕΙΕ για μια σειρά από λόγους με κυριότερο ότι αποκόπτεται η έρευνα από το προβλεπόμενο θεσμικό πλαίσιο, αφού τα εν λόγω ερευνητικά κέντρα αποτελούν τμήμα του ευρύτερου ερευνητικού ιστού της χώρας.Με τη σημερινή της ανακοίνωση έρχεται να τοποθετηθεί επί του σχεδίου νόμου «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» και ειδικότερα να επισημάνει ότι οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Κέντρων :1. Είναι αντισυνταγματικές γιατί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ καταργείται η συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί να προκρίνουν παρόμοιες διαδικασίες και σε άλλα ΝΠΔΔ και στο δημόσιο γενικότερα. Καταργείται έτσι το αρ. 103 παρ. 4 του Συντάγματος.2. Γίνονται κατά παρέκκλιση του ειδικού θεσμικού πλαισίου που διέπει την έρευνα (Ν.1514/85)3. Τα οικονομικά/αναπτυξιακά οφέλη είναι κατ’ ουσίαν ανύπαρκτα.4. Αντιβαίνουν τις επαναλαμβανόμενες κυβερνητικές ανακοινώσεις περί ανάπτυξης της χώρας, μέσω ενίσχυσης της Έρευνας και της Καινοτομίας5. Σηματοδοτούν τη βίαιη απόσυρση του Κράτους από την υποχρέωσή του να υπερασπίζεται αλλά κυρίως να εγγυάται δημόσια αγαθά, τα οποία είναι θεμελιώδη για τους πολίτες και γι’ αυτό προστατεύονται από το Σύνταγμα (π.χ., παιδεία, έρευνα, υγεία, πρόνοια).Καταργείται έτσι το άρθρο 16 παρ.1 του Συντάγματος.Για τους λόγους αυτούς ζητάει την απόσυρση του άρθρου 9 που αφορά στη συγχώνευση ΕΚΚΕ-ΕΙΕ.Για τους ίδιους στην συντριπτική πλειονότητα λόγους πρέπει να αποσυρθεί και το άρθρο 7 που αφορά στην ένταξη του ΚΕΤΕΑΘ στο ΕΚΕΤΑ. Για το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.Ε.Κ.-Ι Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας Νίκος Σαρρής Κώστας Τουρναβίτης
 
 
Κονιόρδος, Σωκράτης
Προς κάθε ενδιαφερόμενο και αρμόδιο, Η κοινωνική έρευνα στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη λόγω άγνοιας ή συστηματικής υποτίμησής της από τους κατά καιρό κυβερνώντες. Τη θέση της κοινωνικής έρευνας συχνά-πυκνά καταλαμβάνει η εικοτολογία και η δημοσιογραφική έρευνα, που σαφώς δεν επαρκούν για την παραγωγή συστηματικής και έγκυρης γνώσης αναφορικά με την Ελληνική κοινωνία. Όμως, η ύπαρξη κοινωνικής έρευνας και των αποτελεσμάτων της είναι τελείως απαραίτητα για την επιτυχία της οποιαδήποτε καλώς σκοπούμενης παρέμβασης στο κοινωνικό σώμα. Πραγματικά, η κατάσταση αυτή της απουσίας ή της περιορισμένης ύπαρξης αξιόπιστων έγκυρων πληροφοριών κοινωνικο-επιστημονικής προέλευσης προκαλεί πολύ σοβαρές δυσχέρειες στον σχεδιασμό και εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής, η οποία συστηματικά αστοχεί. Παρ’ όλα τα προβλήματα χρόνιας υποχρηματοδότησης, αντιξοότητες, αδυναμιών λειτουργικής οργάνωσης, κ. ά., με τα οποία το ελληνικό δημόσιο «προικοδότησε» το μοναδικό κέντρο κοινωνικής έρευνας στην Ελλάδα, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), αυτό ως σύνολο πέτυχε να δημιουργεί αξιόλογο έργο. Το έργο αυτό μερικώς αποτυπώνεται σε εκδόσεις του, όπως είναι η μοναδική «Επιθεώρηση Κοινωνικών Μελετών», βιβλία όπως τα πρόσφατα «Το Κοινωνικό Πορτραίτο της Ελλάδας 2012», «Πρόληψη Κακοποίησης και Παραμέλησης των Παιδιών: Καλές Πρακτικές», «Όψεις μετανάστευσης και μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα σήμερα», ή διεθνείς έρευνες, όπως είναι η πολύσημη «Ευρωπαϊκή Κοινωνική Έρευνα». Το έργο που παράγεται στο ΕΚΚΕ πολύπλευρα πληροφορεί για τις διεργασίες στον κοινωνικό χώρο.Σήμερα, στα πλαίσια μίας στείρας λογιστικής αντιμετώπισης του προβλήματος περιορισμού του δημόσιου χρέους, προτείνεται η συγχώνευση του δημόσιου δικαίου ΕΚΚΕ με το ιδιωτικού δικαίου Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ). Κάτι τέτοιο όμως δεν αντιμετωπίζει το ουσιαστικό πρόβλημα υπο-χρηματοδότησης του κοινωνικο-ερευνητικού έργου που δημιουργεί το ΕΚΚΕ. Από την άλλη πλευρά, συγχέει τον διακριτό ρόλο, λειτουργία και ανάγκες της κοινωνικής έρευνας με άλλους επιστημονικούς τομείς, οδηγώντας σε ακόμα μεγαλύτερη παραγνώρισή της, αντίθετα με την πρακτική των ανεπτυγμένων ερευνητικά χωρών. Η συγκεκριμένη πρόταση συγχώνευσης δεν έρχεται να διευκολύνει την διεξαγωγή κοινωνικής έρευνας και θετικής αξιοποίησης των πορισμάτων της αλλά, άσχετα από προθέσεις, έρχεται να λειτουργήσει διαλυτικά προς αυτή, κάτι που θα έχει εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις για την ελληνική κοινωνία συνολικά προς όφελος της οποίας, ας το θυμίσουμε, πραγματοποιείται η κοινωνική έρευνα. Συνεπώς η αντιπαραγωγική, στείρα και ερευνητικά αδιέξοδη αυτή πρόταση συγχώνευσης θα πρέπει να αποσυρθεί και να ενισχυθεί η δυνατότητα του ΕΚΚΕ να διεξαγάγει αυτοτελώς κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υψηλής ποιότητας. Με την προσήκουσα τιμή, Σωκράτης ΚονιόρδοςΑναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας,Διευθυντής Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών στην «Κοινωνιολογία»,Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης Ηλεκτρεονικό Ταχυδρομείο:skoni@social.soc.uoc.gr
 
 
Όλγα Τσακηρίδη
Σύμφωνα με τις έως τώρα έγκυρες επιστημονικές μεθόδους, όταν ένα κράτος, επιδιώκει την ανάπτυξη και την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των πόρων που διαθέτει, επενδύει, μεταξύ άλλων, στην έρευνα. Μάλιστα, προκειμένου να υποστηρίξει και να επιτύχει καινοτομίες, λαμβάνοντας πρωτοβουλίες στο σύνολο της διεθνούς κοινότητας, θέτει την υποστήριξη της έρευνας ως έναν από τους κυριότερους στόχους δημόσιας πολιτικής.Ως εκ τούτου προσπαθεί να κατοχυρώσει όσο το δυνατόν καλύτερα τις ερευνητικές δομές πάνω στις οποίες θα στηριχθεί. Ευλόγως, λοιπόν, διερωτώμεθα, πώς διασφαλίζεται το Ελληνικό κράτος και ο Ελληνικός λαός, ότι η έρευνα θα συνεχίσει να λειτουργεί υπερ του δημοσίου συμφέροντος και μόνον με την μετατροπή του θεσμικού καθεστώτος, από το δημόσιο, στο ιδιωτικό δίκαιο.Ιδιαίτερα μάλιστα για το χώρο των κοινωνικών επιστημών η παραμονή των ερευνητικών φορέων στην προστασία του δημοσίου δικαίου παρέχει τη δυνατότητα στους ερευνητές να λειτουργήσουν απρόσκοπτα προς την κατεύθυνση του δημοσίου συμφέροντος μη φοβούμενοι, ότι αν τυχόν εκφράσουν απόψεις, οι οποίες θίγουν τυχόν διαφορετικά συμφέροντα και απόψεις, θα βρεθούν υπόλογοι. Ποιος θα ήθελε στις ημέρες μας να είναι υπόλογος…Τόσο η Ελληνική Πολιτεία, όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να διασφαλίσουν το ζήτημα αυτό με κάποιους τρόπους, διότι σε αντίθετη περίπτωση, δεν θα είναι δυνατόν να λαμβάνονται αναπτυξιακές πρωτοβουλίες προς όφελος των πολλών και όχι των ολίγων.Επιπλέον, αποτελεί ζητούμενο η ανάπτυξη, όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για όλη την Ευρώπη. Πώς θα επιτευχθεί ανάπτυξη, αν τα ερευνητικά κέντρα μιας χώρας, όπως η Ελλάδα –με τις απαράμιλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές- δεν αναβαθμιστούν σε όλα τα επίπεδα; Θέτω ορισμένες ερωτήσεις με την ευκαιρία της δημόσιας διαβούλευσης:- Τα Ευρωπαϊκά κονδύλια έχουν επαρκώς αξιοποιηθεί για την κινητικότητα των ερευνητών και την δια βίου μετεκπαίδευση και ενημέρωσή τους;- Οι ερευνητικές υποδομές είναι σχεδόν ανύπαρκτες και οι ερευνητές με προσωπικές θυσίες προσπαθούν να φέρουν σε πέρας το έργο τους. Θα υπάρξει ποτέ βελτίωση σ’ αυτόν τον τομέα;- Θα υπάρξει ποτέ σχεδιασμός (Στρατηγική) για τον τομέα της έρευνας με επιστημονικά κριτήρια ανάλογα με όσα ισχύουν στα κράτη-μέλη της Ε.Ε.;Οι προβληματισμοί που ίσχυαν πριν από 10-15 χρόνια, δυστυχώς, εξακολουθούν να είναι οι ίδιοι. Τα κενά είναι τα ίδια, οι ανάγκες έχουν παραμείνει στον «αέρα». Αντίθετα, σήμερα γίνεται προσπάθεια Εθνικής διάσωσης μονόπλευρη, λογιστική, όχι σφαιρικά μελετημένη. Προσωπικά θα είμαι ευτυχής και το ίδιο είμαι σίγουρη για όλους, εάν διασωθεί η χώρα από τις τωρινές αιματηρές θυσίες . Όλες, όμως, οι ενδείξεις καταδεικνύουν, ότι οι θυσίες αυτές θα πάνε χαμένες, γιατί η συγκεκριμένη ενέργεια απενεργοποίησης των ερευνητικών θεσμών της χώρας στρέφεται εναντίον των κοινών συνολικά συμφερόντων μας. Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτείτε όσοι λαμβάνετε αποφάσεις; Μήπως τελικά δεν είναι προς συμφέρον μας, προς συμφέρον σας; Διότι, εξόσων διαφαίνεται, κατευθυνόμαστε σε άγνωστη γη χωρίς καν τα απαραίτητα εργαλεία.Με τιμή,Δρ Όλγα ΤσακηρίδηΚύρια Ερευνήτρια Πολιτιστικής Διαχείρισης ΕΚΚΕ
 
 
NSK
Σχόλια στο άρθρο 10Η συνέχιση των εκκρεμών δικών χωρίς βίαιη διακοπή προϋποθέτει ότι ο νόμος θα έχει ψηφισθεί το αργότερο μέχρι 20 τρέχοντος μηνός, ώστε, η αναλυτική κατάσταση που προβλέπεται στην υποπερίπτωση αα της περίπτωσης δ της παραγράφου 1 του άρθρου 15 να έχει συνταχθεί και οι εκκρεμείς υποθέσεις να έχουν παραδοθεί στην αρμόδια υπηρεσία πριν την έναρξη ισχύος του νόμου. Αν, όμως, καθυστερήσει η δημοσίευση του νόμου, το χρονοδιάγραμμα αυτό ανατρέπεται με, ενδεχομένως, δυσμενείς συνέπειες για τα συμφέροντα του Δημοσίου που διακυβεύονται στις εκκρεμείς δίκες. Ασφαλέστερη λύση παραμένει η βίαιη διακοπή της δίκης.
 
 
ΣΟΦΙΑ
ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 11 ΠΑΡ ι) με το οποίο το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων «Η Θεομήτωρ» Λέσβου», μετονομάζεται σε «ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ».ΝΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ» καθότι αποτελεί αναγνωριστικό στοιχείο του Θεραπευτηρίου μας σε όλη την Ελλάδα επί σειρά ετών και αυτό του προσδίσει πέραν της αναγνωρισιμότητας και μια ιστορική αξίαΔΗΛΑΔΗ Η ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΥΠΩΘΕΙ ΩΣ: ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ».