Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κατσαρά Χαριτωμένη
Είμαι σε θέση να γνωρίζω τη λειτουργία και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν χρόνια τώρα τα ιδρύματα πρόνοιας της Ρόδου ως ένας από τους τόσους εθελοντές που έχουν καταθέσει αφιλοκερδώς το χρόνο τους και όχι μόνο, στη φροντίδα και την ενίσχυση των προνοιακών θεσμών, θεσμών που θα έπρεπε να στηρίζει χωρίς κανένα προαπαιτούμενο ή λογιστική (και ούτε) λογική το κράτος. Προφανώς η αναφορά μου δεν έχει να κάνει με καμία «απαίτηση» ευσήμων παρά μόνο τη στοιχειοθέτηση της άποψής μου για το θέμα.Με την ιδιότητά μου εξάλλου ως εκπαιδευτικού έχω βιώσει τη διαφορά δυναμικού ανάμεσα στα παιδιά της μέσης ελληνικής οικογένειας και τα παιδιά που φιλοξενούνται στα ιδρύματα. Έχω παρακολουθήσει, αδύναμη να παρέμβω, τη κυρίαρχη σκιά που πλανιέται πάνω από τα φιλοξενούμενα σε ιδρύματα παιδιά. Νοιώθουν, στη πλειονότητά τους, απόκληρα της κοινωνίας, άνισοι μέσα σε ένα κράτος ίσων και … πιο ίσων. Αμήχανη μπροστά στην αξιοπρέπεια του βλέματος που θέλει απλά να είναι ομότιμο με των υπολοίπων παιδιών όταν για παράδειγμα ζητάς να αγοράσουν όργανα σχεδίασης. Κι αν τους βοηθήσεις πρέπει να το κάνεις όσο πιο διακριτιά γίνεται. Να μην τους προσβάλεις.Το αποθεματικό των ιδρυμάτων, είναι γνωστό, πως ληστεύθηκε μέσα στις δύο τελευταίες ώρες του λεγόμενου PSI, εν αγνοία των διοικήσεων.Πέρυσι στη πρώτη συγχώνευση, στίβαξαν αδιάκριτα γέρους και παιδιά, φυσικώς αδυνάτους, άτομα με διανοητική στέρηση, άτομα με ψυχολογικά προβλήματα, στο όνομα των επιταγών της τρόικας. Τα τέσσερα έγιναν δύο.Φέτος είπαν να το διαλύσουν ακόμα περισσότερο. Να κάνουν τα δύο ένα. Να ξεμπερδεύουν με όλα τα διαδικαστικά, τα παιδαγωγικά και τις επιστημονικές αιτιάσεις.Μέσα στο χωνευτήρι ψυχών θα ρίξουν και τα παιδιά που φιλοξενούνται στο ορφανοτροφείο. Η σκιά θα γίνει δεδομένο με κρατική σφραγίδα.Εύγε. Αν αυτός είναι ο πολιτισμός σας, εγώ θα απέχω.
 
 
Αλεξάνδρα
Λυπάμαι που η πολιτεία θέτει ένα τέτοιο ερώτημα, όπου η απάντηση είναι προφανής: τον πλανήτη τον έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας. Υπάρχουν μερικοί τομείς όπου δεν δικαιούμαστε να περικόψουμε τα κονδύλια και ένας από αυτούς είναι το περιβάλλον, όπως και η εκπαίδευση και η υγεία. Γιατί επιτέλους δεν αγγίζονται τα υπέρογκα κονδύλια της άμυνας; Μόνο οι παρελάσεις των επετείων να περικόπτονταν (καλή η ώρα, πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου) θα ισοφάριζε τη δήθεν οικονομία που επιχειρούν οι εν λόγω συγχωνεύσεις.Αναρωτιέμαι βέβαια αν θα παίξει κανένα πραγματικό ρόλο η διαβούλευση ή αν γίνεται για τα μάτια του κόσμου. Δυστυχώς και σε άλλες περιπτώσεις, σε άλλες διαβουλεύσεις, που η πλειοψηφία των πολιτών που πήραν θέση ήταν κατά κάποιων μέτρων, η πολιτεία τους αγνόησε παντελώς.Μήπως αυτή είναι η ευκαιρία για την πολιτεία να αποδείξει ότι δεν είναι οι διαβουλεύσεις μια κοροϊδία;
 
 
Αγανακτισμένος
Είμαι εργαζόμενος σε ένα ν.π.δ.δ. που συγχωνεύεται και έτσι γνωρίζω τα πράγματα από μέσα. Η συγχώνευση πρέπει να συνοδευτεί με αξιολόγηση εργαζομένων και διοικήσεων και δημιουργία νέων σύγχρονων οργανισμών. Δυστυχώς σήμερα τα ν.π.δ.δ διοικούνται από αποτυχημένους πολιτευτές κομμάτων που διορίστηκαν χωρίς να έχουν τα απαραίτητα προσόντα. Τα ιδρύματα είναι το βασίλειο της αναξιοκρατίας και του κομματισμού. Μολονότι εργαζόμενος και ο ίδιος σε ν.π.δ.δ., πιστεύω ότι μετά την αξιολόγηση πρέπει να υπάρξουν απολύσεις επειδή πολλοί υπάλληλοι προσλήφθηκαν με πολιτικό μέσο και είναι εντελώς ανίκανοι και αντιπαραγωγικοί. Τα βλέπω και τα ζω καθημερινά. Η διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού γίνεται ακόμα και σήμερα καθαρά με κομματικά κριτήρια. Οι διοικήσεις δεν έχουν σπουδάσει τίποτα σχετικό με διοίκηση οργανισμών ή οικονομικά της υγείας ή κάτι τέτοιο, αλλά τους διόρισε το τάδε ή το δείνα γραφείο πολιτικού. Όσοι έχουμε σπουδάσει, δεν χρωστάμε σε κανέναν και προσπαθούμε να προσφέρουμε, προσκρούομε σε τοίχος κομματικής νοοτροπίας, της ίδιας που χρεοκόπησε την Ελλάδα, αγανακτούμε και αναγκαζόμαστε να αποχωρήσουμε απο την υπηρεσία…Έλεος με την αναξιοκρατία στο δημόσιο!!!!!
 
 
ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ,
θα ήθελα να προσθέσω σε αυτή τη διαβούλευση, ότι ειδικά με τους θεσμούς που σχετίζονται με παιδιά, και μάλιστα παιδιά ταλαιπωρημένα και πονεμένα, η πολιτεία πρέπει να εξαντλεί όλες τις διαθέσιμες δυνατότητες για να βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης και φροντίδας τους. Και εκεί όπου εξαντλήθηκαν οι διαθέσιμες δυνατότητες, είναι υποχρέωση της πολιτείας να επινοεί νέες δυνατότητες, ώστε αυτά τα παιδιά, τα παιδιά μας, να μην στερηθούν περισσότερα από αυτά που ήδη τους έχει στερήσει η ζωή και η κοινωνία. Διαβάζω με πολύ αγωνία την πρόθεση της πολιτείας να προβεί σε συγχωνεύσεις στα ιδρύματα μέριμνας ανηλίκων με έδρα τη Ρόδο. Θυμίζω, ορμώμενος και από την ιδιότητά μου ως ιατρού, ότι τα παιδιά του ορφανοτροφείου θηλέων Ρόδου που τελούν υπό την φροντίδα και προστασία των καλογραίων, έχουν εντελώς διαφορετικές ανάγκες από τα παιδιά με βαριές κινητικές και πνευματικές αναπηρίες τα οποία νοσηλεύονται στο ίδρυμα του Αγίου Ανδρέα. Δεν κατονοώ τι θα εξυπηρετήσει η συγχώνευσή τους, εκτός από την εξοικονόμηση κονδυλίων. Και δεν κατανοώ πως είναι δυνατόν η εξοικονόμηση κονδυλίων να γίνεται εις βάρος της μέριμνας ανηλίκων, που δοκιμάζονται βαριά από τις προσωπικές τους ιστορίες. Ευελπιστώ η πολιτεία να επιδείξει την πρέπουσα ευαισθησία και να μη θυσιάσει δοκιμασμένα παιδιά στο βωμό της κρίσης, «τσουβαλιάζοντας» τις ανάγκες και τις δυνατότητές τους. Επικουρικά να συμπληρώσω, ότι το ορφανοτροφείο θηλέων Ρόδου είναι ένας παραδοσιακός θεσμός, ο οποίος λειτουργεί πολλές δεκαετίες με ιδιαίτερη αγάπη και φροντίδα για τα παιδιά που φιλοξενεί. Ένας θεσμός καταξιωμένος στη συνείδηση της ροδιακής κοινωνίας, ο οποίος επιπλέον, δεν επιβαρύνει καθόλου τον κρατικό κουρβάνα, καθώς λειτουργεί με τις προσφορές των Αδελφών και του απλού πολίτη. ΝΙΚΟΣ και ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, ιατροί παθολόγοι
 
 
Ράμμος Νίκος
Σχετικά με την συγχώνευση των δύο Ν. Π. Δ. Δ. που υπάγονται στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου δηλαδή του Θ. Χ. Π. Δωδεκανήσου και του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Δωδεκανήσου θα ήθελα να καταθέσω και εγώ την άποψή μου και την αντίθεσή μου στην συγχώνευση αυτή επειδή πιστεύω ότι μπορώ να έχω γνώμη αφού βλέπω το έργο που επιτελείται στο Κέντρο που φροντίζει παιδιά που διαθέτουν σωματική και πνευματική υγεία.Ο σκοπός και ο στόχος του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού είναι να παρέχει φροντίδα, μόρφωση και περίθαλψη στα παιδιά που αποδεδειγμένα στερούνται της οικογενειακής φροντίδας.Οι στόχοι αυτοί δεν είναι οι ίδιοι για την ευπαθή ομάδα των ατόμων με ειδικές ανάγκες που περιθάλπει το Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων (παιδιά και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας με αναπηρίες και ηλικωμένοι).Η αναγκαία προσοχή που χρειάζονται τα παιδιά του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού δεν μπορεί να τεθεί σε εκπτωτικούς κρατικούς μηχανισμούς.Μια αυτόνομη Διοίκηση θα λειτουργήση πιο καλά ανά πάσα στιγμή.Σαν διεύθυνση πως θα λειτουργήσει αυτόνομα ?