Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Εργαζόμενοι Θεραπευτηρίου χρονίων παθήσεων Ανατολικής Αθήνας
Άρθρο 15Αναφορικά με το Θεραπευτηρίο Χρονίων Παθήσεων Ανατολικής Αθήνας:Προτείνουμε την ενίσχυση του Τομέα Αποκατάστασης του, εξασφαλίζοντας την αποσυμφόρηση του χρόνου Νοσηλείας των Δημόσιων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων (δεδομένου ότι η Νοσηλευτική Κλίνη αξιωματικά δεν προορίζεται για Χρόνια Αποκατάσταση).Η συγκεκριμένη υπηρεσία , επιπλέον, είναι απαραίτητο να εξακολουθεί να λειτουργεί στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιφέρεια που λειτουργεί ήδη, προκειμένου:α) να εξασφαλίζεται η πρόσβαση των εξυπηρετούμενων μέσα στον αστικό ιστόβ)να είναι εφικτή η υποστήριξη του ασθενούς από το οικογενειακό του περιβάλλον γ)οι εργαζόμενοι που υπηρετούν στη συγκεκριμένη γεωγραφική, υπό τις παρούσες συνθήκες της οικονομικής συγκυρίας, σε περίπτωση μετακίνησης της Μονάδας, θα δεχτούν ένα επιπλέον χτύπημα με αρνητικές συνέπειες στην υπηρεσιακή τους ετοιμότητα.Για τους παραπάνω λόγους κι έστω κι αν πρόκειται για κτίριο που δεν είναι ιδιόκτητο, προτείνουμε να εξαιρεθεί από το άρθρο, δεδομένου επιπροσθέτως ότι τα έσοδά του –τουλάχιστο σε λογιστικό επίπεδο- είναι ικανότατα προς υπερκάλυψη των λειτουργικών του αναγκών (συμπεριλαμβανομένου και του ενοικίου του).
 
 
ΣΟΦΙΑ
ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 11 ΠΑΡ ι) με το οποίο το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων «Η Θεομήτωρ» Λέσβου», μετονομάζεται σε «ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ».ΝΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ» καθότι αποτελεί αναγνωριστικό στοιχείο του Θεραπευτηρίου μας σε όλη την Ελλάδα επί σειρά ετών και αυτό του προσδίσει πέραν της αναγνωρισιμότητας και μια ιστορική αξίαΔΗΛΑΔΗ Η ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΥΠΩΘΕΙ ΩΣ: ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ».
 
 
Oikonomou Alexandros
Είναι προφανές για κάποιον που γνωρίζει έστω και στοιχειωδώς τον τομέα της Πρόνοιας και την λειτουργία και τις ανάγκες αυτού ότι το νέο σχέδιο Νόμου αποτελεί κατα τα κοινώς λεγόμενα «δουλειά του ποδαριού», χωρίς καμία σε βάθος μελέτη και χωρίς κανέναν απολύτως κοινωνικο-πολιτικό σχεδιασμό. Με μια απλή ανάγνωση του κειμένου του σχεδίου Νόμου καθίσταται σαφές ότι οι δημιουργοί του αρκέστηκαν στο να συγκεντρώσουν όλες τις Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας της Ελληνικής επικράτειας και έν συνεχεία να τις χωρίσουν ανά περιφέρεια δημιουργώντας ένα νομικό πρόσωπο στην κάθε περιφέρεια, αδιαφορώντας πλήρως τόσο για τον σκοπό όσο και για τις ανάγκες και το μέγεθος της κάθε υπό συγχώνευση Μονάδας. Συνέπεια του απλοικού αυτού σχεδιασμού και διαχωρισμού είναι η δημιουργία τεράστιων ανισοτήτων, οι οποίες δημιουργούν μεγάλες δυσκολίες στην λειτουργία των νέων φορέων είς βάρος πάντα των εξυπηρετόυμενων παιδιών. Για να αναφέρω συγκεκριμένα παραδείγματα: στον Νομό Αττικής συγχωνεύονται σε ένα νέο νομικό πρόσωπο τα θεραπευτήρια ανατολικής και δυτικής Αθήνας, το ΚΑΑΠ Βούλας, το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού Αττικής Η ΜΗΤΕΡΑ και το Μιχαλήνειο Αναπτυξιακό Κέντρο, τα οποία πλέον θα αποτελούν διευθύνσεις του νέου φορέα. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό αυτόν λοιπό το Μιχαλήνειο Αναπτυξιακό Κέντρο, το οποίο απασχολεί ελάχιστο προσωπικό και εξυπηρετεί ένα πάρα πολύ μικρό κομμάτι του παιδιού πληθυσμού εξομοιώνεται με το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού Αττικής Η ΜΗΤΕΡΑ, το οποίο μετά την τελευταία συγχώνευση που υπέστη με τον Νομό 4025/2011 έχει μετατραπεί πλέον σε έναν υδροκέφαλο φορέα που εξυπηρετέι περίπου 300-400 παιδία (συμπεριλαμβανομένων των παιδιών που παρακολουθούνται στις ανάδοχες οικογένειες), και απασχολεί προσωπικό περίπου 500 ατόμων. Το ίδιο ισχυεί και για το ΚΑΑΠ Βούλας το οποίο και αυτό μέτα την τελευταία συγχώνευση έχει μετατραπεί σε έναν υδροκέφαλο φορέα. Κατά συνέπεια για να καθοριστούν οι διευθύνσεις του νέου φορέα θα πρέπει να ληφθούν υπόψη η διάσταση και οι ανάγκες του κάθε συγχωνευόμενου φορέα. Επίσης προκειμένου η νέα συγχώνευση να έιναι παραγωγική και αποτελεσματική θα πρέπει απαραίτητα να ληφθεί υπόψη ο σκοπός που εξυπηρετεί η κάθε Μονάδα Κοινωνικής Φροντίδας. Για παράδειγμα πρωταρχικός σκοπός του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Αττικής Η ΜΗΤΕΡΑ, αντίθετα με τα θεραπευτήριο Αττικής και το Μιχαλήνειο Αναπτυξιακό Κέντρο είναι η αποκατάσταση των φιλοξενούμενων παιδιών μέσω του θεσμού της αναδοχής και της υιοθεσίας. Η σωστή και συνεπής εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού απαιτεί καθημερινή κινητικότητα τόσο των υπηρεσιών της Μονάδας, όσο και της διόικησης, η οποία ανά πάσα στιγμή μπορεί να κληθεί να αποφασίσει για την εισαγωγή ενός παιδιού στη Μονάδα απο το Μαιευτήριο ή την τοποθέτηση ενός παιδιού σε οικογένεια. Επομένως οι ανάγκες διοίκησης για την κάθε υπό συγχώνευση Μονάδα διαφέρουν και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη. Επίσης με το νέο σχέδιο Νόμου το οποίο ως μοναδικό κριτήριο έχει τον τοπικιστικό διαχωρισμό βλέπουμε την δημιουργία μεγάλων ανισοτήτων όσον αφορά την Αττική και την υπόλοιπη Περιφέρεια, με την δημιουργία στην Αττική ενός τεράστιου υδροκέφαλου δυσκίνητου φορέα. Αλήθεια διερωτούμαι οι δημιουργοί του σχεδίου Νόμου γνωρίζουν πράγματι τους φορείς των οποίων σχεδιάζουν την συγχώνευση; Εχουν ενδιαφερθεί να μάθουν τον σκοπό που εξυπηρετεί έκαστος εξ αυτών, τον τρόπο λειτουργίας τους και τις καθημερινές τους ανάγκες σε επίπεδο διοίκησης; Μάλλον όχι. Το νέο σχέδιο νόμου αρκείται σε συγχωνεύσεις ανά περιφέρεια χωρίς κανέναν απολύτως σχεδιασμό σε δεύτερο επίπεδο για το πως θα λειτουργούν οι συγχωνευόμενοι φορείς ανάλογα με τον σκοπό που εξυπηρετούν και το μέγεθος του παιδικού πληθυσμού που έχουν ύπο την εποπτεία τους. Θεωρώ απαραίτητο πέρα από την συγχώνευση των φορέων ανά περιφέρεια (εάν θεωρήσουμε οτι κάτι τέτοιο είναι αναπόφευκτο )να υπάρξει σχεδιασμός σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο στο εσωτερικό των νέων νομικών προσώπων προκειμένου να καταπολεμηθούν ανισότητες που βλάπτουν και δημιουργούν ανυπέρβλητο εμπόδια στην λειτουργία των υπό συγχώνευση Μονάδων με τελικά θύματα τα παιδιά.
 
 
ΒΑΣΙΛΗΣ
Σχετικά με το άρθρο 11 & 15 θα ήθελα να επισημάνω τα παρακάτω : 1. Όσες προσπάθειες για συγχώνευση έγιναν στο παρελθόν προβλήματα δημιούργησαν παρά έλυσαν.2. Ποιό το οικονομικό όφελος που θα προκύψει από την συγχώνευση;από την στιγμή που λόγω αποστάσεων και λόγω ότι οι περισσότερες μονάδες στεγάζονται σε δικά τους ιδιόκτητα κτίρια δεν βλέπω να εξοικονομούνται χρήματα από ενοίκια λόγω συστέγασης. ( Ενδεικτικά αναφέρω ότι και οι τέσσερεις δομές στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας πλην του κέντρου Προστασίας του Παιδιού Φθιώτιδας( ιδιόκτητο κτίριο) που βρίσκεται στη λαμία απέχουν απο την λαμία έδρα της Περιφέρειας: θχπ φθιώτιδας 35 χλμ ( ιδιόκτητο κτίριο) θχπ Ευρυτανίας 75 χλμ ( ιδιόκτητο κτίριο) θχπ Εύβοιας 105 χλμ ( ιδιόκτητο κτίριο) επομένως για ποια συγχώνευση μιλάμε;3. Οι μονάδες κοινωνικής φροντίδας πρέπει να αντιμετοπίζονται σαν προνοιακές δομές με τις ιδιαιτερότητές τους( διαχερίζονται ζωές) και όχι σαν κοινές εταιρείες.4. Υπάρχει μια αοριστία στον τρόπο που θα διοικηθούν τα Ιδρύματα. Αν κατάλαβα καλά θα διοικούνται από Δ/ντές. Με βάση την κείμενη Νομοθεσία οι Δ/ντές δεν έχουν αποφασιστικές αρμοδιότητες, όπως έχουν οι Διοικητές. Στην περίπτωση αυτή πως θα γίνεται η διαχείριση της καθημερινότητας? Οι ΜΚΦ διαχειρίζονται υποθέσεις ανθρώπων και δεν είναι απλά διοικητικές υπηρεσίες. Καθημερινά απαιτείται να λαμβάνονται σωρεία αποφάσεις, μερικές φορές πολύ κρίσιμες. Θα περιμένει κανείς να συνεδριάσει το ΔΣ για να προχωρήσουν επείγοντα καθημερινά ζητήματα? Μήπως αντί για αυτό το ( γενικό Συμβούλιο) θα πρέπει κάθε μονάδα να έχει το Διοικητή της και το δικό της Συμβούλιογια να είναι πιο ευέλικτη;5.Μήπως όλο το έγχειρημα της υποθέμενης συγχώνευσης γίνεται μόνο και μόνο για να γίνουμε αρεστοί στους τροικανούς και να διαλύσουμε τελείως και το χώρο της πρόνοιας;Να επιβαρύνουμε ακόμα μια φορά τους φορείς με έξοδα για αλλαγή ταμπελών και σφραγίδων.ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ1. Αντι για συγχωνεύσεις χωρίς κανένα αποτέλεσμα φροντίστε αγαπητοί κύριοι του κοινοβουλίου τα ασφαλιστικά ταμεία να πληρώνουν εμπρόθεσμα τα νόμιμα νοσήλεια των περιθαλπομένων στις ΜΚΦ και θα δείτε ότι πλέον καμιά ΜΚΦ δεν θα χρειάζεται επιχορήγηση απο τον κρατικό προυπολογισμό για λειτουργικά έξοδα.2. Τοποθετείστε Διοικητές άτομα και 5 μελές συμβούλιο σε κάθε ΜΚΦ που να έχουν γνώση του αντικειμένου και να » πονάνε αυτό που κάνουν» με αξιολογικά κριτήρια.3 Δώστε τους το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις τους για προσφορά υπηρεσιών σε εξωτερικούς επισκέπτες( λογοθεραπείες , φυσικοθεραπείες κτλ) και η πληρωμή να γίνεται από τα ασφαλιστικά ταμεία στην ΜΚΦ.5 Ενεργοποιήστε τις μετατάξεις στο αποσπασμένο προσωπικό προβλέπεται και από το ν. 4057/2012 για μείωση του λειτουργικού κόστους από μισθοδοσία.
 
 
Κωνσταντινα ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ-ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ
Κατάργηση Οργανισμών στο χώρο της Διοικητικής Μεταρρύθμισης όπως προβλέπεται στο άρθρο 11 που στοχεύει να συγχωνεύσει τις Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας και να προωθήσει τη σύσταση Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου για λόγους που η Πολιτεία πιέζεται εκ των πραγμάτων προφανώς και λόγω οικονομικής κρίσης να ασκήσει.Ναι, κατάργηση Οργανισμών άψυχης διαδικασίας που όμως αφορά τη ζωή αδύναμων παιδιών, ζωή υποστηριζόμενη από την Πολιτεία αρχικά αλλά και από την ευαισθησία της κάθε κατά τόπων κοινωνίας.Η διοικητική αυτή συγχώνευση που δυστυχώς αγγίζει και αφορά ανθρώπινες ζωές παιδικής ηλικίας, αδύναμες κατά περίπτωση που όμως η Πολιτεία από την Μεταπολεμική περίοδο, στήριξε με ευθύνη και υποστηρίχθηκε η εκάστοτε Κυβερνητική πολιτική και φροντίδα από την ευαισθησία – φιλανθρωπία που διέκρινε και διακρίνει τον Έλληνα Πολίτη, εντός και εκτός Ελλάδος. Αναφερόμεθα στους ευεργέτες και δωρητές της Πατρίδος.Επιμένοντας στην ια΄ περίπτωση της παραγράφου 3 του άρθρου 11 στο σχέδιο Νόμου κατάργησης των Οργανισμών και συγχώνευσης αυτών πρέπει να επισημανθεί η παρακινδυνευμένη αυτή συγχώνευση και τροποποίηση γιατί, πέρα από τις διοικητικής φύσεως αναγκαιότητες (τις οποίες λιγοστοί πολίτες είμαστε σε θέση να ζυγίσουμε και να κρίνουμε) όμως απίστευτα μεγάλη πλειονότητα πολιτών είναι σε θέση να σας επισημάνει και να σας θέσει προ των ευθυνών σας, που ως ειδικοί θεσμοθετείτε στοχεύοντας ίσως στο καλό της Ελλάδος, αγνοώντας όμως σε αυτή την προσπάθειά σας ποιος είναι ο ζωντανός ιστός αυτών των Ιδρυμάτων, άγνοια που δικαιολογείται από την βιασύνη θέσπισης σχετικού Νομοθετήματος. Άγνοια όμως επικίνδυνη γιατί αφορά οπωσδήποτε το ΠΑΙΔΙ με οποιαδήποτε αδυναμία σωματική, νοητική ή και ένα παιδί ‘’κοινωνικά ορφανό’’, παιδί που πρέπει η Πολιτεία χωριστά να το προστατεύσει.Αν θέλετε να στηρίξετε αυτά τα παιδιά (που περιμένουν αδύναμα το ΦΩΣ από την Πολιτεία, εσείς και όλοι εμείς ως πολίτες έχουμε ιερή ευθύνη απέναντι σε αυτά τα παιδιά γιατί αποτελούν αναπόσπαστο μέλος με τις δικές μας υπάρξεις!), αναλογιστείτε η Διοικητική συγχώνευση πόσο ιδιαίτερα θα επηρεάσει τις παραπάνω περιπτώσεις παιδιών και ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Αυτά τα παιδιά είναι δικά μας!Σκεφθείτε και αποφασίστε, ίσως πρόκειται για το δικό σας παιδί, αφουγκραστείτε και με προσωπική σας αντίληψη διαπιστώσετε πώς λειτουργούν τα επιμέρους μέχρι σήμερα Κέντρα Προστασίας , ακούστε την αγωνία όλων όσοι σας κρούουν τον κώδωνα κινδύνου πριν τα παιδάκια αυτά σε οποιαδήποτε κατάσταση και αν βρίσκονται σωματικής ή νοητικής καθυστέρησης ή κοινωνικής ορφάνιας κοιτάξουν, εσάς που αποφασίζετε διοικητικά και εμάς που ίσως αδιαφορήσαμε, με ‘’ιδιαίτερη’’ απορία, με βλέμμα γεμάτο παράπονο και ακόμη ίσως στιγματίσουν σε κάποια χρονική περίοδο, έστω και απώτερη, την δική σας απόφαση και την δική μας παράλειψη για το μέλλον τους! Πρέπει να αντισταθείτε!Τα Κέντρα Προστασίας Παιδιού δεν αποτελούν τις πρώην Κοινότητες ούτε τους επιμέρους Δήμους που η αναγκαιότητα της συγχώνευσης , για τους γνωστούς σε κάθε πολίτη λόγους, επέφερε τα αποτελέσματα που βιώσαμε και βιώνουμε.Συμφωνώ με όσα έχουν αναφερθεί από τους συμπολίτες της Ρόδου, η άποψη του καθενός είναι έκφραση αγωνίας για τα παιδιά του Ορφανοτροφείου Θηλέων και το μέλλον τους, για τον ρόλο που διαδραμάτισε αυτό στην Ιστορία του τόπου από το 1947 έως και σήμερα.Η ισχυρή παρουσία και λειτουργικότητα του Κ.Π.Μ.Θ.Ρ. και τώρα Κέντρο Προστασίας Παιδιού οφείλεται στην προσφορά ζωής των αδελφών μοναχών από το 1947 έως και σήμερα κάτω από την φροντίδα των οποίων μεγάλωσαν εκατοντάδες παιδιών έτσι όπως όλοι μας γνωρίζουμε. Το Ορφανοτροφείο Θηλέων ‘’Αγία Ειρήνη’’ όπως ο Ροδιακός Λαός το γνωρίζει, πρέπει να παραμείνει αυτοτελές, να συνεχίσει την προσφορά ζωής στα παιδιά της και στον Ροδιακό λαό. Υπάρχει μία αλληλένδετη σχέση αγάπης που μόνον χαρά και όραμα ζωής αποτελεί για το νησί μας. Η διοικητική αυτοτέλειά του πρέπει να αποτελέσει το κύριο μέλημα της Πολιτείας και να μην προβεί σε καμία είδους συγχώνευση, αντίθετα να το στηρίξει γιατί οι κοινωνικές μεταβολές και οι δύσκολες οικονομικές συγκυρίες επιβάλλουν την αυτοτελή επιβίωσή του.Κων/να Δενδρινού –Κουτσούκου , συμβολαιογράφος Ρόδου.