Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΛΛΙΒΡΕΤΑΚΗΣ
Χαιρετίζω ειλικρινά την γενναία στάση των συναδέλφων του Δ.Σ. του ΕΚΚΕ που (όπως προκύπτει και από την ανακοίνωσή τους εδώ) αρνούνται το δηλητηριασμένο «δώρο» που επιχειρεί να τους δώσει ο νομοθέτης, με την χαριστική διάταξη περί συγκρότησης του νέου Δ.Σ. του ΕΙΕ. Πράγματι, η σχετική πρόβλεψη της παραγρ. 4 «αντιβαίνει στην ισότιμη εκπροσώπηση του συνόλου των εργαζομένων» και «δυναμιτίζει αναίτια το κλίμα μεταξύ των δύο φορέων», όπως υπογραμμίζουν οι συνάδελφοι του ΕΚΚΕ.Είναι άλλωστε και τελείως παράνομη, καθώς αντιβαίνει στο νόμο-πλαίσιο της έρευνας (1514/85), ο οποίος δεν μπορεί να αλλάξει περιπτωσιακά. Είναι, λ.χ., ως εάν, ενώ υπάρχει ο νόμος-πλαίσιο των πανεπιστημίων που περιγράφει τα προσόντα για να γίνεις επίκουρος καθηγητής, να έμπαινε σε ένα νομοσχέδιο μια διάταξη που να έλεγε ότι, ειδικά στο τάδε πανεπιστήμιο, τα προσόντα αλλάζουν. Το ΕΙΕ έχει σταθεί ομόψυχα στο πλευρό των εργαζομένων του ΕΚΚΕ, ζητώντας να μην προχωρήσει αυτή η επιλεκτική συγχώνευση που είναι πρόχειρη, ατεκμηρίωτη και χωρίς μελέτη των επιπτώσεών της, και απαιτώντας κάθε περαιτέρω αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού να εξεταστεί στο πλαίσιο της ενίσχυσης της έρευνας ως μοχλού ανάπτυξης και όχι να αντιμετωπιστεί ως «διοικητική μεταρρύθμιση».Το ΕΙΕ έχει επίσης ζητήσει, σε κάθε περίπτωση, να μη θιγούν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του ΕΚΚΕ,τα οποία δυστυχώς καταπατεί κατάφορα το παρόν νομοσχέδιο. Το ΕΙΕ, τέλος, υποστήριξε εξαρχής τη διατήρηση της ονομασίας του ΕΚΚΕ τόσο για λόγους ιστορικούς όσο και για λόγους αναγνωρισιμότητας στην εθνική και στη διεθνή επιστημονική κοινότητα. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους, το ΕΙΕ δικαιούται να διατηρήσει αναλλοίωτη και τη δική του ονομασία.Νομίζω ότι μια ξεκάθαρη τοποθέτηση του ΕΚΚΕ και επ’ αυτού του ζητήματος, θα αφαιρέσει κάθε σκιά στις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών και θα ισχυροποιήσει την ενότητα που απαιτείται στην παρούσα φάση, και σίγουρα θα απαιτηθεί και στο μέλλον, απέναντι στα δύσκολα που έρχονται. Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, Διευθυντής Ερευνών ΕΙΕ,Μέλος του Δ.Σ. του ΕΙΕ
 
 
Αντώνης Γεοργούλας
Για το ΕΚΚΕ Διαβάζοντας τα πρώτα νέα από το «μέτωπο» της κυβερνητικής προσπάθειας για την –υποτιθέμενη– «ορθολογική» οργάνωση του ευρύτερου δημόσιου τομέα μέσω της άμεσης κατάργησης ή της κατάργησης δια της συγχώνευσης οργανισμών, πέφτω σε μελαγχολία. Ειδικά όταν διαβάζω ότι στην κατηγορία της κατάργησης δια της συγχώνευσης περιλαμβάνεται το ΕΚΚΕ. Ουσιαστικά, πρόκειται για τον μόνο εθνικό φορέα της κοινωνικής έρευνας με ένα τεράστιο έργο στo να καταστεί διαυγής η ελληνική κοινωνία του κάθε παρόντος χρόνου –προφανώς σε προηγούμενες δεκαετίες όταν υπήρχε έστω και μια ελάχιστη ερευνητική πολιτική.Εν μέσω συναισθηματικής φόρτισης μου ήλθαν κατά νου κάποιοι στίχοι του Μεγάλου Αλεξανδρινού:Μέσα στον φόβο και στές υποψίες/ με ταραγμένο νου και ταραγμένα μάτια/λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε/ για ν’ αποφύγουμε τον βέβαιοτον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί./ Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν’ αυτός στον δρόμο·ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα/ (ή δεν τ’ ακούσαμε ή δεν τα νοιώσαμε καλά).Άλλη καταστροφή που δεν την φανταζόμεθαν,/ εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,κι ανέτοιμους –που πιά καιρός– μας συνεπαίρνει.Όσο παράξενο και αν φαίνεται, οι στοίχοι αυτοί μου άνοιξαν τον δρόμο για κάποιους λογικούς και εννοιολογικούς συνειρμούς, ώστε να τοποθετήσω πρώτα το πρόβλημα της κοινωνικής έρευνας στα κοινωνικά του συγκείμενα και να κάνω ακολούθως ένα μικρό σχολιασμό μιας πολιτικής που φαίνεται να μας ξαναγυρνά αναφανδόν στην μεσαιωνική αυθεντία.Δεν χρειάζεται να περιγράψει κανείς εκτενώς το μέγεθος της κρίσης μέσα στην οποία ζούμε. Σε τελική ανάλυση, πρόκειται για μια βαθειά κρίση νομιμοποίησης που διαπερνά όλες τις σφαίρες της κοινωνικής δραστηριότητας –κι όχι μόνο την οικονομία, όπως συνήθως εμφανίζεται. Διαπερνά την πολιτική σφαίρα και το κράτος, διαπερνά την πολιτιστική σφαίρα και την επικοινωνία, διαπερνά προφανώς την οικονομική σφαίρα, διαπερνά κάθε πτυχή τόσο της κοινωνικής δραστηριότητας όσο και της προσωπικότητας των πολιτών. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο∙ απλώς, μια δυσμενής διεθνής συγκυρία ήταν αρκετή για να φανεί ότι ο «βασιλιάς ήταν γυμνός» και να αναδυθεί το παγόβουνο της απο-νομιμοποίησης κάθε κυριαρχίας.Ούτε χρειάζεται να περιγράψει κανείς καταλεπτώς τα αποτελέσματα και τις εκφράσεις της. Ζούμε σε ένα νοσηρό περιβάλλον που έχει πλημμυρίσει από καχυποψίες, θεωρίες συνομωσίας και από την συλλήβδην καταγγελία των πάντων –κάτι που δημιουργεί τις ευνοϊκές συνθήκες για την άνθιση ενός νέου αυταρχισμού με ιδιαίτερα βίαιες και φασιστικές εκφράσεις. Ο ένας δείχνει τον άλλο ως υπεύθυνο και κανείς δεν μπορεί να υποδείξει έγκυρα και με υπευθυνότητα τις πραγματικές διαστάσεις φαινομένων και/ ή των γεγονότων.Χρειάζεται ίσως μια μικρή υπενθύμιση ενός από τους ρόλους των κοινωνικών επιστημών στις σύγχρονες και δημοκρατικές κοινωνίες –οι προσδιορισμοί είναι βέβαια πλεονασμός γιατί μόνο σε αυτού του τύπου τις κοινωνίες οι κοινωνικές επιστήμες και, κατά προέκταση, η κοινωνική έρευνα έχουν να παίξουν τον συγκεκριμένο ρόλο. Πρόκειται για τον ρόλο της κριτικής εγρήγορσης με γνώμονα τις καταστατικές αξίες αυτών των κοινωνιών –κι αν δεν απατώμαι, αυτές παραμένουν η ισότητα, η ελευθερία, αλλά και η αδελφότητα.Συνδέοντας τις τρεις παραπάνω πτυχές, μπαίνουμε μέσα στον λόγο του ποιητή. Η καταστροφή είναι η κατάργηση των μέσων συνειδητοποίησης των δυνατοτήτων που διαθέτει μια σύγχρονη κοινωνία. Και αυτά τα μέσα δεν είναι άλλα από τις κοινωνικές επιστήμες και την έρευνά τους. Όλα τα άλλα είναι σοφιστείες που ανοίγουν τον δρόμο της επιστροφής στην μεσαιωνική αυθεντία, στον αυταρχισμό και την βίαιη επιβολή της κυριαρχίας –καταστάσεις από τις οποίες ούτως ή άλλως δεν έχουμε καταφέρει να ξεφύγουμε πλήρως (είναι μια από τις υπενθυμίσεις τις τρέχουσας κρίσης).Νομίζω ότι στο όνομα της οικονομίας και μιας δήθεν ορθολογικής διαχείρισης του δημοσίου, λαμβάνεται μια απόφαση που στερεί από την εξουθενωμένη κοινωνία τα μέσα της συνειδητοποίησης του εαυτού της και της λειτουργίας της. Αντί λοιπόν να ενδυναμωθούν αυτά τα μέσα, ουσιαστικά καταργείται δια της συγχώνευσης ο εθνικός φορέας της κοινωνικής έρευνας, το ΕΚΚΕ –που έχει εμπράκτως αποδείξει ότι χρησιμοποίησε με επιστημονική περίσκεψη αυτά τα μέσα.Πολύ φοβάμαι ότι αυτή είναι η αρχή μιας χιονοστιβάδας που θα συμπαρασύρει τον κάθε θύλακα της επιστημονικής διερεύνησης της κοινωνίας και θα αποψιλώσει από την τελευταία κάθε δυνατότητα δημοκρατικής λειτουργίας. Να λοιπόν η «καταστροφή που δεν την φανταζόμεθαν,/ [κι] εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,κι ανέτοιμους –που πιά καιρός– μας συνεπαίρνει».Ελπίζοντας να διαψευστώ. Αντώνης ΓεωργούλαςΚαθηγητής, Παν/μιο Κρήτης
 
 
Δημήτριος Κουκουμπάνης
Μία ενέργεια όπως η συγχώνευση φορέων, προυποθέτει επανεξέταση των διαδικασιών και λειτουργιών του υποδέχοντος φορέα, ώστε να μπορέσει να απορροφήσει το όποιο έργο του φορέα που απορροφάται.Θα έπρεπε να υπάρχει πρόβλεψη (πιθανόν σε ξεχωριστό άρθρο) της διαδικασίας επανεξέτασης του στόχου, της οργάνωσης και των διαδικασιών του υποδέχοντος φορέα ώστε το παραπάνω έργο να συνεχιστεί απρόσκοπτα.Το θέμα της επανοργάνωσης είναι ένα γενικότερο θέμα όλων των υπηρεσιών και θα πρέπει να στηρίζεται στην αρχή: σκοπός (του οργανισμού)→(απλοποίηση δομών και διαδικασιών)→παραδοτέο (στον τελικό αποδέκτη). Με αυτή την οπτική γωνία, μια τέτοια δράση θα αποσκοπεί όχι μόνο στην εξυπηρέτηση του τελικού αποδέκτη, αλλά και στην εξοικονόμηση πόρων και ανθρώπων.
 
 
Ευαγγελινή Μαρκου
Αξιότιμε κύριε υπουργέ, Όπως αναφέρεται στα μηνύματα που έχουν ήδη αποσταλεί από τους συναδέλφους, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται η απορρόφηση του ΕΚΚΕ από το ΕΙΕ στο άρθρο 9, μόνο ερωτήματα και σύγχιση προκαλεί, αποτυγχάνοντας να οδηγήσει σε μια ξεκάθαρη πρόταση για την αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού. Θα σταθώ σε τρία σημεία, τα οποία θα πρέπει και κατά τη γνώμη μου να επανεξεταστούν και να διορθωθούν στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο: 1. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να μεταβληθεί η επωνυμία του ΕΙΕ η οποία είναι κατοχυρωμένη διεθνώς, τόσο ιστορικά όσο και επιστημονικά. Μια τόσο σημαντική αλλαγή με βεβαιότητα θα προκαλέσει διοικητικές δυσλειτουργίες και θα οδηγήσει στην υποβάθμιση ΕΙΕ. Η αναφορά στη μελέτη των θετικών, των ιστορικών και των κοινωνικών επιστημών (με την ενσωμάτωση του ΕΚΚΕ) θα εμπλουτίσει τα ερευνητικά πεδία του Ιδρύματος, χωρίς να είναι απαραίτητη η αλλαγή της ονομασίας. 2. Το ΕΚΚΕ με την ενσωμάτωσή του στο ΕΙΕ θα πρέπει να αποτελέσει ένα ανεξάρτητο Ινστιτούτο και να μην αλλοιώσει την ήδη υπάρχουσα δομή του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα Υποδοχής. 3. Στο άρθρο 9 δεν γίνεται καμία αναφορά στην αύξηση των πόρων του ΕΙΕ, οι οποίοι σήμερα μετά βιας επαρκούν για την μισθοδοσία του προσωπικού. Θα πρέπει να γίνει σαφής στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, η πρόνοια της κυβέρνησης για επιπρόσθετη επιχορήγηση του ΕΙΕ, η οποία φυσικά θα πρέπει να επιλύσει το πρόβλημα του ελλειμματικού προϋπολογισμού. Σας ευχαριστώ. Ευαγγελινή ΜάρκουΕρευνήτρια ΙΙΕ (ΚΕΡΑ) / ΕΙΕ