Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Σωτήρης Χτούρης Καθηγητής Κοινωνιολογίας
Η συγχώνευση του ΕΚΚΕ με το ΕΙΕ είναι φανερό ότι θα δημιουργήσει προβλήματα και στους δύο φορείς και ως προς τη συνέχιση του έργου τους,, αλλά και ως προς τη διατήρηση και ανάπτυξη του επιστημονικού και ανθρώπινου κεφαλαίου που διαθέτουν. Ειδικότερα το ΕΚΚΕ, αν και ψαλιδισμένο και ακέφαλο τον τελευταίο χρόνια, αποτελεί το μοναδικό Ερευνητικό Ίδρυμα στον τομέα των Κοινωνικών Επιστημών. Στην Ελλάδα της σημερινής κοινωνικής και οικονομικής κρίσης , η κοινωνική γνώση και τα τεκμηριωμένα κοινωνικά δεδομένα μπορούν να αποτελέσουν ένα σημαντικό παράγοντα για την αναζήτηση και εξεύρεση λύσεων στα δομικά κοινωνικά προβλήματα της χώρας. Αντίθετα, η παραγωγή πολιτικής από ‘κοινωνικά τυφλούς’ πολιτικούς παράγοντες, που καθοδηγούνται από το στενό τους πολιτικό/οικονομικό συμφέρον, οδήγησε μέχρι τώρα στην τραγική κρίση και την εσωτερική αποδόμηση όλων των λειτουργικών συστημάτων της ελληνικής κοινωνίας. ¨Όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες διαθέτουν ισχυρά ανεξάρτητα Ακαδημαϊκά Ινστιτούτα Κοινωνικής Έρευνας και μάλιστα με διαφοροποιημένες λειτουργίες (Νεολαία, Εργασία, Ισότητα των Φύλων, Ηλικιωμένοι κ.α.). Η κατάργηση του ΕΚΚΕ και η συγχώνευσή του σε ένα περιβάλλον με άλλη παράδοση και οργάνωση – και πιθανά και επιφυλακτική στάση απέναντι στην κοινωνική έρευνα – θα αποτελέσει ακόμα μια συμβολή στην τυφλή πορεία της Ελλάδος προς τη βαθύτερη κοινωνική κρίση. Ο εξορθολογισμός του ανεξάρτητου ΕΚΚΕ, με τη μείωση των δαπανών στις πραγματικές ερευνητικές δραστηριότητες, αλλά και την εξασφάλιση μιας κατάλληλης επιστημονικής ηγεσίας από κοινωνικούς ερευνητές που διαθέτουν βιώσιμες διεθνείς συνεργασίες, θα δημιουργούσε, αντίθετα, ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια της πολιτείας και της κοινωνίας για την αντιμετώπιση της κρίσης. Σωτήρης Χτούρης , Καθηγητής Κοινωνιολογίας
 
 
Αλέξανδρος Αφουξενίδης
Πέρα από τα οποιαδήποτε νομικά η άλλα συνταγματικά ζητήματα – και αυτά είναι πολλά – η συγχώνευση (ένταξη;) του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ σηματοδοτεί κατά τη γνώμη μου βασική στροφή στην πολιτική ατζέντα της Κυβέρνησης αναφορικά με την έρευνα. Τα κεντρικά στοιχεία της είναι τα παρακάτω: α) πολλές πολιτικές και κυβερνητικές αποφάσεις που θα αφορούν διάφορα σημαντικά κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα θα παίρνονται από εδώ και πέρα χωρις να βασίζονται καθόλου σε παραγωγή συστηματικών και τεκμηριωμένων στοιχείων για τη χώρα μας. β) υπάρχει συνεπώς μια σταθερή καμπάνια για απομείωση του επιστημονικού και ερευνητικού δυναμικού της χώρας μας, έτσι ώστε συρρικνωθεί ο τεκμηριωμένος επιστημονικός λόγος και να μην διαχέεται στο υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Οι συμπολίτες μας θα πρέπει να ακούν μόνο και αποκλειστικά τις ιδεολογικές απόψεις των πολιτικών και τις πληροφορίες που αυτοί θα θέλουν να παρέχουν. Με απλά λόγια βρισκόμαστε μπροστά στην επιστροφή της κλασικής προπαγάνδας. γ) η συρρίκνωση των ερευνητικών- ακαδημαικών φορέων βοηθά μόνο στην ραγδαία από-ειδίκευση της χώρας μας. Δεν συνιστά σε καμία περίπτωση αναπτυξιακή πολιτική, δεν υποβοηθά την οικονομική ανάπτυξη και ως ιδέα δεν έχει εφαρμοσθεί πουθενά αλλού. δ) εφόσον ισχυριζόμαστε ότι κάνουμε προσπάθεια για να φύγουμε από την κρίση, τότε σίγουρα χρειάζεται και κάποιου είδους μεσο-μακροπρόθεσμη στρατηγική προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως αυτό δεν φαίνεται να είναι στα σχέδια της κυβέρνησης η οποία αντιμετωπίζει καίρια ζητήματα χρησιμοποιώντας απλές αθροιστικές λογιστικές μεθόδους (που κι αυτές δεν λειτουργούν). ε) το χειρότερο είναι ότι οδηγούμασθε (ήδη συμβαίνει) σε μαζική έξοδο νέων επιστημόνων από τη χώρα μας (brain drain). Αυτοί οι άνθρωποι θα μπορούσαν να βοηθήσουν δυναμικά σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Τουναντίον το υπάρχον πολιτικό καθεστώς τους ωθεί στο εξωτερικό, μιας και αδιαφορεί πλήρως για την τύχη τους, όπως εξάλλου και για την τύχη τη χώρας μας συνολικότερα.