Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΠΒ
Η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα το τελευταίο διάστημα, απαιτεί να γίνουν προσαρμογές με στόχο να εξοικονομηθεί δημόσιο χρήμα.Για το λόγο αυτό, θα ήθελα να γνωρίζω, με αριθμούς, ποιά θα είναι η εξοικονόμηση από τη συγχώνευση των δύο οργανισμών. Με ποιο τρόπο, οι αξιολογήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα, και ήταν πολλές, οδήγησαν στο συμπέρασμα πως ένας παραγωγικός ερευνητικός πόλος της Θεσσαλίας πρέπει οπωσδήποτε να συγχωνευτεί με το ΕΚΕΤΑ και να μεταφερθεί και αυτός στο ένα από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα; Πρόκειται απλά για κινήσεις εντυπωσιασμού, ώστε να αποδειχθεί στους δανειστές μας πως γίνονται αλλαγές; Αυτές είναι οι αλλαγές που απαιτούνται; Να καταργούνται (ουσιαστικά) φορείς τηε περιφέρειας (στην προκειμένη περίπτωση), άσχετα αν αυτοί είναι παραγωγικοί ή όχι;Δε θα αναφερθώ στο προσωπικό κόστος του κάθε εργαζόμενου ή συνεργαζόμενου που πλήγεται από τέτοιες σπασμωδικές (έχω την εντύπωση) κινήσεις, αυτό ούτως ή άλλως φαίνεται να μην αφορά κανέναν, με ενδιαφέρει απλά να μάθω ποιο ακριβώς θα είναι το συμφέρον που θα αποκομμίσει το κράτος από τη συγκεκριμένη συγχώνευση και που θα βοηθήσει τη χώρα.
 
 
Δρακούλης Γιαννουκάκος
Η αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού θα πρέπει να προχωρήσει συντεταγμένα και όχι με αποσπασματικές κινήσεις που μόνο προχειρότητα επιδεικνύουν και θα έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και χρόνια. Η αναδιάρθρωση θα πρέπει να βασίζεται σε επιστημονικά κριτήρια και πρέπει να γίνει μόνο ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΉ ΑΞΙΟΛΌΓΗΣΗ ΜΕ ΑΔΙΆΒΛΗΤΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΈΣ ΚΡΙΤΏΝ με στόχο την ενδυνάμωση των δημόσιων ερευνητικών φορέων.Η αναδιάρθωση θα πρέπει να περιλαμβάνει όλο τον ερευνητικό ιστό δηλ. ΟΛΑ τα δημόσια Ερευνητικά Κέντρα και Ινστιτούτα είτε εποπτεύονται από τη ΓΓΕΤ είτε όχι καθώς επίσης και όλες τις ερευνητικές δομές/ομάδες των Πανεπιστημίων.Οι όποιες συγχωνεύσεις γίνουν θα πρέπει να βασιστούν σε κριτήρια αξιοκρατικά και συνάφειας ανάμεσα στις επιστημονικές ομάδες ώστε να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα. Οι επιτροπές που θα αποφασίσουν για τις συγχωνεύσεις θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν αντιπροσωπευτικές και αξιοκρατικές και να θεσπίσουν κριτήρια τα οποία θα είναι Εθνικού επιπέδου και όχι κατά περίπτωση.ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΟΥΝ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ/ΜΕΛΩΝ.Θα πρέπει να ενισχυθούν εκείνες οι ομάδες οι οποίες είναι βιώσιμες και οι οποίες θα πρέπει να ενισχυθούν από άλλες ομάδες οι οποίες δεν είναι βιώσιμες ανεξαρτήτως εάν βρίσκονται σε κάποιο Ερευνητικό Κέντρο ή Πανεπιστήμιο. Θα μπορούσε για παράδειγμα να ενισχυθεί η διδασκαλία στα Πανεπιστήμια από συναδέλφους ερευνητές/τριες οι οποίοι/ες δεν είναι πολύ παραγωγικοί/ες στην έρευνα και να ενισχυθεί η έρευνα από συναδέλφους πανεπιστημιακούς που είναι πολύ παραγωγικοί/ες στην έρευνα μειώνοντας ταυτόχρονα τις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις.Θα πρέπει να δημιουργηθούν ΜΙΚΤΈΣ ΟΜΆΔΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΊΩΝ – ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΏΝ ΚΈΝΤΡΩΝ σύμφωνα με το πρότυπο άλλων Ευρωπαϊκών χωρών (π.χ. Γαλλία) ιδιαίτερα ανάμεσα σε ομάδες που είναι πολύ παραγωγικές στην έρευνα και έχουν αποδεδειγμένα την ικανότητα να διεκδικούν ανταγωνιστικά προγράμματα και άλλων μορφών χρηματοδότηση (π.χ. δωρεές, παροχή υπηρεσιών, εκπόνηση μελετών προς όφελος φορέων/οργανισμών κλπ). Σε αυτές τις ομάδες θα πρέπει να ενταχθούν και άλλοι συνάδελφοι οι οποίοι/ες έχουν επιστημονική συνάφεια αλλά δεν είναι αποτελεσματικοί/ες στη διεκδίκηση προγραμμάτων. Η ένταξη αυτή μπορεί να γίνει ΑΡΧΙΚΆ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΆ και στην πορεία να εκτιμηθεί εάν θα πρέπει κάποιες ομάδες να ενταχθούν υποχρεωτικά. Για όσους/ες συναδέλφους δεν καθίσταται δυνατό να ενταχθούν κάπου θα πρέπει να τους δίνεται η δυνατότητα να μετακινηθούν προς τα ΤΕΙ ή τα ΑΕΙ με μόνο διδακτικές αρμοδιότητες. Εάν και αυτό δεν είναι δυνατό θα πρέπει να μετακινούνται σε κάποια άλλη δημόσια υπηρεσία.Θα πρέπει να αξιολογηθούν οι εταιρείες οι οποίες κατά καιρούς έχουν συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα και όσες ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν ώστε να αναδειχθούν εκείνες που πραγματικά ενδιαφέρονται και εκείνες να ενισχυθούν ενώ αντίθετα θα πρέπει να αποκλείονται εταιρείες που έχουν δείξει «κακή συμπεριφορά» στο παρελθόν.
 
 
Γεράσμος Νοταράς
Το τότε ‘’ΚΚΕ Αθηνών’’ που μετεξελίχθηκε σε ‘’ΕΚΚΕ’’ δημιουργήθηκε σε μία συγκυρία όπου η αισιοδοξία και η δημιουργικότητα ήταν χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας. Η κοινωνία αυτή ήθελε να κερδίσει τον χαμένο χρόνο, συνέπεια του παγκόσμιου και εμφύλιου πολέμου. Φωτισμένοι άνθρωποι έκαναν πράξη την παγκόσμια αποδεκτή διαπίστωση ότι η έξοδος από την κρίση και την οπισθοδρόμηση που αυτή συνεπάγεται, είναι η απόκτηση ‘’εργαλείων’’ μελέτης της κοινωνικής πραγματικότητας, χωρίς παρωπίδες και οποιουδήποτε είδους σκοπιμότητες. Προϋπόθεση ενός τέτοιου εγχειρήματος η ανεξαρτησία και η αυτοδιοίκηση, ώστε η πρωτογενής και εφαρμοσμένη έρευνα να είναι απαλλαγμένες από κάθε είδους επιρροές. Να αποτελούν δηλαδή ένα αξιόπιστο εργαλείο στο οποίο να μπορούν οι κυβερνόντες να στηρίξουν τους αναπτυξιακούς και άλλους σχεδιασμούς τους.Είχα το μοναδικό προνόμιο να υπάρξω μέλος της πρώτης εκείνης ομάδας και δε θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω τη δημιουργικότητα, την επιστημονική αυστηρότητα και το κέφι με το οποίο μελετήσαμε και αναδείξαμε παθογένειες που έπλητταν την τότε κοινωνία μας και που δυστυχώς δεν έχουν ακόμη εκλείψει. Η παιδική εγκληματικότητα, παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η μετανάστευση, η πορνεία, το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, κτλ, κτλ, κτλ.Η ‘’χαμένη άνοιξη’’, όπως την ονόμασε ο Στρατής Τσίρκας, τέλειωσε για μένα ένα πρωί της 23ης Οκτωβρίου του 1967 όταν ο Μπάμπαλης και ο Σπανός (της Ασφάλειας και όχι της ΕΣΑ) με υποδέχθηκαν στο γραφείο του Ηλία Δημητρά, που με είχε καλέσει για να μου τους …συστήσει. Αυτό αποτέλεσε και το τέλος της ‘’χαμένης άνοιξης’’ για το Κέντρο, το οποίο ανέστειλε τις εργασίες του, μεγάλο μέρος του προσωπικού του βρέθηκε στη φυλακή, στη παρανομία ή στο εξωτερικό. Ξανάνοιξε πάλι ως Εθνικό Κέντρο με νέα, εν πολλοίς, σύνθεση. Αυτό υπήρξε και το πρώτο καίριο πλήγμα για τον οργανισμό.Η μεταπολίτευση επανέφερε σε τάξη το Κέντρο αλλά χωρίς να του δώσει, κατά τη γνώμη μου, την ηθική και υλική στήριξη που έπρεπε, ώστε να καταστεί ένας ουσιαστικός παράγοντας χάραξης αναπτυξιακής πολιτικής.Τώρα επιχειρείται μια επιπλέον αποδυνάμωσή του. Η συγχώνευση δύο επιστημονικών οργανισμών, που με ευθύνη της Πολιτείας, την τελευταία δεκαετία έχουν μετατραπεί σε ‘’αποπαίδια’’. Χωρίς στοιχειώδη μέσα για να επιτελούν το έργο τους. Με τη δημιουργία επαναλαμβανόμενων αβεβαιοτήτων. Χωρίς τη χάραξη πλαισίου και στόχων. Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Ούτε καν να πείσουν τους δανειστές μας ότι κάτι κάνουμε προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού.Ως πολίτης της χώρας αυτής συμπαρίσταμαι στο προσωπικό του Κέντρου και στα μέλη της επιστημονικής κοινότητας που εναντιώνονται σε μία άσκοπη κίνηση εντυπώσεων και απευθυνόμενος στον εκ των συναρμοδίων υπουργών, με τον οποίων σε δύσκολες στιγμές βρεθήκαμε στα ίδια χαρακώματα, έχω να του πω: Αντώνη δεν το ξανασκέφτεσαι; Γεράσιμος ΝοταράςΠρώην μέλος του προσωπικού του Κέντρου Κοινωνικών ΕπιστημώνΣήμερα Επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας
 
 
Χ. Καρατζαφέρη
Επίσης,ως ένα από τα πολλά μέλη ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που συνεργάζονται (αμισθί) με το ΚΕΤΕΑΘ έχω κι εγώ ωφεληθεί σε μέγιστο βαθμό από τις κοινές μας ερευνητικές δράσεις και βασιζόμενη στο σύμφωνο συνεργασίας του Πανεπιστημίου μου με το ΚΕΤΕΑΘ έχω συνδέσει παρούσες και μελλοντικές ερευνητικές μου δράσεις με το ΚΕΤΕΑΘ. Ως μέλος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας λοιπόν φοβάμαι ότι το προτεινόμενο σχέδιο θα αποδυναμώσει την ερευνητική δυναμική που έχουμε αναπτύξει και θα υποβαθμίσει την Θεσσαλία και το Πανεπιστήμιό μας.
 
 
Γεράσιμος Νοταράς, Επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας
Το τότε «ΚΚΕ Αθηνών» που μετεξελίχθηκε σε «ΕΚΚΕ» δημιουργήθηκε σε μία συγκυρία όπου η αισιοδοξία και η δημιουργικότητα ήταν χαρακτηριστικά της κοινωνίας μας. Η κοινωνία αυτή ήθελε να κερδίσει τον χαμένο χρόνο, συνέπεια του παγκόσμιου και εμφύλιου πολέμου. Φωτισμένοι άνθρωποι έκαναν πράξη την παγκόσμια αποδεκτή διαπίστωση ότι η έξοδος από την κρίση και την οπισθοδρόμηση που αυτή συνεπάγεται, είναι η απόκτηση «εργαλείων» μελέτης της κοινωνικής πραγματικότητας, χωρίς παρωπίδες και οποιουδήποτε είδους σκοπιμότητες. Προϋπόθεση ενός τέτοιου εγχειρήματος η ανεξαρτησία και η αυτοδιοίκηση, ώστε η πρωτογενής και εφαρμοσμένη έρευνα να είναι απαλλαγμένες από κάθε είδους επιρροές. Να αποτελούν δηλαδή ένα αξιόπιστο εργαλείο στο οποίο να μπορούν οι κυβερνόντες να στηρίξουν τους αναπτυξιακούς και άλλους σχεδιασμούς τους. Είχα το μοναδικό προνόμιο να υπάρξω μέλος της πρώτης εκείνης ομάδας και δε θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω τη δημιουργικότητα, την επιστημονική αυστηρότητα και το κέφι με το οποίο μελετήσαμε και αναδείξαμε παθογένειες που έπλητταν την τότε κοινωνία μας και που δυστυχώς δεν έχουν ακόμη εκλείψει. Η παιδική εγκληματικότητα, παθογένειες του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η μετανάστευση, η πορνεία, το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας, κτλ, κτλ, κτλ. Η «χαμένη άνοιξη», όπως την ονόμασε ο Στρατής Τσίρκας, τέλειωσε για μένα ένα πρωί της 23ης Οκτωβρίου του 1967 όταν ο Μπάμπαλης και ο Σπανός (της Ασφάλειας και όχι της ΕΣΑ) με υποδέχθηκαν στο γραφείο του Ηλία Δημητρά, που με είχε καλέσει για να μου τους …συστήσει. Αυτό αποτέλεσε και το τέλος της «χαμένης άνοιξης» για το Κέντρο, το οποίο ανέστειλε τις εργασίες του, μεγάλο μέρος του προσωπικού του βρέθηκε στη φυλακή, στη παρανομία ή στο εξωτερικό. Ξανάνοιξε πάλι ως Εθνικό Κέντρο με νέα, εν πολλοίς, σύνθεση. Αυτό υπήρξε και το πρώτο καίριο πλήγμα για τον οργανισμό. Η μεταπολίτευση επανέφερε σε τάξη το Κέντρο αλλά χωρίς να του δώσει, κατά τη γνώμη μου, την ηθική και υλική στήριξη που έπρεπε, ώστε να καταστεί ένας ουσιαστικός παράγοντας χάραξης αναπτυξιακής πολιτικής. Τώρα επιχειρείται μια επιπλέον αποδυνάμωσή του. Η συγχώνευση δύο επιστημονικών οργανισμών, που με ευθύνη της Πολιτείας, την τελευταία δεκαετία έχουν μετατραπεί σε «αποπαίδια». Χωρίς στοιχειώδη μέσα για να επιτελούν το έργο τους. Με τη δημιουργία επαναλαμβανόμενων αβεβαιοτήτων. Χωρίς τη χάραξη πλαισίου και στόχων. Δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα. Ούτε καν να πείσουν τους δανειστές μας ότι κάτι κάνουμε προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού. Ως πολίτης της χώρας αυτής συμπαρίσταμαι στο προσωπικό του Κέντρου και στα μέλη της επιστημονικής κοινότητας που εναντιώνονται σε μία άσκοπη κίνηση εντυπώσεων και απευθυνόμενος στον εκ των συναρμοδίων υπουργών, με τον οποίoν σε δύσκολες στιγμές βρεθήκαμε στα ίδια χαρακώματα, έχω να του πω: Αντώνη δεν το ξανασκέφτεσαι; Γεράσιμος Νοταράς Πρώην μέλος του προσωπικού του Κέντρου Κοινωνικών Επιστημών Σήμερα Επικεφαλής του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Τράπεζας