Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΙΤΕ
ΙΔΡΥΜΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑΣ (ΙΤΕ) Γ. Λειτουργική Ενοποίηση του Χώρου Έρευνας Σύνδεση Ερευνητικών Κέντρων με ΑΕΙ Θεωρούμε θετική την αναφορά του νόμου στην λειτουργική ενοποίηση του χώρου της Έρευνας. Η λειτουργική ενοποίηση ΕΚ και ΑΕΙ θα επιτύχει αν διευκολύνει την συνεργασία ερευνητικών ομάδων των ΕΚ και των ΑΕΙ ’από τα κάτω’ με σκοπό τη βέλτιστη χρήση των ανθρώπινων πόρων και των υποδομών, καθώς και την συνεργασία τους σε θέματα μεταπτυχιακής εκπαίδευσης. Για τη συνεργασία καθηγητών ΑΕΙ σε προγράμματα ερευνητικών κέντρων υπάρχει ήδη νομοθετικό πλαίσιο (’Συνεργαζόμενα μέλη ΔΕΠ’), που δεν θα πρέπει να θιγεί. (Ο θεσμός αυτός έχει λειτουργήσει καλώς στο ΙΤΕ και αποτελεί από την ίδρυσή του μια από τις βασικές συνιστώσες της λειτουργίας του.) Επίσης είναι θετική η θεσμική δυνατότητα που δίνεται να συμμετέχουν Ερευνητές ΕΚ ως ’Καθηγητές Ερευνών’ σε μεταπτυχιακά προγράμματα που θα οργανώνουν οι Μεταπτυχιακές Σχολές. Θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό ότι θα πρέπει ο νόμος να εξισώνει και τις αντίστοιχες αποδοχές καθηγητών ΑΕΙ και ερευνητών ΕΚ. Συνεργασία Ερευνητικών Κέντρων και Επιχειρήσεων Νομίζουμε ότι εκτός από την θέσπιση της δυνατότητας μετακινήσεων ερευνητών μεταξύ επιχειρήσεων και ερευνητικών φορέων , μια σειρά πρακτικών κινήτρων θα ήταν χρήσιμα για την ενθάρρυνση της ουσιαστικής συμμετοχής επιχειρήσεων για τη δημιουργία ερευνητικών υποδομών ή την εκμετάλλευση των ερευνητικών δυνατοτήτων των δημοσίων ερευνητικών φορέων. Τέτοια κίνητρα έχει κατά καιρούς προτείνει το ΙΤΕ και μπορεί να είναι π.χ. :α) Φορολογικά-ασφαλιστικά, όπως η απόσβεση σε μία χρήση κόστους ερευνητικής υποδομής για εγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα ή η επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών νεοπροσλαμβανόμενου ερευνητικού προσωπικού για εγκεκριμένο ερευνητικό πρόγραμμα και για όλη τη διάρκειά του.β) Δημόσια χρηματοδότηση όλου του κόστους ερευνητικού προγράμματος που θα αναθέσει ιδιωτική επιχείρηση σε δημόσιο ερευνητικό φορέα. Με τον τρόπο αυτό θα επιτευχθούν οικονομίες κλίμακας και θα αναπτυχθούν στους φορείς ερευνητικές υποδομές και ομάδες πρόθυμες να συνεργασθούν με τον ιδιωτικό τομέα.γ) Διάθεση κεφαλαίων «σποράς» σε νέες επιχειρήσεις τεχνολογικού χαρακτήρα που αναπτύσσουν συνέργειες με δημόσιους ερευνητικούς φορείς. Η θέσπιση τέτοιων κινήτρων μπορεί να γίνει στον υπό συζήτηση νόμο ή σε αναπτυξιακό νόμο. Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές – Ανοικτή Πρόσβαση Θεσπίζεται το Εθνικό Μητρώο Ερευνητικών Υποδομών, πράγμα θετικό, αλλά η ουσία του θέματος, δηλ. η οργάνωση της δικτύωσης και της λειτουργίας των υποδομών παραπέμπεται σε ΚΥΑ. Το βασικό θέμα είναι η οικονομική υποστήριξη των δικτύων των υποδομών , η οποία θα πρέπει να προβλέπεται στο ΕΣΠΕΚ. Τυπικά, τα δίκτυα αποτελούνται από μια κεντρική εθνική εγκατάσταση σε ένα ίδρυμα και περιφερειακούς μικρότερους πόλους σε άλλα ιδρύματα. Είναι σημαντικό η κεντρική μονάδα να υπάρχει ήδη και να λειτουργεί καλώς με κρίσιμη μάζα επιστημόνων και τεχνικών και αποδεδειγμένη αποδοτικότητα, και να μην χρηματοδοτηθούν μεγάλες νέες εγκαταστάσεις εκ του μηδενός . Πρέπει ασφαλώς να εξασφαλιστεί η ανοιχτή πρόσβαση σε όλες τις εγκαταστάσεις των μελών του δικτύου, η δε πρόβλεψη προκηρύξεων προγράμματος δικτύων στο ΕΣΠΕΚ θα πρέπει να καλύπτει έξοδα προμήθειας μεσαίου εξοπλισμού, εξασφάλιση της λειτουργίας των υποδομών που ήδη υπάρχουν (και τις αμοιβές τεχνικών) και έξοδα κινητικότητας, δικτύωσης και, κυρίως, εκπαίδευσης. Για το ΔΣ του ΙΤΕ Κώστας Φωτάκης, Πρόεδρος
 
 
Π. Στράτος
Ακούμε εδώ και πολλά χρόνια αόριστες και γενικόλογες υποσχέσεις για την υποστήριξη των νέων επιστημόνων και προσπάθειες προσέλκησής τους από το εξωτερικό. Στην πράξη, οι νέοι επιστήμονες εγκλωβίζονται σε προγράμματα (όπου υπάρχουν)με συνεχόμενες συμβάσεις έργου μηνών ή μονοετείς και μισθούς πείνας, χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα αλλά και προοπτική για το μέλλον, για χρόνια ολάκληρα. Το ίδιο συμβαίνει και στους εκατοντάδες νέους διδακτορικούς φοιτητές που καλούνται να αντιμετωπίσουν το ερώτημα «μετά το διδακτορικό τί;» και που έχει παράξει η χώρα μας τα τελευταία δεκα χρόνια με τα χρήματα της Ε.Ε. Τι προτίθεται να κάνει το υπουργείο και ποια μεριμνα θα υπάρξει μέσα στο νέο νομοσχέδιο για όλους αυτούς τους ανθρώπους, τους εν δυνάμει άνεργους, για τα επόμενα χρόνια; Γνωρίζει το υπουργείο για την περίπτωση των μετα-διδακτορικών ερευνητών που εργάζονται για 5-6-10 χρόνια από πρόγραμμα σε πρόγραμμα και από σύμβαση σε σύμβαση στα ερευνητικά ινστιτούτα και στους οποίους δεν δίδεται καμία ευκαιρεία εξέλιξης, παρ’όλο το πιθανό αξιόλογο της εργασίας τους; Θα μπορούσαν αυτοί οι άνθρωποι να αξιολογηθούν και να αποτελέσουν δεξαμενή για την ανανέωση του ερευνητικού δυναμικού της χώρας.
 
 
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΒΒΑΔΑΣ
ΣΥΝΔΕΣΗ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΗ ΜΟΝΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΚΕΛΟΣ: ΔΙΑΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΑΝΤΙΣΤΡΌΦΩΣ ΌΜΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΑΦΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΛΛΆ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ ΜΕΝ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΤΌΣΟ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΕ ΗΓΕΤΙΚΗ ΘΕΣΗ.
 
 
Γιώργος Σταμέλος
1. Το κείμενο επιμένει στα Ερευνητικά Κέντρα. Αυτά είναι σκληρές δομές που σε ένα αβέβαιο και ασταθές περιβάλλον δεν είναι εύκολα προσαρμόσιμες. Θα μπορούσε παράλληλα με τα Ερευνητικά Κέντρα να προβλέπεται ένας πιο ευέλικτος θεσμός τα (θεματικά) «Δίκτυα» τα οποία και από τη φύση τους είναι πιο ευέλικτα και με τις ευρωπαϊκές πολιτικές εναρμονίζονται πιο εύκολα (πχ. στα clusters).2. Η λειτουργία τόσο των εργαστηρίων όσο και των κέντρων είναι εύθραστη βασικά λόγω της αποσπασματικότητας και της αβεβαιότητας της χρηματοδότησης. Τα πανεπιστήμια εκπαιδεύουν μέσα από αντίξοες συνθήκες και χωρίς στήριξη ερευνητές (διδάκτορες) αλλά δεν μπορούν να τους κρατήσουν. Δεν μπορεί κάποιος να επιβιώσει σήμερα στην Ελλάδα ως «ερευνητής». Ως να λυθεί αυτό δεν μπορεί κανείς να μιλά για εύρυθμη λειτουργία εργαστηρίων και ερευνητικών κέντρων και κατ’επέκταση για λειτουργική ενοποίηση… και εδώ ίσως θα ήταν πιο προσαρμοστική η πρόβληψη για δημιουργία θεματικών Δικτύων.
 
 
Μιχαήλ Κομπίτσας
Πέρα από μια συνεχή ροή χρηματοδότησης στα πλαίσια τετραετίας, κρίνεται επιτακτική και η ανανέωση του ερευνητικού εξοπλισμού. Η τελευταία ανανέωση σε εθνικό επίπεδο έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Από τότε, η πολιτεία ενίσχυσε επιλεκτικά την περιφέρεια (Ήπειρο, Πελοπόννησο, Κρήτη κλπ)ενώ τα ΕΚ της Αττικής χρησιμοποιούν γενικά εξοπλισμό 15ετίας ή και παλαιότερο. Πεπαλαιωμένος εξοπλισμός, σε συνδυασμό με έλλειψη στοιχειώδους οικονομικής ενίσχυσης για λειτουργικά έξοδα, επισκευές κλπ επί δεκαετία, έχει οδηγήσει πολλές ερευνητικές ομάδες σε μαρασμό. Οι ομάδες αυτές δεν μπορεί πλέον να είναι ανταγωνιστικές στην διεθνή σκηνή, με αποτέλεσμα οι ¨κλασσικοί» δείκτες απόδοσης, αριστείας, h-factor, κλπ. να παραμένουν χαμηλοί. Η ερευνητική πολιτική της Ελλάδας, με το θλιβερό ποσοστό του 0.6% του ΑΕΠ, έδωσε την τελευταία δεκαετία προτεραιότητα στην απασχόληση νέων ερευνητών και λιγότερο στην πραγματική ενίσχυση της έρευνας και τεχνολογίας. Μιχαήλ ΚομπίτσαςΚύριος Ερευνητής ΕΙΕ