Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΠΒ
Η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα το τελευταίο διάστημα, απαιτεί να γίνουν προσαρμογές με στόχο να εξοικονομηθεί δημόσιο χρήμα.Για το λόγο αυτό, θα ήθελα να γνωρίζω, με αριθμούς, ποιά θα είναι η εξοικονόμηση από τη συγχώνευση των δύο οργανισμών. Με ποιο τρόπο, οι αξιολογήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα, και ήταν πολλές, οδήγησαν στο συμπέρασμα πως ένας παραγωγικός ερευνητικός πόλος της Θεσσαλίας πρέπει οπωσδήποτε να συγχωνευτεί με το ΕΚΕΤΑ και να μεταφερθεί και αυτός στο ένα από τα δύο μεγάλα αστικά κέντρα; Πρόκειται απλά για κινήσεις εντυπωσιασμού, ώστε να αποδειχθεί στους δανειστές μας πως γίνονται αλλαγές; Αυτές είναι οι αλλαγές που απαιτούνται; Να καταργούνται (ουσιαστικά) φορείς τηε περιφέρειας (στην προκειμένη περίπτωση), άσχετα αν αυτοί είναι παραγωγικοί ή όχι;Δε θα αναφερθώ στο προσωπικό κόστος του κάθε εργαζόμενου ή συνεργαζόμενου που πλήγεται από τέτοιες σπασμωδικές (έχω την εντύπωση) κινήσεις, αυτό ούτως ή άλλως φαίνεται να μην αφορά κανέναν, με ενδιαφέρει απλά να μάθω ποιο ακριβώς θα είναι το συμφέρον που θα αποκομμίσει το κράτος από τη συγκεκριμένη συγχώνευση και που θα βοηθήσει τη χώρα.
 
 
ΜΑΝΩΛΗΣ
Έπειτα από την ανάρτηση του Σχεδίου Νόμου της ένταξης του «Κέντρου Έρευνας, Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Θεσσαλίας» στο Ν.Π.Ι.Δ. «Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης» (Ε.Κ.Ε.Τ.Α.), δημιουργούνται αρκετά ερωτηματικά. Για ποιο λόγο να αποδυναμωθεί από το μοναδικό Ερευνητικό Κέντρο Τεχνολογίας και Ανάπτυξης μια ολόκληρη Περιφέρεια (αυτή της Θεσσαλίας) η οποία είναι τόσο νευραλγική και με τεράστια δυναμική σε πολλούς τομείς όπως αυτοί της Αγροτεχνολογίας, της Μηχανοτρονικής, της Κινησιολογίας και της Βιοϊατρικής, και το οποίο δραστηριοποιείται και δίνει πνοή σε Θεσσαλικό αλλά και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μόνο, εκπονώντας ερευνητικά προγράμματα, και όλα αυτά να χαθούν στον βωμό του ότι θα προκύψουν δήθεν οφέλη από περικοπή λειτουργικών δαπανών και οικονομίες κλίμακας λόγω παροχής ομοειδών υπηρεσιών, πράγμα το οποίο είναι αναληθές στην προκειμένη περίπτωση. Δεν θεωρείται εξορθολογισμός όταν αφαιρείς έναν πυλώνα στήριξης μιας ολόκληρης περιφέρειας όπως αυτή της Θεσσαλίας, μετατοπίζοντας τον σε άλλη περιφέρεια. Το μόνο που επιτυγχάνεται με αυτήν την κίνηση είναι να χάνεται η συνοχή και η αντοχή και να καταρρέει όλο το οικοδόμημα της ανάπτυξης. Μία περιφέρεια με καταξιωμένο πανεπιστήμιο και εξίσου άξιους επιστήμονες και μέλη ΔΕΠ, που από την έναρξη λειτουργίας του Κ.Ε.ΤΕ.Α.Θ. συνεργάζονται μαζί του ή με άλλους που πρόκειται να συνεργαστούν μελλοντικά, δεν αποδυναμώνεται τόσο βιαστικά και εύκολα λόγω μικροπολιτικών ιδεοληψιών συγχέοντας επικοινωνιακούς και δημοσιοοικονομικούς στόχους αμφίβολης πολιτικής αποτελεσματικότητας. Άραγε οι πολιτικοί του τόπου μας και οι φορείς της Δημόσιας Διοίκησης που αναλίσκονται, δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν τους ενδιαφέρει ένα τόσο σοβαρό θέμα, γιατί? Στην Ιατρική υπάρχει σαν κανόνας το αρχαίο ρητό του Ιπποκράτη «ωφελέειν ή μη βλάπτειν». Φαίνεται ότι το αγνοούν πλήρως άπαντες.
 
 
Νίκος Σαρρής (εκ μέρους της Π.Ο.Ε.Ε.Κ-Ι)
Η Πανελλήνιος Ομοσπονδία Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων και Ιδρυμάτων ( Π.Ο.Ε.Ε.Κ-Ι) μετά την εξαγγελία από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης των συγχωνεύσεων των ερευνητικών κέντρων κατήγγειλε με το από 26/7/2012 δελτίο τύπου και διατύπωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αντίρρησή της με την εξαγγελθείσα συγχώνευση ΕΚΚΕ-ΕΙΕ για μια σειρά από λόγους με κυριότερο ότι αποκόπτεται η έρευνα από το προβλεπόμενο θεσμικό πλαίσιο, αφού τα εν λόγω ερευνητικά κέντρα αποτελούν τμήμα του ευρύτερου ερευνητικού ιστού της χώρας.Με τη σημερινή της ανακοίνωση έρχεται να τοποθετηθεί επί του σχεδίου νόμου «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» και ειδικότερα να επισημάνει ότι οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις των Ερευνητικών Κέντρων :1. Είναι αντισυνταγματικές γιατί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ καταργείται η συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Μπορεί να προκρίνουν παρόμοιες διαδικασίες και σε άλλα ΝΠΔΔ και στο δημόσιο γενικότερα. Καταργείται έτσι το αρ. 103 παρ. 4 του Συντάγματος.2. Γίνονται κατά παρέκκλιση του ειδικού θεσμικού πλαισίου που διέπει την έρευνα (Ν.1514/85)3. Τα οικονομικά/αναπτυξιακά οφέλη είναι κατ’ ουσίαν ανύπαρκτα.4. Αντιβαίνουν τις επαναλαμβανόμενες κυβερνητικές ανακοινώσεις περί ανάπτυξης της χώρας, μέσω ενίσχυσης της Έρευνας και της Καινοτομίας5. Σηματοδοτούν τη βίαιη απόσυρση του Κράτους από την υποχρέωσή του να υπερασπίζεται αλλά κυρίως να εγγυάται δημόσια αγαθά, τα οποία είναι θεμελιώδη για τους πολίτες και γι’ αυτό προστατεύονται από το Σύνταγμα (π.χ., παιδεία, έρευνα, υγεία, πρόνοια).Καταργείται έτσι το άρθρο 16 παρ.1 του Συντάγματος.Για τους λόγους αυτούς ζητάει την απόσυρση του άρθρου 9 που αφορά στη συγχώνευση ΕΚΚΕ-ΕΙΕ.Για τους ίδιους στην συντριπτική πλειονότητα λόγους πρέπει να αποσυρθεί και το άρθρο 7 που αφορά στην ένταξη του ΚΕΤΕΑΘ στο ΕΚΕΤΑ. Για το Γενικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.Ε.Κ.-Ι Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας Νίκος Σαρρής Κώστας Τουρναβίτης
 
 
Αλίκη Μουρίκη
Πέρα από τις προφανείς αδυναμίες του άρθρου 9 που αναδείχθηκαν με σαφήνεια από τους περισσότερους σχολιαστές (αντισυνταγματικότητα, προχειρότητα, ανιστορικότητα, αντιεπιστημονικότητα, αναποτελεσμα-τικότητα, κ.ά.), θα ήθελα να προσθέσω 2 επισημάνσεις:(α)Αυτό που πρωτίστως θίγεται από τη σχεδιαζόμενη συγχώνευση, δεν είναι το ΕΙΕ -όπως θα νόμιζε κανείς από την ένταση και το πλήθος των σχετικών σχολίων- αλλά το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, το οποίο, μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, υποβαθμίζεται, από έναν ανεξάρτητο φορέα κοινωνικής έρευνας, με 3 διακριτά ινστιτούτα, 6 μελές Διοικητικό Συμβούλιο, βιβλιοθήκη, κ.λπ., σε μια σκωληκοειδή απόφυση του ΕΙΕ, χωρίς τον δικό του (έστω και γλίσχρο και συνεχώς μειούμενο) προϋπολογισμό, χωρίς δυνατότητα αυτοτελούς διαμόρφωσης της ερευνητικής του στρατηγικής, χωρίς ερευνητικές υποδομές και αναγκασμένο να επιβιώσει σε ένα επιστημονικό περιβάλλον με τελείως διαφορετικές ερευνητικές παραδόσεις και προτεραιότητες. Αναρωτιέται κανείς, τι μεταχείριση θα έχει η κοινωνική έρευνα κατά τη διανομή των περιορισμένων πόρων, μέσα σε ένα διοικητικό πλαίσιο όπου ο εκπρόσωπος του ΕΚΚΕ θ’ αποτελεί μια μοναχική φωνή σε ένα αδιάφορο (στην καλύτερη περίπτωση) ΔΣ. (β) Ποια η σκοπιμότητα αυτής της συγχώνευσης, και της τεράστιας αναστάτωσης που επιφέρει, εάν: δεν προκύπτει δημοσιονομικό όφελος, δεν προκύπτουνι εξορθολογισμός του ερευνητικού ιστού, συνέργειες και οικονομίες κλίμακας, δεν βελτιώνει το προφίλ αξιοπιστίας της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές μας, και καταργεί και τα τελευταία προσχήματα ότι όλα αυτά γίνονται για την καλύτερη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης; Ποιας δημόσιας διοίκησης, αυτής που απαξιώνει και αφανίζει το πολλαπλώς αξιολογημένο επιστημονικό προσωπικό της, προκειμένου ν’ αφήσει ανέπαφες τις δομές του πελατειακού συστήματος;
 
 
Χρυσάνθη Ζάχου
Η προσπάθεια να διασωθεί το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών από την οικονομική καταιγίδα που πλήττει τη χώρα δεν είναι απλά έκφραση αλληλεγγύης. Συνιστά μια πράξη ηθικής εναντίωσης στις δυνάμεις που υποβαθμίζουν το Κέντρο αξιολογώντας το με δήθεν θετικιστικά κριτήρια οικονομικών μεγεθών. Λες και το ΕΚΚΕ, που βοήθησε γενιές νέων φοιτητών και νέων επιστημόνων να συνεχίσουν την πορεία τους μέσα από την ερευνητικά τεκμηριωμένη αλήθεια για τα κοινωνικά προβλήματα, μπορεί να αποτιμηθεί με ποσοτικά μεγέθη και δείκτες της αγοράς. Είναι λοιπόν απαράδεκτη η απόφαση συρρίκνωσής του. Το ΕΚΚΕ πρέπει να παραμείνει όπως ήταν, ένα αυτόνομο αλλά οργανικό τμήμα της επιστημονικής κοινότητας. Χρυσάνθη ΖάχουΚοινωνιολόγος