Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Ευστράτιος Στρατίκος
Με ποια λογική οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις εξυπηρετούν την οικονομικότερη και αποδοτικότερη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων; Δεν δίνεται καμία μελέτη, ούτε αποτελεσματικότητας ούτε σε οικονομοτεχνικό επίπεδο. Στην πραγματικότητα οι συγχωνεύσεις αυτές (μαζί με τις πρόσφατες συγχωνεύσεις ερευνητικών ινστιτούτων που έγιναν πριν από μερικούς μήνες, οι οποίες ήδη κατά τη γνώμη μου έχει αρχίσει να φαίνεται το πόσο κακό έχουν κάνει στις ερευνητικές προσπάθειες των Ελλήνων επιστημόνων) γίνονται χωρίς καμία μελέτη των επιπτώσεων και με πρωτοφανή προχειρότητα. Δεν εξηγείται ούτε το πιο απλό, το πως δηλαδή οι συγκεκριμένες συγχωνεύσεις θα οδηγήσουν σε εξοικονόμηση πόρων. Εκτός αν ο στόχος είναι οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Καθώς δεν διευκρινίζεται ο προϋπολογισμός της επιχορήγησης του νέου ερευνητικού κέντρου, αν αυτός δεν αποτελεί το άθροισμα των επιμέρους προϋπολογισμών, η συγχώνευση έμμεσα θα οδηγήσει σε αναγκαία «μείωση» προσωπικού (με άγνωστα κριτήρια). Νομίζω ότι οι ερευνητές ενός τέτοιου κέντρου έχουν το δικαίωμα να περιμένουν από την πολιτεία (και την κοινωνία) την ελάχιστη ειλικρίνεια των πραγματικών στόχων των συγχωνεύσεων. Είτε αυτοί οι στόχοι είναι η «εικονική» μείωση Δημοσίων υπαλλήλων με τη μετατροπή τους σε ΙΔΑΧ είτε η ξεκάθαρη και χωρίς αποζημίωση απόλυση τους. Θέλω να επισημάνω ότι μιλάμε για ανθρώπους υψηλού μορφωτικού επιπέδου που εργάζονται σε θέσεις που κατάλαβαν αξιοκρατικά και με μεγάλο ανταγωνισμό μετά από 15-20 σπουδών και μετεκπαίδευσης (πτυχίο, μεταπτυχιακά, διδακτορικό, μεταδιδακτορική έρευνα), αμείβονται με μισθούς που είναι ελάχιστα υψηλότεροι από υπαλλήλους του Δημοσίου (κατά 10-20% αν και μάλλον θα πάψουν να είναι σε 1 μήνα) και που σίγουρα δεν ανταποδίδουν το εισόδημα που έχασαν κατά την πολυετή εκπαίδευση τους (συχνά στο εξωτερικό χωρίς κόστος στο Ελληνικό Δημόσιο). Ανθρώπους των οποίων η δουλειά αξιολογείται διαρκώς και με διεθνή κριτήρια (από τη δημοσίευση ενός άρθρου, την αξιολόγηση ερευνητικών κέντρων, τη αξιολόγηση ερευνητικών προτάσεων αλλά και κατά τις προαγωγές τους). Επιστήμονες που προσπαθούν να κρατήσουν το επίπεδο εργασίας τους απέναντι σε ένα διεθνή ανταγωνισμό που έχει σαφώς καλύτερη αντιμετώπιση και στήριξη από τη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του δυτικού κόσμου. Έλληνες που συνεχώς αντιπροσωπεύουν την Ελλάδα στο εξωτερικό και προσπαθούν αναδείξουν την αξία της. Εργαζομένων που η δουλειά τους έλκει νέα ή απορροφά ερευνητικά προγράμματα συχνά πολλαπλάσια των αποδοχών τους. Και ίσως πιο σημαντικό είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν κάτι νέο και καινούριο και να εκπαιδεύσουν νέους επιστήμονες να κάνουν το ίδιο. Είναι τρομακτικό αν, στα πλαίσια εξωτερικών πιέσεων για απολύσεις, αυτοί που κινδυνεύουν με απόλυση είναι αυτοί που έχουν διοριστεί αξιοκρατικά, έχουν υψηλό επίπεδο ειδικευμένων γνώσεων και η εργασία τους αξιολογείται θετικά επανειλημμένα από κριτές διεθνούς κύρους. Επέστρεψα στην Ελλάδα μετά από 11 χρόνια σπουδές και εργασία στο εξωτερικό, ενώ είχα επαγγελματικές διεξόδους εκεί, μεταξύ άλλων με μια μικρή ελπίδα ότι τα ταλέντα που είχα αναπτύξει θα μπορούσαν να είναι και χρήσιμα για τη χώρα μου. Η αντιμετώπιση της ερευνητικής κοινότητας από την Ελληνική πολιτεία (αλλά και τελικά ίσως και από την ελληνική κοινωνία) ήταν τα τελευταία 6 χρόνια που εργάζομαι εδώ, μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις που έχω ζήσει ποτέ. Νομίζω ότι όλοι μας, ως πολίτες αυτής της χώρας, πρέπει να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητες μας και να ξεκαθαρίσουμε πως θέλουμε η Ελλάδα να είναι στο μέλλον. Ευστράτιος ΣτρατίκοςΕρευνητής ΒΕΚΕΦΕ Δημόκριτος
 
 
Βασίλης Ν. Μάργαρης
Οι θέσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων – Ιδρυμάτων και της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών με βρίσκουν απολύτως σύμφωνο. Βασίλης Ν. ΜάργαρηςΔιευθυντής ΕρευνώνΟΑΣΠ-ΙΤΣΑΚ
 
 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ
3/10/2012 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΚΚΕΚρατίνου 9 & Αθηνάς, 105 52, Αθήνα, Τηλ. 210 7491707 Με το Άρθρο 9 του παρόντος Σχεδίου Νόμου το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), ένα διεθνώς αναγνωρισμένο ερευνητικό κέντρο με σημαντικότατο έργο και συμβολή στη συγκρότηση της ερευνητικής παράδοσης στην κοινωνική έρευνα, αποκόπτεται από τον ενιαίο χώρο της Έρευνας – Παιδείας και το θεσμικό πλαίσιο που τον διέπει και αντιμετωπίζεται ως προβληματική δημόσια υπηρεσία που χρήζει εξυγίανσης από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Η πραγματικότητα είναι ότι το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών όχι μόνο δεν αποτελεί δαπανηρή δομή του δημόσιου τομέα, αλλά, αντίθετα, παρά τη χρόνια υποχρηματοδότησή του, έχει συνεισφέρει στην παραγωγή γνώσης με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα για την ελληνική κοινωνία και στην αύξηση των εισροών στην εγχώρια οικονομία με την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Η τρέχουσα ηλεκτρονική “διαβούλευση” για το περιεχόμενο του Σχεδίου Νόμου είναι δυστυχώς προσχηματική. Η ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχει ήδη λάβει τις αποφάσεις της, αγνοώντας τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας (Σύλλογοι Προσωπικού Ερευνητικών Κέντρων, Ένωση Ελλήνων Ερευνητών, Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων και Ιδρυμάτων, Σύλλογοι μελών ΔΕΠ πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, Σύνοδος Προέδρων των ΕΚ, Σύνοδος Πρυτάνεων). Χωρίς συνολικό σχεδιασμό για την αναδιάταξη του ερευνητικού χώρου, με την ανοχή της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση του προσδοκώμενου οφέλους, προχωρά στην κατάθεση ενός Σχεδίου Νόμου που πλήττει καίρια το χώρο της Έρευνας και εισάγει νέες πρακτικές παραβίασης του Συντάγματος: 1.Η ένταξη του ΕΚΚΕ (Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου) στο ΕΙΕ (Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου) (παρ. 1) όχι μόνον επιφέρει το τέλος ενός ιστορικού ερευνητικού κέντρου που υπηρετεί για 50 και πλέον χρόνια το δημόσιο συμφέρον, συμβάλλοντας στην κοινωνική αυτογνωσία, αλλά και παραβιάζει κατάφωρα το άρθρο 16 του Συντάγματος που επιτάσσει ότι η ανάπτυξη και η προαγωγή της Έρευνας αποτελούν υποχρέωση του Κράτους και τελούν υπό την εγγύησή του. 2.Ταυτόχρονα παραβιάζει τα προβλεπόμενα από το άρθρο 103 του Συντάγματος περί της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, με την υποχρεωτική μετατροπή της σχέσης εργασίας του μόνιμου προσωπικού του ΕΚΚΕ σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (παρ. 4). Εκτιμούμε ότι πρόκειται για μια πιλοτική εφαρμογή της άρσης της μονιμότητας των εργαζομένων στα δημόσια ερευνητικά κέντρα και στο δημόσιο τομέα, που προοιωνίζεται παραβίαση κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. 3.Δημιουργεί έναν ερευνητικό φορέα χωρίς θεματική συνοχή, με αδιευκρίνιστη διοικητική δομή, με αβέβαιη χρηματοδότηση και με ασάφεια ως προς την προστασία τόσο του επιστημονικού έργου όσο και της δημόσιας περιουσίας του ΕΚΚΕ. Οι δυσλειτουργίες και οι ασυνέχειες που θα προκύψουν πριν αλλά και μετά την έκδοση του προβλεπόμενου από την παρ. 3 Προεδρικού Διατάγματος θα διαταράξουν σοβαρά τη συνέχιση του ερευνητικού έργου του ΕΚΚΕ και το μελλοντικό του προγραμματισμό. Ζητούμε την άμεση απόσυρση του Άρθρου 9, με το οποίο, για τους παραπάνω λόγους, η δημόσια κοινωνική έρευνα καταδικάζεται σε δραστική συρρίκνωση και οι λειτουργοί της σε αναγκαστική αργία για άγνωστο χρονικό διάστημα. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ύπαρξη και την απρόσκοπτη προαγωγή της δημόσιας κοινωνικής Έρευνας. Επιφυλασσόμαστε για την υπεράσπιση με κάθε ένδικο μέσο των κατοχυρωμένων εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μας. Επισημαίνουμε ότι σύμφωνα με παλιότερο άρθρο του Υπουργού κυρίου Μανιτάκη στον ημερήσιο Τύπο (εφημερίδα Αυγή, 18/4/2010), “το συνταγματικό δικαίωμα στη μονιμότητα δεν είναι δυνατόν να το θίξει ο κοινός νομοθέτης”. Στο ίδιο άρθρο ο Υπουργός κατέθετε δημόσια τα εξής: “Δεν τολμώ να φανταστώ ότι θα υπάρξει ελληνική κυβέρνηση που θα επιχειρήσει το αντίθετο, το οποίο θεωρώ ούτως ή άλλως απάνθρωπο: και μόνο η σκέψη του με ξεπερνά ως νομικό, ως συνταγματολόγο, ως δημοκρατικό πολίτη”.
 
 
ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ
Δυστυχώς κάτι καλό έγινε στην Ελλάδα (κατ’ ανάγκην από την Ευρωπαϊκή Ένωση) με την ίδρυση και λειτουργία των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών, το γκρεμίζει ο νυν Υπουργός ΠΕΚΑ. Η ιστορία είναι αμείλικτη και σίγουρα το όνομά του υπουργού θα γραφεί στα μαύρα κατάστιχα της παγκόσμιας λίστας των «ανθρώπων» που υποβάθμισαν την περιβαλλοντική κληρονομιά των επόμενων γενεών, με κάθε τρόπο.Και αν σκεφτεί κανείς το λόγο θα αηδιάσει σε βαθμό εμετικό.Ο υπουργός, για να δείξει ότι είναι το υπάκουο παιδί των πλούσιων σύγχρονων τσιφλικάδων (Ελλήνων και τροϊκανών) εκτελεί τις εντολές τους αδιαφορώντας αν αυτό που πράττει θα έχει αρνητικό αποτέλεσμα για την ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ.Πως;Πρώτον και κύριων στην προστασία του περιβάλλοντος μια και πλέον όταν π.χ. η Παμβώτιδα δεν θα βρίσκεται κάτω από ένα καθεστώς προστασίας και έναν φορέα που καθημερινά θα ενδιαφέρετε γι’ αυτήν, θα είναι έρμαιο κάθε ανεγκέφαλου τυχοδιώκτη που θα θέλει να διώξει μακριά από την πόρτα του κάθε τι βλαβερό.Κατά δεύτερον, θα περιορίσει το ΑΕΠ της χώρας, πως; Απλά ο κάθε Φ.Δ. Π.Π. φέρνει στην Ελλάδα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στο σύνολό τους σχεδόν δίνονται σε ιδιωτικές εταιρείες για έργα ανάδειξης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.Για να μην μακρηγορώ σας λέω τούτο και μόνον: ο υπουργός που βοήθησε τους «αετονύχηδες» να λειτουργήσουν σε βάρος του περιβάλλοντος είναι ο Ευάγγελος Λιβιεράτος.Ας τον θυμόμαστε όλοι και ας φροντίσουμε τα παιδιά μας να μάθουν για το μέγα κατόρθωμά του.Αιωνία σου η μνήμη υπουργέ! Στο μυαλό και στην καρδιά των Ελλήνων.Να εύχεσαι να μην σε αναθεματίζουν οι επόμενες γενιές όπως αναθεματίζουν μέχρι σήμερα οι ιερείς τους εικονομάχους.Υ.Γ. χαιρετισμούς στην κόλαση!