Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μιχάλης Πέτρου
Από την ανάγνωση των σχολίων που μέχρι τώρα έχουν αναρτήσει συνάδελφοι ερευνητές, ακαδημαϊκοί αλλά και απλοί πολίτες, είναι σαφές ότι το άρθρο 9 του παρόντος νομοσχεδίου ελέγχεται:α) ως προς την συνταγματικότητά τουβ) ως προς την ορθά σχεδιασμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη στρατηγική ανάπτυξη περί έρευνας, όπως το ισχύον θεσμικό πλαίσιο ορίζειγ) ως προς την αναγκαιότητα κατάργησης ενός ιστορικού και καταξιωμένου ερευνητικού φορέα (ΕΚΚΕ)δ) ως προς την αποτελεσματικότητα που αυτό θα επιφέρει σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού, ο οποίος θα προκύψει από την συγχώνευση δύο ερευνητικών δομών (ΕΚΚΕ-ΕΙΕ)Ανεξάρτητα όμως από αυτά, προκύπτει κατά την άποψή μου και άλλο ένα μείζον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και κυρίως ΗΘΙΚΟ ζήτημα. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του άρθρου 15, παράγραφος 1α) ορίζεται ότι:«Με την επιφύλαξη ειδικότερων ρυθμίσεων του νόμου αυτού, από την έναρξη της ισχύος του:α) Λήγει αυτοδικαίως και αζημίως για το Ελληνικό Δημόσιο, η θητεία του Προέδρου, των μελών των οργάνων διοίκησης και του προσωπικού με θητεία των φορέων που καταργούνται, συγχωνεύονται ή λύονται και τίθενται σε εκκαθάριση». Από την ανάγνωση της συγκεκριμένης παραγράφου προκύπτει το συμπέρασμα ότι κατά παρέκκλιση του θεσμικού πλαισίου (1514/85) λήγει η θητεία για τους επί θητεία ερευνητές. Με λίγα λόγια απολύονται (;)Είτε πρόκειται για σύγχυση και άγνοια του συντάκτη του νομοσχεδίου, σχετικά με το διαφορετικό νομικό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία των προς συγχώνευση 21 φορέων (λογικό μου φαίνεται μιας και κλήθηκε να διαχειριστεί με τα ίδια μέτρα και σταθμά αλιείς, φορτοεκφορτωτές και ερευνητές), είτε πρόκειται για αντικατοπτρισμό των πραγματικών προθέσεων της κυβέρνησης, το συμπέρασμα είναι ένα. Ανοργανωσιά, προχειρότητα, αφέλεια, πλήρης άγνοια και κυρίως απαξίωση, αν όχι εξευτελισμός, της ακαδημαϊκής ιδιότητας των ερευνητών.Αν πράγματι ισχύει η συγκεκριμένη διάταξη τότε επιθυμώ να απευθύνω ένα σχόλιο προς την ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, αν νομίζετε ότι η αριθμητική μείωση του δημοσίου, και κυρίως η εξυγίανσή του, πρέπει να ξεκινήσει με την απόλυση νέου εξειδικευμένου και υψηλών επιστημονικών προσόντων προσωπικού (αριστούχους επιστήμονες, διδάκτορες με διακρίσεις σε έρευνες, σε ερευνητικά προγράμματα, σε παγκόσμια συνέδρια με αναγνωρισμένο συγγραφικό και διδακτικό έργο, κλπ), και όχι με την απόλυση επίορκων δημόσιων υπαλλήλων (που αποδεδειγμένα και επί δεκαετίες ζημίωσαν με εκατομμύρια ευρώ το ελληνικό δημόσιο) ή κομματικά προσληφθέντων από τα παράθυρα, τότε Αξιότιμε κύριε Υπουργέ πολύ λυπάμαι αλλά η πατρίδα έχει προ πολλού απολέσει το μέλλον της. Μιχάλης ΠέτρουΔρ. Κοινωνικής ΑνθρωπολογίαςΕρευνητής / Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών
 
 
Νίκος Σουλιώτης
Στην μέχρι τώρα – σημαντική – συζήτηση για τα υπό συγχώνευση ερευνητικά κέντρα που έχει διεξαχθεί μέσω της διαδικασίας της δημόσιας διαβούλευσης έχει διαφύγει ένα σημείο: στις γενικές διατάξεις του νομοσχεδίου (άρθρο 15, παράγραφος 1) προβλέπεται η λύση της θητείας του προσωπικού επί θητεία των συγχωνευόμενων και καταργούμενων οργανισμών. Καθώς δεν είμαι νομικός, δεν είμαι σε θέση να προσδιορίσω ποιες ακριβώς κατηγορίες προσωπικού καλύπτει ο όρος «προσωπικό επί θητεία». Σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τα ερευνητικά κέντρα, στο βαθμό που δεν υπάρχει κάποια ειδικότερη ρύθμιση στα άρθρα 7 και στα 9, η διάταξη αυτή έχει μια σαφή συνέπεια: οδηγεί στην απόλυση των ερευνητών Δ και Γ βαθμίδας. Με αυτόν τον τρόπο αποψιλώνονται τα ερευνητικά κέντρα από το νεότερο σε ηλικία δυναμικό τους και επιταχύνεται η γήρανσή τους – την οποία θα επιδεινώσει περεταίρω η ελαχιστοποίηση των προσλήψεων στο δημόσιο. Επίσης, προστίθενται νέοι άνεργοι επιστήμονες υψηλών προσόντων στους ήδη πολυάριθμους νέους άνεργους της χώρας. Η πρόβλεψη περί λύσης της θητείας του προσωπικού επί θητεία συνιστά έτσι ακόμη έναν λόγο για την απόσυρση των άρθρων 7 και 9, τα οποία αποτελούν μνημειώδη περίπτωση ισοπεδωτικής μεταχείρισης του ερευνητικού κόσμου της χώρας από μια κυβέρνηση που ως καμικάζι σε αποστολή αυτοκτονίας έχει αναλάβει να εφαρμόσει τις εντολές των δανειστών με κάθε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό κόστος.Νίκος ΣουλιώτηςΕρευνητής Δ ΕΚΚΕ
 
 
Κουντούρη Φανή
Είναι πράγματι εντυπωσιακό το γεγονός ότι οι δημόσιες πολιτικές στην χώρα μας και εν προκειμένω οι πολιτικές που αφορούν στα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δημόσια αγαθά της έρευνας και της παιδείας δεν ακολουθούν διαδικασίες ανάπτυξης δημόσιων πολιτικών όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δεν ακολουθούν δηλαδή διαδικασίες συντεταγμένης και δημοκρατικά διαμορφούμενης πολιτικής ατζέντας, διαδικασίες πρότερης διαβούλευσης και αντιπαράθεσης και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Δεν υπάρχει ένα επεξεργασμένο και τυποποιημένο σύστημα διαμόρφωσης στόχων και προτεραιοτήτων της κρατικής πολιτικής.Εν προκειμένω το άρθρο 9 «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα» που κατατέθηκε στη δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης όπου επιχειρείται η κατάργηση του ΕΚΚΕ και η συγχώνευσή του με το ΕΙΕ αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την προχειρότητα και την έλλειψη στοχοθεσίας και αποτελεσματικότητας μιας δημόσιας πολιτικής.Το παρόν σχέδιο νόμου θέτει μία σειρά από ζητήματα που επιτάσσουν την άμεση απόσυρσή του:1. Προχωρά στην κατάργηση της αυτοτέλειας ενός θεσμού κοινωνικής έρευνας η αναγκαιότητα του οποίου έχει αναγνωριστεί μέσω της ίδρυσής του ήδη από την κοινωνικοπολιτικά ταραγμένη δεκαετία του 50. Επιπλέον, η εν λόγω κατάργηση/συγχώνευση γίνεται χωρίς κανένα διαπιστωμένο δημοσιονομικό όφελος.2. Αίρει τη μονιμότητα δημοσίων υπαλλήλων με την μετατροπή τους σε υπαλλήλους ιδιωτικού τομέα θέτοντας έτσι ζητήματα συνταγματικότητας πολλαπλώς διαπιστωμένα από πληθώρα συναδέλφων3. Συντελείται συγχώνευση δύο ερευνητικών κέντρων εκτός πλαισίου αναδιάρθρωσης του ερευνητικού ιστού, αλλά μέσα από μία διοικητική μεταρρύθμιση που επιχειρεί να καλύψει ετερόκλιτους δημόσιους οργανισμούς και υπηρεσίες. Αίτημα της ερευνητικής κοινότητας είναι οι όποιες μεταρρυθμίσεις σε ερευνητικά κέντρα να μην αφορούν σε αποσπασματικές συγχωνεύσεις Ερευνητικών κέντρων και μάλιστα με αλλαγή του νομικού καθεστώτος που τις διέπει.4. Τέλος προκύπτει και το ακανθώδες ζήτημα των απολύσεων παρά τις διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών εταίρων περί του αντιθέτου. Στο άρθρο 15 των γενικών διατάξεων σημειώνεται ότι «λήγει αυτοδικαίως και αζημίως για το Ελληνικό Δημόσιο, η θητεία του Προέδρου, των μελών των οργάνων διοίκησης και του προσωπικού με θητεία των φορέων που καταργούνται, συγχωνεύονται ή λύονται». Εφόσον λοιπόν οι ερευνητές Δ΄ και Γ΄ Βαθμίδας κατέχουν μεν οργανική θέση αλλά είναι επί θητεία (δόκιμοι ερευνητές) θα πρέπει να αναμένουμε την άμεση απόλυσή τους. Θεωρώ ότι πρόκειται ένα νομικό πλαίσιο το οποίο φαίνεται ότι θα λειτουργήσει πιλοτικά στον ευρύτερο χώρο της παιδείας και της έρευνας στην κατεύθυνση συρρίκνωσης του δημοσίου τομέα κατά τρόπο ελλειπτικό, πρόχειρο, αντισυνταγματικό και πολιτικά ακραίως νεοφιλελεύθερο (άρση μονιμότητας, απολύσεις, ιδιωτικοποιήση της παιδείας). Ωστόσο όταν φιμώνονται κριτικές φωνές που θέτουν στο επίκεντρο του ερευνητικού τους ενδιαφέροντος ζητήματα μετανάστευσης, πολιτικής συμπεριφοράς, φτώχειας, κοινωνικού αποκλεισμού, αστικής πολιτικής διευκολύνεται η ανάδυση νοοτροπιών και συμπεριφορών που εκφασίζουν και δεν εξορθολογίζουν την κοινωνία. Φανή ΚουντούρηΕρευνήτρια Δ΄Βαθμίδας ΕΚΚΕ
 
 
Ευαγγελία Λιβανίου, Ερευνήτρια Α’, ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»
Η παρουσία Ερευνητικών Ινστιτούτων και Κέντρων της ΓΓΕΤ μεταξύ των φορέων που πρέπει «επειγόντως και κατά προτεραιότητα» να συγχωνευθούν, μετονομασθούν, καταργηθούν, κ.λπ., είναι, δυστυχώς, φαινόμενο «διαχρονικό» -από το 2009 και μετά. Το καινοφανές, ωστόσο, στο παρόν σχέδιο νόμου είναι η πρόβλεψη περί της άμεσης μετατροπής των σχέσεων εργασίας του μόνιμου ερευνητικού, τεχνικού και διοικητικού προσωπικού του ΕΚΚΕ (Ερευνητικού Κέντρου που λειτουργεί υπό καθεστώς ΝΠΔΔ) σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μετά τη συγχώνευση ΕΚΚΕ και ΕΙΕ. Οι σχετικές ανακοινώσεις των συλλογικών φορέων του ΕΚΚΕ, της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών (ΕΕΕ) καθώς και η επιστολή των Προέδρων των τεσσάρων Ερευνητικών Κέντρων-ΝΠΔΔ της ΓΓΕΤ είναι διαφωτιστικές.Όσο υπάρχει ακόμη χρόνος, το άρθρο 9 (όπως και τα σχετικό άρθρο 7) πρέπει να αποσυρθεί(ούν).
 
 
Νίκος Μπάλσης
Συμφωνώ με τον κο Γιάννη Κανάβα ως προς το γενικό του (ακροτελεύτιο) σχόλιο περί των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων. Έχω συμμετέχει σε διαβουλεύσεις στην αρχή του θεσμού και έχω απογοητευτεί για την τύχη (ή καλύτερα ατυχία) των προτάσεων, με αποτέλεσμα να αποθαρρύνομαι. Παρακαλώ θερμά (ή/και απαιτώ) να απαντηθεί το ερώτημα που έθεσε ο κος Κανάβας δηλαδή ποιες αλλαγές και που έχουν προκύψει λόγω διαβούλευσης. Μήπως η διαβούλευση είναι ένα άσκοπο γραφειοκρατικό άλλοθι των «μεταρρυθμιστών» και γενικότερα των «νομοθετών»? Για να διατηρήσει την αξιοπιστία του ο θεσμός, για να παραμείνει ο ενεργός πολίτης στην ενέργεια αλλά και για να θεμελιωθεί η συμμετοχική δημοκρατία, η διαβούλευση πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, να επηρεάζει τις αποφάσεις με κανόνες και όχι να επινοούνται επιχειρήματα αντίκρουσης.