Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Ελισάβετ Αλλισον
Το ΚΕΤΕΑΘ δημιουργήθηκε όταν επιταγή της ΕΕ ήταν η περιφερειοποίηση των πολιτικών, συμπεριλαμβανομένης και της ερευνητικής πολιτικής της ΕΕ. Το ΚΕΤΕΑΘ δημιουργήθηκε κάτω από μια ευτυχή συγκυρία για την ανάπτυξη της περιφέρειας αλλά εδραιώθηκε από την (επιστημονική) ισορροπία και τη συνεργασία που επιτεύχθηκε μεταξύ του ΚΕΤΕΑΘ, του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, των κοινωνικών εταίρων της περιφέρειας, του επιχειρηματικού κόσμου και της τοπικής κοινωνίας. Είναι απορίας άξιο γιατί προτείνεται η κατάργηση του ΚΕΤΕΑΘ και η (οποιουδήποτε) τύπου μεταφορά του στο ΕΚΕΤΑ ότανστο τραπέζι του ερευνητικού προγραμματισμού της ΓΓΕΤ (συνάντηση εργασίας 4ης Σεπτεμβρίου της ΓΓΕΤ, ομιλία του ΓΓΕΤ στη Βουλή) έχουν τεθεί τα θέματα της— διαμόρφωσης στρατηγικής σε εθνικό & περιφερειακό επίπεδο— καθώς και της «στρατηγικής έξυπνης εξειδίκευσης – smart specialization strategy – S3»με αναμενόμενο αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της έρευνας στις Περιφέρειες (συμπεριλαμβανομένης και της Θεσσαλίας) και με ιδιαίτερο ζητούμενο την εμπλοκή των επιχειρήσεων της. Ως εκ τούτου προτείνω την κατάργηση του άρθρου 7 του παρόντος νομοσχεδίου. Ελισάβετ ΑλλισονΑφυπηρετήσασα Α΄ΕΛΕ ΙΑΑΚ/ΕΚΚΕ
 
 
dimitris p
Νομίζω πως θα έπρεπε να δημοσιευθεί και η αιτιολογική έκθεση του Νομοσχεδίου προς διαβούλευση. Στην κρίσιμη οικονομική και κοινωνική περίοδο που διανύει η Χώρα μας απορώ βάσει ποιάς στρατηγικής αποφασίζουν ακόμα και σήμερα οι αρμόδιοι Υπουργοί. Μελέτησα ιδιαίτερα το Νομοσχέδιο, εφόσον δεν συμφωνώ άκριτα στην κατάργηση ή συγχώνευση φορέων. Δεν νομίζω ότι ο εξορθολογισμός της οργάνωσης και λειτουργίας της κεντρικής διοίκησης και των εποπτευόμενων φορέων, όπως έθεσε ο κ. Πάγκαλος, είναι απλά η εφαρμογή ενός όποιου Νομοσχεδίου με όνομα τρανό που ρίχνει στάχτη στα μάτια όσων δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες για τους φορείς ή δεν αναλύουν επαρκώς το πόσοι καταργούνται-πόσοι συγχωνεύονται-τι κερδίζουμε και τι χάνουμε τελικά.Συγκεκριμένα, ως Μηχανικός και στον τομέα που με αφορά, κρίνω ότι η κατάργηση του ΙΟΚ (Ινστιτούτο Οικονομίας Κατασκευών) είναι ένα δαπανηρό λάθος για τον τεχνικό κόσμο. Δεν υπάρχει άλλος φορέας που να έχει ασχοληθεί ουσιαστικά και σε βάθος με την ποιότητα των έργων, δεν υπάρχει άλλος φορέας που να μπορεί να εκσυγχρονήσει τιμολόγια δημοσίων έργων (που ακόμα αναθεωρούνται με πεπαλαιωμένες μεθόδους και είναι εκτός πραγματικότητας), δεν υπάρχει δυστυχώς άλλος φορέας (συμπεριλαμβανομένου του Δημοσίου που ως σήμερα δεν έχει κάνει τίποτα) που να μπορεί να συντάξει και να εκσυγχρονήσει τις Τεχνικές Προδιαγραφές των Δημοσίων Έργων.Όταν σε όλες τις χώρες του κόσμου έχουν αναπτυχθεί φορείς αντίστοιχοι ή ανάλογοι με το ΙΟΚ με ευρύτατη στελέχωση και σημαντική παραγωγή έργου, το Ελληνικό Κράτος μετά τα όσα έχει επενδύσει για πάνω από μία δεκαετία σε αυτό το φορέα καταργεί και πετάει στα σκουπίδια την όποια τεχνογνωσία υπαλλήλων (είναι οι μόνοι που δεν χρησιμοποιούνται-ίσως γιατί δεν έχουν τα κατάλληλα μέσα) και πίστωση εκατoμμυρίων € που πρόσφατα είχαν διατεθεί στο ΙΟΚ μέσω ΕΣΠΑ για τη σύνταξη Τεχνικών Προδιαγραφών και Άρθρων Αναλυτικών Τιμολογίων Εργασιών Δημοσίων Έργων. Περίεργο το γιατί καταργείται στην συγκεκριμένη συγκυρία, ενώ διασφαλίστηκαν μέσω ΕΣΠΑ τα οικονομικά μέσα για την επιβίωση του και την παραγωγή του σημαντικότατου αυτού έργου, και οι αρμοδιότητες μεταφέρονται στο Υπουργείο που όπως όλοι οι Μηχανικοί γνωρίζουν μηδενικό έργο έχει παράξει προς το σκοπό αυτό.Όταν λοιπόν οι κ.κ. Υπουργοί θέτουν προς διαβούλευση ένα Νομοσχέδιο ας έχουν την καλοσύνη να μας ενημερώνουν, σαν αν είμαστε νοήμονες άνθρωποι, για το τι τελικά κερδίζει ο Ελληνας φορολογούμενος και τι χάνει ουσιαστικά.
 
 
Δρ. Δέσποινα Τσιαφάκη
Η αναδιάταξη και αναδιάρθρωση της σύγχρονης έρευνας στην Ελλάδα αποτελεί κύριο ζητούμενο των τελευταίων ετών, καθώς συνδεδεμένοι μαζί της είναι σημαντικοί άξονες όπως αυτοί της ανάπτυξης, της κοινωνικής και οικονομικής ζωής και γενικότερα της πορείας μας προς το μέλλον. Η συμπόρευση της έρευνας με την παιδεία είναι αυτονόητη και αυταπόδεικτη και οποιαδήποτε αλλαγή πρέπει να στοχεύει εκεί. Γι’ αυτό και η αναδιάρθρωση της έρευνας οφείλει να γίνει μέσα σε ένα συντεταγμένο και οργανωμένο πλαίσιο εθνικής μακροπρόθεσμης στρατηγικής, στο οποίο θα καθορίζονται με σαφήνεια οι κατευθύνσεις και στόχοι.Οι προτεινόμενες συγχωνεύσεις δεν διακρίνεται να εμπεριέχουν κάτι από τα παραπάνω και η υλοποίησή τους δεν φαίνεται να αποφέρει κάποιο ουσιαστικό κέρδος.Για τις υπόλοιπες σκέψεις μου καλύπτομαι από τις αναρτήσεις της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών
 
 
Ανδρομάχη Χατζηγιάννη
Καλούμαστε μέσω της διαβούλευσης του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης να εκφράσουμε την άποψή μας για ένα σχέδιο Νόμου το οποίο διαλύει το ΕΚΚΕ, καταργώντας ουσιαστικά τον Φορέα 53 χρόνια μετά την ίδρυσή του, μετατρέποντας τον σε ένα Ινστιτούτο στο εσωτερικό του ΕΙΕ, στο όνομα του «εξορθολογισμού του Κράτους».Θυμίζουμε ότι λίγους μήνες νωρίτερα το ΕΚΚΕ είχε αναγκαστεί να συγχωνεύσει τα τρία Ινστιτούτα του σε ένα, στο όνομα του ίδιου «εξορθολογισμού» και της «οικονομίας». Είναι σαφές ότι η συγχώνευση αυτή δεν θα έχει θετικό οικονομικό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι δεν δημιουργείται καμία οικονομία κλίμακας ούτε σε επίπεδο διοίκησης, ούτε σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού, αλλά ούτε και σε επίπεδο υποδομών. Η έλλειψη ρητής αναφοράς όμως στα οικονομικά του νέου φορέα (στη μεταφορά δηλαδή του προϋπολογισμού του ΕΚΚΕ) μόνο τυχαία δεν φαίνεται να είναι. Απλώς δεν θα γίνει και οι υπάλληλοι του ΕΚΚΕ όχι μόνο θα χάσουν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη μονιμότητά τους, όχι μόνο θα χάσουν εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, αλλά θα μείνουν και χωρίς μισθό (να πως εξορθολογίζει τα οικονομικά των φορέων το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης!!!).Να επισημάνω όμως και μια άλλη οικονομία που θα γίνει αν το άρθρο 9 του παρόντος σχεδίου Νόμου ψηφιστεί. Οι ερευνητές Γ’ και Δ΄ βαθμίδας του ΕΚΚΕ, αν υλοποιηθεί η συγχώνευση αυτή, θα απολυθούν, διότι όσοι υπηρετούν στις βαθμίδες αυτές είναι επί θητεία και όχι μόνιμοι υπάλληλοι (βάσει του σχεδίου Νόμου – παράγραφος 5 α, στο νέο ΕΙΕ μεταφέρεται μόνο το μόνιμο προσωπικό και το προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου). Ίσως το Υπουργείο δεν θα ήθελε να απολυθούν υπάλληλοι (ο Υπουργός το τονίζει αυτό καθημερινά μέσω του Τύπου). Ίσως οι συντάκτες του σχεδίου Νόμου να μην είχαν την πρόθεση να μην συμπεριλάβουν όλο το προσωπικό στη συγχώνευση, αλλά αυτό να έγινε εκ παραδρομής. Αυτό συμβαίνει όμως όταν άσχετα με την έρευνα Υπουργεία καλούνται να προωθήσουν συγχωνεύσεις και αναδιαρθρώσεις φορέων τους οποίους ούτε γνωρίζουν ούτε έχουν αξιολογήσει. Και επαναλαμβάνω το αίτημα τόσο του Συλλόγου εργαζομένων του ΕΚΚΕ, όσο και της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών και της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ερευνητικών Κέντρων-Ιδρυμάτων: Η αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού της χώρας δεν μπορεί να γίνεται αποσπασματικά αλλά θα πρέπει να προχωρήσει συντεταγμένα για όλα τα Ερευνητικά Κέντρα, μετά από αξιολόγηση.Θεωρώ επομένως ότι οι μεμονωμένες συγχωνεύσεις Ερευνητικών Κέντρων δεν πρέπει να προχωρήσουν και τα άρθρα 9 και 7 του παρόντος σχεδίου Νόμου πρέπει να αποσυρθούν.Ανδρομάχη Χατζηγιάννη, Διευθύντρια Ερευνών