Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Σαββόπουλος Δημήτριος, Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς
Θέμα: Απόψεις επί του σχεδίου νόμου «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα». Επιβεβαιώθηκαν αλλά και ενισχύθηκαν οι αρχικές μας ανησυχίες όπως αυτές διατυπώθηκαν προς τον Yπουργό ΠΕΚΑ μέσα από τη με αρ.πρωτ.οικ.81133/1923/20-09-12 επιστολή διαμαρτυρίας μας, στη πληροφορία της δρομολογούμενης από πλευράς της κεντρικής εξουσίας κατάργησης του φορέα διαχείρισης της περιοχής προστασίας της λίμνης μας. Από την επεξεργασία του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου με θέμα «Κατάργηση και συγχώνευση νομικών προσώπων του Δημοσίου και του ευρύτερου Δημόσιου τομέα», οδηγηθήκαμε στο συμπέρασμα ότι για ακόμη μια φορά το κεντρικό κράτος λειτουργεί υπό συνθήκες πίεσης, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των παραμέτρων και χωρίς να έχει μελετήσει πλήρως το ζήτημα της θεσμικής αναδιάταξης ώστε να καταστεί εφικτό να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό και βιώσιμο εθνικό σύστημα προστατευόμενων περιοχών, που εξ όσον είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αποτελεί εθνικό στόχο αλλά και υποχρέωση της χώρας μας βάση των ευρωπαϊκών πολιτικών και δεσμεύσεων. Δηλαδή, σε μια χρονική στιγμή που θα έπρεπε να εντείνουμε ως χώρα τις προσπάθειες μας για την ολοκλήρωση του κανονιστικού πλαισίου (έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων) για την ειδική περιβαλλοντική διαχείριση του συνόλου των περιοχών μας που περιλαμβάνονται στο δίκτυο Natura 2000, καθώς μόλις το 23% αυτών εμπίπτει σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης, εμείς παραπαίουμε δρομολογώντας διαχειριστικά σχήματα που δια γυμνού οφθαλμού αντιλαμβάνεται κανείς πως δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ημερών. Συγκεχυμένο και γενικόλογο λοιπόν το νομοθέτημα προσπαθεί να λειτουργήσει ως μεταβατικό σχήμα, σκοπό που μάλλον δεν θα μπορέσει να επιτύχει καθώς το σύνολο των ειδικών ρυθμίσεων ζωτικής σημασίας επαφίονται στις εκδόσεις αποφάσεων που θα λάβουν χώρα σε πολύ μεταγενέστερο χρόνο. Η ανάθεση των αρμοδιοτήτων των υπό κατάργηση φορέων διαχείρισης, θα έπρεπε να γίνει ή τουλάχιστον αυτό θα περιμέναμε στα πλαίσια του θεσμικού εκσυγχρονισμού του κράτους με τη διαδικασία της παρ.1γ του άρθρου 15 του Ν.2742/99 όπως αυτό τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε από το άρθρο 7 του Ν.3937/11. Αντί αυτού ερχόμαστε αντιμέτωποι με μαξιμαλιστικού χαρακτήρα δρομολογούμενες ρυθμίσεις εφαρμογής με κραυγαλέο παράδειγμα τη περίπτωση του νεοσύστατου φορέα διαχείρισης της λίμνης μας, η άσκηση των αρμοδιοτήτων του οποίου με τη κατάργηση του, ανατίθεται γενικά και αόριστα στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε ότι η ανάθεση της άσκησης της σχετικής αρμοδιότητας σε δημόσια υπηρεσία δύναται να γίνει σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, μόνο με την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος του άρθρου 21 του Ν.1650/86 όπως ισχύει σήμερα, απαίτηση που δεν αίρεται από το εν λόγω νομοσχέδιο. Ως εκ τούτου, ως εκφραστές του αισθήματος της τοπικής κοινωνίας δεν σας κρύβουμε ότι νιώθουμε να εμπαιζόμαστε, αντιλαμβανόμενοι τους κινδύνους που ελλοχεύουν για το σημαντικότερο υγροβιότοπο του νομού μας ο οποίος και θα τεθεί υπό εγκατάλειψη, καθώς δεν θα υφίστανται «διαχειριστής» του αλλά ούτε και πρόβλεψη για ορισμό του σε μεταγενέστερο έστω χρόνο. Η τοπική κοινωνία πιστεύει ακράδαντα ότι ο φορέας διαχείρισης της λίμνης μας θα έπρεπε να είναι μέσα σε αυτούς που θα διατηρηθούν. Όχι μόνο για λόγους οικολογικής σπουδαιότητας αλλά και για λόγους γεωγραφικής αυτονομίας, για λόγους στήριξης της αναπτυξιακής πορείας αυτού του ακριτικού τόπου ακόμη και για λόγους ιστορικής σημασίας.Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να επισημάνουμε ότι η χρηματοδότηση του φορέα διαχείρισης της λίμνης μας, έχει εξασφαλιστεί από χρήματα της περιφέρειας μας μέχρι το 2015 ικανό χρονικό διάστημα για να καταστεί αυτός βιώσιμος. Εάν παρόλα αυτά εμμείνετε στην άποψη της κατάργησης του στα πλαίσια μιας πρόχειρης γενίκευσης με στόχο τη περιστολή των δημοσίων δαπανών, εμείς ως αιρετή περιφέρεια τολμούμε με πλήρη επίγνωση της ευθύνης της τοποθέτησης μας να δεσμευτούμε ότι πέρα από τη θέληση έχουμε και τη δυνατότητα με ανακαθορισμό των οργανικών μας θέσεων να δημιουργήσουμε μια λειτουργική και ευέλικτη διοικητική δομή για την άσκηση των αρμοδιοτήτων αυτών. Η αιρετή περιφέρεια που μέχρι τώρα κλήθηκε λόγω των συγκυριών να ασκήσει τις εν λόγω αρμοδιότητες και μάλιστα σε μια δεινή για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας περίοδο, είναι αυτή που κατά την άποψη μας θα πρέπει να προβεί στην υπογραφή συμβάσεως διαχείρισης με το ΥΠΕΚΑ. Δεδομένης πάντοτε, της προθέσεως του νομοθέτη όπως αυτή εκφράζεται στο κείμενο του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, για άρση του υφιστάμενου εμποδίου δηλαδή της απαίτησης έκδοσης της κανονιστικής διάταξης (ΚΥΑ) του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1γ του άρθρου 15 του Ν.2742/99, η οποία μας βρίσκει κοινωνούς.
 
 
Θεώνη Σταθοπούλου
Μόλις τον προηγούμενο μήνα (4-9-12) η ΓΓΕΤ διοργάνωσε συνάντηση εργασίας για τη “Διαμόρφωση προτάσεων στρατηγικής και προτεραιοτήτων για την Ερευνα, Τεχνολογία και Καινοτομία, στο πλαίσιο του σχεδιασμού και της κατάρτισης του Εθνικού Αναπτυξιακού Προγραμματισμού- Smart Specialization Strategy-S3- για την περίοδο 2014-2020».Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της ΓΓΕΤ “στη νέα Προγραμματική Περίοδο 2014 – 2020, η Έρευνα και η Καινοτομία θα βρεθούν στο επίκεντρο της Κοινοτικής χρηματοδότησης, καθώς τα κονδύλια που θα διατεθούν για ανταγωνιστικά προγράμματα στο τομέα αυτό μέσω του Προγράμματος «Ορίζοντας 2020», αναμένεται να αυξηθούν από 50 δις ευρώ που είναι σήμερα (7ο ΠΠ), σε 80 δις ευρώ. Σε αυτά προστίθενται και τα κονδύλια που έχουν στόχο την ανάπτυξη των και την συνοχή των περιφερειών της Ε.Ε, όπου και εκεί η Έρευνα και η Καινοτομία αναδεικνύονται σε σημαντικούς τομείς προτεραιότητας, προκειμένου ένα Κράτος-Μέλος της Ε.Ε. να λάβει Κοινοτική χρηματοδότηση.”. Προϋπόθεση για τη διασφάλιση αυτής της χρηματοδότησης είναι η διαμόρφωση μιας μακρόπνοης στρατηγικής για την έρευνα.Η συμπερίληψη δύο ερευνητικών κέντρων, του ΕΚΚΕ και του ΚΕΤΕΑΘ, σε μια λίστα συγχώνευσης- κατάργησης φορέων όπως οι φορείς διαχείρισης προστατευομένων περιοχών ή ο οργανισμός κεντρικών αγορών και αλιείας, μόνο μακρόπνοη δεν μπορεί να είναι. Αντίθετα επιβεβαιώνει την ασυνέπεια και ασυνέχεια των εθνικών πολιτικών για την έρευνα και τη δυσκολία εναρμόνισης με το ευρωπαϊκό περιβάλλον της έρευνας και της καινοτομίας.Αν πρόθεση της συγχώνευσης ήταν “η ενδυνάμωση κατακερματισμένων ερευνητικών ομάδων ώστε να διεκδικούν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα ευρωπαϊκά ή άλλα κονδύλια για διεξαγωγή έρευνας” * τα υπο συγχώνευση ερευνητικά κέντρα δεν θα αποκόπτονταν απο την ευρύτερη αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού, τη διαβούλευση για την έρευνα, ούτε φυσικά απο το ειδικό νομικό καθεστώς που τα διέπει (Ν.1514/85).Ειδικότερα για το άρθρο 09 είναι μάλλον περιττό να προσθέσει κανείς την αντισυνταγματικότητα της μετατροπής της σχέσης εργασίας των εργαζομένων στο ΕΚΚΕ, την απουσία μέριμνας για τη διασφάλιση των ασφαλιστικών-συνταξιοδοτικών δικαιωμάτών τους, την εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας, όπως είναι η βιβλιοθήκη, το αρχείο και οι εκδόσεις του ΕΚΚΕ. Αυτά τα γνωρίζουν οι συντάκτες του νόμου. Οπως επίσης γνωρίζουν οτι σύμφωνα με το αρθρο 25 του Ν. 1514 για την μετατροπή ή κατάργηση εθνικών ερευνητικών κέντρων απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του ΕΣΕΤ.Kατά συνέπεια είναι αυτονόητη η ανάγκη απόσυρσης των άρθρων 09 και 07 του νομοσχεδίου. Εξίσου αυτονόητη θα έπρεπε να είναι και η ανάγκη για μια τεκμηριωμένη ενοποίηση του ερευνητικού ιστού και μια σαφή και συνεπή ενδυνάμωση του θεσμικού ρόλου της έρευνας έτσι ώστε να έχει «Ορίζοντα» ο οποιοσδήποτε αναπτυξιακός προγραμματισμός. Θεώνη ΣταθοπούλουΔ/τρια Ερευνών ΕΚΚΕΑντιπρόεδρος ΕΓΣ ΕΚΚΕΜέλος ΔΣ ΣΠ ΕΚΚΕ * Απάντηση της ΓΓΕΤ πρός την Ενωση Ελλήνων Ερευνητών για τις εξαγγελθείσες συγχωνεύσεις με ημερομηνία 19/9/2012.
 
 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ
Οι θέσεις της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών και οι ανοικτές επιστολές της προς τους αρμόδιους Υπουργούς με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Για την ερευνητική πολιτική της χώρας υπάρχει ο Ν1514/85. Ας γίνει συντεταγμένη προσπάθεια εκσυγχρονισμού του νόμου. Όχι αποσπασματικές, ανοργάνωτες και ύποπτες προσπάθειες για την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της έρευνας στη χώρα μας. Επιτέλους δείξτε σοβαρότητα σε έναν τομέα που προσφέρει. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣΔιευθυντής ΕρευνώνΕΘΝΙΚΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
 
 
Κατερίνα ΒΕΖΥΡΓΙΑΝΝΗ
Η πρόχειρη και άνευ ουσίας –εάν ουσία θεωρείται το όποιο ‘οικονομικό όφελος’ ή η ‘εξοικονόμηση πόρων’- ‘τακτοποίηση’, με το άρθρο 9 του παρόντος Σχεδίου Νόμου, τα των της Kοινωνικής ‘Eρευνας μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορεί να έχει. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 9 θα πρέπει να αποσυρθεί.Συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις της Ένωσης Ελλήνων Ερευνητών και της ΠΟΕΕΚ-Ι
 
 
Προσωπικό Φορέα Διαχείρισης Π.Ο. ΚΑ.ΜΑ.ΚΕ.ΒΕ
Αξιότιμοι Κύριοι, Σύμφωνα με το Νομοσχέδιο, προτείνεται η συγχώνευση/κατάργηση των Φορέων Διαχείρισης των Προστατευόμενων Περιοχών. Εντούτοις μια τέτοια πράξη διεγείρει μια σειρά από εύλογα ερωτήματα:1)Ποιό το οικονομικό όφελος μιας τέτοιας απόφασης δεδομένου του γεγονότος ότι οι μισθοί του προσωπικού δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προυπολογισμό? Τονίζεται επιπλέον ότι τα μέλη του Δ.Σ. κάθε Φορέα παρέχουν τις υπηρεσίες τους αμισθί.2) Το προσωπικό των Φορέων Διαχείρισης Π.Π. έχει αποκτήσει την κατάλληλη εμπειρία για την προστασία του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. Θα αξιοποιηθεί με κάποιο τρόπο αυτή η εμπειρία από τους Φορείς Υποδοχής?3) Πώς θα διασφαλιστεί η δέσμευση της ελληνικής πολιτείας έναντι στις υποχρεώσεις της για ‘καλή ποιότητα υδάτων’ στα πλαίσια της Ευρωπαικής Οδηγίας 2000/60?4)Συγκεκριμένα για την κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης Π.Ο.Κάρλας- Μαυροβουνίου- Κεφαλόβρυσου-Βελεστίνου, πώς θα συνεισφέρει στην επιτυχή επαναδημιουργία της Λίμνης Κάρλας? Πώς θα συνεισφέρει στην ολοκλήρωση ενός από τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά έργα- υψίστης σπουδαιότητας, σύμφωνα με την Ευρωπαική Επιτροπή?5) Ποιός θα φέρει την ευθύνη της ‘συγχώνευσης/ κατάργησης’ οικολογικών αξιών, αναντικατάστατων υδατικών πόρων, οικοσυστημάτων υψηλής βιοποικιλότητας και σημαντικού κοινωνικού αντικτύπου??Είναι σαφές ότι μια πιθανή συγχώνευση / κατάργηση Φορέων Διαχείρισης Π.Π. συντελεί στην υποτίμηση της πλούσιας περιβαλλοντικής κληρονομιάς της Χώρας μας, κληρονoμιά που υποχρεωτικά θα μεταφέρουμε στα παιδιά μας. Τελικά σε τί περιβάλλον θέλουμε να ζούνε τα παιδιά μας?