Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μάρθα Μιχαηλίδου
Η προτεινόμενη συγχώνευση του ΕΚΚΕ με το ΕΙΕ δε συνοδεύεται από μελέτη εκτίμησης των συνεπειών. Δε λαμβάνει υπόψιν της την μοναδική συμβολή του ΕΚΚΕ στη συλλογή πρωτογενών στοιχείων απαραίτητων για την κοινωνική έρευνα στην Ελλάδα και για τη συμμετοχή της Ελλάδας σε συγκριτικές έρευνες με άλλες χώρες της Ευρώπης, στοιχείων που λόγω κλίμακάς είναι αδύνατον να συλλεχθούν, να συγκεντρωθούν και να αναλυθούν από τις ερευνητικές δραστηριότητες μεμονωμένων ερευνητών. Δε λαμβάνει υπόψιν της το ότι οι έρευνες αυτές χρηματοδοτούνται μέσω της συμμετοχής του ΕΚΚΕ σε ανταγωνιστικά ευρωπαϊκά προγράμματα κοινωνικής έρευνας. Δε λαμβάνει υπόψιν της τη σημασία και το ρόλο της Επιθεώρησης Κοινωνικών Ερευνών ως το μοναδικό επιστημονικό περιοδικό αφιερωμένο στη δημοσιοποίηση της κοινωνικής έρευνας στην Ελλάδα, και άρα στην καλλιέργεια της απαραίτητης επιστημονικής κουλτούρας ομότιμης κριτικής. Δε λαμβάνει υπόψιν της το ρόλο του ΕΚΚΕ στην εκπαίδευση νέων ερευνητών και στη δικτύωση και συνεργασία καθιερωμένων ερευνητών και επιστημόνων και άρα και την περαιτέρω παραγωγή και προώθηση της κοινωνικής έρευνας. Δεν προβλέπει τη δημιουργία συνθηκών, θεσμών ή δικτύων που θα ενθάρρυναν την περαιτέρω ερευνητική συνεργασία μεταξύ του ΕΚΚΕ και σχετικών πανεπιστημιακών τμημάτων και ερευνητικών δραστηριοτήτων. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η συγχώνευση του ΕΚΚΕ με το ΕΙΕ δε φαίνεται να εντάσσεται σε κάποια μακροπρόθεσμη ή έστω μεσοπρόθεσμη στρατηγική για την ανάπτυξη της κοινωνικής έρευνας στην Ελλάδα ενώ είναι εξαιρετικά ασαφές σε τι ακριβώς προσβλέπει και τι υποτίθεται ότι θα αποφέρει. Μάρθα ΜιχαηλίδουΜέλος ΔΕΠ Παντείου Πανεπιστημίου
 
 
Διονύσης Μπαλούρδος
Το ΕΚΚΕ είναι ένας φορέας που δυναμικά δραστηριοποιείται σε εθνικές και ευρωπαϊκές πολιτικές στον τομέα της μεταναστευτικής πολιτικής, της φτώχειας και των κοινωνικών διακρίσεων και σε πολλούς άλλους τομείς κοινωνικής πολιτικής όπου μάλιστα έχει και συμβουλευτικό έργο στην Πολιτεία. Είναι το όχημα και το σκαλοπάτι που πέρασαν πολλοί διακεκριμένοι καθηγητές της χώρας μας και του εξωτερικού- οι οποίοι ήταν συνάδελφοι, συνοδοιπόροι και φίλοι. Όπως φίλοι και συμπαραστάτες ήταν και αρκετοί από τους πολιτικούς, που από αντιπολίτευση, ορισμένοι τώρα έχουν συγκυβερνητικό ρόλο και λόγο. Σε σχέση με την επιλογή του ΕΚΚΕ να είναι στη λίστα με τους πρώτους φορείς που θίγονται, επισημαίνονται τα ακόλουθα ερωτήματα.1. Τι κερδίζει η πολιτεία; Τι προβλήματα επιλύονται; Τι θα μπορούσε να κερδίσει η πολιτεία και υπάρχει εναλλακτική λύση; Στο πρώτο σκέλος του ερωτήματος η απάντηση είναι απλή καθώς το κέρδος είναι περίπου μηδενικό. Στο δεύτερο ερώτημα η απάντηση είναι ακόμα πιο απλή. Όπως δεν υπάρχει ένα επιχειρησικό σχέδιο, ένας στοιχειώδης προγραμματισμός και μία μονάδα ευθύνης η οποία να μπορούσε να αναπτύξει διάλογο και σοβαρή επιχειρηματολογία, δεν υπάρχει και ουσιαστική εκτίμηση του άμεσου κόστους και της οφέλειας από την επικείμενη συγχώνευση.Σε κάθε περίπτωση, κατά την άποψή μου πρόκειται για μία εκ των άνω επιβαλλόμενη συνένωση και επιβεβλημένη διοικητική πράξη, χωρίς προεργασία και στοιχειώδη σχεδιασμό. Δημιουργεί σοβαρά και μάλλον δυσεπίλυτα θεσμικά και οικονομικά προβλήματα και εργασιακή ανασφάλεια. Ενδεχόμενη ενσωμάτωση του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ θα είχε νόημα μόνο αν γινόταν στο πλαίσιο διαλόγου μεταξύ εργαζομένων αλλά και διοικήσεων, ωρίμανσης, αμοιβαίας αποδοχής και ουσιώδους σχεδιασμού στα πλαίσια της Β’ φάσης αναδιάρθρωσης του χώρου της έρευνας.Στο πλαίσιο αυτό, με γνώμοντα την αναμφισβήτητη αντισυνταγματικότητα του άρθρου 9 του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου περί κατάργησης – συγχώνευσης φορέων του δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δεν φαίνεται να επιλύεται απολύτως κανένα πρόβλημα με τον κατακερματισμό του ερευνητικού ιστού. Άποψή μας είναι το άρθρο 09 είναι πρόχειρο, θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα και σε αυτή τη φάση είναι σκόπιμο να αποσυρθεί.Αντίθετα, η πολιτεία θα μπορούσε να έχει πολλαπλό όφελος αν ενίσχυε, συντονιζε και συστηματικοποιοούσε το συμβουλευτικό έργο του ΕΚΚΕ α) σε επιμέρους Υπουργεία και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και β) στη συνεργασία με τα τριτοβάθμια Ιδρύματα και άλλα ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έτσι με δεδομένο ότι εκρεμμεί η Β’ φάση αναδιάρθρωσης στο χώρο της έρευνας, άμεσα συναρτώμενη με την κατάρτιση εθνικού σχεδίου και θέσπιση νέου αντίστοιχα νόμου, το ΕΚΚΕ θα μπορούσε α) να ενταχθεί στη φάση αυτή και β) με δεδομένες τις αξιόλογες υποψηφιότητες από την πανεπιστημιακή κοινότητα θα μπορούσε να προχωρήσει άμεσα στην εκλογή Προέδου, η οποία έχει προκηρυχθεί για δεύτερη φορά καθώς δεν έγινε επιλογή υποψηφίου στην πρώτη προκύρηξη, και να εισέλθει στη φάση αυτή χωρίς αυτή την εκκρεμότητα.Η πρώτη φάση αναδιάρθρωσης έφερε τη συνένωση των τριών Ινστιτούτων του ΕΚΚΕ και εκκρεμεί η δεύτερη φάση αναδιάρθρωσης μεταξύ ΕΚ. Τίθενται τα εξής ερώτημα στην πολιτεία και στην αρμόδια Γενική Γραμματεία Έρευνας & Τεχνολογίας: Γιατί αυτή η προχειρότητα και η βιασύνη; Ποιός ο στόχος και ποια η στρατηγική σας για την ερευνητική κοινότητα; Ποιός ο διάλογος και ο σεβασμός σε θεσμούς, σε εργαζόμενους, σε διακεκριμένους πανεπιστημιακούς καθηγητές τους οποίους καλέσατε να υποβάλλουν υποψηφιότητα για την θέση του Επιστημονικού Διευθυντή του φορέα; Ποια η πρόβλεψη χρηματοδότησης; Γιατί αλλοιώνεται ο ακαδημαϊκός χαρακτήρας δημόσιων ερευνητικών δομών της χώρας και ποιο το όφελος με τη μεταχείρισή τους ως υπηρεσίες και οργανικές μονάδες; Έχει υπάρξει η κατάλληλη προεργασία, έχει διαμορφωθεί το κλίμα και ο κατάλληλος μηχανισμός στην αγορά που θα είχαν όφελος από την αλλοίωση αυτή;2. Με τι δικαιολογία προωθείται η άρση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας του υπηρετούντος προσωπικού στο ΕΚΚΕ (άρθρο 103 του Συντάγματος), καθώς προβλέπεται μετατροπή της σχέσης εργασίας του μόνιμου προσωπικού σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (παράγραφος 3 του άρθρου 9 για το μόνιμο προσωπικό); Το ερώτημα αυτό θα μπορούσε να απαντηθεί από πολλούς νομικούς της χώρας. Έχει ωστόσο και τα εξής υποερωτήματα τα οποία μας προβληματίζουν: Πρόκειται για έναν πιλότο για περαιτέρω συγχωνεύσεις; Θα επεκταθεί και σε άλλους φορείς (π.χ. ΑΕΙ και ΤΕΙ) της χώρας; 3. Ποιά η σκοπιμότητα του νομοθέτη της προβλεπόμενης ‘ενισχυμένης’ παρουσίας εκπροσώπων από το ΕΚΚΕ στο νέο φορέα; Είναι στα πλαίσια αντισταθμιστικής λογικής του κατασκευαστή του Σχεδίου Νόμου ο οποίος δείχνει ‘ευαισθησία’, όταν δεν διστάζει να παραβιάσει το σύνταγμα, να θίξει εργασιακά δικαιώματα και άρση μονιμότητας των εργαζομένων;Ούτως ή άλλως δεν αλλοιώνεται η δεδομένη πλειοψηφία των μελών του νέου ΔΣ προς όφελος του ΕΚΚΕ. Το ΕΚΚΕ χάνει τη νομική του υπόσταση ως ΝΠΔΔ, υποβιβάζεται και χάνει την αυτοτέλειά ως ανεξάρτητος φορέας κοινωνικής έρευνας. Αντισταθμίζεται πράγματι αυτό με την παραβίαση της αναλογικής εκπροσώπησης στη σύνθεση του νέου ΔΣ; Μήπως σήμερα σε συνθήκες κρίσης της χώρας, κύρια θα έπρεπε να μας προβληματίσει και να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην πραγματική ενίσχυση και στη προστασία του δημόσιου χαρακτήρα και της αυτοδυναμίας της κοινωνικής έρευνας;Συνολικά τι μπορεί να διασωθεί;1. Η εσπευσμένη συγχώνευση, πριν την αξιολόγηση και ο οποιοσδήποτε ανορθολογικός ανασχεδιασμός, δεν μπορεί να συντελεστεί με επιτυχία με πράξεις «διοικητικού χαρακτήρα», δίχως διάλογο, μία από ‘κάτω προς τα πάνω’ συζήτηση και επιχειρησιακό σχέδιο ή έστω καποια τεχνοοικονομική μελέτη.2. Οι οποιεδήποτε ενέργειες να μεταφερθούν στη Β’ φάση αναδιάρθρωσης στο χώρο της έρευνας και να αποσυρθούν οι οποιεσδήποτε αντισυνταγματικές προτάσεις όπως το άρθρο 9 του νομοσχεδίου το οποίο πρέπει να αποσυρθεί.3. Το ζήτημα της εξέλιξης του ΕΚΚΕ να ενταχθεί στο γενικότερο πλαίσιο πιθανού ανασχεδιασμού του ερευνητικού χώρου και να προωθηθεί άμεσα η διαδικασία εκλογής προέδρου του ΕΚΚΕ.
 
 
Μιχάλης Πέτρου
Από την ανάγνωση των σχολίων που μέχρι τώρα έχουν αναρτήσει συνάδελφοι ερευνητές, ακαδημαϊκοί αλλά και απλοί πολίτες, είναι σαφές ότι το άρθρο 9 του παρόντος νομοσχεδίου ελέγχεται:α) ως προς την συνταγματικότητά τουβ) ως προς την ορθά σχεδιασμένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη στρατηγική ανάπτυξη περί έρευνας, όπως το ισχύον θεσμικό πλαίσιο ορίζειγ) ως προς την αναγκαιότητα κατάργησης ενός ιστορικού και καταξιωμένου ερευνητικού φορέα (ΕΚΚΕ)δ) ως προς την αποτελεσματικότητα που αυτό θα επιφέρει σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού, ο οποίος θα προκύψει από την συγχώνευση δύο ερευνητικών δομών (ΕΚΚΕ-ΕΙΕ)Ανεξάρτητα όμως από αυτά, προκύπτει κατά την άποψή μου και άλλο ένα μείζον πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και κυρίως ΗΘΙΚΟ ζήτημα. Πιο συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του άρθρου 15, παράγραφος 1α) ορίζεται ότι:«Με την επιφύλαξη ειδικότερων ρυθμίσεων του νόμου αυτού, από την έναρξη της ισχύος του:α) Λήγει αυτοδικαίως και αζημίως για το Ελληνικό Δημόσιο, η θητεία του Προέδρου, των μελών των οργάνων διοίκησης και του προσωπικού με θητεία των φορέων που καταργούνται, συγχωνεύονται ή λύονται και τίθενται σε εκκαθάριση». Από την ανάγνωση της συγκεκριμένης παραγράφου προκύπτει το συμπέρασμα ότι κατά παρέκκλιση του θεσμικού πλαισίου (1514/85) λήγει η θητεία για τους επί θητεία ερευνητές. Με λίγα λόγια απολύονται (;)Είτε πρόκειται για σύγχυση και άγνοια του συντάκτη του νομοσχεδίου, σχετικά με το διαφορετικό νομικό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία των προς συγχώνευση 21 φορέων (λογικό μου φαίνεται μιας και κλήθηκε να διαχειριστεί με τα ίδια μέτρα και σταθμά αλιείς, φορτοεκφορτωτές και ερευνητές), είτε πρόκειται για αντικατοπτρισμό των πραγματικών προθέσεων της κυβέρνησης, το συμπέρασμα είναι ένα. Ανοργανωσιά, προχειρότητα, αφέλεια, πλήρης άγνοια και κυρίως απαξίωση, αν όχι εξευτελισμός, της ακαδημαϊκής ιδιότητας των ερευνητών.Αν πράγματι ισχύει η συγκεκριμένη διάταξη τότε επιθυμώ να απευθύνω ένα σχόλιο προς την ηγεσία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, αν νομίζετε ότι η αριθμητική μείωση του δημοσίου, και κυρίως η εξυγίανσή του, πρέπει να ξεκινήσει με την απόλυση νέου εξειδικευμένου και υψηλών επιστημονικών προσόντων προσωπικού (αριστούχους επιστήμονες, διδάκτορες με διακρίσεις σε έρευνες, σε ερευνητικά προγράμματα, σε παγκόσμια συνέδρια με αναγνωρισμένο συγγραφικό και διδακτικό έργο, κλπ), και όχι με την απόλυση επίορκων δημόσιων υπαλλήλων (που αποδεδειγμένα και επί δεκαετίες ζημίωσαν με εκατομμύρια ευρώ το ελληνικό δημόσιο) ή κομματικά προσληφθέντων από τα παράθυρα, τότε Αξιότιμε κύριε Υπουργέ πολύ λυπάμαι αλλά η πατρίδα έχει προ πολλού απολέσει το μέλλον της. Μιχάλης ΠέτρουΔρ. Κοινωνικής ΑνθρωπολογίαςΕρευνητής / Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών
 
 
Μιχάλης Πέτρου
Η κατάθεση από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης του σχεδίου νόμου περί «Κατάργησης και συγχώνευσης νομικών προσώπων του δημοσίου», αποτελεί μια ακόμα επιβεβαίωση του τρόπου με τον οποίο η Πολιτεία αντιλαμβάνεται την εθνική στρατηγική περί έρευνας. Η σχεδιαζόμενη «ένταξη» του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ είναι μια πράξη αντισυνταγματική, πρόχειρη, βεβιασμένη, επιστημονικά ατεκμηρίωτη, αποσπασματική και ευκαιριακή, για τους εξής λόγους:1) Εισάγεται από ένα Υπουργείο που δεν έχει καμία θεσμική αρμοδιότητα για ζητήματα έρευνας και παιδείας.2) Ενώ εκκρεμεί η Β’ φάση αναδιάρθρωσης στο χώρο της έρευνας (άμεσα συναρτώμενη με την κατάρτιση εθνικού σχεδίου και θέσπιση νέου αντίστοιχα νόμου), αναγνωρισμένα ερευνητικά κέντρα αποκόπτονται από τον ερευνητικό ιστό και συμπεριλαμβάνονται σε έναν ετερόκλητο κατάλογο φορέων που δεν έχουν καμία απολύτως ερευνητική υπόσταση (π.χ. Οργανισμός Κεφαλαίων Αποζημίωσης Φορτοεκφορτωτών, Οργανισμός Κεντρικών Αγορών και Αλιείας, κλπ,.). Έτσι, τα εν’ λόγω κέντρα αντιμετωπίζονται ως απλές διοικητικές δομές και αξιολογούνται με μη ακαδημαϊκά και μη επιστημονικά κριτήρια από αναρμόδιες επιτροπές. Με λίγα λόγια, το ειδικό θεσμικό πλαίσιο που διέπει την έρευνα (Ν. 1514/85) πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων.3) Προωθείται η άρση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας του υπηρετούντος προσωπικού στο ΕΚΚΕ (άρθρο 103 του Συντάγματος), αφού σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 9 για το μόνιμο προσωπικό προβλέπεται: «μετατροπή της σχέσης εργασίας του μόνιμου προσωπικού σε σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.4) Ακυρώνεται η επιταγή του Άρθρου 16 του Συντάγματος με την οποία επιβάλλεται να υπάρχουν και να λειτουργούν Εθνικά Ερευνητικά Κέντρα Δημόσιου χαρακτήρα.5) Δεν τεκμαίρεται από πουθενά, σύμφωνα με τους κανόνες της επιστημονικής μεθόδου ότι προκύπτουν οικονομίες κλίμακας και αντίστοιχη εξοικονόμηση πόρων από την συγχώνευση ΕΚΚΕ-ΕΙΕ, αφού απλώς η μια ερευνητική δομή θα υπαχθεί στην άλλη.Συμπερασματικά, φαίνεται ότι η Κυβέρνηση υπό την απειλή της τρόικας και την πίεση ασφυκτικών προθεσμιών λειτουργεί βεβιασμένα και χωρίς καμία ψυχραιμία επιδίδεται σε μια ανορθολογική πολιτική συρρίκνωσης δημόσιων δομών από όπου να’ ναι και όπως να’ ναι. Εισάγοντας μέσω ενός αναρμόδιου Υπουργείου, ένα νομοσχέδιο που καταργεί το μοναδικό στην Ελλάδα Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, συρρικνώνει περαιτέρω την κοινωνική έρευνα και ουσιαστικά ακυρώνει την εθνική διαβούλευση για την διαμόρφωση μιας ενιαίας στρατηγικής, μέσω της κατάρτισης Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου και της θέσπισης νέου νόμου για την έρευνα και τη σύνδεσή της με την πανεπιστημιακή παιδεία.Επιβάλλεται κατά συνέπεια η άμεση απόσυρση του άρθρου 9 από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έτσι ώστε νηφάλια και με επιστημονική τεκμηρίωση να επιτευχθεί ο συνολικός σχεδιασμός για τον ερευνητικό ιστό και την ερευνητική στρατηγική της χώρας όπως ο νόμος ορίζει. Μιχάλης ΠέτρουΔρ. Κοινωνικής ΑνθρωπολογίαςΕρευνητής Δ’ στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών
 
 
Γ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ
Θα πρέπει να υπάρξει συνολικός επαναπροσδιορισμός της έρευνας και των θεσμικών φορέων της στην Ελλάδα. Η λειτουργία τόσο του ΕΚΚΕ όσο και του ΕΙΕ, αλλά και άλλων φορέων είναι για πολλούς ερευνητές ένα μεγάλο ερωτηματικό (η έκφραση είναι ήπια λόγω του σεβασμού προς τους θεσμούς). Όσο, όμως, αυτό δεν γίνεται, θεωρώ λάθος την κατάργηση (γιατί περί αυτού πρόκειται) ενός ενεργού ΝΠ. Προτείνω λοιπόν την προσωρινή απόσυρση του άρθρου μέχρι την εκπόνηση μελέτης και την υποβολή νομοσχεδίου που να αφορά συνολικά την έρευνα στην Ελλάδα.