Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Δημήτριος Τζούλιας
Πιστεύω ότι πάλι συνεχίζουμε το ίδιο λάθος. Κανένα Υπουργείο και κανένας Υπουργός δεν μπορεί να χαρακτηρίσει ένα φορέα «σφραγίδα», γιατί απλά ποτέ δεν υπήρξε καταγραφή και καταμέτρηση, τόσο στο Δημόσιο όσο και στον ευρύτερο Δημόσιο τομέα, πόσες εργατοώρες απασχολήθηκε και τι έργο παρήγαγε ο κάθε εργαζόμενος.Γιατί για παράδειγμα να καταργηθεί η «Ελληνική Θαλάσσια Ένωση» και να μην απολυθούν πέντε υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού, που μετά από δύο χρόνια δεν γνωρίζουν το νόμο του «Καλλικράτη»;Γιατί, στα Υπουργεία κυρίως, να υπάρχει ένας υπάλληλος για ένα αντικείμενο, που μπορεί να σημαίνει πέντε ώρες πραγματικής εργασίας το μήνα;Συνεπώς, αν πράγματι θέλουμε να βάλουμε κάποια σειρά στο λεγόμενο Δημόσιο, από αλλού θα πρέπει να ξεκινήσουμε.Πρώτα θα αποφασίσουμε τι θέλουμε να είναι Δημόσιο και να το ιεραρχήσουμε. Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν τα επόμενα βήματα.Σίγουρα βιαζόμαστε να πάρουμε τη «δόση». Όποιος όμως βιάζεται σκοντάφτει!Κατά την ταπεινή μου άποψη μόνο ο τομέας της εθνικής ασφάλειας θα πρέπει να έχει Δημόσιο χαρακτήρα. Όλοι οι άλλοι τομείς θα πρέπει να λειτουργήσουν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.Επίσης, το Δημόσιο θα πρέπει να διαθέτει μόνο τους απαραίτητους εποπτικούς και ελεγκτικούς μηχανισμούς.
 
 
ΝΙΚΟΣ ΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ
Εν όψει της επικείμενης ένταξης του ΕΚΚΕ (ΝΠΔΔ) στο ΕΙΕ (ΝΠΙΔ) σας γνωστοποιώ τις παρακάτω προσωπικές απόψεις: Το όνομα Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών – ΕΙΕ – και National Hellenic Research Foundation – NHRF – διεθνώς, είναι αρκετά ευρύ και συμπεριλαμβάνει ανεξαιρέτως το σύνολο των επιστημών και άρα μπορεί να περιλάβει και την νέα εντασσόμενη ερευνητική δραστηριότητα του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ. Επιπρόσθετα, πληθώρα από εθνικές και διεθνείς συμβάσεις με τις οποίες πραγματοποιούνται ανταγωνιστικά ερευνητικά έργα αποφέροντας σημαντικούς πόρους στην ελληνική οικονομία, έχουν συναφθεί με τον φορέα ΕΙΕ (NHRF διεθνώς). Οποιαδήποτε παρέμβαση στην επωνυμία National Hellenic Research Foundation – NHRF – θα έχει ως αποτέλεσμα την βίαιη παρέμβαση και εξαφάνιση του ΕΙΕ από τις μεγαλύτερες διεθνείς βάσεις δεδομένων με ανεπανόρθωτη ζημιά στον ερευνητικό ιστό της χώρας. Δεν προβλέπεται τρόπος χρηματοδότησης του ΕΙΕ μετά την απορρόφηση σε αυτό του ΕΚΚΕ γεγονός που θα διογκώσει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα του ΕΙΕ που σχετίζονται με την ελλειματική χρηματοδότησή του. Σημαντικότερο όλων θα ήταν να υπάρξει αύξηση της επιχορήγησης στο ΕΙΕ – ο νέος προϋπολογισμός θα πρέπει τουλάχιστον να μην είναι μικρότερος από το άθροισμα των προϋπολογισμών των υπαρχόντων για το ΕΚΚΕ και το ΕΙΕ – έτσι ώστε να καλυφθούν εξολοκλήρου οι νέες λειτουργικές ανάγκες που θα προκύψουν μετά την ένταξη του ΕΚΚΕ στο ΕΙΕ. Τέλος, το γεγονός οτι οι εκπρόσωποι του ΕΚΚΕ στο Διοικητικό Συμβούλιο προβλέπεται να είναι τρεις – αντιβαίνοντας στο Ν. 1514/1985 – αναμένεται να επιφέρει δυσλειτουργεία στις αποφάσεις και το έργο του ΔΣ του ΕΙΕ. Το Διοικητικό Συμβούλιο θα πρέπει να αποτελείται από ισότιμη και ισοδύναμη εκπροσώπευση όλων των Ινστιτούτων του Φορέα. Με εκτίμηση,Νίκος ΤαγματάρχηςΚύριος Ερευνητής ΙΘΦΧ / ΕΙΕΜέλος ΕΓΣ-ΙΘΦΧ / ΕΙΕ
 
 
Έρση Ζακοπούλου
Η πληθώρα των σχολίων στο περιώνυμο άρθρο 9 αποκαλύπτει περίτρανα ότι η ελληνική κοινωνία δεν έχει, σε τέτοιο τουλάχιστον βαθμό, χάσει τα αντανακλαστικά της, ώστε να μην αντιλαμβάνεται ότι δεν είναι λογικό, σκόπιμο και προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού του κράτους, ένα ερευνητικό Κέντρο να αποσπάται από τον ερευνητικό ιστό και να γίνεται αντικείμενο διαχείρισης εκτός κάθε σχεδιασμού και κάθε πολιτικής για την έρευνα της χώρας. Αυτό ακριβώς γίνεται με την κατάργηση της αυτοτέλειας του ΕΚΚΕ στο πλαίσιο γενικών συγχωνεύσεων.Πραγματικά ακόμη και ο πλέον καλόπιστος πολίτης δεν αντιλαμβάνεται γιατί ενώ το Υπουργείο Παιδείας – και πριν το Υπουργείο Ανάπτυξης – τώρα και χρόνια δεν κατορθώνει να αποκρυσταλλώσει σοβαρή πολιτική για την έρευνα της χώρας, το θεσμικό της πλαίσιο και την προσήκουσα διάρθρωση των ερευνητικών της φορέων, προχωρά στην κατάργηση ενός Κέντρου της. Θα διορθωθεί τίποτα στην έρευνα με την θεσμική αυτή κίνηση?Αντίθετα, πώς και πόσο επιτέλους θα έπρεπε να διαμαρτυρηθεί ολόκληρη η ερευνητική κοινότητα για την ανικανότητα του κράτους να χαράξει πολιτική, για τις παλινωδίες που υφίστανται με τον αέναο σχεδιασμό νέων σχεδίων νόμων, τα άπειρα παραδείγματα ανικανότητας της διοικητικής μηχανής να εξασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία του όποιου θεσμικού πλαισίου και τις άτακτες σπασμωδικές επιμέρους ρυθμίσεις. Τόση προχειρότητα και ανικανότητα έχει επιδείξει ο πολιτικός κόσμος και το κράτος απέναντι στην έρευνα ώστε να είναι ο μόνος τομέας, απ’ ό,τι γνωρίζουμε – τόσο το χειρότερο αν υπάρχουν και άλλα σχετικά παραδείγματα – όπου ένας νόμος ψηφίζεται αλλά η εφαρμογή του αναστέλλεται και επανασχεδιάζεται εκ νέου από άλλο Υπουργείο .. για να ξαναξεχαστεί. Και τα χρόνια περνούν. Αλλά, τι ζητάμε όταν ακόμη και σε ποιο Υπουργείο πρέπει να ανήκει η έρευνα δεν είναι σε θέση να αποφασίσουν με κάποια συνέπεια οι … αρμόδιοι!Επιτέλους, η έρευνα δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι το κατεξοχήν πεδίο πειραματισμών, παραλείψεων, αυθαιρεσιών και επιμεριστικών ατελέσφορων επιλογών. Κάτι τέτοιο δεν γεννά παρά αδιαφορία ή ιδιοτελείς ατομικές στρατηγικές στο εσωτερικό της ερευνητικής κοινότητας.Το ΕΚΚΕ δεν έφταιξε σε τίποτα για να το μεταχειρίζονται τώρα έτσι. Αντίθετα προσπάθησε να επιβιώσει όσο καλύτερα μπορούσε στο εχθρικό αυτό περιβάλλον και παρήγαγε όφελος για την ελληνική κοινωνία και τον πολιτισμό. Ας έχει τουλάχιστον το δικαίωμα να αντιμετωπιστεί επί ίσοις όροις, όπως αρμόζει στην πάνω από πενήντα χρόνια αυτοτελή ύπαρξή του, στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης – για άλλη μία φορά – αναδιάρθρωσης του ερευνητικού ιστού της χώρας στο εγγύς μέλλον.΄Ερση Ζακοπούλου Διευθύντρια Ερευνών ΕΚΚΕΕύη Φαγαδάκη ΕΛΕ Β ΕΚΚΕ