Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Ελ.Κυρ.
http://www.ydmed.gov.gr/?p=3116 11.10.2012 ΥΔΜ&ΗΔ:Aνακοίνωση Κύκλου Συναντήσεων του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος, διάρκειας http://www.ifa.gr/index.php/el/–a-/2010-06-12-08-40-15/1122-gouvernance «ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ 2012. Διακυβέρνηση, ανάπτυξη, ανταλλαγές: μήπως πρέπει να ξανασκεφτούμε τα πάντα;» Μήπως πρέπει να ξανασκεφθείτε ΤΑ ΠΑΝΤΑ ;;;
 
 
Δρ. Μάνος Κουτράκης
Δεν θέλω να επαναλάβω όσα πολύ σωστά αναφέρουν οι προλαλήσαντες και ειδικά η κα Βώκου (πρόεδρος Επιτροπής Φύση), ο κ. Μπούσμπουρας, κά. για τα αρνητικά της κατάργησης/συγχώνευση των ΦΔ, θα ήθελα μόνο να εστιάσω σε ένα μόνο σημείο. Αυτό είναι η διαχείριση των υγροτοπικών περιοχών της χώρας μας (ανάμεσα σε αυτές και οι γνωστές “Ramsar” περιοχές) που πριν τη δημιουργία των ΦΔ δεν είχαν κανέναν να ασχοληθεί με τη διαχείριση και την προστασία τους. Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε πριν από μια δεκαετία περίπου και ήδη σε αυτές στις περιοχές, όπως η Λίμνη Κερκίνη, Βόλβη, Δέλτα Αξιού, Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδα-Ισμαρίδα, Αμαβρακικός, Παμβώτιδα, Μεσολόγγι, κλπ έχει κατακτηθεί ένα επίπεδο συνεργασίας με τοπικούς φορείς και σε κάποιες περιοχές είναι ήδη ορατές οι πρώτες ενδείξεις «ολοκληρωμένης διαχείρισης». Αν αυτό σας φαίνεται λίγο, δείτε πόσα συστήματα (π.χ. δασικά) μετά από δεκαετίες διαχείρισης μπορούν σήμερα να ισχυριστούν ότι εφαρμόζουν ολοκληρωμένη διαχείριση με αναλυτική γνώση της χλωρίδας και πανίδας και δράσεις και δραστηριότητες σύμφωνα με ένα Σχέδιο Διαχείρισης. Η γιγαντιαία αυτή συγκέντρωση αρμοδιοτήτων 2-3 ΦΔ που πριν λειτουργούσαν τοπικά, σε ένα ΦΔ είναι σίγουρο ότι θα μειώσει το επίπεδο προστασίας με ότι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό. Παρόλα αυτά υπάρχουν και «παράδοξα», έτσι ενώ οι περισσότερες συνενώσεις προωθούν «ομοειδείς» ΦΔ (π.χ. Εθνικούς Δρυμούς ή υγροτοπικές περιοχές μεταξύ τους), έχουμε και δυο περιπτώσεις όπου υγροτοπικά συστήματα συνενώνονται με ορεινά/δασικά συστήματα (!!). Και αν η 1η περίπτωση αυτή του Δέλτα Έβρου με το Δάσος Δαδιάς έχει κάποια χαρακτηριστικά, όπως η εγγύτητα, που μπορεί να δικαιολογούν την πρόταση (όχι όμως και την υλοποίησή της), η 2η αυτή της συνένωσης των υγροτοπικών περιοχών του Δέλτα Νέστου-Βιστωνίδας-Ισμαρίδας (ήδη συνενωμένες 2 Ramsar περιοχές και παλιότερα 3 με την επωνυμία Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης) με την Οροσειρά Ροδόπης προκαλεί πολλά ερωτήματα!! Αυτό γιατί δεν υπάρχει τίποτα «κοινό» μεταξύ των 2 ΦΔ, ούτε είναι κοντά (η έδρα του καθενός είναι σε διαφορετικούς νομούς και σε απόσταση >150 χλμ), ούτε είναι μικρές (είναι αντίστοιχα οι δυο μεγαλύτερες στην κατηγορία τους, 1,7 εκ στρέμματα η Ροδόπη, 1 εκ. στρέμματα το ΕΠ ΑΜΑΘ) και βέβαια ούτε έχουν κοινό επιστημονικό αντικείμενο, ούτε όμως και σχετικές επαγγελματικές ομάδες (το ένα έχει κυρίως ψαράδες στις 22 λιμνοθάλασσες) και τέλος εντελώς διαφορετικές «πιέσεις» (το ΕΠ ΑΜΑΘ περιλαμβάνει πολλές αστικές περιοχές όπως Κεραμωτή, Χρυσούπολη, Πόρτο Λάγος, κλπ). Πως αυτές οι 2 περιοχές θα «συνενωθούν» και πως θα γίνεται η διαχείριση από «μακριά» και από διαφορετικούς επιστήμονες (που εθελοντικά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους τώρα και δεν ξέρω κατά πόσο θα δεχτούν να το κάνουν όταν θα πρέπει συνεχώς να ταξιδεύουν ή να αντιμετωπίσουν άγνωστα σε αυτούς θέματα…) είναι άγνωστο. Όσο για την «κόντρα» των δασικών υπηρεσιών που φαίνεται ότι δεν θέλουν τους ΦΔ γιατί θεωρούν ότι οι ΦΔ σφετερίζονται το ρόλο και τη λειτουργία της δασικής υπηρεσίας, πιστεύω ότι θα μπορούσαν να είναι οι καλύτεροι συνεργάτες και να αλληλοσυμπληρώνονται (όπως συμβαίνει με τα Δασαρχεία Ξάνθης και Καβάλας στο Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης). Με εκτίμησηΔρ. Μάνος ΚουτράκηςΤακτικός Ερευνητής ΕΛΓΟ-ΙΝΑΛΕΠρόεδρος ΔΣ ΦΔ ΕΠ ΑΜΑΘ
 
 
Θωμάς Μαλούτας
Δείτε το άρθρο των προέδρων ΕΚΕΦΕ-Δημόκριτος, ΕΛΚΕΘΕ, Εθν. Αστεροσκοπείο Αθηνών και ΕΚΚΕ, το οποίο αφορά και το αντικείμενο της παρούσας διαβούλευσης ( linkhttp://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_06/10/2012_497821). MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 06-10-12 Αντιαναπτυξιακά μέτρα και πρόχειραΤων Νικου Κανελλοπουλου, Θωμα Μαλουτα, Κωστα Συνολακη, Καναρη Τσιγκανου* Εχουμε επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεσή μας στη λογική των οριζόντιων μέτρων που παγιδεύουν τη χώρα σε διαρκή ύφεση και υποθηκεύουν τις προοπτικές εξόδου της από την κρίση για πολλά χρόνια. Οι λειτουργοί στον χώρο της παιδείας και της έρευνας δεν επέλεξαν, προφανώς, αυτόν τον δρόμο για να πλουτίσουν. Από το σημείο αυτό, όμως, μέχρι την εξοντωτική υποβάθμιση των αποδοχών τους -οι οποίες έμειναν καθηλωμένες όλη την προηγούμενη δεκαετία και έχουν ήδη περικοπεί σε μεγάλο βαθμό- υπάρχει μεγάλη απόσταση. Με τις επερχόμενες περικοπές παγιώνεται η άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλες κατηγορίες δημόσιων λειτουργών, έστω και αν τα προσόντα και ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτησή τους είναι σημαντικά μεγαλύτερος για τους λειτουργούς στην έρευνα και την ανώτατη εκπαίδευση. Επίσης, βαθαίνει επικίνδυνα το χάσμα των αμοιβών, ακόμη και ως προς τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, κάτι που ενισχύει τις κεντρόφυγες δυνάμεις που ωθούν υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό προς ιδρύματα του εξωτερικού (brain drain). Ο αντιαναπτυξιακός χαρακτήρας αυτών των οριζόντιων μέτρων συμπληρώνεται σήμερα από μια βιαστική κίνηση στον χώρο των Ερευνητικών Κέντρων (ΕΚ), που αφορά συγχωνεύσεις οι οποίες δεν τεκμηριώνονται τόσο όσον αφορά τη σκοπιμότητα όσο και τις επιπτώσεις τους. Βιαστική, αλλά και πρωθύστερη κίνηση, αφού επίκειται η συνολική αναδιάρθρωση του ερευνητικού χώρου με συντεταγμένες διαδικασίες που θα γίνουν με συντονισμό του αρμόδιου φορέα, δηλαδή της Γενικής Γραμματείας Ερευνας και Τεχνολογίας. Οι πρόχειρες αυτές συγχωνεύσεις ΕΚ, που είχαν υποδειχθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, προωθούνται από το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρά το ότι δεν τεκμηριώνεται θετικό οικονομικό ή λειτουργικό αποτέλεσμα και ενώ η εναντίωση της ερευνητικής και ακαδημαϊκής κοινότητας είναι ομόφωνη. Επιπλέον, στο κατατεθέν νομοσχέδιο για τη συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) περιλαμβάνεται διάταξη με πολύ ευρύτερες συνέπειες, η οποία μετατρέπει τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους του πρώτου σε υπαλλήλους με σύμβαση αορίστου χρόνου ώστε να υπαχθούν στο δεύτερο. Η «αθώα» διαδικαστική αυτή πρόβλεψη ανοίγει, εκ των πραγμάτων, τον δρόμο στην άρση συνταγματικών εμποδίων όσον αφορά τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, δημιουργώντας προηγούμενο το οποίο προκαταλαμβάνει τη συζήτηση για την ενδεδειγμένη θεσμική υπόσταση των ερευνητικών φορέων, αλλά και τις εξελίξεις στον πολύ ευρύτερο χώρο των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Aντί της απολύτως ασυντόνιστης, πρόχειρης και ατελέσφορης ενοποίησης ορισμένων ερευνητικων φορέων, θα πρέπει να προχωρήσουν άμεσα συντεταγμένες διαδικασίες για την αναδιάρθρωση του ερευνητικού ιστού με στόχο να δημιουργηθεί κρίσιμη μάζα και επικέντρωση σε τομείς εθνικής σημασίας, ώστε τα Ερευνητικά Κέντρα να μπορέσουν παίξουν τον σημαντικό ρόλο τους στην εθνική προσπάθεια για ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Τα προβλήματα της χώρας είναι, προφανώς, υπαρκτά και μεγάλα. Οι λύσεις, όμως, δεν μπορεί να δίνονται με το επικοινωνιακό κριτήριο της κατ’ επίφαση μείωσης του Δημοσίου, χωρίς κανένα μετρήσιμο δημοσιονομικό όφελος και με περιστασιακά εξιλαστήρια θύματα ΕΚ με ιστορία και δυναμικό παρόν. Η έλλειψη δημιουργικής φαντασίας των κυβερνώντων για εξορθολογισμό παραπέμπει στα στερεότυπα που οι ίδιοι επικαλούνται ότι καταπολεμούν. Βαδίζουμε σε ένα δρόμο παράλογων, βιαστικών και αντιαναπτυξιακών επιλογών που μοιάζουν να υπαγορεύουν οι δανειστές και η κυβέρνηση να ακολουθεί σαν υπνωτισμένη. Η κατάργηση των «κόκκινων γραμμών» ακόμη και όσον αφορά την κοινή λογική θα μας αφήσει έκθετους σε όλα εκείνα τα δεινά που η συνετή πολιτική υποτίθεται ότι προσπαθεί να αποφύγει. * O κ. Νίκος Κανελλόπουλος είναι πρόεδρος ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, ο κ. Θωμάς Μαλούτας, πρόεδρος ΕΚΚΕ, ο κ. Κώστας Συνολάκης, πρόεδρος ΕΛΚΕΘ και ο κ. Κανάρης Τσίγκανος, πρόεδρος Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών.
 
 
Γιώργος Δεμερίδης
Συγχώνευση-κατάργηση φορέων διαχείρισης Προστατευόμενων περιοχών άρθρο 10 Το Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα μας στην 34η συνεδρίαση του στις 17 – 09 – 2012 συζήτησε το ενδεχόμενο της συγχώνευσης η και κατάργησης ορισμένων από τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται και ο φορέας διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Η άποψη του ΔΣ του φορέα μας επί του θέματος αυτού διαμορφώθηκε λαμβάνοντας υπόψη κυρίως τις αντικειμενικές κοινωνικές – οικονομικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και ισχύουν σήμερα στην περιοχή του κεντρικού Έβρου, τον βαθμό στον οποίο επηρεάζεται η οικονομική ζωή της περιοχής από την λειτουργία του φορέα, τη προσφορά του φορέα στην διατήρηση, προστασία, διαχείριση του περιβαλλοντικά ανεκτίμητου οικοτόπου Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου, καθώς και τις απόψεις που διατυπώθηκαν.α) Στο 287/23 – 07 – 2012 έγγραφο της συντονιστικής επιτροπής δικτύου φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών.β) Στο από 26 – 07 – 2012 κοινό δελτίο τύπου του δικτύου προέδρων στους φορείς διαχείρισης , και του πανελλαδικού συλλόγου εργαζομένων στους φορείς διαχείρισης.Γ) Στο ΑΠ 227/2012 έγγραφο των δέκα (10) περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων.Ενστερνιζόμαστε πλήρως την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται με τα παραπάνω έγγραφα, που τεκμηριώνουν την άποψη ότι δεν δικαιολογείται η συγχώνευση – κατάργηση των φορέων διαχείρισης. Ειδικά για το Εθνικό Πάρκο του δάσους Δαδιάς Λευκίμης Σουφλίου και τον φορέα διαχείρισης του επισημαίνουμε ορισμένα ιδιαίτερα χρήσιμα στοιχεία που αφορούν την περιοχή του Εθνικού Πάρκου, καθώς και στοιχεία από την δράση του ΔΣ και του προσωπικού του φορέα.To Ελληνικό κράτος αναγνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα του μοναδικού αυτού οικοτόπου στην Ανατολική Ευρώπη, θωράκισε θεσμικά το δάσος Δαδιάς – Λευκίμης –Σουφλίου το 1980 χαρακτηρίζοντας το ως προστατευόμενη περιοχή. Οι κάτοικοι των οικισμών μέσα στο Εθνικό Πάρκο καθώς και των οικισμών στα όρια αυτού, απέβαλλαν πολύ σύντομα τις όποιες αντιρρήσεις για τους πρωτόγνωρους στην εποχή εκείνη θεσμούς προστασίας. Σήμερα ο θεσμός του Εθνικού Πάρκου και ο φορέας διαχείρισης του είναι αποδεκτοί από την τοπική κοινωνία και θεωρείται ότι συνιστούν ένα ενιαίο μηχανισμό απαραίτητο για την διατήρηση, την προστασία και την διαχείριση του ευαίσθητου περιβαλλοντικά φυσικού οικοτόπου. Στο μακροχρόνιο διάστημα των 20 μηνών που δεν υπήρχε χρηματοδότηση από το ΕΠΠΕΡΑΑ σχηματίσθηκε η εντύπωση ότι ο θεσμός είναι υπό κατάργηση, όμως το Διοικητικό Συμβούλιο και οι μόλις τέσσερεις εργαζόμενοι στον φορέα (απλήρωτοι επί είκοσι μήνες) συνέχισαν απτόητοι το έργο τους. Ήδη όμως ο θεσμός «Εθνικό Πάρκο – Φορέας Διαχείρισης» έχει αναβαθμισθεί. Με την έγκριση του τεχνικού δελτίο από το ΕΠΠΕΡΑΑ προχωρούμε στο επιστημονικό έργο μας, στην προστασία και ανάδειξη του μοναδικού οικολογικού πλούτου στο Εθνικό Πάρκο, στην ενίσχυση του φορέα με δώδεκα (12) υπαλλήλους για την εφαρμογή του εγκεκριμένου προγράμματος. Παράλληλα ο φορέας μας διευρύνει τη δράση του μέσω προγραμμάτων όπως το Interreg, τα ΠΕΠ, την κοινωφελή εργασία κλπ. Στις συνεδριάσεις του ΔΣ καλούνται και παρευρίσκονται πολίτες, εκπρόσωποι των τοπικών επαγγελματικών οργανώσεων και των πολιτιστικών συλλόγων που καταθέτουν τις απόψεις τους και οι αποφάσεις του ΔΣ λαμβάνονται έχοντας υπόψη την άποψη της τοπικής κοινωνίας. Η συνεργασία με τις υπάρχουσες τοπικές δημόσιες αρχές (Δασαρχείο, Πυροσβεστική κλπ) είναι αρμονική όπως και με τις αιρετές αρχές του τόπου. Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και ο Δήμος Σουφλίου συμβάλλουν στο έργο του φορέα μας και μας ενισχύουν στο μέτρο του δυνατού. Συνεργαζόμαστε για επιστημονικά – περιβαλλοντικά θέματα με το τμήμα Δασολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, καθώς και με τις Περιβαλλοντικές ΜΚΟ WWF, ΕΟΕ και ΟΕΕ. Προκειμένου να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των πολιτών και να προβάλλουμε τον ανεκτίμητο φυσικό πλούτο διοργανώνουμε σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους της Δαδιάς αρκετές εκδηλώσεις με φιλοπεριβαλλοντικό περιεχόμενο που στοχεύουν στην ανάπτυξη του οικοτουρισμού. Η συμμετοχή των πολιτών στις εκδηλώσεις αυτές είναι σημαντική και ενθαρρυντική για την συνέχεια αυτών. Ευελπιστούμε ότι οι εν γένει δραστηριότητες μας θα συμβάλλουν στην αύξηση του αριθμού των επισκεπτών του Εθνικού Πάρκου για να ενισχυθεί η φθίνουσα τοπική οικονομία.Προκειμένου να ληφθεί η πλέον ενδεδειγμένη απόφαση για το μέλλον του Φορέα Διαχείρισης και του Εθνικού Πάρκου, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και η αρνητική οικονομική πορεία της περιοχής του Δήμου Σουφλίου στα τελευταία χρόνια. Ήδη έπαυσε η λειτουργία μιας σειράς υπηρεσιών κοινωφελών οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα όπως ΟΣΕ, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ενώ επίκειται η υποβάθμιση της ΔΟΥ Σουφλίου και του ΙΚΑ Σουφλίου. Η κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης προφανώς θα επιφέρει στην τοπική οικονομία απώλεια εσόδων σε κάποιο βαθμό. Είναι γνωστό ότι η συμμετοχή στο Διοικητικό Συμβούλιο του φορέα είναι εθελοντική χωρίς καμιά αμοιβή, ενώ τα λειτουργικά έξοδα και οι μισθοί του προσωπικού δεν βαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, γιατί καλύπτονται από Ευρωπαϊκά προγράμματα. Είναι επίσης γνωστό ότι η κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης συνεπάγεται στην πράξη την υποβάθμιση έως ακύρωση των δραστηριοτήτων στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου, που συνοδεύεται με την απώλεια θέσεων εργασίας.Συνοψίζοντας τους παραπάνω λόγους που εκθέτουμε θεωρούμε ότι η κατάργηση του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Πάρκου δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην διατήρηση, προστασία, ανάδειξη του πολύτιμου οικοσυστήματος, στην απώλεια οικονομικών πόρων της τοπικής κοινωνίας, στην παραπέρα υποβάθμιση της περιοχής του Δήμου Σουφλίου και στην άνευ λόγου διαγραφή της μακρόχρονης ιστορικής πορείας του παγκοσμίως γνωστού δασικού συμπλέγματος Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου. Γιώργος ΔεμερίδηςΔασολόγος – ΠεριβαλλοντολόγοςΠρόεδρος Φορέα Διαχείρισης Εθνικού ΠάρκουΔάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου