Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μαρία Στρατηγάκη
Η υπό διαβούλευση κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών ως αυτοτελούς νομικού προσώπου και η υποβάθμισή του σε ερευνητικό Ινστιτούτο στο ΝΠΙΔ Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), συνιστά σαφή ένδειξη της υποτίμησης της έρευνας στις κοινωνικές επιστήμες.Σε μια περίοδο όπου η κοινωνική κρίση στη χώρα μας εντείνεται και η ανάγκη μεγαλύτερης γνώσης και έγκυρης ανάλυσης των κοινωνικών προβλημάτων αυξάνεται, το ΕΚΚΕ θα έπρεπε όχι μόνο να μην υποβαθμιστεί, αλλά να αναβαθμιστεί και να ενισχυθεί ώστε να εκπληρώσει τον σκοπό του.Ας σημειωθεί ότι τον σκοπό του, την διεξαγωγή ανεξάρτητης κοινωνικής έρευνας, τον επιτελεί χωρίς να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, πέραν των δαπανών για το προσωπικό του (οι οποίες δεν θα μειωθούν με την συγχώνευση!). Το ΕΚΚΕ αντλεί πόρους από ευρωπαϊκά προγράμματα κοινωνικής έρευνας στα οποία η συμμετοχή του θα εμποδιστεί αναμφίβολα χωρίς την ορατότητα της αυτόνομης ύπαρξης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.Με την εμπειρία της συνεργασίας μου με το ΕΚΚΕ από τη θέση της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων (Νοέμβριος 2009- Ιούλιος 2012) αλλά και ως πανεπιστημιακός (Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Πάντειου Πανεπιστήμιου) έχω δημιουργήσει την πεποίθηση ότι το ερευνητικό προσωπικό του ΕΚΚΕ διακρίνεται από επιστημονική επάρκεια, δημιουργικό ερευνητικό πνεύμα και κοινωνική ευαισθησία, στοιχεία τα οποία φοβούμαι ότι δεν θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν όταν υποταχθούν σε μία δομή και σε ένα κέντρο απόφασης (ΔΣ) το οποίο υπηρετεί περισσότερα και εντελώς διαφορετικά επιστημονικά πεδία (το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών). Μαρία ΣτρατηγάκηΕπ. Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου
 
 
Αθανάσιος Μαχιάς, Διευθυντής Ερευνών
Η συγχώνευση των 4 ερευνητικών κέντρων, το μόνο που αναδεικνύει είναι ότι κανείς σε αυτό τον τόπο δεν σκοπεύει να αλλάξει τα κακώς κείμενα, αλλά αντίθετα να τα διαιωνίσει. Μόλις τον Φεβρουάριο τα 52 Ινστιτούτα της ΓΓΕΤ συγχωνεύτηκαν σε 31. Η νέα συγχώνευση γίνεται χωρίς οποιαδήποτε συζήτηση και αξιολόγηση και μάλιστα, πριν ο Ερευνητικός Ιστός της χώρας μπορέσει να αφομοιώσει τους υδροκεφαλισμούς και γραφειοκρατία έχει προκαλέσει η προηγούμενη ενέργεια. Επιπλέον για μια ακόμα φορά οι συγχωνεύσεις είναι αποσπασματικές, χωρίς σχέδιο, ενώ για μια ακόμα φορά οι αναδιαρθρώσεις αφήνουν έξω τα Ερευνητικά Κέντρα που δεν ανήκουν στην ΓΓΕΤ και είναι διεσπαρμένα σε πληθώρα υπουργείων και υπηρεσιών. Οι συγχωνεύσεις των 4 κέντρων, γίνονται με ένα νομοθέτημα που 1. Παραβιάζει κάθε θεσμοθετημένη διαδικασία που ακολουθείται στον ερευνητικό ιστό. Στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (1514), σαφώς ορίζονται οι διαδικασίες με τις οποίες αξιολογούνται τα ερευνητικά ιδρύματα. Αντί της νόμιμης αυτής διαδικασίας, υπήρξε μια διοικητική αξιολόγηση, όμοια με αυτή της συνένωσης των λαχαναγορών Αθηνών – Θεσσαλονίκης2. Αποτέλεσμα του παραπάνω είναι οι ανορθολογικές συνενώσεις που πραγματοποιούνται. Ποια αξιολόγηση συμπέρανε π.χ. ότι το ΕΚΚΕ (κοινωνικές επιστήμες) πρέπει να ενταχθεί στο ΕΙΕ και όχι να συνενωθεί με το αντίστοιχο Ινστιτούτο κοινωνικών επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών;3. Είναι αντίθετο με τον νόμο για την έρευνα (1514) και ουσιαστικά τον τροποποιεί για ένα μόνο κέντρο, όσον αφορά την σύνθεση και τον τρόπο διορισμού της διοίκησης. Αντί της αναγκαίας ενοποίησης του θεσμικού πλαισίου για τον ερευνητικό ιστό της χώρας, η πρώτη νομοθετική πράξη της κυβέρνηση ενισχύει τον κατακερματισμό του θεσμικού πλαισίου. Ενισχύει και διαιωνίζει την τακτική αποσπασματικής και αλληλοαναιρούμενης νομοθεσίας με την οποία θεωρείται ότι επιλύονται τα εκάστοτε προβλήματα, με απουσία πολιτικών στοχεύσεων και κατευθύνσεων.4. Οι εξαγγελθείσες συνενώσεις δεν εξοικονομούν ούτε ένα ευρώ, προσθέτοντας ένα ακόμα λιθαράκι στην αναξιοπιστία της χώρας, αφού και χρήματα δεν εξοικονομούνται και τον υδροκεφαλισμό ενισχύουν.5. Το μόνο που απομένει από τις συγχωνεύσεις είναι μετατροπή του προσωπικού του ΕΚΚΕ από Δημοσίου Δικαίου σε ιδιωτικού δικαίου, δηλ. μια ιδιότυπη απόλυση (παρά τις αντίθετες εξαγγελίες του Υπουργού) με μια πρόσκαιρη επανα-πρόσληψη.6. Τα παραπάνω δεν μπορεί παρά να υποδηλώνουν την πρόθεση για μετατροπή των Δημοσίου Δικαίου Ερευνητικά Κέντρα σε Ιδιωτικού Δικαίου. Το λάθος αυτής της επιλογής είχε αναλυθεί διεξοδικά και στην αντίστοιχη διαβούλευση του Υπουργείου Παιδείας και η τότε υπουργός είχε αποδεχτεί την επιχειρηματολογία. Δεν είναι ο χώρος και ο τόπος για να επαναληφθεί αυτή η συζήτηση. Είναι όμως φανερό ότι η επιλογή για μετατροπή ενός Δημοσίου Δικαίου Ερευνητικό Κέντρο σε καθεστώς Ιδιωτικού Δικαίου, υπονομεύει και την επιλογή της πολιτικής του Ενιαίου Χώρου Εκπαίδευσης και Έρευνας, δημιουργώντας φορείς δύο ταχυτήτων: τον υπεκυρίαρχο και τον υποτελή. Α. Μαχιάς, ΔΣ ΕΕΕ.
 
 
Δήμητρα Κουφλή
Σχετικά με τη συγχώνευση των δυο ν.π.δ.δ. που υπάγονται στην «Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου», ήτοι του «Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων Δωδεκανήσου» και του «Κέντρου Προστασίας Παιδιού Δωδεκάνησο: Η προβλεπόμενη συγχώνευση στοχεύει προφανώς σε κτιριακή μεταστέγαση του ενός εκτός ως άνω ν.π.δ.δ. χρονίων παθήσεων με το κέντρο προστασίας παιδιού. Ο σκοπός του Κέντρου Προστασίας Παιδιού Δωδ/σου είναι η περίθαλψη, μόρφωση και εκπαίδευση παιδιών που είναι απροστάτευτα και στερούνται οικογενειακής φροντίδας. Τα παιδιά αυτά διαθέτουν όμως σωματική και πνευματική υγεία. Η συγκατοίκησή τους με άτομα με αναπηρίες θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες στον ψυχικό τους κόσμο. Μετά την απελευθέρωση της Δωδεκάνησο το 1947 η διοίκηση της Ρόδου μαζί με τον τότε μητροπολίτη Ρόδου Τιμόθεο, παρέδωσαν τα παιδιά στη φροντίδα ορθόδοξων μορφωμένων μοναχών , οι οποίες έως σήμερα παρέχουν στα παιδιά αμέριστη ηθική συμπαράσταση και σημαντική υλική υποστήριξη. Επίσης το κέντρο στηρίζεται από την κοινωνία της Ρόδου. Σύλλογοι και πολίτες προσφέρουν εθελοντικά, ανάλογα με την ειδικότητά τους, υπηρεσίες στα παιδιά. Οι ισορροπίες που έχουν εδραιωθεί εδώ και 65 χρόνια και που έχουν αποδειχθεί απαραίτητες για την πραγματοποίηση της σκοπιμότητας του κέντρου, κινδυνεύουν να ανατραπούν. Θύματα της νομικής αυτής μεταβολής θα είναι τα παιδιά που είναι ήδη θύματα της οικογενειακής εγκατάλειψης.
 
 
Δημήτρης Αϊβαλής
Την αντίθεσή μου θα ήθελα και εγώ να καταθέσω για την συγχώνευση του Θ. Χ. Π. Δωδεκανήσου με το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού Δωδεκανήσου σε ένα Νομικό Πρόσωπο με 2 Διευθύνσεις.Η δυστοκία που υπάρχει μετά την συγχώνευση των 3 σε ένα με την επωνυμία Θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Δωδεκανήσου δεν έχει ξεπεραστεί από πέρυσι, πως θα μπορέσει να λειτουργήσει και με την ένταξη του Κέντρου που φροντίζει παιδιά με διαφορετικές ανάγκες και στόχους?Ας είμαστε ρεαλιστές.Τα παιδιά έχουν ανάγκη από σωστές και γρήγορες αποφάσεις από μια αυτόνομη διοίκηση.
 
 
Νικόλαος Παπαδόπουλος
Στο άρθρο 1/Ορισμοί (http://www.opengov.gr/minlab/?p=1764)για τη «θεσμοθέτηση της Κοινωνικής Οικονομίας και της ΚοινωνικήςΕπιχειρηματικότητας και άλλες διατάξεις»,πολύ ορθά αναφέρονται και διαχωρίζονται οι «ευπαθείς»,»ευάλωτες» και «ειδικές» ομάδες πληθυσμού.Συμφωνώντας με αρκετές αναρτήσεις και ιδιαίτερα με αυτές των Ιατρών Καραγιάννη, αδυνατώ να κατανοήσω πως θα μπορεί να ασκείται η διοίκηση ταυτόχρονα σε δύο τόσο διαφορετικά Ιδρύματα.Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι ανάγκες που καθημερινά πρέπει να καλύπτονται είναι τόσο διαφορετικά ! Είναι τελείως διαφορετική η αντιμετώπιση που πρέπει να έχει ένα άτομο ειδικών αναγκών (σωματική ή νοητική αναπηρία) σε σχέση με ένα υγειές που λόγω «απρόβλεπτων γεγονότων» (πχ απώλεια γονέων) χρειάζεται την συμπαράσταση της πολιτείας.Δεν είναι δυνατόν στα πλαίσια οιασδήποτε οικονομικής πολιτικής να θυσιάζονται παιδικές ψυχές.Κύριοι, είναι τελείως διαφορετικό να συγχωνεύονται δύο ή περισσότερες ΔΟΥ, από την συγχώνευση ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ που έχουν διαφορετικό αντικείμενο και αποστολή !Το Κέντρο Προστασίας Παιδιού Δωδεκανήσου (ή όπως το γνωρίζουν οι περισσότεροι Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Θηλέων Ρόδου) είχε και έχει συγκεκριμμένη αποστολή, την « την περίθαλψη, μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση των παιδιών που αποδεδειγμένα είναι απροστάτευτα και στερούνται οικογενειακής φροντίδας» . Αυτήν την «οικογενειακή φροντίδα» , οφείλει να καλύψει η πολιτεία διατηρώντας την αυτονομία του, αλλά και την αυτονομία οιουδήποτε αναλόγου Ιδρύματος.Νικόλαος Θ. ΠαπαδόπουλοςMSC Soc.Psychology