Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Μαργαρίτα Καραβασίλη
Η διατήρηση και αναζωογόνηση των παραδοσιακών οικισμών της χώρας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάδειξη της πολιτιστικής – πολιτισμικής κληρονομιάς. Σήμερα όλο και περισσότερα κτίρια (τμήματα εγκαταλελειμμένων οικισμών ή παραδοσιακών οικισμών ή κτίρια και εγκαταστάσεις της ευρύτερης περιοχής, που έχουν χαρακτηρισθεί μνημεία ή διατηρητέα) εγκαταλείπονται και σταδιακά καταστρέφονται, ενώ σημαντικοί παραδοσιακοί οικισμοί της χώρας χάνουν τον πληθυσμό τους και σταδικά ερημώνονται! Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο να θεσπιστούν διατάξεις που να δίνουν τη δυνατότητα για την ουσιαστική αναζωογόνηση ευρύτερων περιοχών και παραδοσιακών οικισμών, αλλά και για την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων τους, μέσω της επαναχρησιμοποίησής τους ως σύνθετα τουριστικά καταλύματα με τον όρο της ήπιας, βιώσιμης ανάπτυξης (πολιτιστικός τουρισμός σε συνδυασμό με οικοτουρισμό), ως εξής: «Όλα τα εγκαταλειμμένα ή και μη συντηρούμενα κτίρια, που βρίσκονται εντός χαρακτηρισμένων παραδοσιακών οικισμών της χώρας, ή σε τμήματα εγκαταλελειμμένων οικισμών ή κτίρια και εγκαταστάσεις της ευρύτερης περιοχής, που έχουν χαρακτηρισθεί μνημεία ή διατηρητέα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως σύνθετα τουριστικά καταλύματα, χωρίς να είναι υποχρεωτική ειδική τουριστική υποδομή. Στην περίπτωση αυτή μπορεί να συσταθεί νομικό πρόσωπο, είτε αποκλειστικά από τος ιδιοκτήτες αυτών είτε σε σύμπραξη με τρίτο επενδυτή με σκοπό την διατήρηση, αποκατάσταση και ανακαίνιση των κτιρίων αυτών και την μετατροπή τους σε τουριστικά καταλύματα, με την τήρηση των όρων και προϋποθέσεων δόμησης που επιβάλλονται για την περιοχή από τα εκάστοτε σχετικά π. δ/γματα. Τα κτίρια αυτά αποκαθίστανται με δαπάνες του νομικού προσώπου – φορέα εκμετάλλευσης του σύνθετου τουριστικού καταλύματος. Σε περίπτωση εμπλοκής υλοποίησης μεταβίβασης λόγω πολλαπλών κληρονομικών μεριδίων οι κληρονόμοι συμμετέχουν ως μέτοχοι του νομικού προσώπου κατά την αναλογία ποσοστού που προκύπτει από τα κληρονομικά δικαιώματά τους, χωρίς ειδική απόφαση των αρμόδιων δικαστηρίων.
 
 
Nicklyt
Οι Τουριστικές Επαύλεις, χωρίς καμία αμφιβολία, αποτελούν νέα κατηγορία μη κύριου τουριστικού καταλύματος.Τα μη κύρια τουριστικά καταλύματα, αποτελούν τουριστικές εγκαταστάσεις ή όχι? Κανονικά, δεν αποτελούν τουριστικές εγκαταστάσεις, για πολλούς και διάφορους λόγους (αν και φαίνεται ότι η γνώμη ορισμένων υπηρεσιακών παραγόντων του ΕΟΤ είναι αντίθετη)Οι τουριστικές επαύλεις θα μπορούσαν να έχουν εξαιρετική εφαρμογή σε ακατοίκητα νησιά και βραχονησίδες (εν πάσει περιπτώσει, σε όσα από αυτά έχουν εκκαθαρισμένο νομικό καθεστώς), κατά το πρότυπο νησίδων της Καραϊβικής.Ωστόσο, ανάχωμα σε αυτήν την δυνητική ανάπτυξη είναι η συγκεκριμένη διάταξη της ΚΥΑ 24208 ΦΕΚ 1138 Β/11-06-2009 «Έγκριση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό», δυνάμει της οποίας απαγορεύεται η δημιουργία τουριστικών εγκαταστάσεων σε ακατοίκητα νησιά εμβαδού μικρότερου των 500 στρεμμάτων (άρθρου 5, παράγραφος Ε, ομάδα ΙΙΙ, πρώτη κατηγορία).Επαναλαμβάνω ότι κατά νομική ακριβολογία, οι Τουριστικές Επαύλεις (όπως και οι τουριστικές επιπλωμένες κατοικίες και όλα τα υπόλοιπα μη κύρια τουριστικά καταλύματα δεν θα έπρεπε να θεωρούνται τουριστικές εγκαταστάσεις, και ως εκ τούτου δεν θα έπρεπε να καταλαμβάνονται από το ρυθμιστικό πεδίο της παραπάνω ΚΥΑ (Χωροταξικό Τουρισμού, τρεχόντως υπό αναθεώρηση). Επειδή ακριβώς όμως επί του θέματος υπάρχει διχογνωμία στον ΕΟΤ, καλό και χρήσιμο θα ήταν να διευκρινιστεί το εν λόγω θέμα με προσθήκη πρότασης ως ακολούθως:«Ως τουριστικές επαύλεις ορίζονται κατοικίες, ελάχιστου εμβαδού 100 τ.μ., οι οποίες μπορούν να εκμισθώνονται μέχρι τρεις μήνες ανά έτος. Οι Τουριστικές Επαύλεις, όπως και κάθε μη κύριο τουριστικό κατάλυμα, δεν αποτελούν τουριστικές εγκαταστάσεις. Για την εκμίσθωση αυτών συντάσσεται απλό ιδιωτικό συμφωνητικό εκμίσθωσης κατοικίας (…)»
 
 
Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.Ε.
Το πάγιο αίτημα της Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.Ε. είναι η κατάργηση των παραβόλων υπέρ τρίτων. Ωστόσο ο υπολογισμός των παραβόλων που προστίθεται στο άρθρο 150 του νόμου 4070/2012 (περίπτωση η.) για τα ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια και επιπλωμένα διαμερίσματα όπως καταγράφονται στον πίνακα της παραγ. Β του άρθρου 32 είναι ιδιαίτερα υψηλός σε σχέση με αυτά των κύριων τουριστικών καταλυμάτων. Για να αποφευχθεί η καταβολή από μία επιχείρηση 10 δωματίων τριών (3) κλειδιών παραβόλων κατά 150% υψηλότερων από μία ξενοδοχειακή μονάδα 10 δωματίων τριών (3) αστέρων προτείνουμε:• Να μειωθούν τα ποσά των παραβόλων για τα τουριστικά καταλύματα του κλάδου μας αντίστοιχα με των κύριων τουριστικών καταλυμάτων.• Για την προέγκριση χορήγησης νέου ΕΣΛ, τα παράβολα να καταβάλλονται άπαξ κατά την αδειοδότηση της επιχείρησης.• Για μείωση δυναμικότητας να μη ζητούνται εκ νέου παράβολα, ενώ για αύξηση δυναμικότητας να καταβάλλονται κατά αποκλειστικότητα τα παράβολα που αντιστοιχούν στα επιπλέον δωμάτια της επιχείρησης.• Για αλλαγή εκμετάλλευσης μίας οικογενειακής επιχείρησης, όταν αυτή μεταβιβάζεται σε άλλο μέλος της οικογένειας, να απαλλάσσεται από την υποχρέωση εκ νέου καταβολής των παραβόλων.
 
 
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ & ΔΙΑΜ/ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
• Άρθρο 30 – Παραχώρηση Χρήσης Αιγιαλού σε Ξενοδοχειακά Καταλύματα Πιστεύουμε πως επιτέλους οφείλει η Πολιτεία να συνειδητοποιήσει πως δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στα καταλύματα και επιβάλλεται το άρθρο αυτό να ισχύσει για όλα ανεξαιρέτως τα ξενοδοχειακά καταλύματα. Εκτός αν ο νομοθέτης πιστεύει ή θεωρεί δίκαιο στην Αστυπάλαια, την Τήλο ή τους Λειψούς να υπάρχουν σε μια παραλία 10 ξενοδοχειακά καταλύματα, από τα οποία τα 8 να είναι όμορα «μη κύρια» ξενοδοχειακά καταλύματα που δεν θα μπορούν να κάνουν χρήση του άρθρου, ενώ τα υπόλοιπα 2 «κύρια» καταλύματα να μπορούν.Καταλαβαίνετε ποια θα είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις στον ξένο επισκέπτη. Για άλλη μια φορά αναδεικνύεται εδώ η ανάγκη της απαλοιφής των όρων «κύρια» και «μη κύρια» τουριστικά καταλύματα.
 
 
Nicklyt
Η διατύπωση της παραγράφου 1 του εν λόγω άρθρου είναι προβληματική στα ακόλουθα σημεία, και ως εκ τούτου χρήζει διόρθωσης. Πρώτον, δεν είναι σαφές εάν το «και» (1. Για τις τουριστικές εγκαταστάσεις, οι οποίες εγκρίνονται εντός οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτων και εντός γηπέδου σύνθετου τουριστικού καταλύματος)εκφράζει σωρευτική ή διαζευκτική προϋπόθεση. Δηλαδή, προκειμένου να εφαρμοστούν οι οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 2 του π.δ. 209/1998 (Α’ 169) για τις απαιτούμενες ελάχιστες αποστάσεις από οδούς κλπ, θα πρέπει οι τουριστικές εγκαταστάσεις να βρίσκονται εντός οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτήτων ΚΑΙ να ευρίσκονται εντός γηπέδου σύνθετου τουριστικού καταλύματος ? Ή θα πρέπει οι τουριστικές εγκαταστάσεις να βρίσκονται ΕΙΤΕ εντός οργανωμένων υποδοχέων τουριστικών δραστηριοτήτήτων ΕΙΤΕ να ευρίσκονται εντός γηπέδου σύνθετου τουριστικού καταλύματος ? Η διατύπωση, αν και δεν είναι σαφής, μάλλον κλίνει προς την πρώτη περίπτωση (σωρευσης των προϋποθέσεων). Αν ισχύει όμως αυτο, τότε οι ρυθμίσεις της εν λόγω παραγραφου αφορούν ελάχιστες περιπτώσεις, και μόνο σύνθετα τουριστικά καταλύματα, και δεν κατανοώ εάν αυτή είναι ακριβώς η βούληση του νομοθέτη Δεύτερον, στην ίδια πρόταση (και για τις μη αμιγώς τουριστικές εγκαταστάσεις, οι οποίες εγκρίνονται εντός των Π.Ο.Τ.Α.), καλό θα ήταν να διευκρινιστεί ποιές νοούνται ως μη αμιγώς τουριστικές εγκαταστάσεις (πχ κτήριο golf club σε περιοχή ΠΟΤΑ? ή με τον όρο αυτό νοούνται τα μη κύρια τουριστικά καταλύματα?) Τέλος, μια γενική παρατήρηση που αφορά το εν λόγω άρθρο (όπως και το άρθρο 11), είναι ότι δεν γίνεται κατανοητό προς τί η (προς τη σωστή κατεύθυνση) διάθεση να θεσμοθετηθούν (ή να οριοθετηθούν, καλύτερα) περιοχές ως οργανωμένοι υποδοχείς τουριστικών δραστηριοτήτων, όταν τα μόνες «πλεονεκτικές» ρυθμίσεις που συνοδεύουν τους ΟΥΤΔ είναι όσα αναφέρονται παραπάνω για τις ελάχιστες αποστάσεις.Ορθότερο θα ήταν οι ΟΥΤΔ να εξοπλίζονται και με άλλα «προνόμια», προς την κατεύθυνση της επιτάχυνσης των αδειοδοτικών διαδικασιών (πχ επέκταση για τις τουριστικές εγκαταστάσεις αυτές του θεσμού των Πρότυπων Περιβαλλοντικών Δεσμεύσεων και για εγκαταστάσεις μεγαλύτερες των εκατό κλινών, με όριο ίσως τις 300 κλίνες), ώστε η ανέγερση τουριστικών καταλυμάτων εντός των περιοχών αυτών να συνοδεύεται πράγματι από ουσιώδη πλεονεκτήματα. Μόνο έτσι θα αποτελεί κίνητρο για τον οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο η επιλογή περιοχών χαρακτηριζόμενων ως ΟΥΤΔ προς ανέγερση νέων τουριστικών καταλυμάτων.