Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΜΕΤΡΟΛΟΓΟΣ
Άρθρο 107Τήρηση πινακίδων από τους κατόχους άδειας πρατηρίων υγρών καυσίμων και υγραερίου κίνησης ΣΧΟΛΙΟ: στην παραγρ. 1 γιατί απουσιάζει η τιμη του «AUTO GAS« ΠΡΟΤΑΣΗ: ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΠΙΝΑΚΙΔΑΣ
 
 
Αθανασία Ντούμα
Οι περιπτώσεις τήρησης πινακίδας προωθητικών ενεργειών στην περίπτωση των εκπτωτικών κουπονιών πρέπει να εξαιρεθεί. Δεν είναι δυνατό να τοποθετηθεί πινακίδα προωθητικής αφού ο λιανέμπορος και δη οι υπάλληλοι αυτού δεν δύνανται να ελέγχουν ανά πάσα ώρα και στιγμή αν υπάρχει εκπτωτικό κουπόνι στο ράφι ή έχουν τελειώσει. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν περισσότερα του ενός διαφορετικά εκπτωτικα κουπόνια, οπότε είναι ακόμη πιο δύσκολο και να τοποθετηθούν διαφορετικές πινακίδες στο ράφι αλλά και να παρακολουθείται διαρκώς η προωθητική ενέργεια από το κατάστημα/υπαλλήλους.
 
 
Αλέξιος Χατζηιωάννου
Με το εν λόγω άρθρο καθίσταται υποχρεωτικός ο ετήσιος έλεγχος των ιατρικών ζυγαριών ιατρείων, εργαστηρίων, νοσοκομείων, φαρμακείων κλπ, γύρω στις 50 χιλιάδες δηλαδή ζυγαριές. Εάν κάποιος δημόσιος υπάλληλος βαθμονομεί (ελέγχει) 5 ζυγαριές τη μέρα, χρειάζονται 10 χιλιάδες ανθρωποημέρες για να βαθμονομηθεί μια ζυγαριά η οποία εκ των πραγμάτων δεν πρόκειται να δώσει ορθό τελικά αποτέλεσμα (… ποιος ο λόγος μια ζυγαριά σε ένα ιατρείο δερματολόγου να είναι ακριβείας και να μετράει 80 κιλά αντί για 82, τη στιγμή που το βάρος εκείνη τη στιγμή εξαρτάται από πολλαπλούς παράγοντες όπως τα ρούχα, ακόμα και το αν ήπιε ο ασθενής δύο ποτήρια νερό κατά την αναμονή!). Είναι αποδεκτό το να υπάρχει ανάγκη ύπαρξης σχετικής ακρίβειας για ορισμένες παθήσεις (πχ καρδιολογικές στις οποίες αυξάνεται το βάρος σε λίγες μέρες), αλλά και πάλι η ζυγαριά αυτή βρίσκεται στο σπίτι του ασθενούς και όχι στο ιατρείο. Είναι παράλογο να αναμένει η πολιτεία ότι κάποιος ηλικιωμένος θα προσκομίσει τη ζυγαριά στην Περιφερειακή Υπηρεσία Εμπορίου κάθε χρόνο για να βαθμονομηθεί. Έτσι, το μόνο που πετυχαίνει αυτή η διάταξη είναι η δημιουργία άσκοπου φόρτου εργασίας όχι μόνο στους δημόσιους λειτουργούς, αλλά και στους ίδιους τους χρήστες των οργάνων. Επίσης, η απαίτηση ετήσιου ελέγχου οργάνων περιπτώσεων διάφορων της παραπάνω, καθιστά ανούσια την έρευνα και ανάπτυξη νέων/εξελιγμένων προϊόντων που δε χρειάζονται βαθμονόμηση κάθε έτος. Επομένως, ίσως είναι πιο λογιμό και χρήσιμο ο χρήστης/κάτοχος να είναι εφοδιασμένος πάντα με ισχύον πιστοποιητικό βαθμονόμησης από διαπιστευμένο εργαστήριο, η διάρκεια του οποίου θα καθορίζεται με βάση τα στοιχεία του κατασκευαστή του οργάνου. Τονίζεται ότι για τα παραπάνω μεταβλήθηκε και το πρότυπο ISO9001, και από εκεί που απαιτήτο ετήσια βαθμονόμηση, τώρα απαιτείται βαθμονόμηση σύμφωνα με τις συστάσεις του κατασκευαστή του οργάνου). Ο τυχαίος έλεγχος θα είναι αυτός που θα καταδείξει το εάν κάποιος χρήστης «επενέβη» στη λειτουργία του οργάνου. Όσο συχνός και να είναι ο περιοδικός έλεγχος, ο χρήστης μπορεί να ¨επέμβει» οποτεδήποτε. Έτσι: θα μειωθεί ο φόρτος εργασίας του δημοσίου, θα εκλογικευθεί η διαδικασία και η περίοδος ανάμεσα σε δύο βαθμονομήσεις και είναι σύμφωνα με τις μελέτες του κατασκευαστή, θα μειωθεί η χρηματική επιβάρυνση των χρηστών, θα εξοικονομηθούν εκατοντάδες χιλιάδες εργατοώρες (αφού δεν είναι μόνο το κόστος των δημοσίων λειτουργών αλλά και του υπαλλήλου που θα τη μεταφέρει δύο φορές, του υπαλλήλου που θα πάει να πληρώσει το παράβολο του ελέγχου κλπ), θα ενισχυθεί έμμεσα η έρευνα και ανάπτυξη νέων προϊόντων (αφού τώρα όσο εξελιγμένο όργανο να αναπτύξει κάποιος, πάντα θα αντιμετωπίζεται σαν τα όργανα 20ετίας).
 
 
Στέφανος
Ο νόμος θα έπρεπε να είναι 2 σελίδες, και να αναφέρει ΓΕΝΙΚΑ όλες τις υποχρεώσεις των επιχειρήσεων.Η κάθε υπηρεσία στη συνέχεια (αγορανομία, επιθεώρηση εργασίας, κτηνιατρικές υπηρεσίες κλπ) θα έπρεπε να ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ πως εφαρμόζεται αυτό στις αρμοδιότητες της, και να αναπροσαρμόζεται ανάλογα, σύμφωνα με ερμηνευτικές εγκυκλίους.Το πλεονέκτημα είναι ότι αν αυτές οι εγκύκλιοι ήταν κακογραμμένες, μπορούν εύκολα να προσβληθούν στα δικαστήρια, αφού ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ νόμος.(Το μειονέκτημα είναι ότι το προσωπικό πρέπει να ξέρει τι του γίνεται. Αλλά είναι και καιρός να ξεσκαρτάρουμε την ήρα από το στάρι, και να πάνε και μερικοί σπιτάκι τους.) Τώρα, έχουμε ένα προς διαβούλευση νομοσχέδιο που προσπαθεί να κάνει μικρο-ρυθμίσεις σε όλο το φάσμα των παρεχόμενων υπηρεσιών, και μάλιστα χωρίς αιτιολόγηση. Ενδεικτικά, τα ξύλα πωλούνται με το κυβικό ενώ τα βιοκαύσιμα (πέλλετ, μπρικέτες κλπ) με το κιλό. Δηλαδή δεν μπορώ να πουλήσω ξύλα με τον τόνο όπως είναι, αλλά πρέπει πρώτα να κάνω σκόνη, μετά πέλλετ και μετά όλα καλά. Δηλαδή αν αρχίσω να πουλάω ξύλο σε κυβάκια μπορώ να τα πουλάω με το κιλό ή με το κυβικό; Εεεε; Το προτεινόμενο νομοσχέδιο βρίθει από σχετικά παραδείγματα. Άλλο παράδειγμα: Στο άρθρο 149 ορίζεται περιοδικός έλεγχος για όργανα μετρήσεων. Αν αντί αυτού οριζόταν ότι όλες οι εταιρείες που ελέγχουν, πρέπει να έχουν πιστοποίηση σύμφωνα με σχετικό πρότυπο (πχ ISO 17025 για τα ΚΤΕΟ, 17020 για εργαστήρια κλπ κλπ), τότε και εξασφαλιζόμαστε ότι κάνουν καλά την δουλειά τους, αλλά και τους ελέγχουν όχι μόνο για τα όργανα, αλλά για το καθετί που κάνουν. Και όχι δημόσιοι υπάλληλοι, οπότε φεύγει ένα (τεράστιο) γραφειοκρατικό βάρος. Το Δημόσιο, μετά θα έχει να ελέγχει μόνο τους φορείς που κάνουν τους ελέγχους, που είναι ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ. Έτσι πατάσεις τη γραφειοκρατία.
 
 
Κωνσταντίνος Νασίκας
Η πώληση καυσοξύλων κατ’ όγκον έπρεπε να είχε γίνει από χρόνια.Θα είχε σταματήσει το φαινόμενο της καύσης υγρών ξύλων που μόνον προβλήματα επιφέρουν σε περιβάλλον και συσκευές καύσης.Θα είχε μειωθεί και η φοροαποφυγή, καθόσον όγκο θα αγοράζουν οι έμποροι, όγκο θα πουλάνε πια (όχι κιλα….όσα θέλουν) Δεν είναι τυχαίο εξ’ άλλου που σε προηγμένες χώρες δεν υφίσταται πώληση με βάρος. Και μου προκαλεί βέβαια κατάπληξη η θέση του κ. Μαντάνη.Που από τις θέσεις του θα παραθέσω μία πολύ σωστή πλευρά.Δηλαδή την ανάγκη απαγόρευσης πώλησης-καυσης υγρών καυσοξύλων, εμποτισμένης ξυλείας, και μοριοσανιδών. Και το κυριότερο:Την ανάγκη απαγόρευσης καύσης ΚΩΝΟΦΟΡΩΝ.(Πεύκα, έλατα, κυπαρίσσια κλπ)Που είναι και χρήσιμα για άλλους μεταποιητικούς κλάδους (ξυλεία στέγης, παραγωγή πέλλετ), αλλά συνάμα ευθύνονται για εκατοντάδες πυρκαγιές καμινάδων και σπιτιών ακόμα.Ας επικοινωνήσει το Υπουργείο με την Πυροσβεστική Υπηρεσία να ενημερωθεί για τα συμβάντα του προηγούμενου Χειμώνα.Φέτος δε με την έξαρση και τα χιλιάδες τζακια- σόμπες- λέβητες ξύλου που τοποθετήθηκαν θα έχουμε πολλαπλά φαινόμενα. Είναι κρίμα σήμερα να βλέπουμε ΧΡΗΣΙΜΗ για άλλους μεταποιητικούς κλάδους (και συνάμα επικίνδυνη για καύση ξυλεία) να τεμμαχίζεται με προορισμό τις μάντρες καυσοξύλων- με ουσιαστικό προορισμό την δημιουργία- ανάφλεξη κρεόζωτου στα τζάκια. Με εκτίμησηΚώστας Νασίκαςμέλος ΔΣ Ελληνικής Εταιρείας Βιομάζας ΥΓ. Στην πολυκατοικία που διαμένω είχαμε τα Χριστούγεννα πυρκαγιά σε καμινάδα τζακιού που έκαιγε πευκη.