Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ANASTASIOS
Είναι για άλλη μια φορά μεγάλο λάθος να ακυρώνουμε οι ίδιοι τους υφιστάμενους νόμους και να εθελοτυφλούμε στα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στην δημόσια διοίκηση η οποία προκύπτει και από την πολυνομία. Με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία υπάρχουν δεσμευτικά χρονικά περιθώρια ώστε να πάει μια αίτηση Άδειας Παραγωγής έως και την λήψη της Άδειας Εγκατάστασης. Προσωπικά πιστεύω μετά από τόσα χρόνια ότι τα πράγματα είναι απλά: 1) Μετά από το 1ο έτος χορήγησης της Άδειας Παραγωγής να υπάρχει αυτό το τέλος για όλους. Να μην ισχύει για άλλη μια φορά το «όποιος πρόλαβε πρώτος». Δηλαδή γιατί 5 έτη στους προηγούμενους για την εφαρμογή του τέλους και 3 έτη για τους άλλους? Όλοι το ίδιο. Πρέπει να υπάρχει επιτέλους ισονομία. Προτείνω να εφαρμόζεται από το 1ο έτος. Έτσι το όλο σύστημα θα ενεργοποιηθεί και θα υπάρξει έντονη δραστηριοποίηση. 2) Απαλλαγή από το τέλος μόνο σε περιπτώσεις εκκρεμοδικίας ή ΣτΕ. 3) Καθορισμός ειδικών τελών ανά Υπηρεσία, δηλαδή π.χ. Περιφέρεια για εξέταση ΕΠΟ, Πολεοδομίες, Αρχαιολογίες, Κτηματολόγιο, Δήμο κλπ… αλλά με ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΧΡΟΝΙΚΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΩΝ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΩΝ και ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ από την εκάστοτε υπηρεσία ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΧΡΟΝΟ. Σε αυτή την περίπτωση όπως καταλαβαίνεται θα υπάρξει πίεση προς τις Υπηρεσίες να εργαστούν καλά, γρήγορα και αποτελεσματικά, ενώ θα φέρνουν και άμεσα δημόσια έσοδα. Επίσης γι αυτά επιβάλλεται το ηλεκτρονικό πρωτόκολλο. Δεν είναι δυνατόν να εξετάζει και να κάνει ένα Δασαρχείο για παράδειγμα 10 αυτοψίες το μήνα σε ένα νομό κάνοντας έτσι κρατικά έξοδα, δωρεάν για τους Επενδυτές που προσδοκούν να κάνουνε επενδύσεις εκατομμυρίων και να βγάλουν εκατομμύρια, επιβαρύνοντας όμως έτσι τον κρατικό προϋπολογισμό με έξοδα λειτουργίας αυτών των υπηρεσιών. 4) Για το παραπάνω μέτρο θα πρέπει να υπάρχει σε περίπτωση επιστροφής χρημάτων από το Δημόσιο προς τον επενδυτή διοικητική εξέταση της υπόθεσης ώστε να εξετάζεται η υπαλληλική ευθύνη για ποιον λόγο δεν έγινε σωστά η δουλειά από τον εκάστοτε Δημόσιο υπάλληλο ή αρχή. Σε περίπτωση τέτοιας καθυστέρησης θα πρέπει ο φάκελος του επενδυτή να εξετάζεται κατά απόλυτη άμεση προτεραιότητα και ατελώς. 5) Αν ο φάκελος κρίνεται ανεπαρκής ή έχει λάθη, παραλείψεις κλπ… θα πρέπει ο επενδυτής να έχει ορισμένο χρονικό διάστημα να προσκομίσει τα απαραίτητα στοιχεία και αν δεν τα καταφέρει ή δεν ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της υπηρεσίας θα πρέπει να επανυποβάλει και να ξαναπληρώσει τα ανάλογα τέλη προς την αρμόδια αρχή ή υπηρεσία. Αυτή όμως η τελευταία περίπτωση θα υπόκειται σε έλεγχο από την προϊστάμενη διοικητική αρχή και θα θεωρείται μια αίτηση απαράδεκτη εφόσον υπάρχει απόφαση του Υπαλλήλου που εξετάζει την αίτηση, του ανώτερου Διευθυντή της Υπηρεσίας και θα υπάρχει ενυπόγραφη σύμφωνη γνώμη ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ώστε να υπάρχει ευθύνη και των τριών και να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα να υπάρξουν τέτοιες αποφάσεις κατ’ εξακολούθηση.΄ Αυτά για αρχή, ελπίζω να προχωρήσει αυτό το μέτρο αλλά με σωστό τρόπο, όχι μόνο για να εισπράττει η δημόσια διοίκηση αλλά αντισταθμίζοντας αυτά τα οφέλη προσφέροντας σωστές και συνεπείς υπηρεσίες. Δεν ξέρω αν καν θα τα λάβετε υπόψη σας, ελπίζω κάτι από αυτά που έγραψα να σας έδωσε τουλάχιστον μια ιδέα για το τι συμβαίνει στην πραγματικότητα.