Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Θωμάς Βοϊβώτας
Προτάσεις:1. Συμφωνώ και επαυξάνω για την παράγραφο 5 (περί των 2 αδειών), για να πάψει επιτέλους το «σύστημα» των «πρώην-φωτοβολταϊκών-εταιρειών» να παίζει το παιχνίδι των κατατμήσεων όποιου λόφου είδε μπροστά του, και να ζήτά από τη ΔΕΗ 10 και 20 άδειες ανά εταιρεία, με μόνο σκοπό την πώληση στο 100πλάσιο της αξίας τους. Όχι στο μονοπώλιο παρακαλώ, για να φτάσει η ΔΕΗ και στον αριθμό πρωτοκόλου των απλών πραγματικών επενδυτών. Αν κάποιοι κύριοι θέλουν 10άδειες Χ 50kw, μπορούν να ζητήσουν 1 άδεια των 500kw, θα βρουν στο εμπόριο τέτοιες Ανεμογεννήτριες…2. Να ανεβεί η τιμή πώλησης της κιλοβατώρας κατά τα πρότυπα άλλων χωρών, κυρίως ευρωπαϊκών.3. Συγκεκριμενοποίηση πλαισίου (χωροταξικού, πολεοδομικού, περιβαλλοντικού, ασφαλείας κτλ), με παράλληλη ενημέρωση όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών και καταβολή ρήτρας καθυστέρησης από τη ΔΕΗ.4. Ένταξη στο καθεστώς χρηματοδότησης και όχι μόνο φοροαπαλλαγής και μικρών Α/Γ που κοστίζουν κάτω από 200.000ευρώ.
 
 
Λαμπαδάριος και Συνεργάτες, Εταιρεία Δικηγόρων
Αξιότιμοι Κύριοι, Σε σχέση με το άρθρο 2 του σχεδίου νόμου, λεκτέα τα εξής: Ως προς την παρ. 2: Η θέσπιση καταβολής τέλους εκ μέρους των επενδυτών για την διατήρηση του δικαιώματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μετά τα 3 έτη από την λήψη της άδειας παραγωγής, θα πρέπει να συνοδεύεται απαραίτητα από την άμεση ανταπόκριση των αρμοδίων υπηρεσιών στις αιτήσεις των ενδιαφερομένων για την χορήγηση των αναγκαίων γνωμοδοτήσεων και αδειών.Είναι γνωστό ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες τις περισσότερες φορές καθυστερούν και δεν τηρούν τους προβλεπόμενους χρόνους, τους οποίους θεωρούν «ενδεικτικούς». Αυτό όμως το γεγονός δεν θα πρέπει να συνεπάγεται επιπλέον κόστος για τον ενδιαφερόμενο (ο οποίος ούτως ή άλλως ζημιώνεται από την ίδια την καθυστέρηση, για την οποία ουδεμία ευθύνη φέρει).Ως προς την παρ. 6 (δυνατότητα αναπροσαρμογής του ύψους του τέλους): Ακόμη μία φορά το σχέδιο νόμου δημιουργεί αβεβαιότητα, καθώς ο ενδιαφερόμενος δεν δύναται να προβλέψει με ακρίβεια τα επιμέρους κόστη της επένδυσής του. Με εκτίμηση, Λαμπαδάριος και ΣυνεργάτεςΕταιρεία Δικηγόρων
 
 
ΟΜΙΛΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΙΤΑ
Για την περίπτωση του άρθρου 2 περί ετήσιου τέλους διατήρησης δικαιώματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, είναι εξωφρενική, καταστροφική και αντιαναπτυξιακή η θέσπιση τέτοιου τέλους, όπου καλείται ο επενδυτής να πληρώνει για την καθυστέρηση αδειοδότησης και κατασκευής του έργου που δεν οφείλεται στον ίδιον αλλά στους φορείς και αρχές της πολιτείας, παρά τις προβλέψεις και τις χρονικές προθεσμίες που τίθενται εκ του νόμου 3851/2010 μέχρι την άδεια εγκατάστασης, αλλά και μέχρι την εκτέλεση του έργου.
 
 
Κ ΚΗΠΟΥΡΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΕ
Άλλο ένα άρθρο εξοντωτικό για τους κατόχους άδειας παραγωγής.Ποίος ο λόγος να πληρώνει κάποιος π.χ. κάτοχος άδειας 5 MW 7500 € ετησίως ;Ποιος φταίει όταν τα Δασαρχεία, Πολεοδομίες , Περιφέρεια και κάθε λογής δημόσια υπηρεσία απλά δεν δουλεύει και κωλυσιεργεί ;Ποιος ο λόγος ο κάθε επενδυτής να πληρώνει τέτοια ποσά ;Για το 2013 θα πρέπει να καταβληθεί το τέλος διατήρησης δικαιώματος παραγωγής μέχρι τον Σεπτέμβριο. Για το 2014 θα πρέπει να καταβληθεί μέσα στο πρώτο τρίμηνο. Δηλαδή ένα μεγάλο ποσό σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα σε μια συγκυρία μηδενικής ρευστότητας.Αντί να διευκολυνθεί ο επενδυτής , βραβεύεται η γραφειοκρατία και κερδίζουν όλοι αυτοί που θα έρθουν μέσω fast track να πάρουν άδειες σε 3 μήνες , όταν όλοι οι άλλοι θα παλεύουν χρόνια καταβάλλοντας τέλος διατήρησης δικαιώματος .Όσο για το εξάμηνο που θα πρέπει να περάσει πριν ο επενδυτής έχασε την άδεια λόγω καθυστέρησης καταβολής, δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να πιστεύει πως όταν επανέλθει , πρόκειται να βρει τίποτα . Απλά η θέση του θα έχει καταληφθεί από τους σωτήρες fast track .Είναι προφανής ο λόγος του τέλους διατήρησης . ΚΑΘΑΡΟΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ .
 
 
ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΤΣΕΝΗ
Θεωρώ παράλογη την επιβολή ετήσιου τέλους στους σταθμούς του άρθρου 4 του ν. 3468/2006 (άδειες εξαίρεσης) καθώς ο συνδυασμός ετήσιου τέλους μαζί με την έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης που πρόσφατα επιβλήθηκε και του κόστους έκδοσης και διατήρησης των εγγυητικών επιστολών, βαρύνουν υπέρμετρα επενδύσεις μικρού μεγέθους όπως οι άδειες εξαίρεσης.