Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Χρύσα
Συμφωνώ απόλυτα με την ή τον σχολιαστή ΚΑΤ.Κ. Ωστόσο διαισθάνομαι ότι θα επιβαρυνθούν περισσότερο οι νέοι υπάλληλοι, επειδή οι «έμπειροι» δεν μπορούν και δεν θέλουν να χειριστούν τις νέες τεχνολογίες. Διερωτώμαι εάν οι νέοι θα πασχίζουν να πιάσουν τους δικούς τους στόχους ή θα συνεχίζουν να εκτελούν χρέη δακτυλογράφου και διεκπεραιωτή των υποθέσεων των «έμπειρων» υπαλλήλων με την ανοχή του προϊσταμένου ο οποίος προέρχεται από τον ίδιο κύκλο; Αλήθεια γιατί κατακρεουργήθηκαν οι νέοι με το ενιαίο μισθολόγιο; Γιατί ο καλύτερος υπάλληλος αμοίβεται όσο ο χειρότερος; Ρητορικά ερωτήματα…
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Από την πρώτη γραμμή της υπό αντικατάστασης παρ. 2 του άρθρου 7 του Κ.Δ.Π.Υ και ΝΠΔΔ προτείνουμε να εξαλειφθεί ο όρος φυσική καταλληλότητα διότι έρχεται σε αντίθεση με την παρ. 1 του άρθρου 7 του Κώδικα (ν. 3528/2007) η οποία αναφέρει: «1. Υπάλληλοι διορίζονται όσοι έχουν την υγεία που τους επιτρέπει την εκτέλεση των καθηκόντων της αντίστοιχης θέσης. Η έλλειψη φυσικών σωματικών δεξιοτήτων δεν εμποδίζει το διορισμό, εφόσον ο υπάλληλος, με την κατάλληλη και δικαιολογημένη τεχνική υποστήριξη, μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης. Ειδικές διατάξεις για το διορισμό ατόμων με αναπηρία δεν θίγονται.» Βάσει των ανωτέρω η παρ. 2 προτείνεται να διατυπωθεί ως εξής: ««2. Η υγεία των υποψήφιων υπαλλήλων να ασκήσουν τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης, πιστοποιούνται από δημόσιο νοσοκομείο ή άλλο δημόσιο φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης με βάση παραπεμπτικό έγγραφο, στο οποίο περιγράφονται από την υπηρεσία, σε γενικές γραμμές, τα καθήκοντα της θέσης που πρόκειται να καταληφθεί.»
 
 
gthomakos
Δηλαδή για να καταλάβω , ενώ σε προηγούμενο άρθρο αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο τον κλάδο του (δηλ. ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , ΥΕ όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι λογικό βέβαια)οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας π.χ κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με μόνο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα. Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Σε όλα τα παραπάνω βέβαια υπάρχουν πολλές προυποθέσεις. Η ασάφεια της νομοθεσίας δυστυχώς είναι ο κανόνας και δημιουργεί τεράστια προβλήματα νομιμότητας στις ενέργειες των υπαλλήλων που θα προσπαθούν καθιδροι να «παραγουν» έργο (έργο να ΄ναι και ότι να ΄ναι) για να πιάσουν τους στόχους.Άραγε η νομιμότητα των εκδιδομένων διοικητικών πράξεων θα ελεγχθεί ποτέ απο κανέναν;Ποιον τελικά υπάλληλο θέλετε , αυτόν που παράγει φασόν αποφάσεις και αν τον ρωτήσεις «που το λέει ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το κεφάλι του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , τουλάχιστον , αναμένω να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν.
 
 
Ι.Ι.
παρατήρηση στο άρθρο 19 παρ. 10 στο σημείο» επίσης καταργείται κάθε γενική διάταξη αντίθετη προς το περιεχόμενο των άρθρων 1 έως 5 …..»θα πρέπει να προστεθεί και η λέξη «ειδική» και να γίνει : » επίσης καταργείται κάθε γενική ή και ειδική διάταξη αντίθετη προς το περιεχόμενο των άρθρων 1 έως 5 …..» και αυτό διότι εκτός των γενικών ρυθμίσεων υπάρχουν και πολλές ειδικέςπου ρυθμίζουν παρόμοια θέματα και θα χρειάζεται κάθε φορά να γίνονται διευκρινήσεις και έτσι όλα θα μείνουν στάσιμα για μεγάλο διάστημα. ευχαριστώμε εκτίμησης
 
 
ΠΑΠΟΥΤΣΙΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ
Τόσο για τις ισχύουσες διατάξεις όσο και για τις προτεινόμενες ερωτάται η υπηρεσία σας: ποιοι είναι κατά νόμο ελεγκτές ιατροί αρμόδιοι για έλεγχο κατ’ οίκον ασθένειας υπαλλήλων;από ποια όργανα ορίζονται καιμε ποιά νομική βάση ορίζονται για τους υπαλλήλους των υπηρεσιών του Δημοσίου, του ευρύτερου δημόσιου τομέα-ΝΠΔΔ και των Περιφερειών της χώρας σε επίπεδο Νομού; Κατά την άποψή μας το οι διατάξεις των άρθρων 59 και 60 του Ν. 1943/1991 και των εγκυκλίων εφαρμογής τους δεν έχουν εφαρμογή μετά τη σύσταση και λειτουργία των αιρετών Νομαρχών και εν συνεχεία των αιρετών Περιφερειών- Ν. 2244/1994-Π.Δ.30/1996 και 3852/2010. Με τη διοικητική αναδιάρθρωση των υπηρεσιών της χώρας απο το 1994 μέχρι σήμερα ο πρώην αιρετός Νομάρχης και ο νυν αιρετός Περιφερειάρχης ή Αντιπεριφερειάρχης ασκούσαν και ασκούν τις αρμοδιότητες που αναφέρονται στις δομές και στο ανθρώπινο δυναμικό των οργανισμών τους και όχι στο προσωπικό όπως είναι οι γιατροί τωνΝοσοκομείων ή Κ.Υ. ή οι γιατροί του ΟΠΑΔ για να μπορούν να ορίσουν.Υπάρχει ανάγκη διευκρίνησης του φορέα απο τον οποίο προέρχεται ο ελεγτής ιατρός, του οργάνου που ορίζει τον ελεγκτή ιατρό και της υπηρεσίας στην οποία απευθύνονται οι ενδιαφερόμενες υπηρεσίες για την αποστολή ελεγκτή ιατρού για κατ οιίκον έλεγχο ασθενούντων υπαλλήλων.