Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
gthomakos
1.Η κατηγοριοποίηση των Δ.Υπαλλήλων με βάση τους τίτλους σπουδών τους είναι διαδεδομενη και εν γένει αποδεκτή (αν και δεν πρέπει να αναγεται σε αναμφισβήτητο αξίωμα για την ιεραρχική ανέλιξη ενός υπαλλήλου). Παρατηρώ όμως την εξής αντίφαση. Ενώ αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο την κατηγορία του (δηλ.Διδακτορικά, μεταπτυχιακά, ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 του παρόντος, λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι και λογικό βέβαια)»οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου» για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με κύριο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα.Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων – προισταμένων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Εναλλακτικά μπορείτε να επανέλθετε στο απλό και κλασσικό σύστημα δηλαδή να μοριοδοτήσετε με διαφορετικο συντελεστή τους υπάλληλους διαφορετικής κατηγορίας (ΠΕ > ΤΕ > ΔΕ),όσον αφορά την αξιολόγησή τους για θέση προισταμένου. Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , αναμένω να ξεκαθαριστούν οι ασάφειες, αλλά και να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν υπεύθυνα.Θα πρέπει να αποφασίσετε ποιον υπάλληλο θέλετε. Αυτόν που παράγει «φασόν» διοικητικές πράξεις,ασθμαίνοντας να «παραγει» έργο – για να πιάσει τους στόχους – και αν τον ρωτήσεις «που το λέει αυτό ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το μυαλό του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; 2. Σχετικά με την παρ. 2.7 που αναφέρει οτι «Οι τοποθετούμενοι ως προϊστάμενοι εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά τη λήξη της θητείας τους ως την τυχόν επανεπιλογή και τοποθέτησή τους ή την τοποθέτηση νέου προϊσταμένου»,θεωρώ ότι θα πρέπει το αρμόδιο για την επιλογή και τοποθέτηση προισταμένων όργανο να επιλαμβάνεται εγκαίρως και πάντα εντός των ισχύοντων χρονοδιαγραμμάτων ώστε να περιοριστούν αυτού του είδους οι μεταβατικές καταστάσεις που δυστυχώς τείνουν να διαιωνίζονται.Είναι πολύ σημαντικό να ορισθεί ότι το αρμόδιο για την επιλογή των προισταμένων όργανο θα έχει συγκεκριμένες κυρώσεις αν δεν ανταποκρίνεται εντός συγκεκριμένων προθεσμιών στο έργο του. 3. Συμφωνώ με όλους εκείνους που λένε ότι η αξιολόγηση και επιλογή των προισταμένων πρέπει να γινεται απο συλλογικό υπηρεσιακό όργανο και όχι να είνα απόφαση ενός ανδρός. 4. Συμφωνώ με την άποψη , πως οι κλάδοι ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ των οποίων οι υπάλληλοι κρίνονται για την πλήρωση θέσεων προϊσταμένων οργανικών μονάδων , θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια στον Οργανισμό και όχι μόνο στην Πρόκηρυξη 5. Η απόσπαση Προισταμένου που προβλέπει η παρ. 5 θα πρέπει να γίνεται μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του υπαλληλου, ειδάλλως μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα 6 μηνών εντός του οποίου το αρμόδιο όργανο επιλογής προισταμένων θα πρέπει (και αν δεν το κάνει να ειναι πειθαρχικό παράπτωμα) να έχει ορίσει προιστάμενο που θα πληρώνει οριστικά την κενή θέση. Οι αποσπάσεις , μετακινήσεις ανθρώπων και η αναστάτωση της ζωής τους με την επίκληση της υπηρεσιακής ανάγκης (κυκλοφορει και σε καραμέλα)εχει αποδειχτεί επιλήψιμη και έρχεται να συγκαλύψει την ανεπάρκεια και την ανικανότητα προγραμματισμού και οργάνωσης των αρμοδιων.
 
 
gthomakos
Δηλαδή για να καταλάβω , ενώ σε προηγούμενο άρθρο αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο τον κλάδο του (δηλ. ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , ΥΕ όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι λογικό βέβαια)οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας π.χ κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με μόνο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα. Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Σε όλα τα παραπάνω βέβαια υπάρχουν πολλές προυποθέσεις. Η ασάφεια της νομοθεσίας δυστυχώς είναι ο κανόνας και δημιουργεί τεράστια προβλήματα νομιμότητας στις ενέργειες των υπαλλήλων που θα προσπαθούν καθιδροι να «παραγουν» έργο (έργο να ΄ναι και ότι να ΄ναι) για να πιάσουν τους στόχους.Άραγε η νομιμότητα των εκδιδομένων διοικητικών πράξεων θα ελεγχθεί ποτέ απο κανέναν;Ποιον τελικά υπάλληλο θέλετε , αυτόν που παράγει φασόν αποφάσεις και αν τον ρωτήσεις «που το λέει ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το κεφάλι του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , τουλάχιστον , αναμένω να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν.
 
 
Κατσούγκρης Δημοσθένης
Εγώ προτείνω να κοπούν τελείως ΟΛΕΣ οι ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ και όλες οι υπόλοιπες να παραμείνουν ως έχουν!!!
 
 
ιωάννης τσιωνάς
Την τυχόν αδυναμία του πειθαρχικού να αποφασίσει εντός προθεσμίας την πληρώνει ο υπάλληλος!!! Αυτός που έχει τεθεί σε αργία ΧΩΡΙΣ να έχει κριθεί η ενοχή του!
 
 
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Α.
«αφού ληφθούν υπόψη οι εμπειρίες του»Θα ήθελα να αναφερθώ στην προυπηρεσία και την αναγνώρισή της από το δημόσιο.Είναι πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι που περιμένουν εναγωνίως το Π.Δ. σχετικά με την αναγνώριση της προυπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα ώστε έμπειροι υπάλληλοι που εισέρχονται στο δημόσιο να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με όσους δεν έχουν δουλέψει ποτέ.Το παράλογο της υπόθεσης είναι ότι η προυπηρεσία από ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ αναγνωρίζεται για όσους μετατάσσονται στο στενό δημόσιο τομέα ενώ δεν αναγνωρίζεται για όσους προσλαμβάνονται με ΑΣΕΠ!!!Η αναγνώριση προυπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να συμπεριληφθεί στο παρόν σχέδιο νόμου.