Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Δημήτρης Τζούλιας
Τα μεγάλα πρόβλημα της Δημόσιας Διοίκησης ήταν και συνεχίζουν να είναι η έλλειψη κινήτρων, η καθετοποιημένη δομή της και η αναξιοκρατία.Οι θέσεις ευθύνης, είναι αυτό ακριβώς που έννοεί η ίδια η λέξη «ΕΥΘΥΝΗ». Συνεπώς, κατά την άποψή μου, η κατάληψη των θέσεων αυτών δεν θα πρέπει να συνδυάζεται με τυπικά ή άλλου τέτοιου είδους προσόντα. Η 33άχρονη εμπειρία από την υπηρεσία μου σε διάφορα ΝΠΔΔ, μου έχει αποδείξει ότι ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ είναι δυνατόν να διοικήσει με καλύτερα αποτελέσματα ένα οργανισμό από έναν ΠΕ.Δεν θα πρέπει λοιπόν να αποκλείεται εκ΄ των προτέρων κανείς από τη δυνατότητα κατάληψης μιας τέτοιας θέσης.Αρκεί η «ειδική επιτροπή» που θα τους κρίνει, να έχει τη δυνατότητα της διερεύνησης αυτών των ικανοτήτων. Αυτό φυσικά προϋποθέτει την ύπαρξη πλήρους φακέλου του κάθε υπαλλήλου, πράγμα το οποίο μέχρι σήμερα δεν υπάρχει, πέραν των γνωστών εκθέσεων αξιολόγησης που όλοι γνωρίζουμε πως συντασσόταν.Σε καμία όμως περίπτωση δεν θα πρέπει να καταλαμβάνονται αυτές οι θέσεις από υπαλλήλους που έχουν λιγότερα από 25 χρόνια υπηρεσία και δεν έχουν περάσει από όσο το δυνατόν περισσότερες θέσεις εργασίας.
 
 
T.Α.
1. Σχετικά με την παρ.7.α. (του άρθρου 2) που αφορά την αντικατάσταση της παρ. 4 του άρθρου 87 του Υπαλληλικού Κώδικα: «Αν κενωθεί ή συσταθεί θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας οποιουδήποτε επιπέδου και μέχρι την τοποθέτηση, κατόπιν επιλογής ή μετακίνησης, νέου προϊσταμένου, τα σχετικά καθήκοντα μπορεί να ανατίθενται προσωρινά….. σε οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του οικείου φορέα, εφόσον διαθέτει τα νόμιμα τυπικά προσόντα…» πρέπει να αντικατασταθεί ως εξής » σε οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του φορέα, εφόσον διαθέτει τα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ νόμιμα τυπικά προσόντα….». Διαφορετικά δίνεται η δυνατότητα τοποθέτησης υπαλλήλων με βάση μη αξιοκρατικά κριτήρια, κατά την επιθυμία της εκάστοτε διοίκησης (ευνοώντας τους υπαλλήλους που επιθυμεί).2. Να γίνει ξεκάθαρο αν η κινητικότητα των προϊσταμένων θα επιτρέπεται μεταξύ των φορέων του ίδιου υπουργείου ή και μεταξύ άλλων Υπουργείων.3. Να αξιολογούνται και οι ανώτεροι από τους υφισταμένους τους.4. Να εφαρμοστούν δικλείδες ως προς την πλήρως αξιοκρατική αξιολόγηση των υπαλλήλων (διότι αυτό που μέχρι τώρα ισχύει είναι ή να βαθμολογούνται όλοι με αρκετά υψηλές βαθμολογίες – ή να βαθμολογούνται αναλόγως αν έχουν πράξει τα «θελήματα» των ανωτέρων τους).4. Να υπάρχει πλήρης τεκμηρίωση στις αξιολογήσεις, να γνωστοποιείται στους υπαλλήλους και να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία ενστάσεων.5. Να λαμβάνεται απαραίτητα υπόψη η επιτυχία στον ΑΣΕΠ και όπου αφορά γραπτό διαγωνισμό να μοριοδοτούνται οι υπάλληλοι με τον καθαρό βαθμό που έγραψαν στις εξετάσεις (χωρίς τις οποιεσδήποτε προσαυξήσεις).6. Το επίδομα ευθύνης προϊσταμένων να μην είναι το ίδιο για όλα τα τμήματα. Προϊστάμενοι με αυξημένες ευθύνες για την ολοκλήρωση των εργασιών τους (σε θέσεις δηλ. όπου λαμβάνονται καίριες και απαιτητικές αποφάσεις) θα πρέπει να αμείβονται καλύτερα από προϊσταμένους σε θέσεις με λιγότερες απαιτήσεις.6. Να συνεχίσει να υφίσταται η σαφής διάκριση μεταξύ ΠΕ και ΤΕ, διότι υπάρχουν εμφανείς διαφορές μεταξύ των δύο κατηγοριών και έχει καταντήσει κουραστική η συνεχής προσπάθεια των αποφοίτων ΤΕ για εξίσωσή τους με τους απόφοιτους ΠΕ. Στα πλαίσια της αξιοκρατίας θεωρείται δηλ. δίκαιο να διορίζονται στο δημόσιο σε ξεχωριστά προκηρυγμένες θέσεις από αυτές των ΠΕ (διότι προκηρύσσονται ξεχωριστά οι θέσεις ΠΕ και ΤΕ), στους γραπτούς διαγωνισμούς, επίσης, να εξετάζονται σε ύλες μικρότερης έκτασης (και λιγότερο απαιτητικές) από τις αντίστοιχες των ΠΕ – και όλες οι άλλες διαφορές που δεν θα αναλυθούν εδώ – και στη συνέχεια να ζητούν ισότητα στην εξέλιξή τους με τους ΠΕ;;;8. Επιπλέον πενταετία σε θέση ευθύνης είναι μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντιθέτως η τριετία φαίνεται να αποτελεί σεβαστό χρονικό διάστημα.9. Τέλος για ποιόν λόγο θα πρέπει να προαχθούν σε διαφορετικό μεγαλύτερο βαθμό από αυτό που διαθέτουν οι διάφοροι προϊστάμενοι που θα επιλεγούν και θα διαθέτουν μικρότερο από τον οριζόμενο βαθμό, όπως για παράδειγμα αναφέρεται στην παρ. 5 πως προϊστάμενοι οργανικής μονάδας επιπέδου Τμήματος που ανήκουν σε βαθμό κατώτερο του Βαθμού Γ΄, με την τοποθέτηση τους κατατάσσονται στο Βαθμό Γ΄;
 
 
KKP
Η έννοια της διοικητικής μεταρρύθμισης σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους. O Caiden (1969) αναφέρεται «… στη βελτίωση της Δημόσιας διοίκησης ολοκληρωτικά … στη διόρθωση γενικών διοικητικών δυσλειτουργιών σε δύσκολες συνθήκες…σε συγκεκριμένες «θεραπείες» για κακή διοίκηση… σε οποιοδήποτε πρόταση για την καλύτερη διαχείριση… και σε προθέσεις των αυτοαποκαλούμενων διοικητικών μεταρρυθμιστών…». H διοικητική μεταρρύθμιση, όπως διαφαίνεται από τα οριζόμενα στο νομοσχέδιο, συμπίπτει μάλλον με τον ορισμό του Hanh (1970), ως «μια συστηματική και ολοκληρωμένη προσπάθεια για να επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές στη δημόσια διοίκηση για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης για την επίτευξη των εθνικών στόχων για την ανάπτυξη». Ωστόσο, είναι δύσκολο να διακρίνουμε τις «θεμελιώδεις αλλαγές» στα οριζόμενα από το σχέδιο αυτό. Τα κριτήρια για την επιλογή προϊσταμένων παραμένουν σχεδόν τα ίδια – μόνο η διατύπωση αλλάζει. Μήπως για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να αναζητηθεί η βοήθεια από εταίρους στην Ευρώπη που διαθέτουν ανάλογη τεχνογνωσία;!Επίσης πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο νόμος θα ισχύει και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, διότι εκεί εντοπίζονται οι περισσότερες «εκπτώσεις» στα κριτήρια ανάδειξης άξιων στελεχών. Η δημόσια διοίκηση στηρίζεται στην «τοπική αυτο/διοίκηση», οι ΟΤΑ είναι τα θεμέλια και εάν τα θεμέλια είναι σαθρά το οικοδόμημα όσο πολυτελές και σύγχρονα κτισμένο κι αν είναι θα «γκρεμιστεί» πολύ γρήγορα εάν τα θεμέλιά του δεν τηρούν τις ίδιες αρχές συγκρότησης και συντήρησης. Επομένως, θα πρέπει εξαρχής να οριστεί και να επισημανθεί ότι ο νόμος θα ισχύει το ίδιο τόσο για τη δημόσια όσο και για την τοπική διοίκηση/αυτοδιοίκηση. Για παράδειγμα, ενώ έχουν διατεθεί από την ΕΕΤΑΑ (2011) οι οδηγίες για συγκρότηση των νέων οργανισμών εσωτερικής υπηρεσίας, υπάρχουν ακόμη ΝΠΔΔ των ΟΤΑ που δεν τηρούν τις προδιαγραφές αυτές – αν και υποχρεωτικές, και θα έπρεπε τα Υ.Σ. να εκδώσουν αρνητική γνωμοδότηση για τη λειτουργία τους. Παρατηρήσεις ειδικότερα:Άρθρο 2, § 1 α, β, γ: Να οριστούν τα προσόντα/κριτήρια για ανάδειξη προϊσταμένων σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές (βιογραφικά σύμφωνα με το Europass Curriculum Vitae – βλ. download fromhttp://europass.cedefop.europa.eu/el/documents/curriculum-vitae)Δεν είναι δυνατόν σε μια σύγχρονη κοινωνία, στη δημόσια διοίκηση που επιθυμεί να καθορίζεται με σύγχρονους όρους πολιτισμένων κρατών να υπηρετούν Γεν.Δ/ντες, Διευθυντές, Προϊστάμενοι τμημάτων, ειδικότερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που δεν γνωρίζουν τη χρήση Η/Υ, και άριστα μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα, για να μην αναφερθεί και η βασική έλλειψη ενός τουλάχιστον πτυχίου τριτοβάθμιας. Ειδικότερα, το ζήτημα της άριστης γνώσης ξένων γλωσσών (και απόδειξης της γνώσης) υποχρεωτικά πρέπει να συμπεριληφθεί στα προσόντα για ανάδειξη προϊσταμένων. Επίσης, δεν επιτρέπεται να εκτελούν αρμοδιότητες των παραπάνω, άτομα με λιγότερα προσόντα από τους υφισταμένους τους. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα, ή και ευρύτερα, υπάρχει το φαινόμενο να εκτελεί χρέη Δ/ντου άτομο β’θμιας εκπαίδευσης και απόφοιτος μιας ιδιωτικής σχολής (φοίτησης 2 χρόνων) αμφιβόλου ποιότητας, χωρίς καμιά γνώση Η/Υ, ή/και ξένης γλώσσας, έναντι υφισταμένου πτυχιούχου με διδακτορικό, άριστη γνώση ξένων γλωσσών και Η/Υ και αρκετά χρόνια προϋπηρεσίας; Ίσως ανάλογο παράδειγμα δεν μπορεί να εντοπιστεί ούτε σε χώρες της Αφρικανικής Ηπείρου, ενώ συναντάται σε χώρους της Ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης (!)Άρθρο 2, §6: Γιατί θα πρέπει να διατηρούν τις ίδιες αποδοχές και βαθμό οι Προϊστάμενοι Δ/νσεων και τμημάτων μετά τη λήξη της θητείας τους; Θα ήταν πιο δίκαιο να συνυπολογίζεται και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο, ή/και μοριοδότηση από γνώση ξένων γλωσσών και Η/Υ, ή και άλλων προγραμμάτων συνεχιζόμενης κατάρτισης. Η διαρκής και εντατική προσπάθεια των εργαζομένων που επιθυμούν να αναβαθμίζουν τα προσόντα τους κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους με παρακολούθηση προγραμμάτων δια βίου μάθησης θα πρέπει να μοριοδοτείται και να συνυπολογίζεται στην επαγγελματική τους ανέλιξη. Χρειάζεται να δοθούν πραγματικά κίνητρα για την ουσιαστική επιμόρφωση των εργαζομένων, η οποία πρέπει να επιβραβεύεται. Αυτό που δεν προβλέπεται δια νόμου είναι η καθιέρωση ερευνητικών projects που θα αξιολογούν, διερευνούν απόψεις και προτάσεις των πολιτών σε μια σειρά ζητημάτων που τους απασχολούν, προκειμένου να επιτυγχάνεται ένα σωστός σχεδιασμός δράσεων σε επιτελικό επίπεδο. Τα ερευνητικά αυτά projects θα πρέπει να αναληφθούν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης που βρίσκεται άμεσα εγγύτερα στους πολίτες. Χρειάζεται να συγκροτηθούν ομάδες ερευνητικού έργου από στελέχη κατάλληλα εκπαιδευμένα με γνώσεις επιστημονικής έρευνας για το σχεδιασμό/υλοποίηση/έκδοση πορισμάτων έρευνας στους Δήμους. Και τέλος, ο νόμος μπορεί να προβλέπει και (προτίθεται) να διορθώνει τα «κακώς κείμενα» όπως και προσπαθεί να αναδείξει ένα πιο δίκαιο πρόσωπο της δημόσιας/τοπικής/αυτο/διοίκησης, ωστόσο, χρειάζονται πραγματικές άμεσες δράσεις καταπολέμησης των αδικιών που υφίστανται μέχρι σήμερα και οφείλονται κυρίως στις «πελατειακές σχέσεις». Εάν καταργηθούν οι σχέσεις αυτές και αναδειχθούν νέα ικανά στελέχη με προσόντα και όρεξη για δουλειά τότε θα επιτευχθεί πραγματική μεταρρύθμιση. Διαφορετικά, η διατήρηση παρωχημένων νοοτροπιών, με το παλιό καθεστώς ανάδειξης στελεχών θα αναπαράγει συνεχώς τα δεινά του δημόσιου τομέα. Δεδομένου ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται μέχρι στιγμής εξαρτώνται από τους πολιτικού ηγέτες, παρατηρείται μεγάλη αστάθεια ή αναποφασιστικότητα από την άποψη των ανασχηματισμών και το διορισμό διαφορετικών πολιτικών σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες. Αυτό επηρεάζει κάθε στιγμή και τα διαφορετικά μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση (προηγούμενων) λανθασμένων πρακτικών. Σαν αποτέλεσμα, οι αναποφάσιστες πρακτικές ρίχνουν και τους δημοσίους ή/και τοπικής αυτοδιοίκησης υπαλλήλους σε μια αταξία και διάχυτη ασάφεια που δυσκολεύει περισσότερο το πλαίσιο λειτουργίας τους. Οι μεγάλες αλλαγές χρειάζονται μια δομημένη, πολύ προσεκτική διερεύνηση και κυρίως σωστά επιστημονική προσέγγιση για τον ακριβή εντοπισμό προβλημάτων /αναγκών και ανάδειξη κατάλληλων προτάσεων και διεξόδων από τους ίδιους τους υπηρεσιακούς παράγοντες, ανεξάρτητα από τις εκάστοτε πολιτικές των διαφόρων κυβερνήσεων. Αναφορές:Caiden, G.E. (1969). Administrative Reform. Chicago:Aldine.Hanh Been Lee. (1970). An application of innovation theory to the strategy of administrative reform in developingcountries. In Policy Science 1(2): 78.
 
 
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΡΧΩΝ
Η διάταξη του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 5 συνιστά διακριτική μεταχείριση των υπαλλήλων που δεν είναι προϊστάμενοι. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα βαθμολογικής και μισθολογικής εξέλιξης σε όλους τους υπαλλήλους, άνευ ποσόστωσης, ύστερα από θετική αξιολόγησή τους.
 
 
ΕΙΡΗΝΗ
Δηλαδή -σύμφωνα με όσα έχετε ψηφίσει και σύμφωνα με το παρόν σχέδιο νόμου-θα καταργηθούν κάποιες οργανικές θέσεις από κάθε φορέα και έτσι οι οργανικές θέσεις θα γίνουν λιγότερες από τους υπηρετούντες υπαλλήλους. Και,στηριζόμενοι στις διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα, που προβλέπει ότι σε αυτήν την περίπτωση θα μπαίνουν σε διαθεσιμότητα οι υπάλληλοι που θα κριθούν από το Υπηρεσιακό Συμβούλιο ότι έχουν τα λιγότερα ουσιαστικά προσόντα, ψηφίσατε να εφαρμοστεί το μέτρο της διαθεσιμότητας,κατά τη σκόπιμη κατάργηση δεκάδων χιλιάδων οργανικών θέσεων, με αυτόν ακριβώς τον τρόπο που αναφέρεται στον Υπαλληλικό Κώδικα.Το ότι αναφέρεται αυτός ο τρόπος στον Υπαλληλικό Κώδικα δε σημαίνει πως έπρεπε να τον υιοθετήσετε για να βάλετε σε διαθεσιμότητα δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους.( Άλλες διατάξεις τις καταργείτε ή τις τροποποιείτε.) Άλλα οι διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα σχετικά με τη διαθεσιμότητα σας βολεύουν.Είναι το έρεισμα που ψάχνατε για να θέσετε σε διαθεσιμότητα δεκάδες χιλιάδες μόνιμους υπαλλήλους ,χωρίς αυτό να θεωρηθεί παράνομο και με το μικρότερο δυνατό πολιτικό κάστος. Ναι,με το μικρότερο πολιτικό κόστος!Γιατί αυτός ο τρόπος να τίθενται σε διαθεσιμότητα οι υπάλληλοι σας δίνει τη δυνατότητα να επιλέξετε αυτούς που θέλετε, αυτούς από τους οποίους δε θα χάσατε πολλές ψήφους ,αν τους ζημιώσετε. Γιατί η πλειοψηφία των μελών του Υπηρεσιακού Συμβουλίου είναι ορισμένοι από τον πολιτικό προϊστάμενο και αυτός θα τους υποδείξει –με βάση το κομματικό ή το προσωπικό του συμφέρον -ποιον θα κρίνουν ότι έχει πολλά και ποιον ότι έχει λίγα ουσιαστικά προσόντα. Και τα μέλη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου θα εφαρμόσουν τις υποδείξεις του,επειδή εξαρτώνται από αυτόν, επειδή δε θέλουν να χάσουν τα προνόμιά τους, επειδή γι΄ αυτόν το σκοπό τοποθετήθηκαν σε αυτήν τη θέση, για να αποφασίζουν σύμφωνα με τη θέλησή του.Αλλά ,ακόμη κι αν οι αποφάσεις του Υπηρεσιακού Συμβουλίου δεν είναι κατευθυνόμενες από τον πολιτικό προϊστάμενο,πάλι δεν είναι δίκαιο και ορθολογικό να αποφασίζει το Υπηρεσιακό Συμβούλιο ποιοι υπάλληλοι θα τεθούν σε διαθεσιμότητα,χωρίς αντικειμενικά κριτήρια. Γιατί,βέβαια, δεν είναι αντικειμενικό κριτήριο η γνώμη 3 ή 5 ατόμων σχετικά με τα ουσιαστικά προσόντα των υπαλλήλων. Τι είναι αυτοί οι άνθρωποι που τους αποδίδεται η ευθυκρισία να αποφασίσουν σχετικά με τα ουσιαστικά προσόντα των υπαλλήλων;(Κάποιοι Διευθυντές είναι, που ούτε υπάρχει κανένας λόγος να πιστέψουμε ότι έχουν ιδιαίτερη ευθυκρισία ούτε είναι σε θέση να γνωρίζουν άμεσα το ποιος πραγματικά είναι ο κάθε υπάλληλος.) Αλλά και να είναι σε θέση να κρίνουν και να μην τους επιβάλει ο πολιτικός προϊστάμενος να πουν ψέματα, δε σημαίνει ότι υπάρχει κάτι που διασφαλίζει ότι θα πουν την αλήθεια. (Υπάρχουν και τα προσωπικά τους συμφέροντα ,οι προσωπικές τους συμπάθειες και αντιπάθειες κ.λ.π. υποκειμενικά κριτήρια)Και ενώ έχετε ψηφίσει αυτόν τον αυθαίρετο τρόπο να επιλεγούν οι υπάλληλοι που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα, διαδίδετε πως οι υπάλληλοι θα αξιολογηθούν με τεστ. (Για να λέτε μετά στον κόσμο πως απολύσατε όσους δεν απέδωσαν στο τεστ αξιολόγησης και,επομένως, είναι ακατάλληλοι.) Μα ακατάλληλο είναι το τεστ αξιολόγησης στο οποίο φέρεται πως θα υποβληθούν οι υπάλληλοι και όχι οι υπάλληλοι που δε θα …αποδώσουν στο …τεστ αυτό. Γιατί βέβαια ένα ερωτηματολόγιο στο οποίο θα απαντήσουν οι υπάλληλοι αλλά θα πρέπει να εγκριθεί και να υπογραφεί από τους προϊσταμένους τους δεν μπορεί να είναι τεστ αξιολόγησης. Για να αξιολογηθεί ένας άνθρωπος με βάση τις απαντήσεις του σε ένα ερωτηματολόγιο, πρέπει να έχει το δικαίωμα να απαντήσει μόνος του και όπως επιθυμεί χωρίς,βέβαια, την έγκριση και την υπογραφή κάποιου άλλου. Αυτό με την έγκριση και την υπογραφή του Προϊσταμένου στο ερωτηματολόγιο,που φέρεται ότι αποτελεί και τεστ αξιολόγησης ,μοιάζει με το «ανέκδοτο» το σχετικό με την παρακολούθηση επιμορφωτικών προγραμμάτων.(Από τη μια ο υπάλληλος δεν έχει δικαίωμα να υποβάλει αίτηση για παρακολούθηση επιμορφωτικού προγράμματος χωρίς την υπογραφή του Προϊσταμένου και από την άλλη μοριοδοτείται όποιος έχει παρακολουθήσει επιμορφωτικά προγράμματα. –Αφού το αν έχει παρακολουθήσει κάποιος υπάλληλος επιμορφωτικά προγράμματα δεν εξαρτάται από εκείνον αλλά από τον Προϊστάμενο του, με ποια λογική παίζει ρόλο η παρακολούθηση σεμιναρίων στη μοριοδότηση του υπαλλήλου;Αυτό αποτελεί τεράστια αδικία ,επειδή υπάρχουν υπάλληλοι τις αιτήσεις των οποίων για σεμινάριο δεν τις υπογράφει ποτέ ο Προϊστάμενος και υπάρχουν και προϊστάμενοι που μέχρι πρόσφατα απέκρυπταν από την πλειοψηφία των υπαλλήλων της υπηρεσίας την ανακοίνωση σεμιναρίων! )Κύριοι, ο μόνος αξιοκρατικός τρόπος να επιλεγούν οι υπάλληλοι που θα τεθούν σε διαθεσιμότητα είναι να γίνει ένα σοβαρό τεστ αξιολόγηγης. Δηλαδή:1)Κάθε υπάλληλος να έχει το αυτονόητο δικαίωμα να απαντήσει τελώντας υπό πλήρη αυτεξουσιότητα (και όχι,βέβαια, να τίθενται οι απαντήσεις του στη λογοκρισία του προϊσταμένου).2)Να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη συμμετοχή των υπαλλήλων στο τεστ αξιολόγησης (Αν γίνει ηλεκτρονικά, να έχει ο καθένας υπολογιστή που να λειτουργεί σωστά, να μη γίνει στο ωράριο εργασίας και στην υπηρεσία-για να μην υπάρχει η δυνατότητα σκόπιμης παρεμπόδισης της συμμετοχής του υπαλλήλου. Γενικά, να διασφαλιστούν οι συνθήκες η απόδοση κάθε υπαλλήλου να εξαρτάται μόνο από εκείνον και όχι από εξωτερικούς παράγοντες).3)Να είναι σοβαρό το περιεχόμενο των ερωτήσεων (Μπορεί να περιλαμβάνει ερωτήσεις γνώσεων γενικών και σχετικών με τον κλάδο του κάθε υπαλλήλου, ερωτήσεις που αποσκοπούν στην ανίχνευση της προσωπικότητας και της ψυχοσύνθεσης των υπαλλήλων και στη μέτρηση του δείκτη ευφυϊας τους. Αναθέστε σε σοβαρούς επιστήμονες να φτιάξουν ένα αξιόπιστο τεστ.)4)Στο τεστ αυτό να συμμετέχουν με τους ίδιους ακριβώς όρους και οι προϊστάμενοι (Να απαντήσουν στις ίδιες ερωτήσεις που θα απαντήσουν και οι απλοί υπάλληλοι, ώστε να φανεί αν πρώτα από όλα είναι κατάλληλοι να είναι υπάλληλοι!)5)Να ανατεθεί ο συντονισμός και η στενή παρακολούθηση της όλης διαδικασίας σε ξένους, επειδή αυτοί θα έχουν λιγότερα κίνητρα να είναι μεροληπτικοί και , επομένως, θα υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνει αντικειμενικά και σωστά.