Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΒΑΛΙΑ
Οι διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου παρατείνουν τη λειτουργία του πελατειακού κράτους μεσούσης της οικονομικής κρίσης αλλά και της κρίσης θεσμών, με τους πολιτικούς ταγούς, βέβαια, στο δημόσιο λόγο τους να εξάρουν την σημασία της αποτελεσματικότητας και της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση. Οι υπό διαβούλευση διατάξεις αντικαθιστούν διατάξεις οι οποίες πράγματι στόχευαν στην αποτελεσματικότητα και την αξιοκρατία και οι οποίες ουδέποτε εφαρμόσθηκαν. Τη διαστρέβλωση και τελικά την αντιστροφή της στόχευσης των υπό διαβούλευση διατάξεων συνδράμουν βέβαια τα περισσότερα ΜΜΕ.Ειδικότερα:Παράγραφος 1: Η φράση «δεν έχουν προφανή απόκλιση από την υλοποίηση της στοχοθεσίας τα προηγούμενα έτη» περιέχει δύο αόριστες έννοιες, τις «προφανή απόκλιση» και «τα προηγούμενα έτη». Είναι αναγκαίο οι έννοιες αυτές να γίνουν συγκεκριμένες, όπως άλλωστε ήταν συγκεκριμένες στις τροποποιούμενες διατάξεις, των οποίων η διατύπωση ήταν «έχουν επιτύχει στην υλοποίηση της στοχοθεσίας σε ποσοστό τουλάχιστον 90% κατά τα δύο (2) προηγούμενα έτη». Η ενδεχόμενη χρεία τροποποίησης του ποσοστού είτε/και του αριθμού των ετών είναι βεβαίως διαφορετικό ζήτημα.Όσον αφορά τα εδάφια γ και δ, με τα οποία παρέχεται η δυνατότητα σε υπάλληλο με δύο έτη υπηρεσίας -αυτά του δόκιμου σταδίου του ως υπαλλήλου- να θέσει υποψηφιότητα για θέση προϊσταμένου τμήματος, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι ακριβώς εδώ βρίσκει έρεισμα η διαστρέβλωση της αλήθειας από τα ΜΜΕ. Όμως, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η δυνατότητα υποψηφιότητας δεν ισοδυναμεί με επιλογή του υποψηφίου. Η πιθανότητα να επιλεγεί τελικά ο εν λόγω υποψήφιος είναι ελάχιστη καθόσον συναρτάται όχι μόνο με τα δικά του προσόντα αλλά και με το σύνολο των προσόντων κάθε συνυποψηφίου του και βέβαια με τη μοριοδότηση κάθε προσόντος χωριστά, στην οποία θα αναφερθούμε παρακάτω. Πρέπει, ωστόσο, να τονισθεί ότι ο υπάλληλος αυτός, όποια άλλα προσόντα και εάν έχει, χωρίς επαρκή εμπειρία δεν δύναται να ασκήσει αποτελεσματικά καθήκοντα προϊσταμένου, δηλαδή να καθοδηγεί το έργο των υφισταμένων του. Εάν μας ενδιαφέρει η αποτελεσματικότητα, είναι σκόπιμο να σμικρυνθεί ο σήμερα ισχύων χρόνος αναμονής «προσοντούχου» υπαλλήλου για την κατάληψη θέσης προϊσταμένου, όχι όμως και να εξαφανισθεί εντελώς.Παράγραφος 3: Η ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης στην κατεύθυνση της αποτελεσματικότητας και της αξιοκρατίας είναι πανθομολογουμένως ζήτημα εθνικής σημασίας και, ακριβώς γι΄ αυτό, ο καθορισμός των κριτηρίων επιλογής προϊσταμένων πρέπει να γίνει από το Κοινοβούλιο, δηλαδή με νόμο (ύστερα από δημόσια διαβούλευση) και όχι με προεδρικό διάταγμα, όπως προβλέπεται εδώ. Είναι αποκαρδιωτικό ότι εισηγείται προεδρικό διάταγμα ένας συνταγματολόγος.Παράγραφος 5: Εδώ προβλέπεται ότι γενικός διευθυντής μπορεί να μετακινείται σε κενή θέση του ίδιου επιπέδου άλλης υπηρεσίας, για το υπόλοιπο της θητείας του, «εφόσον επιβάλλεται από το συμφέρον ή τις ανάγκες της δημόσιας υπηρεσίας». Ποιο δημόσιο συμφέρον -μια ακόμη αόριστη έννοια- ενδέχεται να επιβάλλει τη μετακίνηση και όχι την κάλυψη της κενής θέσης με επιλογή, όταν μάλιστα ο μετακινούμενος έχει επιλεγεί για συγκεκριμένη θέση της υπηρεσίας του της οποίας οι προδιαγραφές έχουν εξαντλητικά περιγραφεί με το πολυθρύλητο περίγραμμα θέσης εργασίας; Η απάντηση βρίσκεται σε επόμενο εδάφιο της ίδιας παραγράφου, το οποίο ορίζει ότι η θέση του στην υπηρεσία προέλευσης καλύπτεται με τοποθέτηση αναπληρωτή!Παράγραφος 6: Γιατί κάποιος που δεν επανεπιλέγεται ως γενικός διευθυντής μπορεί να αναλαμβάνει καθήκοντα επιθεώρησης ή ελέγχου, διατηρώντας τις αποδοχές του; Ποιο όργανο θα κρίνει την ικανότητά του αυτή;Παράγραφος 7: Οι ισχύουσες διατάξεις ορίζουν ότι εάν κενωθεί ή συσταθεί θέση προϊσταμένου, μέχρι την επιλογή νέου προϊσταμένου, ασκεί καθήκοντα προϊσταμένου ο ανώτερος κατά βαθμό προϊστάμενος υποκείμενης οργανικής μονάδας ή ο οριζόμενος από τον οικείο υπουργό προϊστάμενος υποκείμενης οργανικής ή, όταν δεν υπάρχουν υποκείμενες οργανικές μονάδες, ο ανώτερος κατά βαθμό υπάλληλος της ίδιας οργανικής μονάδας. Οι υπό διαβούλευση διατάξεις προβλέπουν την κάλυψη της θέσης με ανάθεση σε οποιονδήποτε προϊστάμενο του ίδιου ή κατώτερου επιπέδου οποιασδήποτε οργανικής μονάδας ή σε οποιονδήποτε υπάλληλο, για τους οποίους μάλιστα δεν θα λαμβάνεται οπωσδήποτε υπόψη εάν έχουν ή όχι επιτύχει στη στοχοθεσία τους!
 
 
Δημήτρης Τ.
Τι χρειάζεται αυτό το άρθρο; Σε τι πραγματικά αποσκοπεί; Νομίζετε ότι ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται τις «πολιτικές» κουτοπονηριές; Ή νομίζετε ότι δεν έχει καμία επίπτωση στην κοινή γνώμη, η απροκάλυπτη επαναφορά, διατήρηση και ενίσχυση του κομματισμού στη Δημόσια Διοίκηση; Αν αυτό νομίζετε, Θα φανεί στο «χειροκρότημα».Αν θέλετε κάτι να προσφέρετε και κάτι να γίνει, δρομολογείστε άμεσα την καθολική εφαρμογή, χωρίς εξαιρέσεις, του Νόμου 3839/2010 με προσθήκη την υποχρεωτική δημοσιοποίηση των μορίων όλων των υποψηφίων και το δικαίωμα ένστασης. Ιδιαίτερη βαρύτητα να δοθεί στις γραπτές εξετάσεις.Μπορείτε να αλλάξετε τη βαρύτητα της προϋπηρεσίας, χάριν των νεότερων, και από 30 να γίνουν 20 τα έτη που μοριοδοτούνται.Μην αφήνετε το περιθώριο της προσωρινής τοποθέτησης. Δεν πείθετε κανένα. Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού!Διαβάζοντας όλα τα σχόλια διαπίστωσα ότι στη μεγάλη τους πλειοψηφία ο καθένας, ως φαίνεται, υποστηρίζει τα προσόντα που ο ίδιος κατέχει. Γι αυτό ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΥΡΙΟΙ, ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ!!! Όποιος δεν πιάνει τη βάση, ανεξαρτήτως άλλων προσόντων, να αποκλείεται.Προσυπογράφω τα σχόλια του Ι.Ι. και του Ι.Α..
 
 
Βασίλειος Κοντοθανάσης
Για τον υπάλληλο που του ανατίθενται προσωρινά καθήκοντα προϊσταμένου σύμφωνα με την παρ 7 του άρθρου 2 ισχύουν τα περιγραφόμενα στην παράγραφο 2.α.5 του άρθρου 2;
 
 
gthomakos
1.Η κατηγοριοποίηση των Δ.Υπαλλήλων με βάση τους τίτλους σπουδών τους είναι διαδεδομενη και εν γένει αποδεκτή (αν και δεν πρέπει να αναγεται σε αναμφισβήτητο αξίωμα για την ιεραρχική ανέλιξη ενός υπαλλήλου). Παρατηρώ όμως την εξής αντίφαση. Ενώ αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο την κατηγορία του (δηλ.Διδακτορικά, μεταπτυχιακά, ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 του παρόντος, λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι και λογικό βέβαια)»οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου» για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με κύριο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα.Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων – προισταμένων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Εναλλακτικά μπορείτε να επανέλθετε στο απλό και κλασσικό σύστημα δηλαδή να μοριοδοτήσετε με διαφορετικο συντελεστή τους υπάλληλους διαφορετικής κατηγορίας (ΠΕ > ΤΕ > ΔΕ),όσον αφορά την αξιολόγησή τους για θέση προισταμένου. Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , αναμένω να ξεκαθαριστούν οι ασάφειες, αλλά και να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν υπεύθυνα.Θα πρέπει να αποφασίσετε ποιον υπάλληλο θέλετε. Αυτόν που παράγει «φασόν» διοικητικές πράξεις,ασθμαίνοντας να «παραγει» έργο – για να πιάσει τους στόχους – και αν τον ρωτήσεις «που το λέει αυτό ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το μυαλό του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; 2. Σχετικά με την παρ. 2.7 που αναφέρει οτι «Οι τοποθετούμενοι ως προϊστάμενοι εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά τη λήξη της θητείας τους ως την τυχόν επανεπιλογή και τοποθέτησή τους ή την τοποθέτηση νέου προϊσταμένου»,θεωρώ ότι θα πρέπει το αρμόδιο για την επιλογή και τοποθέτηση προισταμένων όργανο να επιλαμβάνεται εγκαίρως και πάντα εντός των ισχύοντων χρονοδιαγραμμάτων ώστε να περιοριστούν αυτού του είδους οι μεταβατικές καταστάσεις που δυστυχώς τείνουν να διαιωνίζονται.Είναι πολύ σημαντικό να ορισθεί ότι το αρμόδιο για την επιλογή των προισταμένων όργανο θα έχει συγκεκριμένες κυρώσεις αν δεν ανταποκρίνεται εντός συγκεκριμένων προθεσμιών στο έργο του. 3. Συμφωνώ με όλους εκείνους που λένε ότι η αξιολόγηση και επιλογή των προισταμένων πρέπει να γινεται απο συλλογικό υπηρεσιακό όργανο και όχι να είνα απόφαση ενός ανδρός. 4. Συμφωνώ με την άποψη , πως οι κλάδοι ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ των οποίων οι υπάλληλοι κρίνονται για την πλήρωση θέσεων προϊσταμένων οργανικών μονάδων , θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια στον Οργανισμό και όχι μόνο στην Πρόκηρυξη 5. Η απόσπαση Προισταμένου που προβλέπει η παρ. 5 θα πρέπει να γίνεται μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του υπαλληλου, ειδάλλως μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα 6 μηνών εντός του οποίου το αρμόδιο όργανο επιλογής προισταμένων θα πρέπει (και αν δεν το κάνει να ειναι πειθαρχικό παράπτωμα) να έχει ορίσει προιστάμενο που θα πληρώνει οριστικά την κενή θέση. Οι αποσπάσεις , μετακινήσεις ανθρώπων και η αναστάτωση της ζωής τους με την επίκληση της υπηρεσιακής ανάγκης (κυκλοφορει και σε καραμέλα)εχει αποδειχτεί επιλήψιμη και έρχεται να συγκαλύψει την ανεπάρκεια και την ανικανότητα προγραμματισμού και οργάνωσης των αρμοδιων.
 
 
Andreas Charitos
Αναγνώριση εμπειρίας του ιδιωτικού τομέα Οι δυνατότητες και η απόδοση ενός υπαλλήλου σχετίζεται απόλυτα με το «πακέτο» των τριών προϋποθέσεων που αυτός αντιπροσωπεύει: 1. Γνωστικό επίπεδο2. Εμπειρικό επίπεδο3. Προσωπικές ικανότητες και δεξιότητες Όσον αφορά στο δεύτερο για την επίτευξη της στοχοθετημένης αποδοτικότητας δεν μπορεί να αγνοούνται ικανότητες και δεξιότητες του υπαλλήλου που αποκτήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό θα πρέπει να αποτυπώνεται ξεκάθαρα στο φάκελο του εργαζόμενου και να συσχετίζεται με τα έντυπα «περιγραφές θέσεων εργασίας».