Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
thkar
Η παρ. 5 του άρθρου 2 δεν συνάδει με το όλο εγχείρημα για αναδιοργάνωση του Δημόσιου τομέα καθώς η κινητικότητα των Πρ/νων αναλόγως των αναγκών θα είναι αφενός αποτρεπτικός παράγοντας για την κατάληψη θέσεων ευθύνης από ικανούς υπαλλήλους αφετέρου ο Χ υπάλληλος, ο οποίος έχει εμπειρία σε συγκεκριμένο τομέα και μπορεί να αποδίδει τα μέγιστα ως Πρ/νος του αντίστοιχου τμήματος να είναι δυσλειτουργικός σε θέση Πρ/νου άλλης Υπηρεσίας ή άλλου Τμήματος πιθανότατα λόγω άγνοιας αντικειμένου, συνθηκών, του τρόπου οργάνωσης της νέας Υπηρεσίας, ακόμη και του ανθρώπινου δυναμικού και των ιδιαιτεροτήτων που πιθανόν να υφίστανται. Φοβάμαι ότι αυτοί οι πειραματισμοί όχι μόνο θα περιπλέξουν τα πράγματα αλλά θα δημιουργήσουν και τρομακτικές δυσλειτουργίες που θα προστεθούν στις ήδη υπάρχουσες
 
 
Απόστολος Μακρής
Με την συμμετοχή μου στη διαβούλευση θέλω να επισημάνω ένα κακώς κείμενο και να προτείνω ρυθμίσεις για την διόρθωσή του. Πρόκειται για την μέχρι στιγμής εξαίρεση των υπαλλήλων της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης από τις διατάξεις για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων με τη διαδικασία της μεταφοράς ή μετάταξης όπως ορίζει ο νόμος 4093/13 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ Ζ. Ρυθμίσεις Θεμάτων Αρμοδιότητας ΥΠΟΥΡΓΕΙOY ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και συγκεκριμένα από την ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟ Ζ.1α). ΜΕΤΑΤΑΞΗ–ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ. Η απαγόρευση αυτή αναφέρεται σε πρόσφατη απάντηση αιτήματος ενδιαφερομένου υπαλλήλου προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης με αριθμό Πρωτοκόλλου από το τμήμα Γ1 «17167 18/2/13». Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής: «Απαντώντας στην από 12-2-2013 αίτησή σας και αναφορικά με όσα διαλαμβάνονται σε αυτήν σας γνωρίζουμε ότι- Οι διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 49 του ν. 2721/1999 (ΦΕΚ 112/Α), προβλέπουν μόνο κλάδο ΔΕ Προσωπικού Εξωτερικής Φρούρησης- Από τις διατάξεις της παρ. 10 του άρθρου 49 του ν.2721 (ΦΕΚ 112/Α), όπως ισχύει μετά τη συμπλήρωσή του με την παρ. 3 του άρθρου 1 του ν.3388/2005 (Α΄225) προβλέπεται ότι «…Δεν επιτρέπεται μετάταξη υπαλλήλου προς και από τον κλάδο ΔΕ Προσωπικού Εξωτερικής Φρούρησης».» Και παραπέμπει για πληροφορίες στον νόμο 4093/13. Συνεπώς, πιστεύουμε πως υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ του γράμματος και του πνεύματος του νόμου 4093/13 για τις μετατάξεις στον δημόσιο τομέα γιατί εξαιρείται αυτή η υπηρεσία. Τόσο εγώ όσο και ένας όμιλος υπαλλήλων έχουμε πολλές φορές απευθυνθεί στον αρμόδιο Υπουργό με υπομνήματά μας εκθέτοντας τους λόγους για τους οποίους η απάλειψη της εξαίρεσης στην μετάταξη πρέπει να αρθεί για τους υπαλλήλους της Εξωτερικής Φρουράς που έχουν ανώτερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα από τον Κλάδο ΔΕ Προσωπικού Εξωτερικής Φρούρησης. Ο λόγος είναι ότι από αυτήν την ρύθμιση δύνανται να προκύψει μεγάλο όφελος για το δημόσιο καθώς οι υπάλληλοι με τα ανώτερα προσόντα θα μπορέσουν να αξιοποιηθούν σε θέσεις υψηλότερων απαιτήσεων, εξειδίκευσης και ευθύνης που έχει ανάγκη ο δημόσιος τομέας. Συγκεκριμένα υπάρχουν εξωτερικοί φρουροί με πτυχία, μεταπτυχιακές σπουδές και διδακτορικά, εξειδικεύσεις σε κρίσιμα αντικείμενα και δεξιότητες, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε θέσεις μεγαλύτερης προσφοράς.Καταλήγοντας προτείνουμε να αναφερθεί ρητά στο συγκεκριμένο άρθρο ότι «από τις ρυθμίσεις για την μεταφορά και μετάταξη του 4093/2013 υποπαράγραφο Ζ.1.α) δεν εξαιρείται το προσωπικό της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης των Καταστημάτων Κράτησης». Ακόμα καλλίτερα θα προτείναμε να εισαχθούν οι παρακάτω τροπολογίες για την οριστική και μόνιμη διευθέτηση των αδικιών που προκύπτουν για τους εξωτερικούς φρουρούς που έχουν ανώτερα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα.Για το πλήρες κείμενο του υπομνήματος με την αιτιολογική έκθεση και των προτάσεων τροπολογίας βλέπε στοhttp://apostolis-makris.blogspot.gr/ Απόστολος Μακρής
 
 
Manos K.
Δύο σχόλια-προτάσεις:α) Η προκύρηξη για την επιλογή προϊσταμένων, η αξιολόγηση και η τελική επιλογή των ενδιαφερομένων να πραγματοποιείται από το ΑΣΕΠ. Η επίτευξή ή μη των στόχων να αξιολογείται από επιτροπές που θα ορίζονται από το ΑΣΕΠ και οι οποίες θα έχουν άμεση σχέση με την αξιολογούμενη υπηρεσία. Πιθανή αξιολόγηση από το υπουργικό γραφείο διατηρεί τον συγκεντρωτισμό και κρύβει την πιθανότητα να ευνοούνται «ημέτεροι». Δεν είναι δυνατόν να έχει άμεση και προσωπική γνώση ο υπουργός για το ποια είναι η εύρυθμη λειτουργία μιας υπηρεσίας στο Λασίθι ή στην Ορεστιάδα.β) Η κινητικότητα των υπαλλήλων εφαρμόζεται, σύμφωνα με τον παρόντα νόμο, μόνο αν η κυβέρνηση καταργήσει ή τροποποιήσει έναν οργανισμό. Προτείνω να δοθεί στον κάθε υπάλληλο το δικαίωμα να θέτει τον εαυτό του σε διαθεσιμότητα. Αν πιστεύει πως έχει σημαντικά προσόντα, τα οποία δεν τα εκμεταλλεύεται η υπηρεσία στην οποία υπηρετεί, να αιτάται τη διαθεσιμότητα. Έτσι θα μπορεί να αξιολογείται από τον ΑΣΕΠ για μία νέα θέση από αυτές που θα προκηρυχθούν. Το υπουργείο μόνο να δημοσιεύει τις θέσεις προς πλήρωση.
 
 
KKP
Η έννοια της διοικητικής μεταρρύθμισης σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους. O Caiden (1969) αναφέρεται «… στη βελτίωση της Δημόσιας διοίκησης ολοκληρωτικά … στη διόρθωση γενικών διοικητικών δυσλειτουργιών σε δύσκολες συνθήκες…σε συγκεκριμένες «θεραπείες» για κακή διοίκηση… σε οποιοδήποτε πρόταση για την καλύτερη διαχείριση… και σε προθέσεις των αυτοαποκαλούμενων διοικητικών μεταρρυθμιστών…». H διοικητική μεταρρύθμιση, όπως διαφαίνεται από τα οριζόμενα στο νομοσχέδιο, συμπίπτει μάλλον με τον ορισμό του Hanh (1970), ως «μια συστηματική και ολοκληρωμένη προσπάθεια για να επιφέρει θεμελιώδεις αλλαγές στη δημόσια διοίκηση για την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης για την επίτευξη των εθνικών στόχων για την ανάπτυξη». Ωστόσο, είναι δύσκολο να διακρίνουμε τις «θεμελιώδεις αλλαγές» στα οριζόμενα από το σχέδιο αυτό. Τα κριτήρια για την επιλογή προϊσταμένων παραμένουν σχεδόν τα ίδια – μόνο η διατύπωση αλλάζει. Μήπως για μια ουσιαστική μεταρρύθμιση θα έπρεπε να αναζητηθεί η βοήθεια από εταίρους στην Ευρώπη που διαθέτουν ανάλογη τεχνογνωσία;!Επίσης πρέπει να διευκρινιστεί ότι ο νόμος θα ισχύει και για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, διότι εκεί εντοπίζονται οι περισσότερες «εκπτώσεις» στα κριτήρια ανάδειξης άξιων στελεχών. Η δημόσια διοίκηση στηρίζεται στην «τοπική αυτο/διοίκηση», οι ΟΤΑ είναι τα θεμέλια και εάν τα θεμέλια είναι σαθρά το οικοδόμημα όσο πολυτελές και σύγχρονα κτισμένο κι αν είναι θα «γκρεμιστεί» πολύ γρήγορα εάν τα θεμέλιά του δεν τηρούν τις ίδιες αρχές συγκρότησης και συντήρησης. Επομένως, θα πρέπει εξαρχής να οριστεί και να επισημανθεί ότι ο νόμος θα ισχύει το ίδιο τόσο για τη δημόσια όσο και για την τοπική διοίκηση/αυτοδιοίκηση. Για παράδειγμα, ενώ έχουν διατεθεί από την ΕΕΤΑΑ (2011) οι οδηγίες για συγκρότηση των νέων οργανισμών εσωτερικής υπηρεσίας, υπάρχουν ακόμη ΝΠΔΔ των ΟΤΑ που δεν τηρούν τις προδιαγραφές αυτές – αν και υποχρεωτικές, και θα έπρεπε τα Υ.Σ. να εκδώσουν αρνητική γνωμοδότηση για τη λειτουργία τους. Παρατηρήσεις ειδικότερα:Άρθρο 2, § 1 α, β, γ: Να οριστούν τα προσόντα/κριτήρια για ανάδειξη προϊσταμένων σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές (βιογραφικά σύμφωνα με το Europass Curriculum Vitae – βλ. download fromhttp://europass.cedefop.europa.eu/el/documents/curriculum-vitae)Δεν είναι δυνατόν σε μια σύγχρονη κοινωνία, στη δημόσια διοίκηση που επιθυμεί να καθορίζεται με σύγχρονους όρους πολιτισμένων κρατών να υπηρετούν Γεν.Δ/ντες, Διευθυντές, Προϊστάμενοι τμημάτων, ειδικότερα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, που δεν γνωρίζουν τη χρήση Η/Υ, και άριστα μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα, για να μην αναφερθεί και η βασική έλλειψη ενός τουλάχιστον πτυχίου τριτοβάθμιας. Ειδικότερα, το ζήτημα της άριστης γνώσης ξένων γλωσσών (και απόδειξης της γνώσης) υποχρεωτικά πρέπει να συμπεριληφθεί στα προσόντα για ανάδειξη προϊσταμένων. Επίσης, δεν επιτρέπεται να εκτελούν αρμοδιότητες των παραπάνω, άτομα με λιγότερα προσόντα από τους υφισταμένους τους. Σε ποια ευρωπαϊκή χώρα, ή και ευρύτερα, υπάρχει το φαινόμενο να εκτελεί χρέη Δ/ντου άτομο β’θμιας εκπαίδευσης και απόφοιτος μιας ιδιωτικής σχολής (φοίτησης 2 χρόνων) αμφιβόλου ποιότητας, χωρίς καμιά γνώση Η/Υ, ή/και ξένης γλώσσας, έναντι υφισταμένου πτυχιούχου με διδακτορικό, άριστη γνώση ξένων γλωσσών και Η/Υ και αρκετά χρόνια προϋπηρεσίας; Ίσως ανάλογο παράδειγμα δεν μπορεί να εντοπιστεί ούτε σε χώρες της Αφρικανικής Ηπείρου, ενώ συναντάται σε χώρους της Ελληνικής Τοπικής Αυτοδιοίκησης (!)Άρθρο 2, §6: Γιατί θα πρέπει να διατηρούν τις ίδιες αποδοχές και βαθμό οι Προϊστάμενοι Δ/νσεων και τμημάτων μετά τη λήξη της θητείας τους; Θα ήταν πιο δίκαιο να συνυπολογίζεται και το εκπαιδευτικό τους επίπεδο, ή/και μοριοδότηση από γνώση ξένων γλωσσών και Η/Υ, ή και άλλων προγραμμάτων συνεχιζόμενης κατάρτισης. Η διαρκής και εντατική προσπάθεια των εργαζομένων που επιθυμούν να αναβαθμίζουν τα προσόντα τους κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους με παρακολούθηση προγραμμάτων δια βίου μάθησης θα πρέπει να μοριοδοτείται και να συνυπολογίζεται στην επαγγελματική τους ανέλιξη. Χρειάζεται να δοθούν πραγματικά κίνητρα για την ουσιαστική επιμόρφωση των εργαζομένων, η οποία πρέπει να επιβραβεύεται. Αυτό που δεν προβλέπεται δια νόμου είναι η καθιέρωση ερευνητικών projects που θα αξιολογούν, διερευνούν απόψεις και προτάσεις των πολιτών σε μια σειρά ζητημάτων που τους απασχολούν, προκειμένου να επιτυγχάνεται ένα σωστός σχεδιασμός δράσεων σε επιτελικό επίπεδο. Τα ερευνητικά αυτά projects θα πρέπει να αναληφθούν σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης που βρίσκεται άμεσα εγγύτερα στους πολίτες. Χρειάζεται να συγκροτηθούν ομάδες ερευνητικού έργου από στελέχη κατάλληλα εκπαιδευμένα με γνώσεις επιστημονικής έρευνας για το σχεδιασμό/υλοποίηση/έκδοση πορισμάτων έρευνας στους Δήμους. Και τέλος, ο νόμος μπορεί να προβλέπει και (προτίθεται) να διορθώνει τα «κακώς κείμενα» όπως και προσπαθεί να αναδείξει ένα πιο δίκαιο πρόσωπο της δημόσιας/τοπικής/αυτο/διοίκησης, ωστόσο, χρειάζονται πραγματικές άμεσες δράσεις καταπολέμησης των αδικιών που υφίστανται μέχρι σήμερα και οφείλονται κυρίως στις «πελατειακές σχέσεις». Εάν καταργηθούν οι σχέσεις αυτές και αναδειχθούν νέα ικανά στελέχη με προσόντα και όρεξη για δουλειά τότε θα επιτευχθεί πραγματική μεταρρύθμιση. Διαφορετικά, η διατήρηση παρωχημένων νοοτροπιών, με το παλιό καθεστώς ανάδειξης στελεχών θα αναπαράγει συνεχώς τα δεινά του δημόσιου τομέα. Δεδομένου ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται μέχρι στιγμής εξαρτώνται από τους πολιτικού ηγέτες, παρατηρείται μεγάλη αστάθεια ή αναποφασιστικότητα από την άποψη των ανασχηματισμών και το διορισμό διαφορετικών πολιτικών σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες. Αυτό επηρεάζει κάθε στιγμή και τα διαφορετικά μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση (προηγούμενων) λανθασμένων πρακτικών. Σαν αποτέλεσμα, οι αναποφάσιστες πρακτικές ρίχνουν και τους δημοσίους ή/και τοπικής αυτοδιοίκησης υπαλλήλους σε μια αταξία και διάχυτη ασάφεια που δυσκολεύει περισσότερο το πλαίσιο λειτουργίας τους. Οι μεγάλες αλλαγές χρειάζονται μια δομημένη, πολύ προσεκτική διερεύνηση και κυρίως σωστά επιστημονική προσέγγιση για τον ακριβή εντοπισμό προβλημάτων /αναγκών και ανάδειξη κατάλληλων προτάσεων και διεξόδων από τους ίδιους τους υπηρεσιακούς παράγοντες, ανεξάρτητα από τις εκάστοτε πολιτικές των διαφόρων κυβερνήσεων. Αναφορές:Caiden, G.E. (1969). Administrative Reform. Chicago:Aldine.Hanh Been Lee. (1970). An application of innovation theory to the strategy of administrative reform in developingcountries. In Policy Science 1(2): 78.
 
 
ακης
«…………..επιλέγονται υπάλληλοι οι οποίοι δεν έχουν προφανή απόκλιση από την υλοποίηση της στοχοθεσίας τα προηγούμενα έτη πριν την επιλογή τους…….»: βάσει του Δ.Κ. ανατίθενται καθήκοντα σε υπαλλήλους, που μπορεί να είναι παραπλήσια της ειδικότητάς τους ή και άσχετα. Πολλές οι περιπτώσεις, που υπάλληλοι ενίστανται και η απάντηση, που λαμβάνουν: «θα το κάνεις». Θα πρέπει λοιπόν να αξιολογούνται ΣΩΣΤΑ όλες οι δράσεις του υπαλλήλου. Η στοχοθεσία έτσι όπως αναφέρεται είναι πολύ γενικός όρος περικλείοντας ή αποκλειόντας διάφορα στοιχεία. Οπότε η διατύπωση προτείνεται να βελτιωθεί ως ακολούθως: «…………..επιλέγονται υπάλληλοι οι οποίοι δεν έχουν προφανή απόκλιση από την υλοποίηση της στοχοθεσίας (απόρροια της ειδικότητας αλλά και των εργασιών, που ανέθεσε η Διοίκηση) τα προηγούμενα έτη πριν την επιλογή τους…….»