Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
T.Α.
1. Σχετικά με την παρ.7.α. (του άρθρου 2) που αφορά την αντικατάσταση της παρ. 4 του άρθρου 87 του Υπαλληλικού Κώδικα: «Αν κενωθεί ή συσταθεί θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας οποιουδήποτε επιπέδου και μέχρι την τοποθέτηση, κατόπιν επιλογής ή μετακίνησης, νέου προϊσταμένου, τα σχετικά καθήκοντα μπορεί να ανατίθενται προσωρινά….. σε οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του οικείου φορέα, εφόσον διαθέτει τα νόμιμα τυπικά προσόντα…» πρέπει να αντικατασταθεί ως εξής » σε οποιοδήποτε άλλο υπάλληλο του φορέα, εφόσον διαθέτει τα ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ νόμιμα τυπικά προσόντα….». Διαφορετικά δίνεται η δυνατότητα τοποθέτησης υπαλλήλων με βάση μη αξιοκρατικά κριτήρια, κατά την επιθυμία της εκάστοτε διοίκησης (ευνοώντας τους υπαλλήλους που επιθυμεί).2. Να γίνει ξεκάθαρο αν η κινητικότητα των προϊσταμένων θα επιτρέπεται μεταξύ των φορέων του ίδιου υπουργείου ή και μεταξύ άλλων Υπουργείων.3. Να αξιολογούνται και οι ανώτεροι από τους υφισταμένους τους.4. Να εφαρμοστούν δικλείδες ως προς την πλήρως αξιοκρατική αξιολόγηση των υπαλλήλων (διότι αυτό που μέχρι τώρα ισχύει είναι ή να βαθμολογούνται όλοι με αρκετά υψηλές βαθμολογίες – ή να βαθμολογούνται αναλόγως αν έχουν πράξει τα «θελήματα» των ανωτέρων τους).4. Να υπάρχει πλήρης τεκμηρίωση στις αξιολογήσεις, να γνωστοποιείται στους υπαλλήλους και να δοθεί μεγαλύτερη ευελιξία ενστάσεων.5. Να λαμβάνεται απαραίτητα υπόψη η επιτυχία στον ΑΣΕΠ και όπου αφορά γραπτό διαγωνισμό να μοριοδοτούνται οι υπάλληλοι με τον καθαρό βαθμό που έγραψαν στις εξετάσεις (χωρίς τις οποιεσδήποτε προσαυξήσεις).6. Το επίδομα ευθύνης προϊσταμένων να μην είναι το ίδιο για όλα τα τμήματα. Προϊστάμενοι με αυξημένες ευθύνες για την ολοκλήρωση των εργασιών τους (σε θέσεις δηλ. όπου λαμβάνονται καίριες και απαιτητικές αποφάσεις) θα πρέπει να αμείβονται καλύτερα από προϊσταμένους σε θέσεις με λιγότερες απαιτήσεις.6. Να συνεχίσει να υφίσταται η σαφής διάκριση μεταξύ ΠΕ και ΤΕ, διότι υπάρχουν εμφανείς διαφορές μεταξύ των δύο κατηγοριών και έχει καταντήσει κουραστική η συνεχής προσπάθεια των αποφοίτων ΤΕ για εξίσωσή τους με τους απόφοιτους ΠΕ. Στα πλαίσια της αξιοκρατίας θεωρείται δηλ. δίκαιο να διορίζονται στο δημόσιο σε ξεχωριστά προκηρυγμένες θέσεις από αυτές των ΠΕ (διότι προκηρύσσονται ξεχωριστά οι θέσεις ΠΕ και ΤΕ), στους γραπτούς διαγωνισμούς, επίσης, να εξετάζονται σε ύλες μικρότερης έκτασης (και λιγότερο απαιτητικές) από τις αντίστοιχες των ΠΕ – και όλες οι άλλες διαφορές που δεν θα αναλυθούν εδώ – και στη συνέχεια να ζητούν ισότητα στην εξέλιξή τους με τους ΠΕ;;;8. Επιπλέον πενταετία σε θέση ευθύνης είναι μεγάλο χρονικό διάστημα. Αντιθέτως η τριετία φαίνεται να αποτελεί σεβαστό χρονικό διάστημα.9. Τέλος για ποιόν λόγο θα πρέπει να προαχθούν σε διαφορετικό μεγαλύτερο βαθμό από αυτό που διαθέτουν οι διάφοροι προϊστάμενοι που θα επιλεγούν και θα διαθέτουν μικρότερο από τον οριζόμενο βαθμό, όπως για παράδειγμα αναφέρεται στην παρ. 5 πως προϊστάμενοι οργανικής μονάδας επιπέδου Τμήματος που ανήκουν σε βαθμό κατώτερο του Βαθμού Γ΄, με την τοποθέτηση τους κατατάσσονται στο Βαθμό Γ΄;
 
 
ιωάννης τσιωνάς
Απόλυτα ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης (top-down) σε μια εποχή που απαιτούνται δίκτυα και οριζόντιες δράσεις. Πλήρης απαξίωση όλου του στελεχιακού δυναμικού πλην αυτών με θέσεις ευθύνης. Απαξίωση ακόμα και των προβλέψεων του νομοσχεδίου της διοίκησης με στόχους του 2004 που προέβλεπε τη συμμετοχή των υπαλλήλων για τον προσδιορισμό των στόχων σε επίπεδο τμήματος.
 
 
ΝΙΚΟΣ
Γιατί τέτοιος πόλεμος στους δημόσιους υπαλλήλους; Πρεπει να τρεχουμε στα νοσοκομεία για απλές ιωσεις ; Οι υπεύθυνες δηλώσεις πρεπει να μείνουν ως εχει .
 
 
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Ν.
Επειδή στο άρθρο 2 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου προβλέπεται ότι ως προϊστάμενοι Διεύθυνσης θα επιλέγονται υπάλληλοι οι οποίοι έχουν ασκήσει καθήκοντα προϊσταμένου Τμήματος, άποψη μου είναι ότι δεν θα πρέπει να μοριοδοτηθούν, όσοι με τις «γνωστές σε όλους διαδικασίες» τοποθετήθηκαν κατά παρέκκλιση αναπληρωτές προϊστάμενοι, χωρίς να έχουν προηγουμένως κριθεί από Υ.Σ. διαιωνίζοντας έτσι το αίσθημα της αναξιοκρατίας και της προώθησης των «ημετέρων».Ως προς τους τρόπους αξιολόγησης, θα πρέπει να υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια, ακόμα και εξωτερική αξιολόγηση ώστε να μην καθίσταται ο υπάλληλος έρμαιο του κάθε Διευθυντή. Επίσης θεωρώ ότι ο πλέον αντικειμενικός τρόπος για τη διαπίστωση της ικανότητας του υπαλλήλου για τη θέση στην οποία υπηρετεί, είναι οι γραπτές εξετάσεις στο αντικείμενο της εργασίας του και σε εν γένει διοικητικά θέματα.Φαντάζομαι ότι οι υπηρετούντες στο δημόσιο, έχουν να διηγηθούν πλείστα όσα παραδείγματα για προϊσταμένους όλων των κατηγοριών, που αγνοούν το ίδιο το αντικείμενο της εργασίας τους, που ευνοούν τους «συμπαθείς» σε αυτούς και αντιμετωπίζουν με δυσμένεια τους «αντιπαθείς». Θα πρέπει επιτέλους να επιβραβευτούν όσοι τιμούν το λειτούργημα του Δημοσίου Υπαλλήλου και η θέση τους στην δημόσια διοίκηση να μην εξαρτάται από το ποιον ξέρουν αλλά από τί ξέρουν.