Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΓΙΩΡΓΟΣ Ζ.
Προτείνω στην παραγρ. 2, μετά το τελευταίο εδάφιο να προστεθεί η πρόταση: «Στην περίπτωση των δυσίατων νοσημάτων τα παραπάνω όρια διπλασιάζονται»Έτσι νομίζω ότι θα αντιμετωπισθεί και το πνεύμα του νομοθέτη που θέλει γενικά διπλασιασμό των αναρρωτικών αδειών στα δυσίατα νοσήματα.Επίσης προτείνω στην παραγρ. 2β να προστεθεί «…..νοσοκομείου ή ο διευθυντής Νομαρχιακών Μονάδων Υγείας ΕΟΠΥΥ» έτσι θα γίνει ευκολώτερη η πρόσβαση και η εξυπηρέτηση ασθενών και αποσυμφόρηση των Δημόσιων Νοσοκομείων.
 
 
ΕΛΙΣΑΒΕΤ Π.
Στην παράγραφο 3γ, 3δ πρέπει οπωσδήποτε να προβλέπεται νοσηλεία καιχειρουργική επέμβαση και σε ιδιωτικη κλινική.
 
 
pd
Θεωρώ τουλάχιστον άστοχη… τη διαθεσιμότητα και εν συνεχεία την απόλυση λόγω αναρρωτικής για 1 ή 2 έτη.Ο ρόλος των επιτροπών υγείας δεν είναι να διαπιστώνουν αν μία αναρρωτική είναι πλήρως αιτιολογημένη?Με θυμώνει το ότι αντί να φροντίσει το κράτος να λειτουργήσουν σωστά οι επιτροπές, όπως θα έπρεπε, να … κόβει κεφάλια.Μήπως η διάταξη θα έχει και αναδρομική ισχύ, οπότε να … μετρήσουμε τις μέρες μας μήπως και βρισκόμαστε ήδη σε διαθεσιμότητα?
 
 
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ
Να προστεθεί «Κατάργηση της ειδικής διάταξης του άρθρου 84(Μετάταξη δικαστικών υπαλλήλων σε άλλες υπηρεσίες) του Ν.2812/2000″, διότι η παρ. 2 προβλέπει δυνατότητα μετάταξης σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου μόνο μιας κατηγορίας δικαστικών υπαλλήλων απκλείοντας τελείως από τη μετάταξη τους πτυχιούχους που δήλωσαν εξαρχής τα πτυχία τους και εισήχθησαν κατευθείαν στην ΠΕ κατηγορία. Η διάταξη έχει ερμηνευτκά προβλήματα, τα οποία την έχουν καταστήσει στην πράξη ανενεργό. Με την παράλειψη της ειδικής διάταξης θα αποσαφηνισθεί το καθεστώς κινητικότητας των δικαστικών υπαλλήλων και θα ισχύουν εφεξής οι γενικές διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα κινητικότητας των υπόλοιπων δημόσιων διοικητικών υπαλλήλων με μόνη επισήμανση την ισχύουσα από το άρθρο 92 του Συντάγματος σύνθεση του υπηρεσιακού συμβουλίου (πλειοψηφία δικαστικών λειτουργών)
 
 
Σακκάς Παύλος
1.Υπάρχει νόμος που εξισώνει τα ιατρικά πιστοποιητικά, είτε προέρχονται από δημόσια νοσοκομεία είτε από ιδιώτες ιατρούς. Άλλωστε την ευθύνη όσων πιστοποιεί την φέρει προσωπικά ο υπογράφων ιατρός. Βέβαια αν θέλουμε να είμαστε πιο λεπτολόγοι, θα διαπιστώσουμε ότι οι μεν ιδιώτες ιατροί είναι και αστικά υπόλογοι οι ίδιοι, ενώ οι ιατροί που εργάζονται σε δημόσιο νοσοκομείο καλύπτωνται αστικά από το Δημόσιο. Οι συνέπειες επομένως μιας ψευδούς βεβαιώσεως των ιατρών που εργάζονται στο ΕΣΥ είναι πρακτικά μικρότερες.2. Έχω διατελέσει επί 10ετία μέλος και πρόεδρος της «Ειδικής Επιτροπής Νευροψυχιατρικών νόσων» του Υπουργείου και έχω εξετάσει εκατοντάδες δημοσίους υπαλλήλους με αναρρώτικές άδειες από ιατρούς τόσο ιδιώτες, όσο και δημοσίων νοσοκομείων. Η εμπειρία μου είναι δυστυχώς ότι και στα δημόσια νοσοκομεία ιατροί εκδίδουν με την ίδια άνεση και ελαφρότητα ψευδή πιστοποιητικά. Μάλιστα μπορώ μετά λόγου γνώσεως να παρατηρήσω ότι οι συνάδελφοι που εργάζονται στο δημόσιο είναι πιο πολύ κοντά στην ανευθυνότητα που διατρέχει συχνά τον δημόσιο τομέα.