Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Δημήτρης
Σχετικά με τη μοριοδότηση της φοίτησης στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, του Μεταπτυχιακού και του Διδακτορικού.1) Είναι πέραν πάσης λογικής και εννοίας περί δικαίου και ίσης μεταχείρισης η μοριοδότηση των ανωτέρω με «πλασματικά» χρόνια περισσότερα από τα χρόνια φοίτησης. Δηλαδή η φοίτηση στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να μοριοδοτείται με 1,5 χρόνια όσα είναι τα χρόνια φοίτησης. Το Μεταπτυχιακό με δύο χρόνια (μερικά είναι 1,5 χρόνια) και το Διδακτορικό με 4,5 χρόνια. Το τελευταίο διότι τα έτη λήψης Διδακτορικού είναι από 3 έως 6 χρόνια, άρα παίρνουμε το μέσο όρο.2) Πρέπει να σεβαστούμε το βασικό τίτλο σπουδών που είναι και η σπονδυλική στήλη της εκπαίδευσης, καθώς και την αποκτηθείσα εμπειρία και χρηστή παρουσία του υπαλλήλου σε θέσεις προϊσταμένου, που είναι το κύριο ζητούμενο στη Δημόσια Διοίκηση. Το ενάμισυ έτος της Σχολής Διοίκησης Διοίκησης δεν είναι πανάκεια ούτε μεταμορφώνει ως δια μαγείας τον υπάλληλο σε άτομο λίαν υψηλών προσόντων. Αντίθετα θα είναι το άνοιγμα του κουτιού τη Πανδώρας για διάπραξη μεγάλων αδικιών. Το Μεταπτυχιακό δίνει πράγματι πιό ευρέία αντίληψη του περιβάλοντος κόσμου, αλλά και αυτό με μέτρο. Οσον αφορά το Διδακτόρικό δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι αφορά ένα καθαρά ερευνητικό εξειδικεύμενο κομμάτι γνώσεως, που κύριο σκοπό έχει την έρευνα σε Πανεπιστημιακούς χώρους ή σε σε ερευνητικά κέντρα. Δηλαδή τι προσφέρει σε έναν Διευθυντή Διοικητικού η εξειδικευμένη γνώση πάνω στη σχάση του πλουτωνίου σε περιβάλλον υψηλών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων υπό την επίδραση λίαν υψηλών βαρυτικών πεδίων. Τουλάχιστον ας υπάρχουν δημοσιεύσεις. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν κάτοχοι Διδακτορικού τίτλου χωρίς καμμία δημοσίευση. Το γνωρίζετε κύριοι της Δημόσιας Διοίκησης ότι αυτό είναι επιεικώς απαράδεκτο; Με την ελπίδα(;) ότι θα διαβασθούν οι θέσεις μου αυτές, εκφράζω τις ευχαριστίες μου για την φιλοξενία στο ιστότοπο των Διαβουλεύσεων
 
 
Καλλιόπη
Εξειδίκευση στη Διοικητική ΕπιστήμηΓια την επιλογή σε θέση προισταμένων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η εξειδίκευση στη διοικητική επιστήμη/management. Δεν μπορεί να προσμετρούνται το ίδιο οι μεταπτυχιακοί τίτλοι, ασχέτως γνωστικού πεδίου.Πρέπει να γίνει σαφής διάκριση σε όσους έχουν εξειδίκευση στο management δηλαδή στους πτυχιούχους της ΕΣΔΔ και κατόχους μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων management. Στον ιδιωτικο τομέα είναι ξεκάθαρο ότι προβάδισμα στην επιλογή προισταμένων έχουν οι πτυχιούχοι που έχουν εξειδικευτεί στο management
 
 
ΚΑΤ.Κ.
Υπάρχουν πολλοί υπάλληλοι στους ΟΤΑ από πρώην Δημοτικές Επιχειρήσεις που πολύ πριν τη «εφεύρεση» του ΑΣΕΠ κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στον εκάστοτε Δήμο. Η βασική τους διαφορά από τους υπόλοιπους συναδέλφους του Δήμου ήταν ότι τους πλήρωνε άλλο ταμείο. Η προϋπηρεσία αυτών των υπαλλήλων ανέρχεται περίπου σε 20 χρόνια και εννοείται ότι οι περισσότεροι από αυτούς ανήκουν σε κατηγορίες ΠΕ και ΤΕ, δηλαδή με βαθμό τουλάχιστον Γ’.Με το σύστημα που επικρατεί και «καλά κρατεί» τα τελευταία χρόνια, δηλαδή με τη μή σύνταξη νέων οργανισμών εσωτερικής υπηρεσίας (ελλείψει εσωτερικού οργανισμού υπάλληλοι ΙΔΑΧ δεν μπορούν να τοποθετηθούν σε θέσεις προϊσταμένων) αλλά και τη στάση κρίσεων από τα Υπηεσιακά Συμβούλια, οι υπάλληλοι αυτοί δεν καλύπτουν θέσεις προϊσταμένων όπως θα έπρεπε και μάλιστα βλέπουν συναδέλφους τους με χαμηλότερο βαθμό αλλά και τυπικά προσόντα να κατέχουν θέση προϊσταμένου με μια απλή απόφαση Δημάρχου.Θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη στις κρίσεις η «προϋπηρεσία» προϊσταμένων που έχει προέλθει από απόφαση Δημάρχου ή άλλου οργάνου πλην του υπηρεσιακού συμβουλίου (Αρθρο 02 1α και 1β). Παράλληλα θεωρώ το ζήτημα που τίθεται ως προς της στοχοθεσία λανθασμένο:όποιος έχει ασχοληθεί υπεύθυνα και σοβαρά με στοχοθεσία και δείκτες γνωρίζει ότι για τη για την κατάκτηση των στόχων απαιτούνται ανθρώπινοι και οικονομικοί πόροι ταυτόχρονα.Με ποιον τρόπο θα εξασφαλίζεται στον εκάστοτε Δ/ντη ή Προϊ/νο ότι θα διαθέτει καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του τους απαιτούμενους αυτούς πόρους, με δεδομένο ότι οι περισσότεροι υπάλληλοι σπεύδουν να συνταξιοδοτηθούν ή απειλούνται καθημερινά με εφεδρία αλλά και οι προϋπολογισμοί γυρνούν «κουτσουρεμένοι»?
 
 
Andreas Charitos
Εξειδίκευση στο Mamagement Πρέπει να γίνει ένας ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ διαχωρισμός της εξειδίκευσης στη διοικητική επιστήμη. Δεν μπορεί να προσμετρώνται το ίδιο στην επιλογή προϊσταμένων, γενικώς άτομα με περαιτέρω εξειδίκευση (μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο) ασχέτως γνωστικού πεδίου. Πρέπει να γίνει αφής διάκριση στους εξειδικευμένους στο management. Στους πτυχιούχους της εθνικής σχολής δημόσιας διοίκησης και άλλων μεταπτυχιακών τμημάτων του management. Παράδειγμα: πρέπει να τοποθετηθεί προϊστάμενος σε ένα τμήμα Πολεοδομίας Δήμου. Υποψήφιοι για τη θέση ευθύνης δύο μηχανικοί. Και οι δύο είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών σπουδών. Ο ένας στην «Στατική των κτιρίων» και ο άλλος στο «Management». Επιστημονικά υπάρχει σαφές προβάδισμα στο δεύτερο που είναι εξειδικευμένος της διοικητικής επιστήμης. Που στην πράξη σημαίνει ότι ο δεύτερος έχει εξειδικευτεί στην επίτευξη αποδοτικότητας με τη σωστή διοίκηση των ανθρωπίνων και υλικών πόρων μιας οργανωτικής μονάδας με το χαμηλότερο δυνατό κόστος γι’ αυτήν. Η επιλογή του συγκεκριμένου μηχανικού στον ιδιωτικό τομέα αποτελεί ΚΑΝΟΝΑ.
 
 
nt
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΣΕ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΣΤΟΥΣ ΟΤΑ , Η ΑΣ ΓΙΝΕΙ Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΠΕΝΤΑΕΤΙΑ . Η ΕΣΤΩ ΝΑ ΠΑΡΑΜΗΝΕΙ Η ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΑΛΛΑ ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΕΙ ???. ΑΦΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΥΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΥΠΑΛΛΗΛΟΝ ???