Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Andreas Charitos
Για την Παλαιότητα. Η παλαιότητα εννοείται ότι δεν μπορεί να καταργηθεί. Αν συμβεί κάτι τέτοιο θα είναι τόσο αντιεπιστημονικό, όσο και αντιμάνατζμεντ.Η παλαιότητα μπορεί να υπερκεραστεί μόνο στις περιπτώσεις όπου ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ένας νεότερος υπάλληλος έχει επιτεύξει υψηλά αποτελέσματα και στόχους. Σε τέτοιους υπαλλήλους η νομοθεσία θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα και τα κίνητρα να λειτουργήσουν ως το καλό παράδειγμα μέσα σε ένα σύστημα που ανταμείβει και παρακινεί τους εργαζόμενους για επίτευξη υψηλών στόχων. Πρέπει όμως να γίνει ένας ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ διαχωρισμός στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας (ΠΕ και ΤΕ) και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στους κατόχους περαιτέρω εξειδίκευσης (μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο) σε θέματα management. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται τόσο οι πτυχιούχοι της εθνικής σχολής δημόσιας διοίκησης όσο και οι πτυχιούχοι μεταπτυχιακών τμημάτων αναγνωρισμένων ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του εσωτερικού και εξωτερικού με εξειδίκευση στην επιστήμη του management. Για παράδειγμα οι κάτοχοι τίτλων MBA (Master of Business Administration) που αντιπροσωπεύουν κορυφαίες σπουδές στη διοικητική επιστήμη επιβάλλεται να αξιοποιηθούν. Σήμερα στο ελληνικό δημόσιο παρουσιάζεται το εξής τραγελαφικό φαινόμενο. Λόγω της εσκεμμένης εύνοιας της ως σήμερα νομοθεσίας προς τους ΔΕ υπαλλήλους (γεγονός που ευνόησε τη γραφειοκρατία), παρατηρούμε αυτοί να προΐστανται υπαλλήλων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που είναι πολλές φορές κάτοχοι όχι μόνο προπτυχιακών αλλά και μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων. Αυτή η αντίφαση μπορεί να φανεί ξεκάθαρα στο ακόλουθο παράδειγμα: αν οποιοσδήποτε από εμάς ήταν αρχιστράτηγος υπεύθυνος μιας στρατιάς σε έναν πόλεμο, θα αναβάθμιζε ποτέ σε συνταγματάρχη έναν καλό πολεμιστή που ξέρει να χειρίζεται όπλα και να εκτελεί πιστά εντολές; Ο καλός πολεμιστής πρέπει να παρασημοφορείται δηλ να αναγνωρίζεται και να επιβραβεύεται. Δεν πρέπει όμως να του ανατίθεται η διεύθυνση μονάδων, ταγμάτων, στρατού, δηλ. η διαχείριση πόρων (ανθρώπων και εξοπλισμού). Διότι πολύ απλά του λείπει το γνωστικό επίπεδο για να διοικήσει με το σωστό τρόπο τους πόρους που διαθέτει ώστε να κερδίσει τον πόλεμο. Και αυτό δεν αποκτάται μόνον με την εμπειρία. Όμως ούτε μπορείς να πάρεις έναν υπολοχαγό και να τον κάμεις συνταγματάρχη, γιατί ο συνταγματάρχης έχει αυξημένες ευθύνες που η επιτυχής διεκπεραίωσή τους είναι και θέμα εμπειρίας. Η προώθηση ατόμων χαμηλών προσόντων σε θέσεις ευθύνης λειτουργούν ως αντικίνητρα για την αποδοτικότητα των ικανών και χρήσιμων για την οργανωτική μονάδα υπαλλήλων. Αποτελούν με λίγα λόγια το κακό παράδειγμα. Οι ικανότητες ενός υπαλλήλου αποκτούνται από τον συγκερασμό τριών προϋποθέσεων: 1. Γνωστικό επίπεδο: επιστημονική κατάρτιση2. Εμπειρικό επίπεδο: πρακτική εφαρμογή του γνωστικού επιστημονικού ως άνω πεδίου3. Προσωπικές ικανότητες και δεξιότητες: χαρακτηριστικά προσωπικότητας απαραίτητα για την εκτέλεση συγκεκριμένης εργασίας
 
 
Andreas Charitos
Περιγραφές Θέσεων Εργασίας – Job description Από τα θετικότερα σημεία του εν λόγω σχεδίου νόμου. Βασικό εργαλείο αποδοτικότητας. Αμφιβάλλω κατά πόσο θα μπορέσει να κατανοηθεί από τους ήδη διοικούντες στο ελληνικό δημόσιο. Είναι καθαρό εργαλείο management. Για την ακρίβεια είναι εργαλείο του Human Resource Management. Προϊστάμενοι ΔΕ, ακόμη και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ακόμη και με επιπλέον τίτλους σε άσχετες του management ειδικότητες θα δυσκολευτούν ιδιαίτερα. Όμως δεν παύει να αποτελεί κορυφαίο διοικητικό εργαλείο για τους managers. Εφαρμόζεται στο δημόσιο τομέα των εξελιγμένων χωρών της δύσης και στις οργανωμένες ιδιωτικές επιχειρήσεις όλου του πλανήτη.
 
 
ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΟΛΗΣ
ΒΡΕ ΑΣΕΠ(ΑΚΙΑ) HΡΕΜΗΣΤΕ. ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΟΡΙΣΘΕΊ ΜΕ ΓΡΑΠΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΔΕΝ ΣHΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΟΡΙΣΘΕΙ ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΡΜΠΑ ΑΠ΄ ΤΗΝ ΚΟΡΩΝΗ.
 
 
Δημήτρης
Σχετικά με τη μοριοδότηση της φοίτησης στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, του Μεταπτυχιακού και του Διδακτορικού.1) Είναι πέραν πάσης λογικής και εννοίας περί δικαίου και ίσης μεταχείρισης η μοριοδότηση των ανωτέρω με «πλασματικά» χρόνια περισσότερα από τα χρόνια φοίτησης. Δηλαδή η φοίτηση στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης πρέπει να μοριοδοτείται με 1,5 χρόνια όσα είναι τα χρόνια φοίτησης. Το Μεταπτυχιακό με δύο χρόνια (μερικά είναι 1,5 χρόνια) και το Διδακτορικό με 4,5 χρόνια. Το τελευταίο διότι τα έτη λήψης Διδακτορικού είναι από 3 έως 6 χρόνια, άρα παίρνουμε το μέσο όρο.2) Πρέπει να σεβαστούμε το βασικό τίτλο σπουδών που είναι και η σπονδυλική στήλη της εκπαίδευσης, καθώς και την αποκτηθείσα εμπειρία και χρηστή παρουσία του υπαλλήλου σε θέσεις προϊσταμένου, που είναι το κύριο ζητούμενο στη Δημόσια Διοίκηση. Το ενάμισυ έτος της Σχολής Διοίκησης Διοίκησης δεν είναι πανάκεια ούτε μεταμορφώνει ως δια μαγείας τον υπάλληλο σε άτομο λίαν υψηλών προσόντων. Αντίθετα θα είναι το άνοιγμα του κουτιού τη Πανδώρας για διάπραξη μεγάλων αδικιών. Το Μεταπτυχιακό δίνει πράγματι πιό ευρέία αντίληψη του περιβάλοντος κόσμου, αλλά και αυτό με μέτρο. Οσον αφορά το Διδακτόρικό δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι αφορά ένα καθαρά ερευνητικό εξειδικεύμενο κομμάτι γνώσεως, που κύριο σκοπό έχει την έρευνα σε Πανεπιστημιακούς χώρους ή σε σε ερευνητικά κέντρα. Δηλαδή τι προσφέρει σε έναν Διευθυντή Διοικητικού η εξειδικευμένη γνώση πάνω στη σχάση του πλουτωνίου σε περιβάλλον υψηλών ηλεκτρομαγνητικών πεδίων υπό την επίδραση λίαν υψηλών βαρυτικών πεδίων. Τουλάχιστον ας υπάρχουν δημοσιεύσεις. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν κάτοχοι Διδακτορικού τίτλου χωρίς καμμία δημοσίευση. Το γνωρίζετε κύριοι της Δημόσιας Διοίκησης ότι αυτό είναι επιεικώς απαράδεκτο; Με την ελπίδα(;) ότι θα διαβασθούν οι θέσεις μου αυτές, εκφράζω τις ευχαριστίες μου για την φιλοξενία στο ιστότοπο των Διαβουλεύσεων