Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
gthomakos
Δηλαδή για να καταλάβω , ενώ σε προηγούμενο άρθρο αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο τον κλάδο του (δηλ. ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , ΥΕ όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι λογικό βέβαια)οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας π.χ κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με μόνο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα. Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Σε όλα τα παραπάνω βέβαια υπάρχουν πολλές προυποθέσεις. Η ασάφεια της νομοθεσίας δυστυχώς είναι ο κανόνας και δημιουργεί τεράστια προβλήματα νομιμότητας στις ενέργειες των υπαλλήλων που θα προσπαθούν καθιδροι να «παραγουν» έργο (έργο να ΄ναι και ότι να ΄ναι) για να πιάσουν τους στόχους.Άραγε η νομιμότητα των εκδιδομένων διοικητικών πράξεων θα ελεγχθεί ποτέ απο κανέναν;Ποιον τελικά υπάλληλο θέλετε , αυτόν που παράγει φασόν αποφάσεις και αν τον ρωτήσεις «που το λέει ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το κεφάλι του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , τουλάχιστον , αναμένω να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν.
 
 
ΘΕΟΧΑΡΙΔΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
Προφανώς με την πίεση της Τρόικας γίνονται βιαστικές κινήσεις στην κατευθυνση της μείωσης του Δημοσίου Τομέα δυστυχώς με τον πιό άτσαλο τρόπο.Το περιεχόμενο του άρθρου 4, που αφορά την δυνατότητα κατάργησης οργανισμών και φορέων, με προτάσεις υπουργών (δηλαδή των πολιτικών οι οποίοι έφτασαν την Ελλάδα σ’ αυτή την κατάσταση), χωρίς να τίθονται όροι ή κανόνες που πρέπει να πληρούνται. Δίνει δηλαδή την δυνατότητα, μέσα απο τις πέντε σειρές του άρθρου, στους υπουργούς, να μπορούν να αποφασίζουν σε παντελή κατάργηση φορέων με κοινοφελή ή μη σκοπό με αόριστα κριτήρια. Θα περίμενα να υπήρχαν περισότερες δικλείδες διαφάνειας ως προς την επιλογή των «υγειών » φορέων που θα συνεχίσουν να λειτουργούν και αυτών που θα προταθούν πρός κατάργηση, συγχώνευση κλπ.Θα μπορούσαν να υπάρχουν κριτήρια που θα εξετάζουν:-Την οικονομική κατάσταση του φορέα, πιθανώς υποστηριζόμενη απο μελέτη κόστους οφέλους, καθώς και το μοντέλο δοιήκησης το οποίο πολές φορές ευθύνεται για την κακή πορεία των οικονομικών (όπως π.χ. η πελατειακή λειτουργία δοτών διοικήσεων εις βάρος του φορέα).-Το αντικείμενο λειτουργίας και η μελοντική εξυπηρέτηση του με τεκμηριωμένη ρεαλιστική μελέτη.-Η γνώμη και η συναπόφαση των τοπικών κοινωνιών (Περιφέρεια, Δήμος, κλπ) όταν πρόκειται για φορείς των ΟΤΑ.-Πρόβλεψη για την απασχόληση του προσωπικού στο σχήμα που θα αναλάβει την συνέχιση του αντικειμένου.Θεωρώ οτι η αναδιοργάνωση του δημοσίου φορέα της χώρας θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσει με την θεσμοθέτηση απλούστερων διαδικασιών λειτουργίας και εκσυνχρονισμό που όμως ενώ όλοι επικαλούνται πράτουν το αντίθετο.Τρανά παραδείγματα οι συνεχείς και επανελημένες απογραφές των συνταξιούχων, αναπήρων, νεφροπαθών κλπ. που επίβάρυναν την λειτουργία των αποδεκατισμένων Δημοσίων υπηρεσιών με τεράστιο όγκο εργασίας,χωρίς ουσιαστικά να πετύχουν τίποτε. Ενώ θα μπορούσαν όλες αυτές οι διεργασίες να γίνονται με ηλεκτρονική διασύνδεση των υπηρεσιών. πράγμα το οποίο προχωρά, άν προχωρά, με απίστευτα αργούς ρυθμούς.Πρέπει να δοθεί βάρος στην κατεύθυνση του εκσυνχρονισμού της Δημόσιας δοιήκησης της χώρας, με χρήση ακόμη και έτοιμων μοντέλων που λειτουργούν σε άλλες χώρες της Ευρώπης χωρίς να χρειάζονται πειραματισμοί «στου κασιδιάρη το κεφάλι».Ευχαριστώ για την φιλοξενία Στέφανος Θεχαρίδηςυπάλληλος ΔΕΥΑ (ΔΕΥΑ = Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης ΑποχέτευσηςΦορέας που ενώ δεν επιβαρύνει τον κρατικό προυπολογισμό γιατί έχει ώς μοναδικό έσοδο τους λογαριασμούς του νερού, εντάχθηκε στις διαδικασίες των μνημονίων ώς ΝΠΙΔ των ΟΤΑ.)
 
 
Χουρδάκης Ευστράτιος
Με αφορμή το συγκεκριμένο άρθρο, με το οποίο γίνεται σε διάστημα 14 μηνών αντικατάσταση της ίδιας διάταξης για τρίτη φορά, επισημαίνονται τα εξής:Με το ν.4057/2012 (ΦΕΚ 54Α’/14-3-2012) αντικαταστάθηκε η περίπτωση γ΄ της παρ.3 του άρθρου 103 του ν. 3528/2007. Η ίδια περίπτωση ρυθμίστηκε διαφορετικά (αντικαταστάθηκε) με το ν.4093/2012 (ΦΕΚ 222 Α’/12-11-2012) και αντικαθίσταται εκ νέου με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου (Απρίλιος 2013).Ο νομοθέτης μπορεί να έχει λόγους να τροποποιεί και να αντικαθιστά ρυθμίσεις που δεν επιτυγχάνουν το σκοπό τους. Όμως, αν κατά την ψήφιση του ν.4057/2012 εφαρμόζονταν τα καθοριζόμενα στο ν.4048/2012 (ΦΕΚ 34 Α’/23-2-2012) «Αρχές καλής νομοθέτησης», περί ανάλυσης των συνεπειών της όποιας ρύθμισης, περί διοικητικών βαρών, περί ασφάλειας δικαίου, περί στάθμισης των εναλλακτικών επιλογών ρύθμισης κ.ο.κ. δεν θα εμφανίζονταν ο νομοθέτης να παλινδρομεί μεταξύ διαφορετικών ρυθμίσεων, χωρίς ανάλυση, χωρίς τεκμηρίωση και εν τέλει χωρίς ξεκάθαρο στόχο. Έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση, αλλά και γενικότερα στο πλαίσιο της διαβούλευσης, δεν γνωστοποιούνται οι ειδικότεροι λόγοι που επιβάλλουν στον νομοθέτη την εκ νέου αντικατάσταση της όποιας περίπτωσης μιας συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης. Συνέπεια αυτού, είναι να μη γνωρίζουν αυτοί που καλούνται να το ψηφίσουν (ή να πουν την άποψή τους) τούς λόγους για τους οποίους οι προηγούμενες τροποποιήσεις (αντικαταστάσεις) δεν πέτυχαν το σκοπό τους, και τι είναι αυτό που διορθώνεται ώστε να διασφαλιστεί, εν τέλει, η επίτευξή του. Με τον τρόπο αυτό δεν εστιάζεται η προσοχή του νομοθέτη (ή του συμμετέχοντος στη διαβούλευση) στο κρίσιμο εκείνο στοιχείο που δεν ελήφθη υπόψη κατά τις προηγούμενες τροποποιήσεις – αντικαταστάσεις, το οποίο λαμβάνεται υπόψη με το νέο σχέδιο νόμου.Η αποτίμηση των προηγούμενων ρυθμίσεων, ο εντοπισμός και η ανάλυση συγκεκριμένων αστοχιών και η εστίαση στην διόρθωσή τους, θα επέτρεπε σε όλους να συμβάλουν με την άποψη (ή την ψήφο) τους στη διαμόρφωση της βέλτιστης ρύθμισης, η οποία θα είναι επικεντρωμένη στην επίλυση των συγκεκριμένων αστοχιών και ασαφειών που επιδιώκεται να αρθούν.
 
 
ΕΥΑ
Συμφωνώ με τα σχόλια. Είναι λάθος η κατάργηση των Υ.Δ. Αυτονόητο, όταν κάποιος έχει πυρετό, δεν μπορεί να στέκεται στις ουρές του ΕΣΥ!! Επιπλέον, θέλω να παρατηρήσω ότι η αύξηση του ωραρίου, η καθιστική ζωή και η εντατικοποίηση σύντομα θα αλλάξει το προφίλ υγείας σταδιακά όλων των δημοσίων υπαλλήλων. Τα μυοσκελετικά και σοβαρότερες ασθένειες θα αυξηθούν, η επιστροφή στην εργασία χωρίς να έχει επέλθει πλήρης ανάρρωση θα πλήξει την υγεία των εργαζομένων και σε βάθος χρόνου θα κοστίσει στο κράτος σε χαμένες εργατοώρες, θεραπείες και νοσηλείες. Το οικονομικό όφελος θα είναι ανύπαρκτο, αντιθέτως, θα ζημιωθούν τα Ταμεία. Υπάρχουν οικονομοτεχνικές μελέτες διαθέσιμες στο διαδίκτυο από αμερικάνικα κυρίως Παν/μια, που κοστολογούν τις παλαιότερες πρακτικές με κύρια τάση πλέον στην πιο ανθρώπινη και επιεική μεταχείριση. Επίσης, εκτός των αναρρωτικών αδειών πρέπει να υπάρξη άρθρο με το οποίο θα χορηγούνται ευκολότερα χωρίς διαδικασίες και καθυστερήσεις οι θεσμοθετημένες άδειες άνευ αποδοχών.
 
 
deite
1. Δημιουργία ενιαίας Δημόσιας Σχολής με την συγχώνευση όλων 2. Μη κατάργηση της υποσχόμενης Μονάδα Τεκμηρίωσης και Καινοτομιών του ΕΚΔΔΑ, με την μεγάλης σημασίας αρμοδιότητα σύλλογής των μελετών και ερευνών (κυρίως των επί πληρωμή που γίνονται 2 και 3 φορές) 3. με την ισχύ του νόμου και την κατάργηση της ΜΟΤΕΚ καταργούνται και οι δημόσιες διαβουλεύσεις (opengov), δηλαδή εδώ που σχολιάζουμε!