Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
thanassis
4. Όσοι επιλέγονται προϊστάμενοι οργανικών μονάδων τοποθετούνται σε αντίστοιχου επιπέδου οργανικές μονάδες για πέντε (5) έτη. Με την ανάληψη των καθηκόντων τους οι προϊστάμενοι Γενικής Διεύθυνσης, Διεύθυνσης, Υποδιεύθυνσης ή αντίστοιχου επιπέδου οργανικών μονάδων, υπογράφουν συμβόλαιο αποδοτικότητας με τον οικείο Υπουργό ή με το όργανο διοίκησης του οικείου φορέα ή με το όργανο το οποίο εξουσιοδοτείται από τον οικείο Υπουργό ή το όργανο διοίκησης του φορέα να υπογράφει τα συμβόλαια αυτά. Στα συμβόλαια αποδοτικότητας περιγράφονται οι υποχρεώσεις των προϊσταμένων και οι ποιοτικοί και ποσοτικοί στόχοι που θα πρέπει να επιτευχθούν καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας τους, καθώς και σε ετήσια βάση. Σε περίπτωση προφανούς απόκλισης από την επίτευξη των τεθέντων ποιοτικών και ποσοτικών στόχων μετά τη συμπλήρωση δύο ετών από την τοποθέτηση των προϊσταμένων, ο οικείος Υπουργός ή όργανο διοίκησης του φορέα μπορεί να αποφασίσει την πρόωρη λήξη της θητείας τους. NA ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΕΥΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΣΟ ΤΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΠΕΡΑ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΩΡΩΝ, ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΟΥ ΑΝΑΔΥΕΤΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΑΠΛΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΛΥΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΤΗ ΘΕΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥ.τέρμα στην ανεύθυνη συμπεριφορά.
 
 
Dr Katerina Pazioni-Kalli
Λίγα σχόλια για το ζήτημα της «κινητικότητας»: Χρειάζεται να διευκρινιστεί και, ίσως, να οριστεί εξαρχής ότι η Τ.Α. θα διέπεται από τον ίδιο «υπαλληλικό κώδικα» όπως και κάθε άλλος εργαζόμενος στο Δημόσιο. Η διάκριση σε «Δημόσιο Τομέα» και «ευρύτερο Δημόσιο Τομέα» θα πρέπει κάποια στιγμή να πάψει να υφίσταται, περιπλέκει αντί να διευκολύνει την κατανόηση των αυξανόμενων σε όγκο και συχνότητα εγκυκλίων/ οδηγιών/ ρυθμιστικών διατάξεων κλπ που «βομβαρδίζουν» καθημερινά τις δημοτικές υπηρεσίες. Μέχρι στιγμής, ενώ η «μεταρρύθμιση» θα έπρεπε να απλοποιήσει την κατάσταση στο Δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο χώρο, να δώσει άμεσες, εφικτές και εύκολα κατανοητές διεξόδους, μάλλον περιπλέκει και δραματοποιεί άσκοπα, ενέργειες και δράσεις που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες αποτελούν το αυτονόητο. Χρειάζεται να οριστεί ρητά η έννοια της κινητικότητας (και για τους δύο χώρους – ευρύτερο και στενό Δημόσιο!) προκειμένου να μην συγχέεται με τις υπηρεσιακές μεταβολές, όπως μετατάξεις/ αποσπάσεις, διότι εάν εννοείται ‘το ίδιο και το αυτό’ γιατί χρησιμοποιείται ο όρος κινητικότητα; Μήπως για να καλύψει άλλα κίνητρα, ή άλλες επίφοβες έννοιες; Είναι απαραίτητο να προηγηθεί αποκατάσταση της αξιοκρατίας και χρηστής διοίκησης. Δεν βλάπτουν την αποτελεσματικότητα μιας Υπηρεσίας/ Τοπικού Φορέα οι ενέργειες μόνο ή η μειωμένη αποδοτικότητα λόγω έλλειψης προσόντων του απλού εργαζόμενου-ης. Να εξεταστεί και να συνυπολογιστεί στις μεθόδους αξιολόγησης κατά πόσο και πώς αξιοποιείται ο/η κάθε εργαζόμενος-η στη συγκεκριμένη θέση όπου υπηρετεί. Η κινητικότητα δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέτρο καταπολέμησης όλων των δεινών της δημόσιας διοίκησης ή ως τιμωρία για τους εργαζόμενους. Τα κριτήρια δε της αξιολόγησης προς μετακίνηση, όπως διατυπώνονται στο παρόν σχέδιο νόμου είναι πολύ γενικά και ασαφή και ως εκ τούτου διαβλητά. Με βάση αυτό το σκεπτικό, θα ωφελούσε να προηγηθεί σωστά σχεδιασμένη αξιολόγηση από εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς αξιολογητές, να συνυπολογίζονται εναλλακτικές προτάσεις του/ της εργαζόμενου-ης που πρόκειται να μετακινηθεί, και ασφαλώς να συνυπολογίζονται οι υπηρεσιακές ανάγκες. Αντί να θεωρείται η ανακατανομή του ανθρώπινου δυναμικού μια απλή διαδικασία που οδηγεί σε μια οποιαδήποτε μορφή κινητικότητας ή απόλυσης των εργαζομένων, να λαμβάνεται υπόψη η σημαντικότερη διαδικασία ανάπτυξης/ βελτίωσης των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του υπάρχοντος δυναμικού, του ανθρώπινου κεφαλαίου κάθε υπηρεσίας (Galpin, 1998; Hamel & Prahalad, 1994). Δηλαδή, να εφαρμοστεί άμεσα η συνεχιζόμενη κατάρτιση εργαζομένων σε νευραλγικούς τομείς των Δήμων (ή/και του Δημοσίου γενικότερα). Επιπλέον, άμεσα και ρεαλιστικά μπορεί να προχωρήσει η αξιοποίηση όλων των υπαλλήλων με προσόντα. Δεν επιτρέπεται, στον 21ο αιώνα, να υφίσταται η κατάσταση που παρατηρείται σε αρκετούς Δήμους, δηλαδή, άτομα με μεταπτυχιακά και διδακτορικά να εργάζονται σε θέσεις όπου απαιτούνται λιγότερα προσόντα, με αποτέλεσμα και οι ίδιοι να αισθάνονται αποτυχημένοι αλλά και να μην αξιοποιούνται εκείνοι για τους οποίους σχεδιάστηκε η συγκεκριμένη θέση. Οι πτυχιούχοι και κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων πρέπει, επιτέλους, να ασχοληθούν σε αντικείμενο σχετικό με το επιστημονικό γνωστικό αντικείμενο των σπουδών τους στην υπηρεσία που υπηρετούν. Να τερματιστούν φαινόμενα στην Τ.Α. όπου εργαζόμενοι με προσόντα υπηρετούν σε κατώτερη των προσόντων τους θέση. Μόνο στην περίπτωση που δεν έχει προβλεφθεί ανάλογη θέση, τότε – με σύμφωνη γνώμη του/της εργαζόμενου-ης – να μετακινείται στη θέση που αρμόζει στα προσόντα του-της. Βιβλιογραφικές αναφορές:Galpin, T. J. (1998). When leaders really walk the talk: Making strategy work through people, in Human Resource Planning, 21 (3): 38-45.Hamel, G. & Prahalad, C. K. (1994). Competing for the Future. Boston, Massachusetts: Harvard Business School Press.
 
 
An
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είναι σε θέση οι Προϊστάμενοι να θέτουν ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους (αν και το management by objectives είναι σχετικά ξεπερασμένο) η υλοποίησή τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες μεταξύ άλλων από τα μονομελή (Υπουργό, Γενικό ή Ειδικό Γραμματέα) ή συλλογικά όργανα διοίκησης (διοικητικά/δημοτικά συμβούλια κ.λπ.). Κατά συνέπεια πως θα κρίνεται η αποτελεσματικότητά τους; Θέματα κινητικότητας προϊσταμένων δεν μπορεί να τίθενται άνευ αίτησης των ιδίων. Προϊστάμενοι με θητεία θα συμβάλλουν στην αναβίωση του κομματικού/πελατειακού κράτους. Σε θέσεις προϊσταμένων θα πρέπει να τοποθετούνται προσωπικό κατηγορίας ΠΕ, ελλείψει ΠΕ κατηγορίας ΤΕ και ελλείψει ΤΕ κατηγορίας ΔΕ (με την υφιστάμενη κατάσταση υπάρχουν Προϊστάμενοι ακόμη και ΔΕ!!!). Δεν μπορεί να ισχύουν και τα 3 διαζευκτικά και να υπάρχει διακριτική ευχέρεια να γίνονται τοποθετήσεις αδιαφανώς και με πολιτικά ή άλλα κριτήρια, ούτε να αναδομείται κάθε 5 χρόνια η Δημόσια Διοίκηση κι από Προϊστάμενος κάποιος να υποβαθμίζεται μετά την 5ετή θητεία και να υφίσταται πιέσεις ή διωγμό. Η αρχαιότητα (τα χρόνια προϋπηρεσίας) στο Δημόσιο είναι το πλέον σημαντικό κριτήριο για την ανάδειξη προϊσταμένων. Σύμφωνα δε και με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η τυπική, αλλά και η μη τυπική και άτυπη μάθηση (εμπειρία). Η εμπειρία είναι το πιο σημαντικό κριτήριο γιατί όσο περισσότερα χρόνια δουλεύει κάποιος στο Δημόσιο τόσο περισσότερο εμβαθύνει στη διαχείριση των θεμάτων ευθύνης του με γνώση του θεσμικού πλαισίου κι ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων στη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων. Τα ακαδημαϊκά (θεωρητικά) προσόντα (μεταπτυχιακό-διδακτορικό) πρέπει να λαμβάνονται επικουρικά υπόψη και στο βαθμό που είναι συναφή μεταξύ ομοιοβάθμων και αρχαιοτέρων στον ίδιο βαθμό. Το διδακτορικό μπορεί να είναι προαπαιτούμενο για ακαδημαϊκή καριέρα δε συνεπάγεται ωστόσο ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων και αποτελεσματική πρακτική επίλυση προβλημάτων στη Δημόσια Διοίκηση (υπάρχουν υπάλληλοι με διδακτορικά που δε γνωρίζουν να συντάξουν μια προκήρυξη, σύμβαση ή επιστολή ως δημόσιο έγγραφο). Με το 4024/2011 ήδη δόθηκε μία «ώθηση» βαθμολογική σε άπειρους νεοπροσλαμβανόμενους (κατόχους διδακτορικού και απόφοιτους ΕΣΔΔ, εξέλιξη των νεοπροσλαμβανομένων ανά 2 και 4 έτη έναντι των υπηρετούντων που υποβαθμίστηκαν βαθμολογικά και μισθολογικά),αφού κόπηκαν τα μισθολογικά κίνητρα.Με την αξιολόγηση, έτσι όπως διενεργείται, προωθούνται οι αρεστοί ή προσκείμενοι στην εκάστοτε διοίκηση και όχι οι ικανοί ή παραγωγικοί, ενώ με την προωθούμενη «κινητικότητα» έχουν βρεθεί να υπηρετούν στο στενό δημόσιο τομέα και αορίστου χρόνου από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (που δεν έχουν επιλεγεί από το ΑΣΕΠ, δεν έχουν πραγματοποιήσει εισαγωγική ή άλλη σχετική εκπαίδευση και έχουν υπηρετήσει άλλες «ευέλικτες» διαδικασίες) ακόμη και σε θέσεις προϊσταμένων.Επίσης και αυτή η μεταρρύθμιση δε λαμβάνει υπόψη της τον πολίτη.
 
 
ΕΥΑ
1. Εκσυγχρονισμός με κατάργηση της αρχαιότητας στην κατάληψη θέσεων ευθύνης με μόνη προϋπόθεση ένα «ελάχιστο» προϋπηρεσίας, δώδεκα χρόνια όπως προτείνετε για όλες τις θέσεις.2. Δύο έως τρία χρόνια και όχι πέντε να είναι η θητεία των Προϊσταμένων όλων των βαθμίδων της Διοίκησης. Η πενταετής θητεία είναι πολύ μακρά (οι Υπουργοί θητεύουν λιγότερο) και ευνοεί φαινόμενα διαφθοράς, συναλλαγής και εμποδίζει την ευελιξία στο δημόσιο, που είναι το ζητούμενο2. Η προϋπηρεσία σε θέσεις ευθύνης επ’ ουδενί πρέπει να μοριοδοτείται, διότι θα διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς, όπου οι υπηρεσίες έχουν «μόνιμους» προϊσταμένους σε παρεμφερή πόστα χωρίς καμία ανανέωση στη δυναμική της υπηρεσίας3. Η αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων σε θέσεις ευθύνης να γίνεται με βάση τα προσόντα και την εξέλιξή τους για να εξασφαλισθεί η αξιοκρατία (απόκτηση τίτλων, συμμετοχή σε σεμινάρια, δημοσιεύσεις). Τα περί στοχοθεσίας κλπ ας μείνουν στην περιγραφή αντικειμένων και όχι στις κρίσεις προσώπων διότι θα προκύψει η επανάληψη του Δημοσίου που ξέρουμε (βλ. ευνοιοκρατία)4. Κατάργηση της συνάφειας τίτλων σπουδών – αντικειμένου. Η λέξη «συνάφεια» πρέπει οπωσδήποτε να διαγραφεί και να ξεχαστεί στη νέα δημόσια διοίκηση, διότι θα υπάρχουν «φωτογραφίες» και αυθαίρετες κατατάξεις, καταστροφική πρακτική που εφαρμόστηκε επί μια δεκαπενταετία στις προσλήψεις του ΑΣΕΠαποστερώντας το Δημόσιο από αξιόλογο επιστημονικόδυναμικό. Επίσης, στην Ελλάδα υπάρχει η εμμονή στον εγκλωβισμό, τις απαγορεύσεις, τα στεγανά. Στο παρελθόν δήλωσε τη στενή αντίληψη του νομοθέτη, η οποία κόστισε πάρα πολύ στην ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό του κράτους. Σε προηγμένες επιστημονικά χώρες η ευχέρεια στη μετακίνηση σε διαφορετικά γνωστικά πεδία υποδηλοί ευφυία και αυξημένες ικανότητες και τέτοια βιογραφικά προωθούνται ευκολότερα5. Στις αξιολογήσεις για τις θέσεις ευθύνης πρέπει για κάποιο χρονικό διάστημα να προβλεφθεί η πριμοδότηση των πτυχίων θετικής κατεύθυνσης, διότι το ελληνικό δημόσιο στελεχειακά είναι ετεροβαρές, έχει δηλάδη στελεχωθεί από πτυχιούχους παρόμοιας κατηγορίας (νομικής, παντείου, οικονομικών σχολών, σχολής δημόσιας διοίκησης κ.τ.ό.) με αποτέλεσμα να υπάρχει μονομέρεια στην «αντίληψη» για τη δημόσια διοίκηση με ανακύκλωση του ίδιου δυσκίνητου γραφειοκρατικού μοντέλου διοίκησης. Αντίθετα, αναζήτηση υπαλλήλων από τον χώρο των θετικών επιστημών θα μπορούσαν να επιφέρουν τομές και να αναλάβουν πρωτοβουλίες που θα συνέβαλλαν στο ταχύτερο εκσυγχρονισμό των δομών του δημοσίου
 
 
MATINA
Ξέχασαν την τοπική αυτοδιοίκηση που έχει άλλο Κώδικα. Επίσης στον δημοσιουπαλληλικό δεν υπάρχει ο όρος «κινητικότητα». Οι μετατάξεις, αποσπάσεις κλπ. είναι υπηρεσιακές μεταβολές. Άρα λάθος η παραπομπή στην κινητικότητα του δημοσιοϋπαλληλικού.