Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
chris
Δυστυχώς το νομοσχέδιο αυτό κάθε άλλο παρά παραπέμπει σε μια σύγχρονη διοίκηση όπου επικρατούν οι άξιοι και όποιοι δεν έχουν κάποιου είδους μέσο. Την ίδια στιγμή δηλαδή που καταδικάζονται οι παρελθούσες πρακτικές για την επιλογή προϊσταμένων και διευθυντών, δίνεται το ελεύθερο σε αυτούς που επιλέχθηκαν προσωρινά (έχουν περάσει 3 χρόνια) και όχι αξιοκρατικά, να παραμείνουν στις θέσεις τους μέχρι να εφαρμοστεί ο νόμος αυτός. Αναμένεται μάλιστα σημαντική καθυστέρηση καθώς θα πρέπει να διαμεσολαβήσει και αντίστοιχο Π.Δ. κάθε φορά. Επίσης, τους δίνεται σαφές προβάδισμα στο να γίνουν Διευθυντές καθώς προβλέπεται ότι « ως προϊστάμενοι Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης ή αντίστοιχου επιπέδου οργανικής μονάδας επιλέγονται υπάλληλοι οι οποίοι έχουν ασκήσει καθήκοντα προϊσταμένου Τμήματος κλπ.». Η συγκεκριμένη διάταξη πρέπει να καταργηθεί τελείως ακριβώς γιατί αποτελεί τη συνέχεια του παλιού αναξιοκρατικού συστήματος το οποίο καταφέρνει τη συνέχιση του σε αυτό το νομοσχέδιο. Ο Ν. 3839/2010 είναι πιο προοδευτικός σε αυτό το σημείο καθώς προβλέπει απλή μοριοδότηση για το χρόνο που κάποιος διετέλεσε προϊστάμενος. Νομίζω ότι και πολύ είναι, δεδομένου ότι χωρίς να υπάρχει στην ουσία καμία αξιολόγηση για το έργο τους θα παραμένουν στη θέση τους για πολύ καιρό μέχρι να εκδοθεί ο επόμενος νόμος, ΠΔ ή οτιδήποτε απαιτείται και ελπίζοντας ότι θα ‘μονιμοποιηθούν’ εκεί. Πολλοί από αυτούς έχουν το μίνιμουμ των προσόντων σε σχέση με άλλους συναδέλφους τους που με το προηγούμενο σύστημα δεν κατάφεραν να καταλάβουν τη θέση αυτή λόγω έλλειψης των σωστών διασυνδέσεων και οι οποίοι τώρα αποκλείονται από την κατάληψη θέσης Διευθυντή.Κατά τα άλλα ίσως ο νόμος φαινομενικά κινείται σε ένα πιο προοδευτικό πλαίσιο καθώς προβλέπει δυνατότητα για κατάληψη θέσης προϊσταμένου ή διευθυντή και σε άλλες υπηρεσίες μόνο που όλα αυτά είναι πολύ γενικόλογα όπως και το τι θα περιέχει το κάθε Π.Δ. που εκδίδεται. Παράδειγμα αναφέρω απόσπασμα του νομοσχεδίου που μπορεί να αξιοποιηθεί προοδευτικά ή να παραποιηθεί για να εξυπηρετήσει τους ‘ημέτερους’…. Παραθέτω: “ τα ειδικότερα κριτήρια επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων ανά επίπεδο θέσης ευθύνης και ιδίως αυτά που αφορούν τη συνδρομή ιδιαίτερων ικανοτήτων ή δεξιοτήτων, τον τρόπο αξιολόγησης των ανωτέρω κριτηρίων, την κατάρτιση πίνακα κατάταξης των υποψηφίων, τη διάρκεια ισχύος του πίνακα κατάταξης, την επιλογή και τοποθέτηση προϊσταμένων από τον πίνακα αυτόν, τα αρμόδια όργανα και τον τρόπο συγκρότησής τους, εφόσον τα όργανα αυτά είναι συλλογικά”. Για παράδειγμα, σε σχέση με τα παραπάνω, ποια θα θεωρηθούν ενδεδειγμένα προσόντα? Το νομοσχέδιο δεν εμπνέει ιδιαίτερη εμπιστοσύνη όταν και πάλι αναφέρεται ότι λίγο πολύ για την επιλογή για τις θέσεις προϊσταμένων Τμήματος δίνεται η δυνατότητα σε όλους, ΠΕ , ΤΕ και ΔΕ για τις ίδιες θέσεις προϊσταμένων Τμήματος χωρίς να γίνεται αναφορά στο προβάδισμα της κάθε κατηγορίας έναντι της άλλης. Αυτό τελικά είναι μια εμμονή όλων των τελευταίων νόμων και του 3839/2010 και του 4024/2012.Τέλος, το σημαντικότερο κατά τη γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να αποκλειστεί από οποιοδήποτε όργανο επιλογής προϊσταμένων η συμμετοχή αιρετών εκπροσώπων που σκοπός τους είναι να κάνουν εξυπηρετήσεις και να χαρίζουν θέσεις ευθύνης με ανταλλάγματα. Από εκεί θα προέλθει ο εκσυγχρονισμός και η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης. Αν στη Δημόσια Διοίκηση από χρόνια είχε τηρηθεί το προβάδισμα με βάση και τη γνωμοδότηση 235/2005 του ΣτΕ και καταργούνταν οι αιρετοί εκπρόσωποι από τα όργανα επιλογής προϊσταμένων (επίσης κατάργηση συνεντεύξεων, γραπτή εξέταση αντί γι΄αυτό με κριτήρια ΑΣΕΠ διαφανή) θα είχαμε ήδη μια δημόσια διοίκηση πολύ καλύτερη.
 
 
An
Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι είναι σε θέση οι Προϊστάμενοι να θέτουν ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους (αν και το management by objectives είναι σχετικά ξεπερασμένο) η υλοποίησή τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες μεταξύ άλλων από τα μονομελή (Υπουργό, Γενικό ή Ειδικό Γραμματέα) ή συλλογικά όργανα διοίκησης (διοικητικά/δημοτικά συμβούλια κ.λπ.). Κατά συνέπεια πως θα κρίνεται η αποτελεσματικότητά τους; Θέματα κινητικότητας προϊσταμένων δεν μπορεί να τίθενται άνευ αίτησης των ιδίων. Προϊστάμενοι με θητεία θα συμβάλλουν στην αναβίωση του κομματικού/πελατειακού κράτους. Σε θέσεις προϊσταμένων θα πρέπει να τοποθετούνται προσωπικό κατηγορίας ΠΕ, ελλείψει ΠΕ κατηγορίας ΤΕ και ελλείψει ΤΕ κατηγορίας ΔΕ (με την υφιστάμενη κατάσταση υπάρχουν Προϊστάμενοι ακόμη και ΔΕ!!!). Δεν μπορεί να ισχύουν και τα 3 διαζευκτικά και να υπάρχει διακριτική ευχέρεια να γίνονται τοποθετήσεις αδιαφανώς και με πολιτικά ή άλλα κριτήρια, ούτε να αναδομείται κάθε 5 χρόνια η Δημόσια Διοίκηση κι από Προϊστάμενος κάποιος να υποβαθμίζεται μετά την 5ετή θητεία και να υφίσταται πιέσεις ή διωγμό. Η αρχαιότητα (τα χρόνια προϋπηρεσίας) στο Δημόσιο είναι το πλέον σημαντικό κριτήριο για την ανάδειξη προϊσταμένων. Σύμφωνα δε και με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Επαγγελματικών Προσόντων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η τυπική, αλλά και η μη τυπική και άτυπη μάθηση (εμπειρία). Η εμπειρία είναι το πιο σημαντικό κριτήριο γιατί όσο περισσότερα χρόνια δουλεύει κάποιος στο Δημόσιο τόσο περισσότερο εμβαθύνει στη διαχείριση των θεμάτων ευθύνης του με γνώση του θεσμικού πλαισίου κι ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων στη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων. Τα ακαδημαϊκά (θεωρητικά) προσόντα (μεταπτυχιακό-διδακτορικό) πρέπει να λαμβάνονται επικουρικά υπόψη και στο βαθμό που είναι συναφή μεταξύ ομοιοβάθμων και αρχαιοτέρων στον ίδιο βαθμό. Το διδακτορικό μπορεί να είναι προαπαιτούμενο για ακαδημαϊκή καριέρα δε συνεπάγεται ωστόσο ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων και αποτελεσματική πρακτική επίλυση προβλημάτων στη Δημόσια Διοίκηση (υπάρχουν υπάλληλοι με διδακτορικά που δε γνωρίζουν να συντάξουν μια προκήρυξη, σύμβαση ή επιστολή ως δημόσιο έγγραφο). Με το 4024/2011 ήδη δόθηκε μία «ώθηση» βαθμολογική σε άπειρους νεοπροσλαμβανόμενους (κατόχους διδακτορικού και απόφοιτους ΕΣΔΔ, εξέλιξη των νεοπροσλαμβανομένων ανά 2 και 4 έτη έναντι των υπηρετούντων που υποβαθμίστηκαν βαθμολογικά και μισθολογικά),αφού κόπηκαν τα μισθολογικά κίνητρα.Με την αξιολόγηση, έτσι όπως διενεργείται, προωθούνται οι αρεστοί ή προσκείμενοι στην εκάστοτε διοίκηση και όχι οι ικανοί ή παραγωγικοί, ενώ με την προωθούμενη «κινητικότητα» έχουν βρεθεί να υπηρετούν στο στενό δημόσιο τομέα και αορίστου χρόνου από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα (που δεν έχουν επιλεγεί από το ΑΣΕΠ, δεν έχουν πραγματοποιήσει εισαγωγική ή άλλη σχετική εκπαίδευση και έχουν υπηρετήσει άλλες «ευέλικτες» διαδικασίες) ακόμη και σε θέσεις προϊσταμένων.Επίσης και αυτή η μεταρρύθμιση δε λαμβάνει υπόψη της τον πολίτη.
 
 
ΒΑΛΙΑ
Οι διατάξεις του συγκεκριμένου άρθρου παρατείνουν τη λειτουργία του πελατειακού κράτους μεσούσης της οικονομικής κρίσης αλλά και της κρίσης θεσμών, με τους πολιτικούς ταγούς, βέβαια, στο δημόσιο λόγο τους να εξάρουν την σημασία της αποτελεσματικότητας και της αξιοκρατίας στη δημόσια διοίκηση. Οι υπό διαβούλευση διατάξεις αντικαθιστούν διατάξεις οι οποίες πράγματι στόχευαν στην αποτελεσματικότητα και την αξιοκρατία και οι οποίες ουδέποτε εφαρμόσθηκαν. Τη διαστρέβλωση και τελικά την αντιστροφή της στόχευσης των υπό διαβούλευση διατάξεων συνδράμουν βέβαια τα περισσότερα ΜΜΕ.Ειδικότερα:Παράγραφος 1: Η φράση «δεν έχουν προφανή απόκλιση από την υλοποίηση της στοχοθεσίας τα προηγούμενα έτη» περιέχει δύο αόριστες έννοιες, τις «προφανή απόκλιση» και «τα προηγούμενα έτη». Είναι αναγκαίο οι έννοιες αυτές να γίνουν συγκεκριμένες, όπως άλλωστε ήταν συγκεκριμένες στις τροποποιούμενες διατάξεις, των οποίων η διατύπωση ήταν «έχουν επιτύχει στην υλοποίηση της στοχοθεσίας σε ποσοστό τουλάχιστον 90% κατά τα δύο (2) προηγούμενα έτη». Η ενδεχόμενη χρεία τροποποίησης του ποσοστού είτε/και του αριθμού των ετών είναι βεβαίως διαφορετικό ζήτημα.Όσον αφορά τα εδάφια γ και δ, με τα οποία παρέχεται η δυνατότητα σε υπάλληλο με δύο έτη υπηρεσίας -αυτά του δόκιμου σταδίου του ως υπαλλήλου- να θέσει υποψηφιότητα για θέση προϊσταμένου τμήματος, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι ακριβώς εδώ βρίσκει έρεισμα η διαστρέβλωση της αλήθειας από τα ΜΜΕ. Όμως, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η δυνατότητα υποψηφιότητας δεν ισοδυναμεί με επιλογή του υποψηφίου. Η πιθανότητα να επιλεγεί τελικά ο εν λόγω υποψήφιος είναι ελάχιστη καθόσον συναρτάται όχι μόνο με τα δικά του προσόντα αλλά και με το σύνολο των προσόντων κάθε συνυποψηφίου του και βέβαια με τη μοριοδότηση κάθε προσόντος χωριστά, στην οποία θα αναφερθούμε παρακάτω. Πρέπει, ωστόσο, να τονισθεί ότι ο υπάλληλος αυτός, όποια άλλα προσόντα και εάν έχει, χωρίς επαρκή εμπειρία δεν δύναται να ασκήσει αποτελεσματικά καθήκοντα προϊσταμένου, δηλαδή να καθοδηγεί το έργο των υφισταμένων του. Εάν μας ενδιαφέρει η αποτελεσματικότητα, είναι σκόπιμο να σμικρυνθεί ο σήμερα ισχύων χρόνος αναμονής «προσοντούχου» υπαλλήλου για την κατάληψη θέσης προϊσταμένου, όχι όμως και να εξαφανισθεί εντελώς.Παράγραφος 3: Η ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης στην κατεύθυνση της αποτελεσματικότητας και της αξιοκρατίας είναι πανθομολογουμένως ζήτημα εθνικής σημασίας και, ακριβώς γι΄ αυτό, ο καθορισμός των κριτηρίων επιλογής προϊσταμένων πρέπει να γίνει από το Κοινοβούλιο, δηλαδή με νόμο (ύστερα από δημόσια διαβούλευση) και όχι με προεδρικό διάταγμα, όπως προβλέπεται εδώ. Είναι αποκαρδιωτικό ότι εισηγείται προεδρικό διάταγμα ένας συνταγματολόγος.Παράγραφος 5: Εδώ προβλέπεται ότι γενικός διευθυντής μπορεί να μετακινείται σε κενή θέση του ίδιου επιπέδου άλλης υπηρεσίας, για το υπόλοιπο της θητείας του, «εφόσον επιβάλλεται από το συμφέρον ή τις ανάγκες της δημόσιας υπηρεσίας». Ποιο δημόσιο συμφέρον -μια ακόμη αόριστη έννοια- ενδέχεται να επιβάλλει τη μετακίνηση και όχι την κάλυψη της κενής θέσης με επιλογή, όταν μάλιστα ο μετακινούμενος έχει επιλεγεί για συγκεκριμένη θέση της υπηρεσίας του της οποίας οι προδιαγραφές έχουν εξαντλητικά περιγραφεί με το πολυθρύλητο περίγραμμα θέσης εργασίας; Η απάντηση βρίσκεται σε επόμενο εδάφιο της ίδιας παραγράφου, το οποίο ορίζει ότι η θέση του στην υπηρεσία προέλευσης καλύπτεται με τοποθέτηση αναπληρωτή!Παράγραφος 6: Γιατί κάποιος που δεν επανεπιλέγεται ως γενικός διευθυντής μπορεί να αναλαμβάνει καθήκοντα επιθεώρησης ή ελέγχου, διατηρώντας τις αποδοχές του; Ποιο όργανο θα κρίνει την ικανότητά του αυτή;Παράγραφος 7: Οι ισχύουσες διατάξεις ορίζουν ότι εάν κενωθεί ή συσταθεί θέση προϊσταμένου, μέχρι την επιλογή νέου προϊσταμένου, ασκεί καθήκοντα προϊσταμένου ο ανώτερος κατά βαθμό προϊστάμενος υποκείμενης οργανικής μονάδας ή ο οριζόμενος από τον οικείο υπουργό προϊστάμενος υποκείμενης οργανικής ή, όταν δεν υπάρχουν υποκείμενες οργανικές μονάδες, ο ανώτερος κατά βαθμό υπάλληλος της ίδιας οργανικής μονάδας. Οι υπό διαβούλευση διατάξεις προβλέπουν την κάλυψη της θέσης με ανάθεση σε οποιονδήποτε προϊστάμενο του ίδιου ή κατώτερου επιπέδου οποιασδήποτε οργανικής μονάδας ή σε οποιονδήποτε υπάλληλο, για τους οποίους μάλιστα δεν θα λαμβάνεται οπωσδήποτε υπόψη εάν έχουν ή όχι επιτύχει στη στοχοθεσία τους!
 
 
OMILOS DIOIKHTIKON EPISTHMONON «DIOIKHTIKO EPIMELHTHRIO»
Είναι χαρακτηριστικό ότι με το ν/σ εισάγονται νέα δεδομένα αναφορικά με την αξιολόγηση των προϊσταμένων της διοίκησης, ενώ στην πραγματικότητα, αυτά που υφίστανται ήδη από 2010 και είναι τα πλέον αξιοκρατικά που έχουν ποτέ εισαχθεί (πάγιες ρυθμίσεις ν.3839/2010 περί συμβουλίων επιλογής χωρίς πολιτική καθοδήγηση και σύστημα μοριοδοτήσεων με έμφαση στα προσόντα και όχι στα χρόνια υπηρεσίας), δεν έχουν μέχρι σήμερα εφαρμοστεί…Συγκεκριμένα στην παράγραφο 3 του άρθρου 2 του ν/σ αναφέρεται ότι τα θέματα που αφορούν την διαδικασία και τα κριτήρια επιλογής των προϊσταμένων θα ρυθμιστούν εκ νέου μελλοντικά με προεδρικό διάταγμα, παραγνωρίζοντας ότι αυτά έχουν ήδη θεσπιστεί το 2010 με τον ν. 3839 (Σύστημα επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων με αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια − Σύσταση Ειδικού Συμβουλίου Επιλογής Προϊσταμένων (ΕΙ.Σ.Ε.Π.) και λοιπές διατάξεις). Μέχρι δε την έκδοση του εν λόγω π.δ. οι επιλογές των προϊσταμένων θα γίνονται κατά το δοκούν σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα προσωπικά κριτήρια των εκάστοτε Υπουργών (παρ. 7 του άρθρου 2), ανοίγοντας ορθάνοιχτο τον δρόμο για επαναφορά της Διοίκησης σε εποχές ασύδοτου κομματισμού και πλήρους κυριαρχίας πελατειακών λογικών. Η τροποποίηση μάλιστα του υφιστάμενου συστήματος οργάνωσης χωρίς προηγούμενα να έχει διευκρινιστεί το σύστημα αξιολόγησης συνιστά κραυγαλέα επιλογή υπέρ της αυθαιρεσίας-αυταρχικότητας και κατά της αξιοκρατίας, κάτι που πρέπει να ελεγχθεί και από άποψης συνταγματικής τάξης !Στην παρ. 7α άρθρου 2 που αντικαθιστά την παρ. 4 του άρθρο 87 ΥΚ περί αναπλήρωσης. Η αναπλήρωση μπορεί να γίνει και με οποιονδήποτε άλλον υπάλληλο του οικείου φορέα με τα νόμιμα τυπικά προσόντα (βάσει του οργανισμού που ορίζει τα απαιτούμενα προσόντα). Δηλαδή στην ουσία αυθαίρετα. Εισάγεται δηλαδή σαφώς η άνευ ορατών κριτηρίων τοποθέτηση προϊσταμένων. Βέβαια, η χρήση του κριτηρίου της αρεστότητας (λόγω κομματικής ή προσωπικής σχέσης) δεν αναγράφεται ρητά αλλά προκύπτει εύκολα από την ανάθεση στον υπουργό της εξουσίας των επιλογών, χωρίς προσδιορισμό κριτηρίων… Μάλιστα η αναπλήρωση αυτή εμφανίζεται να επεκτείνεται και να λαμβάνει χώρα σε πολλές κρίσιμες διαδικασίες, όπως περιγράφεται παρακάτω. Στην παρ. 5 άρθρου 2 περί μετακίνησης γενικών διευθυντών. Προβλέπεται η δυνατότητα μετακίνησης Γενικών Διευθυντών χωρίς σαφή διαδικασία. Και το πιο περίεργο, στη θέση του μετακινούμενου τίθεται αναπληρωτής! ο οποίος όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 1 γίνεται στην ουσία αυθαίρετα. Έτσι με τη συγκεκριμένη διάταξη α) νομιμοποιείται στην ουσία η αναπλήρωση Γεν. Δ/ντών, κάτι που δεν προβλέπονταν στον ΥΚ και ήταν αμφίβολη η δυνατότητα πλήρωσης κενών θέσεων Γεν. Δ/ντών με αναπλήρωση, (στην πραγματικότητα γίνονταν όμως κατά κόρον), β) η αναπλήρωση θα είναι χωρίς κρίση, άρα χωρίς στοιχειώδη εχέγγυα αξιοκρατίας και γ) κάποιον που αν και με πολλά προσόντα πέτυχε τελικά να κριθεί ως Γεν. Δ/ντής, αυτόν, αν δεν είναι αρεστός θα μπορούν να τον μετακινούν με τις γνωστές αόριστες αιτιολογίες του “γενικότερου συμφέροντος” ή (απροσδιόριστων) “των αναγκών” της Δημόσιας Διοίκησης. Στην παρ.4 άρθρου 2 περί θητείας Γεν. Δ/ντών. Προβλέπεται η δυνατότητα λήξης της θητείας στα δύο χρόνια σε περίπτωση προφανούς απόκλισης από τους στόχους. Η έννοια της προφανούς απόκλισης είναι ασαφής και αφήνεται στην κρίση του Υπουργού η ερμηνεία της. Δηλαδή και πάλι κάποιος μη αρεστός μπορεί να θεωρηθεί ως προφανώς αποκλίνων από τους στόχους, η θέση του να κενωθεί και στη συνέχεια να πληρωθεί με αναπλήρωση από όποιον θέλει ο οικείος Υπουργός.Στην παρ. 8 άρθρου 2 περί αυτοδίκαιης λήξης της θητείας των προϊσταμένων προϋφισταμένων οργανικών μονάδων με την ισχύ των νέων Οργανισμών. Και στην περίπτωση αυτή οι νέες θέσεις θα καλυφθούν με αναπλήρωση, δηλαδή με την αυθαίρετη επιλογή του υπουργού, μέχρι τις κανονικές επιλογές-κρίσεις των ΥΣ, οι οποίες είναι άγνωστο πότε ακριβώς θα διενεργηθούν, καθώς θα πρέπει πρώτα να εκδοθεί το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα (παρ. 3). Σε κάθε περίπτωση βέβαια, οποιοδήποτε σύστημα αξιολόγησης και να προβλεφθεί, είναι βέβαιο πως θα προσμετρά ως βασικό προσόν (και θα το μοριοδοτεί ανάλογα) την άσκηση καθηκόντων προϊσταμένου είτε αυτή έχει γίνει με ανάθεση είτε με κρίση ΥΣ… Μετά από όλα τα παραπάνω, η κατασκευή προϊσταμένων από τους αρεστούς και η άλωση της διοικητικής ιεραρχίας από τους κομματικούς μηχανισμούς των κυβερνώντων , πρέπει να θεωρείται ως βεβαία!Κατά συνέπεια όλων των παραπάνω, θεωρούμε ότι οι προτεινόμενες διατάξεις συνιστούν προφανή εκτροπή προς την αυθαιρεσία και τον κομματισμό, καταπατώντας οποιαδήποτε ιδέα τόσο της (συνταγματικής) αρχής της αξιοκρατίας όσο και του επαγγελματισμού.Πρόταση: Να τεθεί σε πλήρη εφαρμογή ο ν. 3839/2010 στο σύνολό του, χωρίς καμία παρέκκλιση.
 
 
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ
Υπάρχουν πολλοί υπάλληλοι οι οποίοι έχουν επιλεγεί ως Προϊστάμενοι χωρίς καμία μοριοδότηση και συνεδρίαση αρμοδίου συλλογικού οργάνου, απλά με Απόφαση Δημάρχου, Περιφερειάρχη κλπ. Παίρνουν φυσικά κανονικά και το επίδομα ευθύνης και αν αργήσει πολύ να εκδοθεί και το ανωτέρω Προεδρικό Διάταγμα με τις λεπτομέρειες, και μετά τους Νέους Οργανισμούς, πάλι οι ίδιοι θα είναι (στις περισσότερες των περιπτώσεων).Μήπως θα έπρεπε τουλάχιστον να προβλεφθεί να μην προσμετρηθούν στη μοριοδότησή τους οι μήνες που άσκησαν αυτά τα καθήκοντα σε θέσεις ευθύνης, για να μη συνεχιστεί αυτή η αδικία της αρχικής επιλογής;