Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΧΑΡΗΣ ΔΡΙΚΟΣ
Κύριε Υπουργέ Όπως γνωρίζεται, ως λαός είμαστε δικομανείς. Ανά έτος υποβάλλονται γύρω στις 250.000 μηνύσεις. Βλέπουμε τηλεόραση και ο καθείς που διαπράτει μια αξιόποινη πράξη (βλ. Βουλευτής Γερμενής εναντίον Δημάρχου Αθηναίων και των αστυνομικών του) απειλεί ως πράξη εκβιασμού, με μηνύσεις προκειμένου να απεμπλακεί απο απο μία εγκληματική πράξη πλημελληματικού ή κακουργηματικού χαρακτήρα. Υπάλληλοι κυρίως ελεγκτικών μηχανισμών (πολεοδομιών, εφοριών, Δασαρχείων κ.λ.π) είναι βορρά εναντίον κάθε επιτήδιου αφού με μια ΄καταγγελία ή μία μήνυση ακόμη και για εξύβριση τίθεται σε αυτοδίκαιη αργία. Φανταστείτε ακόμη και μεταξύ υπαλλήλων (έχει γίνει ακόμη και αυτό) να αλληλομηνύονται ως πράξη αντιπερισπασμού….τότε θα εξολοθρευτεί όλο το Δημόσιο. Νομίζω οτι πρέπει να ξαναδείτε το θέμα του τεκμηρίου της αθωότητος ειδικά για τα πλημελλήματα αλλά και σε ότι αφορά αυτά που είναι κατηγορίες εκτός Υπηρεσίας,αλλα και να αποσύρετε ορισμένα υποκειμενικά αδικήματα όπως αναξιοπρεπή συμπεριφορά. Δηλαδή θα φτάσουμε στο σημείο να φοβόμαστε τη πεθερά μας αν χωρίσουμε τη κόρη της, ή τη γυναίκα μας. Σας θυμίζω ότι υπάρχουν και κληρονομικές διαφορές μεταξύ 1ου βαθμού συγγένειας και υποβάλλονται γι΄αυτό το λόγο πάρα πολλές μηνύσεις. Ειδικά τώρα ξέρουν πως μπορεί κάποιος να σκοτώσει ένα Δημόσιο Υπάλληλο!!!!! Ακόμη και σεις εάν ήσασταν Δ.Υ. (Τώρα απολαμβάνεται πλήρη ασυλία)θα είχατε πρόβλημα εάν σε μια υποτιθέμενη διαφωνία σας με τη Χρυσή αυγή σας έκανε μήνυση ο Κος Κασιδιάρης όπως τις υποβάλλουν με το κιλό!!!!Για την ιστορία σας αναφέρω ένα δικό μου παράδειγμα, Νοίκιαζα μαζί με τα τρία αδέλφια μου το πατρικό μου ως επαγγελματικό χώρο, αγοράζει ο μισθωτής το 1 μερίδιο απο έναν αδελφό μου που είχε ανάγκη και μας στέλνει εξώδικο ότι δεν μας πληρώνει ενοίκιο επειδή είναι συνιδιοκτήτης και δήθεν δαπάνησε χρήματα για επισκευή του σπιτιού μου παρόλο που υπήρχε έγυρη συμφωνία ανάληψης υποχρέωσης εξόδων απ΄αυτόν. Στη προσπάθειά μας να του πουμε ότι είναι παράνομη η πράξη του μας απείλησε με μηνύσεις για διάφορες ανυπόστατες πράξεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα χάνω το πατρικό μου σπίτι για να έχω δουλειά για να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Ετσι όπως μας έχετε εκτεθειμένους θα είμαστε βούτυρο στο ψωμί κάθε επίτήδιου!!!!
 
 
ΧΡΗΣΤΟΣ
πρέπει να εξαιρέσετε από τις αυτοδίκαιες αργίες κατηγορίες κρίσιμες για την δημόσια ασφάλεια, όπως αστυνομικοί, εξωτερικοί φρουροί φυλακών, στρατιωτικοί.Είναι εκτεθιμένοι απέναντι σε ψευδείς καταμηνύσεις λόγω της μορφής του επαγγέλματός τους.
 
 
N.D.
Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 8, του άρθρου 2, έρχονται σε αντίθεση με τα ισχύοντα στο άρθρο 9, του Νόμου 4057/2012, σύμφωνα με το οποίο, η κατάργηση ή συγχώνευση οργανικής μονάδας επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης, Διεύθυνσης, Υποδιεύθυνσης ή Τμήματος συνεπάγεται την επανατοποθέτηση από το αρμόδιο προς τούτο όργανο όλων των προϊσταμένων του ιδίου επιπέδου, στις θέσεις προϊσταμένων που διατηρούνται, με βάση τη μοριοδότηση της τελευταίας κρίσης για τις επιλογές προϊσταμένων του κάθε επιπέδου.
 
 
ΜΑΡΙΑ
Η ο γιαλός είναι στραβός ή εμείς στραβά αρμενίζουμε!Λυπάμαι που σε μια τέτοια περίοδο που όλοι οι ΔΥ έχουν υποστεί ένα σωρό προβλήματα, αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και παράλληλα προσπαθούν -οι περισσότεροι- να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι σε ένα κράτος που έχει χάσει την αξιοπιστία του, να προστίθεται μια ακόμη πινελιά-μαύρη δυστυχώς- που ονομάζεται ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ. Γενικά αυτό που έχω να καταθέσω είναι ότι το καλύτερο σύστημα δεν πετυχαίνει αν δεν έχει ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟ χαρακτήρα. Αν δηλαδή δεν υπάρχει επικέντρωση στον παράγοντα ΑΝΘΡΩΠΟ! Εκείνο λοιπόν που θα πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι ότι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κυρίως τα ουσιαστικά προσόντα και οι ιδιαίτερες ικανότητες για την κατάληψη θέσεων προϊσταμένων. ΄Αρα προηγείται μια τέτοια διαδικασία περιγραφής και ΑΝΑΛΥΣΗΣ των θέσεων αυτών. Πχ ενας προϊστάμενος που έρχεται σε επαφή με κοινό θα πρέπει να έχει ευγένεια, υπομονή. Τι να το κάνω εγώ λοιπόν αν έχει 2 ή 5 μεταπτυχιακά και δεν ξέρει να φερθεί σωστά? Οι παθογένειες είναι χρόνιες όπως επίσης και ο ισοπεδωτικός χαρακτήρας στους μισθούς, στα επιδόματα στα πάντα. Για να πετύχουν όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις κε Υπουργέ χρειάζεται ΟΡΑΜΑ ….Κι αυτό δεν υπάρχει ανάμεσα στους κακοπληρωμένους και εξαθλιωμένους ΔΥ. Σταματήστε λοιπόν ΤΩΡΑ την εξάπλωση της νοοτροπίας του τιμωρού. Προστατέψτε το κύρος και το ήθος των ΔΥ. Τιμωρείστε τους λίγους-που ξέρετε ποιοί είναι- και προστατέψτε τους υπόλοιπους. Δημιουργείστε ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ προσέγγιση και νοοτροπία και μετά ελάτε για συζήτηση. Διαφορετικά και λυπάμαι που το λέω αλλά θα θερίσουμε θύελλες….
 
 
ΤΟΨΙΩΤΗ ΑΝΝΑ-ΣΟΥΛΤΑΝΑ
Μεγάλο μερίδιο ευθύνης,για τον μέχρι τώρα αποτυχημένο τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης έχουν και όσοι κατέχουν τις θέσεις ευθύνης και τις διατηρούν από τότε που τις κατέλαβαν εως και την συνταξιοδότηση τους. Πρέπει άραγε να μοριοδοτηθούν γι΄αυτό και μόνο από την δεξαμενή αυτών να αντλήσουμε τους νέους υποδιευθυντές και διευθυντές?Η μοριοδότηση των τυπικών προσόντων υπάρχει δυνατότητα να γίνει με μεγαλύτερη σχολαστικότητα και ακρίβεια. Για παράδειγμα ενα μεταπτυχιακό που αποκτήθηκε με εκπαιδευτική άδεια και προσαύξηση στο μισθό μέχρι 40% είναι άδικο να μοριοδοτηθεί το ίδιο με το μεταπτυχιακό που αποκτήθηκε χωρίς την ανάλογη διευκόλυνση. Ενα διδακτορικό χωρίς δημοσιεύσεις να μοριοδοτηθεί χαμηλότερα απο ένα που έχει δημοσιεύσεις. Μπορούν να αξιολογηθούν ακόμη και οι δημοσιεύσεις.Υπάρχουν πολλοί εργατικοί υπάλληλοι ΔΕ αλλά δεν μπορεί να αντικατασταθεί η τριτοβάθμια εκπαίδευση από τους εμπειροτεχνίτες.Βάση της ανάπτυξης των επιπλέον δεξιοτήτων και ικανοτήτων είναι η συνεχής κατάρτιση και η δια βίου μάθηση. Μας χρειάζονται προϊστάμενοι που δεν έχουν ξεχάσει τον τρόπο να μαθαίνουν.Η κινητικότητα των προϊσταμένων θεωρώ οτι είναι μόνος τρόπος για να αρχίσει να καλύπτεται το τεράστιο έλλειμμα που υπάρχει στην ουσιαστική άσκηση διοίκησης λόγω της εξάλειψης των διαπροσωπικών σχέσεων με τους υφισταμένους.Όλες οι θέσεις ευθύνης που προκύπτουν απο τα οργανογράμματα να προκηρυχθούν και να καλυφθούν με την ίδια διαδικασία γιατί οι εξαιρέσεις συνήθως γίνονται κανόνας.