Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Θεόδωρος Λ. Βραχάτης
Αγαπητοί κύριοι! Στις πρωτόγονες κοινωνίες των θηρευτών γινόταν αρχηγός ο πιο δυνατός γιατί έπρεπε να καθοδηγεί τα μέλη των με απόλυτη επιτυχία, μιας και ο ίδιος διέθετε την απαιτούμενη σωματική δύναμη ώστε να στεφτεί από επιτυχία το εγχείρημά των. Όταν όμως η ανθρωπότητα πέρασε, με τη νεολιθική εποχή, στο κατώφλι της γεωργικής εποχής, τότε ή ίδια η κοινωνία άλλαξε και τον τρόπο επιλογής των ανθρώπων που διοικούσαν και κατεύθυναν την κοινωνική ομάδα και διάλεγαν τον πιο έμπειρο ώστε με τις γνώσεις του να οδηγήσει την κοινωνία του στην επιτυχία, που δεν ήταν άλλη από την επάρκεια της γεωργικής ή ζωικής παραγωγής και να επιβιώσει η ομάδα.Ολοκληρώνω το τριακοστό τρίτο μου έτος ως δημόσιος υπάλληλος και μπορώ να σας διαβεβαιώσω περί δυο πραγμάτων. Κατά πρώτον μην απεμπολάτε την εμπειρία από τη δημόσια διοίκηση καθότι είναι απολύτως σίγουρο ότι στο τέλος του δρόμου καραδοκεί η αποτυχία, καθότι είναι ανθρωπίνως αδύνατο μόνο μέσα από τη μελέτη ή τις οποιεσδήποτε θεωρητικές γνώσεις και τα πτυχία, ένας Προϊστάμενος ή Διευθυντής κάποιας δημόσιας μονάδας να διαχειριστεί κρίσεις. Και παντός είδους κρίσεις καθημερινώς παρουσιάζονται στο δημόσιο (Βεβαίως ομιλώ έχοντας ως παράδειγμα την εκπαίδευση απ’ όπου προέρχομαι. Και κατά δεύτερο δεν νομίζω ότι θα πείσετε τον ελληνικό λαό ότι απλώς θέλετε τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης με «επαγγελματίες» ή «καριερίστες» διευθυντές -διοικητές του δημοσίου, χωρίς καμιά απολύτως εμπειρία. Εκτός και στόχος είναι η επιστροφή της ελληνικής κοινωνίας στην εποχή των θηρευτών, οπότε παρακαλώ να δεχτείτε τα θερμά μου συγχαρητήρια για την προσπάθειά σας, είναι αρκούντως αξιέπαινη!!
 
 
ΛΕΩΝΙΔΑΣ
Επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω αν πράγματι «θεσπίζεται το νέο και ανταποκρινόμενο στη διοικητική πραγματικότητα πλαίσιο της επιλογής» των προϊσταμένων των οργανικών μονάδων.Με το προτεινόμενο άρθρο, απλά δεν αποκλείονται από τη διαδικασία επιλογής ως προϊσταμένων επιπέδου τμήματος, οι χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι (Βαθμοί Ε΄ και ΣΤ΄).Στην πραγματικότητα, εφόσον οι κρίσεις θα γίνουν με τη μοριοδότηση του άρθρου πρώτου του ν. 3839/2010 και τις μεταβατικές διατάξεις της παραγράφου 5 του άρθρου 5 του ίδιου νόμου (χωρίς διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και συνέντευξη δηλαδή) η προϋπηρεσία θα βαρύνει τόσο υπέρ των «παλαιών» συναδέλφων ώστε τα πιθανά πρόσθετα τυπικά προσόντα να μην μπορούν να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ των νεώτερων.Προτείνω την μείωση της μοριοδότησης της προϋπηρεσίας στο δημόσιο τομέα και την ταυτόχρονη αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα.Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις του Αντώνη (3/5/2013)
 
 
Μαρίνος
Για το νέο σύστημα επιλογής προισταμένων δωστε βαρύτητα στην ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ του κάθε εργαζομένου ,αυτο είναι που μετράει και σε δημόσιες υπηρεσίες σε όλα τα σοβαρά ευρωπαικά κράτη ούτε τα πτυχία ούτε τα χρόνια προυπηρεσίας απλα η αποδοτικότητα .Ανταμείψτε και προωθήστε ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ τους εργατικούς υπαλλήλους ανεξαρτήτος πτυχίου και έτη προυπηρεσίας για να αλλάξει προς το καλύτερο το δημόσιο.
 
 
Αθανάσιος Αθανασίου
Για κάθε θέση ευθύνης να γίνετε τεστ αξιολόγησης με κριτήρια ΑΣΕΠ σε πραγματικό χρόνο μέσω Η/Y για να δούμε ποιος και τι αξίζει σε συνδυασμό με τη στοχοθεσία. Κάθε άλλος τρόπος είναι διάτρητος και μπορεί να ωφελήσει ημετέρους.
 
 
Ελένη
Πέρα απο τα πτυχία θα πρέπει να εξετάζεται και η εμπειρία σε θέσεις (όχι μόνον ευθύνης) που έχει υπηρετήσει ο υπάλληλος. Για παράδειγμα όταν ένας υπάλληλος μονιμοποίηθηκε με ένα απο τα γνωστά διατάγματα (Παπανδρέου και Παυλόπουλου) λόγω συμμετοχής του με συμβάσεις σε ερευνητικά προγράμματα και έκτοτε τοποθετήθηκε σε μια μόνο θέση γιατί έτσι βόλευε, με ποιά εμπειρία θα εξελιχθεί σε Δ/ντή ?! Επιπλέον, γενικότερα ένας υπάλληλος σε θέση ευθύνης δεν μπορεί να μην έχει διατελέσει και ως απλός υπάλληλος με βάση την εξέλιξη στην ιεραρχία αλλά να τοποθετείται σε θέση ευθύνης κατ’ ευθείαν. Θα πρέπει να γνωρίζει ένα ευρύ φάσμα της διοίκησης ώστε να συνεργάζεται και να είναι αποτελεσματικός με τις επι μέρους υπηρεσίας και άλλους δημόσιους φορείς. Παρατηρείται το φαινόμενο υπάλληλοι που δεν είχαν ποτέ πριν διοικητικά καθήκοντα να αναλαμβάνουν θέσεις, να μην εκπαιδεύονται και στη συνέχεια να αναλαμβάνουν θέσεις.Ενας άλλος παράγοντας θα έπρεπε να είναι και ο αριθμός των υπαλλήλων που εποπτεύει ένας προιστάμενος γιατί με τις αναθέσεις σε αν. προισταμένους που έχουν γίνει σχετικά πρόσφατα παρατηρείται ο τμηματάρχης ή ο προιστάμενος να εποπτεύει τον εαυτό του(!) ή το πολύ άλλον έναν υπάλληλο.Πέρα απο τα τεχνικά χαρακτηριστικά των πτυχιών τα οποία θα πρέπει να έχουν κάποια συγγένεια με ανθρώπινο δυναμικό ή διοίκηση δεν νοείται να εξισώνεται πτυχίο, μάστερ ή διδακτορικό στη χημεία για παράδειγμα με τη θέση ενός προιστάμενου π.χ. διοικητικού ή οικονομικού. Εχει καμια σχέση το πτυχίο του χημικού με το αντικείμενο της θέσης?Η αξιολόγηση ενός υπαλλήλου θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της πέρα απο τη συνέντευξη και τα προσόντα και τη δημιουργικότητα, τη πρωτοβουλία, τη κενοτομία στις ιδέες και στο ξεπέρασμα της γραφειοκρατίας και της αναβλητικότητας που πολλοί, δυστυχώς, απο τους δημόσιους υπαλλήλους έχουν με αποτέλεσμα να μην εξυπηρετούν, να μην έχουν προτάσεις υπέρβασης προβλημάτων και να είναι στάσιμοι στην διεκπεραίωση προβλημάτων.Για την υπέρβαση αυτών των προβλημάτων θα πρέπει να αξιολογείται απο νωρίς ο υπάλληλος, να ελέγχεται η αποδοτικότητά του και η δυνατότητα να προσαρμόζεται όταν χρειάζεται ακόμα και στη ‘λάντζα’. Συγκεντρωτισμός και ερασιτεχνία είναι τα μεγάλα προβλήματα.