Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ιωάννης τσιωνάς
Απόλυτα ιεραρχικό μοντέλο διοίκησης (top-down) σε μια εποχή που απαιτούνται δίκτυα και οριζόντιες δράσεις. Πλήρης απαξίωση όλου του στελεχιακού δυναμικού πλην αυτών με θέσεις ευθύνης. Απαξίωση ακόμα και των προβλέψεων του νομοσχεδίου της διοίκησης με στόχους του 2004 που προέβλεπε τη συμμετοχή των υπαλλήλων για τον προσδιορισμό των στόχων σε επίπεδο τμήματος.
 
 
Παναγιώτης Γκλαβίνης
Δεν είναι ξεκάθαρο αν η διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 4 συνιστά γενική εξουσιοδοτική διάταξη ή περιορίζεται μόνο σε σχέση με τα νομικά πρόσωπα της παραγράφου 2. Αν είναι γενική εξουσιοδοτική διάταξη, τότε αντικαθιστά την διάταξη του άρθρου 66 παρ. 1 και 2 του ν. 4002/2011, η οποία έχει ως ακολούθως; (Αν είναι ειδική και αφορά μόνο στα πρόσωπα του παραρτήματος, τότε γιατί δεν επιλέχθηκε το ήδη υφιστάμενο νομικό πλαίσιο του άρθρου 66 παρ. 1 και 2 του ν. 4002/2011;) N. 4002/2011 Άρθρο 66Κατάργηση, συγχώνευση και αναδιάρθρωση Ν.Π.Ι.Δ. και δημοσίων επιχειρήσεων παράγραφος 1: Μετά το άρθρο 14Α του ν. 3429/2005 (Α` 314) προστίθεται άρθρο 14Β ως εξής: «Αρθρο 14Β Κατάργηση, συγχώνευση και αναδιάρθρωση Ν.Π.Ι.Δ. και δημοσίων επιχειρήσεων 1. Με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του κατά περίπτωση εποπτεύοντος Υπουργού: … γ) άλλα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο Κράτος, εφόσον επιχορηγούνται τακτικά από κρατικούς πόρους και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις εφόσον το Ελληνικό Δημόσιο είναι κύριο του συνόλου του καταβεβλημένου μετοχικού τους κεφαλαίου, μπορεί, αν επιβαρύνουν τον Κρατικό Προϋπολογισμό άμεσα ή έμμεσα ή αν επιδιώκουν παρεμφερή σκοπό ή για τον εξορθολογισμό του κόστους λειτουργίας τους: αα) να καταργούνται, να συγχωνεύονται ή να διασπώνται με απορρόφηση ή με σύσταση νέων εταιρειών ή με απορρόφηση και σύσταση νέων εταιρειών ή/και ββ) να αποσπώνται από αυτά περιουσιακά στοιχεία ή επιχειρηματικές μονάδες ως κλάδος ή τμήμα και να εισφέρονται σε άλλη ανώνυμη εταιρεία ή/και να μεταφέρεται και να ανατίθεται η ασκούμενη δραστηριότητα ή ο επιδιωκόμενος σκοπός σε άλλο νομικό πρόσωπο,…» παράγραφος 2: Με την απόφαση της προηγούμενης παραγράφου καθορίζεται η τύχη της περιουσίας του νομικού προσώπου που τυχόν καταργείται, ο φορέας που καθίσταται διάδοχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του, το καταστατικό ή ο οργανισμός που το διέπει στην περίπτωση συγχώνευσης και κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου.
 
 
Γιάννος Γραμματίδης
Στό άρθρο 55.2.β γνωμάτευση νά μπορεί νά χορηγεί καί διευθυντής κλινικής ιδιωτικού νοσηλευτικού ιδρύματος γιά τούς λόγους πού ανέφερα στό σχόλιό μου στό αρθρο 5.
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Άρθρο 8: Με αυτό το άρθρο αντικαθίσταται το άρθρο 56 του Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων. Στην παρ. 8 του υπό αντικατάσταση άρθρου αναφέρεται: 8. Μετά τη λήξη του ανωτάτου χρονικού ορίου αναρρωτικής άδειας η υπηρεσία ή ο υπάλληλος μετά από αίτησή του, μπορούν να απευθύνονται, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, στην αρμόδια ειδική υγειονομική επιτροπή για γνωμοδότηση περί του ιασίμου ή μη της νόσου. Στη δεύτερη περίπτωση και αφού η γνωμάτευση γίνει οριστική , ο υπάλληλος απολύεται κατά τα οριζόμενο στο άρθρο 153. Πριν τοποθετηθούμε επί του ανωτέρω εδαφίου παραθέτουμε το άρθρο 153 του ν. 3528/2007 του οποίου ζητούμε την τροποποίηση ή και κατάργησή του. Άρθρο 153: Απόλυση για σωματική ή πνευματική ανικανότητα 1. Ο υπάλληλος απολύεται ύστερα από απόφαση του υπηρεσιακού συμβουλίου, αν διαπιστωθεί σωματική ή πνευματική ανικανότητα, σύμφωνα με τα άρθρα 100, 165 και 167 του παρόντος. Δεν απολύεται ο υπάλληλος αν η ανικανότητά του επιτρέπει την άσκηση άλλων καθηκόντων. 2. Ο υπάλληλος που απολύεται σύμφωνα με την παρ. 1 του παρόντος άρθρου αναδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 21 του παρόντος Κώδικα. Ζητούμε καταρχήν την κατάργηση του άρθρου 153 καθώς και κάθε ανάλογης διάταξης που εμπεριέχεται στο παρόντα νόμο (π.χ παρ. 10 του άρθρου 8 του παρόντος νόμου) και στον Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων (π.χ. άρθρο 165 «Υγειονομικές Επιτροπές» παρ. 2 περ. β. όπως αντικαθίσταται με το άρθο 10 του παρόντος ν/σ ) και αναφέρεται στην απόλυση υπαλλήλου λόγω σωματικής και πνευματικής ανικανότητας. Αυτές οι διατάξεις έρχονται σε αντίθεση με : • Τη Διεθνή Σύμβαση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία η οποία κυρώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων με την ψήφιση του ν. 4074/2012 και τις προσπάθειες εφαρμογής του κοινωνικού μοντέλου της αναπηρίας στη χώρα μας, μέσω των οποίων προωθείται η ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην εργασία.• Το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης – 2000 και συγκεκριμένα με το άρθρο 26 «Ένταξη των ατόμων με αναπηρίες» του «Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης», ο οποίος ανακηρύχτηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 2000 στη Νίκαια από το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Η Ένωση αναγνωρίζει και σέβεται το δικαίωμα των ατόμων με αναπηρίες να επωφελούνται μέτρων που θα τους εξασφαλίζουν την αυτονομία, την κοινωνική και επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή στον κοινοτικό βίο». Επιπρόσθετα, αναφέρουμε και το άρθρο 21 παρ. 1 του Χάρτη όπου προβλέπεται η απαγόρευση όλων των μορφών διάκρισης.• Την ευρωπαϊκή οδηγία 2000/78/Εκ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2000 για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση όπως έχει ενσωματωθεί στο ν. 3304/2005: Ειδικότερα διατάξεις που αναφέρονται στην απόλυση λόγω σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τον ανωτέρω νόμο. Σχόλιο: Αξίζει να επισημανθεί ότι η προστασία του ν.3304/2005 περιλαμβάνει και την απόλυση ή δυσμενή, εν γένει, μεταχείριση προσώπου, η οποία εκδηλώνεται ως αντίμετρο σε καταγγελία ή αίτημα παροχής έννομης προστασίας, για τη διασφάλιση τήρησης της αρχής της ίσης μεταχείρισης (παρ.2, άρθρο 13). Επομένως, και βάσει των ανωτέρω, ο Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων θα πρέπει να λάβει υπόψη του την νέα κοινωνική προσέγγιση της αναπηρίας και να καταργήσει διατάξεις μέσω των οποίων γίνεται ευθεία αναφορά σε απόλυση λόγω σωματικής ή πνευματικής ανικανότητας. Τέτοιου είδους διατάξεις επιστρέφουν τη χώρα χρόνια πίσω στο αναχρονιστικό ιατρικό μοντέλο της αναπηρίας.
 
 
Παναγιώτης Β.
Αγαπητοί συνάδελφοι και φίλοι,ύστερα από μια εποχή δημιουργίας πολλών δημοσίων υπηρεσιών εκπαιδευτικού και ψυχοκοινωνικού χαρακτήρα, είτε αυτόνομων, είτε προσαρτημένων σε άλλες Δημόσιες Υπηρεσίες (ΚΕΔΔΥ, ΙΠΔ, ΣΣΝ, ΚΨΥ, ΟΚΑΝΑ, ΙΚΑ, υπηρεσίες Δήμων, κ.λπ.), φτάσαμε στη σημερινή δύσκολη οικονομική συγκυρία, όπου πλέον δεν προβλέπεται περαιτέρω στελέχωση με τις ειδικότητες που προβλέπει ο νόμος. Έτσι, οι περισσότερες από τις παραπάνω υπηρεσίες έφτασαν στο σημείο να μην επαρκούν σε σχέση με το έργο που καλούνται να επιτελέσουν. Ο διοικητικός, αλλά κυρίως ο ουσιαστικός κατακερματισμός των υπηρεσιών αυτών είναι μια πραγματικότητα. Πιστεύω ότι αυτή η κατάσταση εξασθενεί την αποτελεσματικότητα του Δημοσίου και μειώνει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Σημειώνω, ότι ακόμα και αν η καθεμία από τις παραπάνω υπηρεσίες διαθέτει όλες τις προβλεπόμενες ειδικότητες, πάλι μπορεί να μεγιστοποιήσει τη δράση της συνεργαζόμενη με υπηρεσίες που αναγκαστικά εμπλέκονται σε ορισμένους εξυπηρετούμενους (βλ. παρακάτω).Μια εφικτή και οικονομική λύση είναι η πλήρης αξιοποίηση του υπάρχοντος αξιόλογου ανθρώπινου δυναμικού μέσω ενός θεσμοθετημένου συντονισμού των υπηρεσιών. Ο συντονισμός θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος σε εξυπηρετούμενους πολίτες που έχουν πολλαπλές ιδιότητες (π.χ. ασφαλισμένος, δημότης και μαθητής). Επιτρέψτε μου ένα σύντομο παράδειγμα: μαθητής που είχε πάρει εξιτήριο ύστερα από βραχύχρονη ψυχιατρική νοσηλεία επέστρεψε στο σχολείο χωρίς κάποιο αναγνωρίσιμο σχέδιο επανένταξης. Το αποτέλεσμα ήταν να τον κοροϊδέψουν για τη νοσηλεία του και να αναγκαστεί να διακόψει το σχολείο. Είναι φανερό ότι χρειαζόμαστε συνεργασία των υπηρεσιών (στο παράδειγμα: της Δημόσιας Κλινικής, του Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων και του Σχολείου). Σήμερα, υπάρχουν αρκετές ορθές πρακτικές συνεργασίας των υπηρεσιών, αλλά οφείλονται σε ατομικές πρωτοβουλίες και όχι σε κάποιο οργανωμένο σχέδιο.Πιστεύω, ότι αυτή η ιδέα χρειάζεται ανάπτυξη για να ευδοκιμήσει. Μερικά από τα σημεία που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι τα εξής: 1) Δημιουργία Πρωτοκόλλων Συνεργασίας και σχετική διαμόρφωση Νόμων (ΦΕΚ, Εγκύκλιοι). Σε συνάφεια με αυτά, προτείνεται η δημιουργία Παρατηρητηρίου ή/και θέσπιση ενός Συντονιστή Υπηρεσιών ψυχοκοινωνικού χαρακτήρα ανά περιφέρεια. 2) Δημιουργία ενιαίου ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου. Η ημερομηνία της πρώτης αίτησης να μετράει σε περίπτωση παραπομπής σε άλλη υπηρεσία (ο εξυπηρετούμενος να λαμβάνει τις υπηρεσίες με την προτεραιότητα που αντιστοιχεί στην πρώτη αίτηση). 3) Δημιουργία και διάδοση βάσης δεδομένων ανά περιφέρεια της χώρας με τα στοιχεία, όλων των δημοσίων και άλλων μη κερδοσκοπικών φορέων εκπαιδευτικού και ψυχοκοινωνικού ενδιαφέροντος. Στη βάση δεδομένων, πέραν των βασικών στοιχείων, οφείλουμε να δηλώνουμε τις (εναπομείναντες) ειδικότητες, το αν ο φορέας προσφέρει μόνο διάγνωση ή/και υποστήριξη, όπως επίσης και την ιδιαίτερη μέθοδο που εφαρμόζεται (ψυχοθεραπεία, συμβουλευτική, γνωστική συμπεριφορική προσέγγιση, κ.λπ.). 4) Επιμόρφωση και εκπαίδευση του προσωπικού με σκοπό τη δημιουργία ομάδων γονέων, μαθητών, εφήβων κ.λπ. Η ομαδική προσέγγιση στην ψυχοκοινωνική υποστήριξη, όχι μόνο είναι αποτελεσματική, αλλά πολλαπλασιάζει τη μικρή μας αριθμητική δύναμη έναντι των πολλών αιτημάτων (αναγκών) των πολιτών. 5) Τα προγράμματα ΕΣΠΑ να ενισχύουν τη λειτουργία του Δημοσίου, π.χ. αν είναι να αξιοποιηθεί κάποιος ψυχολόγος για την αντιμετώπιση της βίας, τότε να εντάσσεται στις υπάρχουσες δομές της εκπαίδευσης (π.χ. ΚΕΔΔΥ, ΣΣΝ, Γραφεία Αγωγής Υγείας) και να μην χρεώνεται σε ένα «τυχερό» σχολείο για ένα ολόκληρο έτος.Πιστεύω ότι η ιδέα του συντονισμού των εκπαιδευτικών και ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών μπορεί να αυξήσει τις δυνατότητες του υπάρχοντος προσωπικού και να καταστήσει την παροχή υπηρεσιών ακόμα πιο αποτελεσματική.