Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Φοίβος
Όσοι μιλούν περί προβαδίσματος ΠΕ να διαβάζουν τους νόμους της τελευταίας δεκαετίας.Η Γνωμοδότηση του ΣΤΕ αφορά τον Δημ.κωδ του 1999.Στον Κώδικα του 2007 προστέθηκε το εξής:Αρθρο 97δ) Όπου από τις οικείες οργανικές διατάξεις επιτρέπεται η τοποθέτηση προϊστάμενου κατηγορίας που έπεται κατά το προβάδισμα δεν ισχύει το προβάδισμα κατηγοριών. Ο νόμος Ραγκούση του 2010 δεν δίνει προβάδισμα σε καμία κατηγορία και αφήνει τους οργανισμούς να κρίνουν. Είναι αδιανόητο να προηγούνται υπάλληλοι ΠΕ με απλό πτυχίο έναντι ΤΕ που είναι κάτοχοι διδακτορικού.Επίσης είναι αδιανόητο ΤΕ με διδακτορικό που μπορεί να γίνει καθηγητής πανεπιστημίου να μην μπορεί να γίνει γενικός διευθυντής.
 
 
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΕΡΑΣΗΣ
12.5.2013 Απόστολος Γεράσης πρόεδρος Ο.Δ.Ε.Δ.ΥΤο παρόν που παρουσιάζεται ως «μεγάλη μεταρρύθμιση του κράτους» στην πραγματικότητα αποτελεί μαύρη κηλίδα για τη Διοίκηση και ευθεία παραπομπή στον παλαιοκομματισμό, στην αυθαιρεσία, στις πελατειακές σχέσεις, στο καταδικασμένο παρελθόν και μάλιστα σ αυτή τη δραματική συγκυρία που θάπρεπε αν μη τι άλλο να επιδιωχθούν πάση θυσία συνθήκες διαφάνειας, αξιοκρατίας και θεσμικής αξιοπιστίας.Συγκεκριμένα ερωτήματα:-Είναι μεγάλη μεταρρύθμιση το ότι δεν αναφέρεται πουθενά ο ισχύων για την επιλογή προϊσταμένων ν.3839/10 που βάζει πραγματικά αξιοκρατικούς κανόνες επιλογής αλλά, απεναντίας εξουσιοδοτείται μέσω Π.Δ η κανονιστικώς δρώσα Διοίκηση να καταργεί νόμους και διατάξεις κατά το δοκούν και να προβαίνει σε νομικές ενέργειες που αποτελούν αντικείμενο του νομοθέτη;-Ποιο είδος δικαιοσύνης «υπηρετείται» όταν προβλέπεται σαν αποκλειστική προϋπόθεση για την κατάληψη θέσης προϊσταμένου να έχει θητεύσει κάποιος σε άλλη θέση προϊσταμένου επιβραβεύοντας έτσι όσους ευνοιοκρατικά και παράνομα τοποθετήθηκαν τα τελευταία χρόνια και αποκλείοντας εξ αρχής απ την επιλογή άξιους συναδέλφους γιατί δεν ήταν αρεστοί;-Είναι διαφάνεια και δικαιοσύνη να προβλέπονται από την προκήρυξη της κάθε υπηρεσίας από πού θα προέρχονται οι προϊστάμενοι ,ή ευθεία προτροπή σε αυθαιρεσία και αισχρό συντεχνιασμό;-Ποιά δυσλειτουργία έρχεται να θεραπεύσει η τροποποίηση του άρθρου της αναπλήρωσης των προϊσταμένων εκτός από το να απελευθερώσει την απόλυτη αυθαιρεσία της Διοίκησης;-Τι θα παρεμποδίσει την αυθαιρεσία της Διοίκησης να λειτουργεί με αποκλεισμούς, με διαφορετική αντιμετώπιση πτυχίων της ίδιας εκπαιδευτικής βαθμίδας κ.λ.π και ποια είναι τα αξιόπιστα δείγματα γραφής της;-Η μήπως τελικά όλα τα παραπάνω ερωτήματα μου είναι αφελή και η απάντηση αυτονόητη;ΠΡΟΤΑΣΗ-Απόσυρση του σχετικού άρθρου-Εφαρμογή του από τριετίας ψηφισθέντος και ακόμη αναμένοντος την εφαρμογή του (γιατί άραγε;) νόμου 3839/10 για τους προϊσταμένους στο Δημόσιο ,με ενίσχυση περαιτέρω των για την αξιοκρατία διατάξεών του και με πρόβλεψη δικαιώματος ένστασης των υποψηφίων για τη διαδικασία επιλογής.Ετσι θα αναδειχθούν προϊστάμενοι που ο διαφανής και αξιοκρατικός τρόπος ανάδειξής τους θα τους απαλλάξει από δεσμά και θα τους προσδώσει κύρος , εκτίμηση και αυτοπεποίθηση για να υπηρετήσουν το Δημόσιο συμφέρον.Η επιμονή στη λάθος κατεύθυνση θα επιβεβαιώσει την αρχαία ρήση «των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδωμεν»
 
 
Andreas Charitos
Ξένη γλώσσα Το πιο υπερτιμημένο προσόν. Λειτουργεί καθαρά ως παράγοντας μείωσης της υποψηφιότητας των υπαλλήλων για θέσεις ευθύνης, άσχετα με το πόσο ικανοί και αποτελεσματικοί μπορεί να είναι. Με την περιγραφή θέσεων εργασίας μπορεί να αναζητηθεί τόσο για το ποια γλώσσα απαιτείται όσο και το επίπεδο γνώσης αυτής ανά θέση εργασίας. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αφορά όλους π.χ. για να γίνει κάποιος προϊστάμενος θα πρέπει να ξέρει καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας ή άλλης από τις τρεις επίσημες της Ε.Ε.
 
 
ΠΡΟΒΑΤΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Πιθανά να έπρεπε να ορίζεται ενα ελάχιστο χρονικό διάστημα, π.χ. πέντε (5) έτη στο Δημόσιο εκ των οποίων τα δύο (2) σε σχετικό αντικείμενο, για δυνατότητα συμμετοχής στις επιλογές προϊσταμένων Υπηρεσίας. Θεωρώ αυτό το διάστημα το ελάχιστο. Μη ύπαρξη τέτοιου χρονικού περιορισμού, μπορεά έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών προβλημάτων στη διοίκηση.Αντίστοιχες μοριοδοτήσεις με Π.Δ. δεν θα μπορούν να επιλύσουν σχετικά θέματα χρόνιας δυσλειτουργίας στο σύνολό τους, πΡ΄μόνο μερικώς.Κατά την πρόταση (5) ετών εκ των οποίων τα (2) σε σχετικό αντικείμενο, λύνεται κατά κάποιο τρόπο και το θέμα της κινητικότητας, από Διεύθυνση σε Διεύθυνση και από αντικείμενο σε άλλο αντικείμενο, καθώς η διαρκή εκμάθηση διαφορετικών αντικειμένων, μόνο με συγκεκριμένα κίνητρα, μοριοδοτήσεις μπορεί να γίνει περισσότερο θεμιτή από ότι τώρα.
 
 
gthomakos
1.Η κατηγοριοποίηση των Δ.Υπαλλήλων με βάση τους τίτλους σπουδών τους είναι διαδεδομενη και εν γένει αποδεκτή (αν και δεν πρέπει να αναγεται σε αναμφισβήτητο αξίωμα για την ιεραρχική ανέλιξη ενός υπαλλήλου). Παρατηρώ όμως την εξής αντίφαση. Ενώ αποσυνδέεται η δυνατότητα προαγωγής ενός υπαλλήλου σε θέση προισταμένου απο την κατηγορία του (δηλ.Διδακτορικά, μεταπτυχιακά, ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ , όλοι έχουν την ίδια τύχη)παρόλ΄αυτά όπως αναφέρεται στο άρθρο 16 του παρόντος, λαμβάνονται υπόψη (όπως είναι και λογικό βέβαια)»οι δεξιότητες, οι γνώσεις και οι εμπειρίες του υπαλληλου» για να καθορίσετε τους ατομικούς του στόχους.Δηλαδή θα καλέσετε έναν υπάλληλο ΠΕ να υπογράψει ένα συμβόλαιο αποδοτικότητας, μάλλον, πιο «δύσκολο» απο αυτό που θα υπογράψει ένας υπάλληλος κατηγορίας ΔΕ. Παρόλα αυτά και οι δύο υπάλληλοι θα κριθούν για προισταμενοι με κύριο κριτήριο την «μη προφανή απόκλιση από την στοχοθεσία», ασχέτως εαν ο πρώτος θα έχει ως στόχο να βγάλει, ίσως, τα καστανα απο τη φωτιά και ο δεύτερος απλά, να χωρίσει δυο γαιδάρων άχυρα.Αν μείνει αυτό έτσι είναι ισοπεδωτικό και άδικο. Προτείνω καταρχάς ο ορισμός της στοχοθεσίας και το συμβόλαιο αποδοτικότητας να καταρτίζονται με την σύμφωνη γνώμη και των υπαλλήλων – προισταμένων. Επίσης να γίνει σαφή μοριοδότηση των στόχων ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας τους, και με τον τρόπο αυτό να αξιολογούνται με περισσότερα μορια οι υπάλλλοι που τα καταφέρνουν σε δύσκολους στόχους. Ο καθορισμός του συντελεστή δυσκολίας για κάθε στόχο – αντικείμενο να γίνεται όχι μόνο απο τους προισταμένους αλλά και με την συμμετοχή καιτων υπαλλήλων. Για να αποφευχθεί μάλιστα το φαινόμενο ο κάθενας υπάλληλος να ευλογάει τα γένια του , δηλαδή να προκρίνει το δικό του αντικείμενο ως το δυσκολότερο, να ορισθεί ότι,αφού έχουν καθοριστεί οι συντελεστές δυσκολίας, σε περίπτωση διαφωνίας για τον βαθμό δυσκολίας ενός αντικειμένου μεταξύ δυο υπαλλήλων να αποφασίζεται ανταλλαγή των αντικειμένων τους -δηλαδή να αλλάζουν θέσεις . Εναλλακτικά μπορείτε να επανέλθετε στο απλό και κλασσικό σύστημα δηλαδή να μοριοδοτήσετε με διαφορετικο συντελεστή τους υπάλληλους διαφορετικής κατηγορίας (ΠΕ > ΤΕ > ΔΕ),όσον αφορά την αξιολόγησή τους για θέση προισταμένου. Εννοείται ότι είναι κομβικής σημασίας το νομικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα περι του συμβολαιου αποδοτικότητας.Και εκεί , αναμένω να ξεκαθαριστούν οι ασάφειες, αλλά και να συνδεθεί η επιτευξη των στόχων όχι μόνο με ποσοτικά αλλά κυρίως με ποιοτικά κριτήρια, τον έλεγχο και την τήρηση των οποίων κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν υπεύθυνα.Θα πρέπει να αποφασίσετε ποιον υπάλληλο θέλετε. Αυτόν που παράγει «φασόν» διοικητικές πράξεις,ασθμαίνοντας να «παραγει» έργο – για να πιάσει τους στόχους – και αν τον ρωτήσεις «που το λέει αυτό ο νόμος» σε κυττάει σαν εξωγήινο ή αυτόν που βασανίζει το μυαλό του για να λειτουργεί βάσει της αρχής της νομιμότητας;;; 2. Σχετικά με την παρ. 2.7 που αναφέρει οτι «Οι τοποθετούμενοι ως προϊστάμενοι εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους και μετά τη λήξη της θητείας τους ως την τυχόν επανεπιλογή και τοποθέτησή τους ή την τοποθέτηση νέου προϊσταμένου»,θεωρώ ότι θα πρέπει το αρμόδιο για την επιλογή και τοποθέτηση προισταμένων όργανο να επιλαμβάνεται εγκαίρως και πάντα εντός των ισχύοντων χρονοδιαγραμμάτων ώστε να περιοριστούν αυτού του είδους οι μεταβατικές καταστάσεις που δυστυχώς τείνουν να διαιωνίζονται.Είναι πολύ σημαντικό να ορισθεί ότι το αρμόδιο για την επιλογή των προισταμένων όργανο θα έχει συγκεκριμένες κυρώσεις αν δεν ανταποκρίνεται εντός συγκεκριμένων προθεσμιών στο έργο του. 3. Συμφωνώ με όλους εκείνους που λένε ότι η αξιολόγηση και επιλογή των προισταμένων πρέπει να γινεται απο συλλογικό υπηρεσιακό όργανο και όχι να είνα απόφαση ενός ανδρός. 4. Συμφωνώ με την άποψη , πως οι κλάδοι ΠΕ, ΤΕ,ΔΕ των οποίων οι υπάλληλοι κρίνονται για την πλήρωση θέσεων προϊσταμένων οργανικών μονάδων , θα πρέπει να ορίζονται με σαφήνεια στον Οργανισμό και όχι μόνο στην Πρόκηρυξη 5. Η απόσπαση Προισταμένου που προβλέπει η παρ. 5 θα πρέπει να γίνεται μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του υπαλληλου, ειδάλλως μόνο για περιορισμένο χρονικό διάστημα 6 μηνών εντός του οποίου το αρμόδιο όργανο επιλογής προισταμένων θα πρέπει (και αν δεν το κάνει να ειναι πειθαρχικό παράπτωμα) να έχει ορίσει προιστάμενο που θα πληρώνει οριστικά την κενή θέση. Οι αποσπάσεις , μετακινήσεις ανθρώπων και η αναστάτωση της ζωής τους με την επίκληση της υπηρεσιακής ανάγκης (κυκλοφορει και σε καραμέλα)εχει αποδειχτεί επιλήψιμη και έρχεται να συγκαλύψει την ανεπάρκεια και την ανικανότητα προγραμματισμού και οργάνωσης των αρμοδιων.