Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κώστας Κ.
Το εδάφιο 6 της παραγράφου 2 εφαρμόζεται και στους Δήμους (οι οποίοι σύμφωνα με τον Ν.3852/10 είναι ΝΠΔΔ); Εάν ναι, πως διασφαλίζεται η σύμφωνη γνώμη του φορέα προέλευσης και του φορέα υποδοχής; Μήπως ανοίγετε παράθυρο αθρόων και ανεξέλεγκτων αποσπάσεων (ειδικά στους Δήμους) που θα δημιουργήσει δυσλειτουργίες σε πολλές υπηρεσίες; Πως μπορείτε να υποχρεώσετε έναν αυτοδιοικούμενο οργανισμό (ΟΤΑ) να αποδεσμεύσει υποχρεωτικά έναν υπάλληλό του (ίσως και το μοναδικό στον κλάδο του) ή έναν άλλο ΟΤΑ να αναλάβει υποχρεωτικά τη μισθοδοσία κάποιων ακόμη υπαλλήλων άλλων φορέων που θα κριθούν προϊστάμενοι των υπηρεσιών του; Τι γίνεται εάν ο υπάλληλος υπηρετεί σε παραμεθόρια περιοχή και δεν έχει κλείσει η δεκαετία υποχρεωτικής παραμονής; Με το συγκεκριμένο εδάφιο δηλαδή μπορεί να έχουμε Διευθυντή σε ένα Δήμο ή και σε μία δημόσια υπηρεσία ο οποίος δεν θα έχει γνώση ούτε των Δημοτικών ή Τοπικών Κοινοτήτων της περιοχής ούτε του οργανογράμματος και του προσωπικού (διαχρονική γνώση) που υπηρετεί στην υπηρεσία που θα κληθεί να ασκήσει καθήκοντα προϊσταμένου. Πιστεύω ότι είναι αμφιλεγόμενη διάταξη και θα πρέπει να αφαιρεθεί ή να προσδιοριστεί επακριβώς σε ποιες υπηρεσίες αφορά.
 
 
A.E.
Η «κατάργηση» της επετηρίδας για την επιλογή προϊσταμένων είναι θετική και κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Θα μπορούσε αυτή η «κατάργηση» της επετηρίδας να ισχύει και για την συμμετοχή υπαλλήλων σε συλλογικά όργανα (π.χ. διάφορες επιτροπές). Σε πολλές επιτροπές, η νομοθεσία αναφέρει ως προσόν για την συμμετοχή σε αυτές τον βαθμό (π.χ. Α, Β, Γ). Πλέον και μετά τον Ν. 4024/2011, είναι ελάχιστοι αν όχι ανύπαρκτοι οι υπάλληλοι με βαθμό Α’, ενώ και οι Β’ βρίσκονται σε συνταξιοδοτικό προστάδιο. Ως εκ τούτου, γιατί να μην επιλέγει η Διοίκηση για την συμμετοχή υπαλλήλων σε συλλογικά όργανα υπαλλήλους νεώτερους και με περισσότερα προσόντα; Γιατί να θεωρείται κάποιος νεώτερος υπάλληλος ικανότερος ή αξιότερος για την θέση προϊσταμένου, αλλά όχι για μια επιτροπή; Για την ταυτότητα του λόγου, συνεπώς, θα πρέπει να τροποποιηθεί και η παροχημένη από την πράξη νομοθεσία.
 
 
Χρύσα
Θεωρώ ότι για να ηγηθεί κάποιος ενός οργανισμού πρέπει να έχει γνώσεις διοίκησης και κυρίως διοίκησης ανθρώπινων πόρων. Γι’ αυτό στη χώρα μας η ομαδική εργασία, η υποκίνηση του προσωπικού, η επιβράβευση, τα κίνητρα είναι άγνωστες λέξεις. Φυσικά να πληροί κάποια minimum κριτήρια όπως πτυχίο, γνώσεις χειρισμού Η/Υ, κάποια προϋπηρεσία, ευστροφία, υπομονή, αντοχή στην πίεση, αποδοτικότητα, συναισθηματική νοημοσύνη, ικανότητα συνεργασίας, καινοτόμες ιδέες, σωστή συμπεριφορά προς υφισταμένους και πολίτες κλπ. Αλήθεια γιατί κάποιος με ένα διδακτορικό είναι καλύτερος όταν δεν απασχολείται σε θέση ερευνητή ή κάποιος που γνωρίζει γαλλικά όταν δεν τα χρησιμοποιεί στον χώρο εργασίας ή κάποιος με 30 χρόνια προϋπηρεσίας και παλιά νοοτροπία;
 
 
Ι.Ι.
παρατηρηση: δεν θα πρέπει να ξεχνούν οι συντάκτες του νομοσχεδίου ότι :α.το ΣτΕ έχει αποφανθεί ξεκάθαρα ότι δεν μπορεί να συντρέχουν υποψηφιότητες για επιλογή μιας θέσης ευθύνης, υπαλλήλων διαφορετικών κατηγοριών, επι ίσοις όροις και θα πρέπει οι οργανισμοί να προβλέπουν το προβάδισμα των κατηγοριών και έτσι ελλείψει μιας κατηγορίας ( της προβαδίζουσας ) τότε επιλέγεται υπάλληλος απο κατηγορία που έπεται του προβαδίσματος κ.λ.π. η δυνατότητα κατάληψης θέσης ευθύνης απο υπάλληλο κατώτερης κατηγορίας είναι επιτρεπτή μόνον όταν δεν υπάρχει υπάλληλος ανώτερης κατηγορίας με τα σχετικά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα.Διότι αν δεν τηρηθεί αυτό τότε το νομοσχέδιο θα τελεί υπο ακύρωση και θα γίνονται συνέχεια προσφυγές και θα καθυστερεί η διαδικασία και οι προσφυγές θα γίνονται φυσικά δεκτές προς όφελος των προβαδιζουσών κατηγοριών ( και τις αξιοκρατίας φυσικά ) διότι οι αποφάσεις του ΣτΕ είναι τελεσίδικες και υποχρεωτικές για τα όργανα του κράτους καθώς είναι το ανώτερο όργανο σε θέματα διοικητικού δικαίου.
 
 
Ι.Α.
Με τις προτεινόμενες διατάξεις του εν λόγω άρθρου περιγράφεται η απόλυτη θεσμική αρπαχτή και ο «βιασμός» της όποιας εναπομείνασας ανεξαρτησίας και επαγγελματισμού της διοικήσεως από τους πολιτικούς προϊσταμένους – δλδ διάφορους κομματάρχες και τυχάρπαστους παρατρεχάμενους, δίκτυα τυπικά και άτυπα που λυμαίνονται το δημόσιο και άλλες «υγιείς δυνάμεις». Πώς επιχειρείται η νέα άλλωση του κράτους:1. Λήγουν με τα ΠΔ των νέων οργανισμών οι θητείες και των προϊσταμένων που κρίθηκαν για πρώτη φορά αξιοκρατικά στην διοικητική ιστορία του τόπου με το σύστημα επιλογής του Ν. 3839/2010. Προσοχή: λήγουν οι θετείες ΧΩΡΙΣ να προκηρύσσονται νέες κρίσεις για επιλογή προϊσταμένων (όχι τυχαία, η λέξη «κρίσεις» απουσιάζει πλήρως από το νομοθέτημα).2. Με την έκδοση των νέων οργανισμών ορίζουν προϊσταμένους όποιους θέλουν – κυριολεκτικά!3. Νέες «κρίσεις» θα γίνουν κάποτε στο μέλλον. Δηλαδή αφού εκδοθεί το σχετικό ΠΔ. Ας γνωρίζουμε ότι για να εκδοθεί αυτό απαιτείται ο Υπουργός που υπογράφει το σχέδιο ΠΔ να βρίσκεται ο ίδιος στη θέση του και κατά την δημοσίευσή του, αφού δλδ έχει γίνει ήδη η νομοτεχνική επεξεργασία από το Συμβούλιο της Επικρατείας (διαρκεί περίπου εξάμηνο, αν όλα πάνε καλά).4. Οι προϊστάμενοι θα είναι τόσο «προσωρινοί» όσο και η παραμονή όλων μας στον μάταιο τούτο κόσμο.5. Στο υπό έκδοση (λέμε τώρα..) ΠΔ η κανονιστικώς δρώσα διοίκηση κάνει ό,τι επιθυμεί. Μέχρι και καταργεί, τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, τα ΣΕΠ, το ΕΙΣΕΠ, όλα τα συλλογικά όργανα. Μονοπρόσωπο όργανο πλέον θα «επιλέγει» (είπαμε: «κρίσεις» τέλος!). Τα παραπάνω, που προκύπτουν από το υπό διαβούλευση «πόνημα» σημαίνουν: 1. Την θεσμοποίηση της αρπαχτής. Ο κανόνας επιμερισμού της «λείας», ο γνωστός μας ήδη ως 4-2-1 (ή 5-2-1, είναι δυναμικός κανόνας), θεσμοποιείται, παγιώνεται και μεταφέρεται και εντός της διοικητικής ιεραρχίας.2. Οι νέοι προϊστάμενοι των υπηρεσιών – ακόμα κι αν κάποιοι είναι άξιοι άνθρωποι – ορίζονται πλέον μέσα από μια διαδικασία που δεν έχει την παραμικρή επίφαση αξιοκρατίας, αντικειμενικότητας ή αξιοπιστίας. Τους εφτελίζετε – ακόμα και τους άξιους – και μόνο που τους επιλέγετε με αυτόν τον τρόπο.3. Υπογράφουν -λέει- και συμβόλαιο αποδότικότητας με βάση ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους. Με βάση ποια μετρήσιμα δεδομένα κύριοι? Έχουν οριστεί στόχοι, δείκτες μέτρησης, μετράμε το παραγόμενο έργο και τα αποτελέσματα των υπαλλήλων και των υπηρεσιών? Εφαρμόζεται κάποια σχετική διαδικασία? Προφανώς όχι! Επομένως, ανά διετία, όποιου Υπουργού του καπνίσει μπορεί να παύει όποιον προϊστάμενο θέλει… Και αυτό θα κάνει, αφού δεν επιλέχθηκε αξιοκρατικά αλλά αποτελεί επιλογή (βλ ρουσφέτι – για να μιλάω στη γλώσσα σας) του προηγούμενου. Καλά, παρουσιάζετε την πλήρη αποδιάρθρωση (για να μην πω άλλη λέξη και με κόψει καμιά λογοκρισία) ως «μεταρρύθμιση»? Πρόταση: Έγιναν πράγματα και πριν από την δική σας θητεία, τα οποία αξίζει να μην ξηλώσετε, δεν είναι ντροπή. Ο Νόμος 3839/2010 προβλέπει ήδη επαρκή μοριοδότηση για όσους έχουν αρκετά προσόντα. Προβλέπει και διαδικασία κρίσης και επιλογής που είναι κρυστάλινη και δεν υπόκειται σε λαθροχειρίες. Οι προϊστάμενοι που κρίνονται με αυτόν είναι πραγματικά περίφανοι ότι επελέγησαν αξιοκρατικά και χαίρουν εκτίμησης (προφανώς – και ατυχώς – όχι από εσάς, προς το παρόν τουλάχιστον). Προβλέπει δομημένη και δημόσια συνέντευξη των υποψηφίων, καθώς και γραπτή εξέταση όπου πραγματικά προκρίνεται ο καλύτερος.Βέβαια, ο νόμος αυτός «ταρακούνησε» τα κατεστημένα: οι Υπουργοί δεν μπόρεσαν να κάνουν προϊστάμενο τον κηπουρό τους (δικαίωμα που τους στέρησε κάποιος που οι ίδιοι ονομάζουν «κηπουρό»..) και χάθηκε ένα πεδίο άσκησης ρουσφετιών. Οι συντεχνίες του δημοσίου, διάφοροι συνδικάλες και παρεΐστικα δίκτυα αποστερήθηκαν «αντικείμενο εργασίας». Για αυτό και πολεμήθηκε. Πρώτα από τους προαναφερθέντες και τώρα – από ό,τι φαίνεται – από εσάς.Να μην σας κατηγορούμε βέβαια αδίκως, πλην όμως όταν θεσμοθετείτε την «διαίσθηση» ως μοναδικό – και μάλλον αλάθητο – κριτήριο, τί νομίζετε ότι κάνετε? Δεν περιγράφω άλλο…