Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Σταύρος Κυριαζής
1. Θα ήταν εξαιρετικά καθησυχαστικό, εάν ήσασταν στη θέση να μας διαβεβαιώσετε, ότι η εν λόγω ρύθμιση -υπό συγκεκριμένες συνθήκες και όρους- δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση!Για να κατανοήσετε όλοι τι ακριβώς εννοώ, σας παραθέτω ένα χαρακτηριστικό και εξόχως «διδακτικό» παράδειγμα (προς αποφυγήν)…http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=144307.Δυστυχώς, είναι φύσει αδύνατο να δοθούν τέτοιες εγγυήσεις, αφού η ιστορία μας διδάσκει πως συνήθως ο πολιτικός χρόνος είναι κατά πολύ συντομότερος του χρόνου εφαρμογής και ωρίμανσης κάθε επιχειρούμενης αλλαγής.Προφανώς και δεν πιστεύει κανείς ότι κάτι τέτοιο συμπεριλαμβάνεται στις προθέσεις του νομοθέτη (αυτό άλλωστε, θα ήταν αδιανόητο για την κοινωνία μας)!Αλλά η αδυναμία να αποκλεισθεί ένα ακραίο και ανεπιθύμητο φαινόμενο, φρονώ ότι καθιστά επικίνδυνη -τουλάχιστον- την εν λόγω ρύθμιση.Και ιδιαίτερα, όταν ορισμένοι μάλλον θα …εύχονταν να βρούν έτοιμη και ψηφισμένη μια τέτοια πρόβλεψη και «καλλιεργημένο» το τοπίο, ώστε να το εκμεταλλευθούν δεόντως! 2. Εκτός αυτού, με τις διατάξεις του άρθρου 7, αναβιώνει στη δημόσια διοίκηση και στον εργασιακό της χώρο, το φαινόμενο της «ιατρικοποίησης» (medicalization) της εργασίας. Οι επικίνδυνες αυτές θεωρήσεις αυτές μπορεί να γίνουν αντιληπτές ως προσεγγίσεις που στην ουσία υποστηρίζουν ότι η ιατρική παράγει «πειθήνια σώματα» (docile bodies) (βλ. Williams and Calnan, 1996).Επισημαίνεται, ότι πέρασαν ήδη 40 και πλέον χρόνια, που η σύγχρονη κοινωνιολογία με την οριστική καταδίκη του βιοιατρικού μοντέλου και την επικράτηση της ολιστικής προσέγγισης της υγείας και της ασθένειας, έχει απορρίψει την ως άνω πρακτική, ως αναχρονιστική και επικίνδυνη.Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της άποψης, η ιατρική παρεμβαίνει και επηρεάζει αρνητικά ολοένα και περισσότερες πτυχές του καθημερινού βίου, με σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες και με επιπτώσεις ακόμη και σε ασφαλιστικά ζητήματα (βλ. «κοινωνικός Καιάδας»). Για παράδειγμα, μπορεί κάλλιστα να δοθεί αφορμή σε εταιρίες, ώστε να ζητούν αυξημένα ασφάλιστρα προκειμένουν να ασφαλίζουν εργαζόμενους ή/και δεν θα αποζημιώνουν εργαζομένους, που θα αποτελούν στην πράξη τα θύματα ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. 3. Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι ότι η εν λόγω διάταξη καταστρατηγεί την ισχύουσα νομοθεσία περί Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, η οποία -σημειωτέον- επιτάσσεται από Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις. Για την ακρίβεια, η διάταξη «επιβουλεύεται» την ίδια την λειτουργία θεσμών, όπως η Ιατρική της Εργασίας, ο Τεχνικός Ασφάλειας, οι Επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας, αφού επιχειρείται η δια της πλαγιοκόπησης κατάργησή τους στην πράξη. 4. Τέλος, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός, ότι αρκετοί πρόθυμοι -που προφανώς «ορέγονται να βολευθούν» σε θέσεις ελεγκτικών επιτροπών ιατρονομικού τύπου- έσπευσαν να προτείνουν τροποποιήσεις της προκείμενης διάταξης, πράγμα που μπορεί εύκολα οποιοσδήποτε να διαπιστώσει διαβάζοντας προηγούμενα σχόλια.Είναι ηλίου φαεινότερον ότι το μόνο που στοχεύουν, είναι να την «φέρουν στα δικά τους μέτρα», δηλαδή όπως ακριβώς τους εξυπηρετεί.Καλό θα είναι λοιπόν, να προσεχθεί αυτό το τελευταίο, ώστε να μην τους γίνει τόσο εύκολα το …χατήρι (κάτι που εύλογα μπορεί να εκληφθεί και ως «ρουσφετάκι»).
 
 
gthomakos
Σύμφωνα με το άρθρο 153 του Δ.Υ Κώδικα «Δεν απολύεται ο υπάλληλος αν η ανικανότητα του επιτρέπει την άσκηση άλλων καθηκόντων».Συνεπώς θα πρέπει -το ερώτημα της Υπηρεσίας να αφορά – και η Υγειονομική επιτροπή να γνωμοδοτήσει όχι μόνο για το αν μπορεί να επανέλθει στα καθήκοντά του αλλά και για το εαν μπορεί να ασκήσει κάποια – όποια – άλλα καθήκοντα.
 
 
ΔΗΜΗΤΡΗΣ
Στο άρθρο 1 ΠΔ 24 ΦΕΚ53 ΤευχΑ12/3/12 που εξαιρεί την Υπηρεσία εξωτερικής Φρούρησης από τη διαδικασία αξιολόγησης. Προστίθενται στο τέλος του σε νέο εδάφιο τα εξής: «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η αξιολόγηση όσων υπαλλήλων κατέχουν τίτλους σπουδών ανώτερους από την κατηγορία και τον κλάδο στον οποίο υπηρετούν για να μεταταχθούν σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου κατόπιν αιτήσεώς τους για την καλλίτερη αξιοποίηση των προσόντων τους».
 
 
Χαράλαμπος Κατσούλας
Ποιός ο λόγος που δεν πραγματοποιείται η έκδοση του προβλεπόμενου από το Ν. 4024: «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο − βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012−2015» Προεδρικού Διατάγματος ύστερα από πρόταση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών, προκειμένου να αναγνωρισθεί για βαθμολογική και μισθολογική ένταξη η προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα μέχρι επτά (7) έτη.Είναι σαφές ότι έχουμε παραγωγή νομοθεσίας η οποία όμως ουδέποτε εφαρμόζεται στην πράξη από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία.Είναι λυπηρό το γεγονός ότι η καθιέρωση του ενιαίου μισθολογίου έγινε κατά τρόπο αδικαιολόγητα οριζόντιο, αλλά και ισοπεδωτικό μόνο προς τα κάτω, για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, δημιουργώντας την αίσθηση της τιμωρίας, και μάλιστα ενώ ο ίδιος Νόμος προσδίδει μια σειρά από δικαιώματα σε αυτούς όπως είναι η αναγνώριση της όποιας προϋπηρεσίας δεν εφαρμόζεται.Η ίδια η Πολιτεία μέσω των αρμόδιων φορέων της κωλυσιεργεί ΣΚΟΠΙΜΩΣ και αδρανεί χαρακτηριστικά μη επιτρέποντας την οποιαδήποτε δυνατότητα, ΝΟΜΙΜΗΣ νομοθετικά προβλεπόμενης αλλά και στα πλαίσια της όποιας έννοιας ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ έχει απομείνει στη χώρα μας, εξισορρόπησης των υπαρκτών και καθημερινά υφιστάμενων ΑΔΙΚΙΩΝ.
 
 
Κωνσταντίνος Σταμούλης
Δυστυχώς για άλλη μία φορά στο δημόσιο πρέπει να ισχύσει το δόγμα » πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Η κατάχρηση που μπορεί να γίνεται από ορισμένους υπαλλήλος δεν σημαίνει πως πρέπει να απογορεύσεουμε στους δημόσιους υπαλλήλους να ασθενούν. Στο φάκελο καθενός είναι εύκολο να φαίνεται ποιός ασθενεί και ποιός καταφεύγει συστηματικά στη λήψη αναρρωτικών. Επίσης η καλύτερρη οργάνωση των επιτροπών θα επιτρέψει την αποφυγή φαινομένων λήψης αναρρωτικών μαϊμού. Ατυχήματα εν ώρα υπηρεσίας δεν μπορούν να αποτελούν αιτία για απόλυση. Ο ίδιος υπάλληλος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άλλη θέση. Επίσης ρύθμιση ειδική θα πρέπει να γίνεται για τις περιπτώσεις εγκυμοσύνης. Μία αναπλήρωση της υπαλλήλου για τη διάρκεια της άδειας με συμβασιούχο ορισμένου χρόνου και ταυτόχρονη σημαντική μείωση των αποδοχών για παράδειγμα μπορεί να απέτρεπε πολλές εγκυμονούσες από τη λήψη μιας χωρίς λόγο άδειας.