Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κωνσταντίνος Σταμούλης
Δυστυχώς για άλλη μία φορά στο δημόσιο πρέπει να ισχύσει το δόγμα » πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Η κατάχρηση που μπορεί να γίνεται από ορισμένους υπαλλήλος δεν σημαίνει πως πρέπει να απογορεύσεουμε στους δημόσιους υπαλλήλους να ασθενούν. Στο φάκελο καθενός είναι εύκολο να φαίνεται ποιός ασθενεί και ποιός καταφεύγει συστηματικά στη λήψη αναρρωτικών. Επίσης η καλύτερρη οργάνωση των επιτροπών θα επιτρέψει την αποφυγή φαινομένων λήψης αναρρωτικών μαϊμού. Ατυχήματα εν ώρα υπηρεσίας δεν μπορούν να αποτελούν αιτία για απόλυση. Ο ίδιος υπάλληλος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε άλλη θέση. Επίσης ρύθμιση ειδική θα πρέπει να γίνεται για τις περιπτώσεις εγκυμοσύνης. Μία αναπλήρωση της υπαλλήλου για τη διάρκεια της άδειας με συμβασιούχο ορισμένου χρόνου και ταυτόχρονη σημαντική μείωση των αποδοχών για παράδειγμα μπορεί να απέτρεπε πολλές εγκυμονούσες από τη λήψη μιας χωρίς λόγο άδειας.
 
 
gthomakos
Πάντοτε υπήρχε η διάταξη που επέτρεπε – υποχρέωνε την Υπηρεσία να ελέγξει τον υπάλληλο που έκανε κατάχρηση των βραχυπρόθεσμων αναρρωτικών αδειών. Η ανικανότητα των προισταμένων να χρησιμοποιήσουν αυτό το «οπλο» όχι μόνο δεν καταγγέλεται όχι μόνο δεν τιμωρήθηκε αλλά ιδού τώρα καταλήγει να μεταφράζεται απο αβασάνιστα τεχνοκρατικά κεφάλια σε οριζόντια αυστηροποίηση του νόμου. Φαινεται ότι έχετε ενδόμυχα υιοθετήσει (για τους άλλους) την άποψη «πρώτα η Υπηρεσία μετά η ζωή». Η μονοήμερη αναρρωτική με Υπευθυνη δήλωση τουλάχιστον έως δυο φορές το χρόνο, και με υποχρεωτικό (έστω ενδεικτικό)έλεγχο απο την Υπηρεσία,επιβάλλεται για πολλούς λόγους που συνοψίζονται σε μια μόνο Αρχή.»Κέντρο του Νόμου πρέπει να είναι ο Ανθρωπος»
 
 
Σταύρος Κυριαζής
Θα ήταν εξαιρετικά ελπιδοφόρο, εάν ήσασταν στη θέση να μας διαβεβαιώσετε, ότι η εν λόγω ρύθμιση -υπό συγκεκριμένες συνθήκες και όρους- δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει και προς αυτήν την κατεύθυνση…Προφανώς και δεν είναι κάτι τέτοιο στις προθέσεις του νομοθέτη (άλλωστε, θα ήταν αδιανόητο για την κοινωνία μας), αλλά η αδυναμία να αποκλεισθεί ένα ακραίο και ανεπιθύμητο φαινόμενο, φρονώ ότι καθιστά επικίνδυνη-τουλάχιστον- την εν λόγω ρύθμιση!Ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ορισμένοι που προσεύχονται να βρούν «καλλιεργημένο» το τοπίο και ψηφισμένη μια τέτοια πρόβλεψη!Σας παραθέτω ένα διδακτικό παράδειγμα (προς αποφυγήν)…http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=144307.Χρειάζεται μεγάλη προσοχή για να καταπιάνεται κανείς με τόσο ευαίσθητες πτυχές, πράγμα που μάλλον δυσκολεύομαι να διακρίνω στο σχέδιο νόμου.
 
 
ΗΛΙΑΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ – ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ
Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο, αλλά θα πρέπει να γίνει κωδικοποίηση της νομοθεσίας, τουλάχιστον για τους βασικούς νόμους που διέπουν το δημόσιο (Ν.4024/11, Ν.4057/12, Ν.4093/12, Ν.3528/07, Ν.3584/07) Μία εναλλακτική λύση θα ήταν η «κωδικοποίηση» που προσφέρουν ιδιωτικές εταιρίες (επί αμοιβής-συνδρομής), να είναι δωρεάν για τους υπαλλήλους. Ας πληρώνει ΜΙΑ συνδρομή το Υπουργείο Διοκητικής μεταρρύθμισης και να έχουμε πρόσβαση όλοι οι υπάλληλοι με τον κωδικό μας.
 
 
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΙΟΥΜΠΑΣ
Η εκτροπή από κάθε κανόνα ορθολογισμού, διαφάνειας και κοινωνικής πολιτικής κορυφώνεται με αυτά που αναφέρονται και κυρίως με αυτά που δεν αναφέρονται στο συγκεκριμένο άρθρο. Τα ΝΠΙΔ ή ΝΠΔΔ έχουν στην πλειονότητα των περιπτώσεων συσταθεί με Νόμους του Ελληνικού Κοινοβουλίου (στην περίπτωση του ΚΕΘΕΑ και των άλλων φορέων για τις εξαρτήσεις ο πιο πρόσφατος Νόμος ψηφίστηκε μόλις τον… Μάρτιο). Εκεί υπάρχουν τεκμηριώσεις, υπάρχει η εμπειρία και η ίδια η αξιολόγηση της πολιτείας και της κοινωνίας. Δεν μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί επικοινωνιακά τα υπαρκτά περιστατικά παρέκκλισης (που σε τελευταία ανάλυση όταν υπάρχουν σηματοδοτούν την αποτυχία των μηχανισμών ελέγχου), για να δημιουργήσει ένα κανιβαλικό κλίμα, να οπλίσει στην συνέχεια το χέρι της εκτελεστικής εξουσίας με εξουσίες ζωής ή θανάτου των οργανισμών χωρίς να θέτει τα κριτήρια λήψης της όποιας απόφασης, κριτήρια κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά, επιστημονικά. Αυτή η απόλυτη και ανεξέλεγκτη εξουσία απαντάται μόνο στον ύπατο αρμοστή μιας αποικίας, όσο κι αν αυτή θέλει να λέγεται μεταμοντέρνα. Η «προχειρότητα» αυτή δεν μπορεί παρά να επιβεβαιώνει την διαφαινόμενη πρόθεση του Υπουργείου όχι να εξορθολογήσει ή να βελτιώσει τις δομές που παρέχουν υπηρεσίες στους πολίτες αλλά να καταστήσει ευχερέστερο το «έργο» του κατά περίπτωση υπουργού να τις οδηγήσει σε «ευ»θανασία.Θανάσης ΤζιούμπαςΠρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομέων ΚΕΘΕΑ