Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Κώστας Κ.
» Σε περίπτωση μη επανεπιλογής σε θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας ή πρόωρης λήξης της θητείας του, ο υπάλληλος ανακατατάσσεται στο βαθμό που αντιστοιχεί στο συνολικό χρόνο της υπηρεσίας του, συνυπολογιζομένου του χρόνου που διήνυσε σε θέση προϊσταμένου».Θεωρώ πως πρέπει να διευκρινιστεί ότι η επανεπιλογή αφορά στην ίδια ή στην αμέσως χαμηλότερη Θέση Ευθύνης και επίσης θεωρώ δίκαιο να προβλεφθεί κάποιος συντελεστής στην ανακατάταξη (π.χ. 1,8 για τους Διευθυντές και 1,4 για τους Προϊσταμένους) ο οποίος θα πολλαπλασιάζει τον χρόνο άσκησης των καθηκόντων της θέσεως ευθύνης από τον υπάλληλο (ας λάβουμε υπόψη και την εξοντωτική κατάταξη στους βαθμούς για το υφιστάμενο προσωπικό που επέβαλε το Ν. 4024/11).
 
 
ΠΕΤΡΟΣ
Συμφωνώ με το άρθρο, εφόσον γίνουν οι παρακάτω τροποποιήσεις.Παράγραφος…«1. α. Ως προϊστάμενοι Γενικής Διεύθυνσης επιλέγονται υπάλληλοι που έχουν τουλάχιστον είκοσι (20) έτη υπηρεσίας, έχουν ασκήσει καθήκοντα προϊσταμένου Διεύθυνσης ή Γενικής Διεύθυνσης και δεν έχουν προφανή απόκλιση από την υλοποίηση της στοχοθεσίας τα προηγούμενα έτη πριν την επιλογή τους. Δεν μπορεί να κριθεί για την κάλυψη θέσης προϊσταμένου Γενικής Διεύθυνσης υπάλληλος που αποχωρεί αυτοδικαίως από την υπηρεσία σε χρονικό διάστημα το οποίο είναι μικρότερο των τεσσάρων ετών κατά την πρώτη συνεδρίαση του αρμοδίου συλλογικού οργάνου.Παράγραφος…5. Υπάλληλοι οι οποίοι επιλέγονται ως προϊστάμενοι οργανικής μονάδας επιπέδου Τμήματος, αυτοτελούς Τμήματος και αυτοτελούς γραφείου και ανήκουν σε βαθμό κατώτερο του Βαθμού Β΄, με την τοποθέτηση τους κατατάσσονται στο Βαθμό Β΄. Υπάλληλοι, οι οποίοι επιλέγονται ως προϊστάμενοι οργανικής μονάδας επιπέδου Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης και ανήκουν σε βαθμό κατώτερο του Βαθμού Β΄, με την τοποθέτηση τους κατατάσσονται στο Βαθμό Β΄. Υπάλληλοι, οι οποίοι επιλέγονται ως προϊστάμενοι οργανικής μονάδας επιπέδου Γενικής Διεύθυνσης και ανήκουν σε βαθμό κατώτερο του Α΄, με την τοποθέτηση τους κατατάσσονται στο Βαθμό Α΄. Σε περίπτωση μη επανεπιλογής σε θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας ή πρόωρης λήξης της θητείας του, ο υπάλληλος ανακατατάσσεται στο βαθμό που αντιστοιχεί στο συνολικό χρόνο της υπηρεσίας του, συνυπολογιζομένου του χρόνου που διήνυσε σε θέση προϊσταμένου.
 
 
Πολυχρονιάδης Απ.
1. Να διευκρινιστεί στην παράγραφο 5 ότι αφορά σε ΝΠΔΔ πλην ΟΤΑ.2. Τα συμβόλαια αποδοτικότητας στους ΟΤΑ θα καταστήσουν όμηρους τους Διευθυντές στα παράλογα κριτήρια των Δημάρχων.3. Πιστεύω ότι η κρίση τήρησης των συμβολαίων αποδοτικότητας θα πρέπει να γίνεται ανά δυόμιση έτη για να συμβαδίζει με τις κρίσεις των υπηρεσιακών συμβουλίων (ουσιαστικά μία ενδιάμεση αξιολόγηση από τον πολιτικό προϊστάμενο πριν την νέα κρίση του υπηρεσιακού συμβουλίου.4. Η περίπτωση της «προφανούς απόκλισης» της παραγράφου 4 εάν δεν προσδιοριστεί επακριβώς (ή τουλάχιστον ποσοτικά με αντικειμενικό τρόπο) θα απασχολήσει εκατοντάδες υπαλλήλους και νομικούς μετά από δύο χρόνια και θα έχει μεγάλο κόστος σε χαμένες εργατοώρες και διοικητικές (εάν όχι δικαστικές) διεκδικήσεις.5. Γιατί η παράγραφος 6 αφορά μόνο τα υπουργεία; Ή θα περιλάβει όλους τους φορείς που υπάγονται στο Νόμο ή διαφορετικά θα πρέπει να καταργηθεί.6. Στην παράγραφο 7 θα πρέπει να προστεθούν και οι αντίστοιχες τροποποιήσεις του Ν.3584/07
 
 
Βασίλης
Διαπιστώνεται μεγάλος επιθυμία των νέων υπαλλήλων για προαγωγή και ανάληψη θέσεων ευθυνών. Μεγάλη υπερεκτίμηση των πολλών τίτλων σπουδών. Όλοι οι νέοι, λόγω του μεγάλου χρόνου ανεργίας συνεχίζουν τις σπουδές τους αποκτώντας συνεχώς τίτλους και γνώσεις τις οποίες είναι αμφίβολο αν θα τις χρησιμοποιήσουν ποτέ. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για όσους κάνοντας χρήση εκπαιδευτικών αδειών μεγάλης διάρκειας και αυξάνουν τα προς αναρρίχηση προσόντα τους ενώ οι συνάδελφοί τους εργάζονται και αποδίδουν. Το δημόσιο μη μπορώντας να κάνει ουσιαστική κρίση και για να αποφύγει πιθανές αδικίες αυξάνει το βάρος των τυπικών προσόντων έναντι των ουσιαστικών. Διαπιστώθηκε όμως ότι οι πολλοί νέοι υπάλληλοι με την ανάληψη της υπηρεσίας τους γίνονται πολύ σύντομα ¨διαμαρτυρόμενοι ¨ για το τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας τους, εκφράζουν συνεχώς νέες – ιδανικές γι΄ αυτούς ιδέες, όλα τους φταίνε με αποτέλεσμα και η απόδοσή τους να είναι περιορισμένη. Ο γρήγορος τρόπος ανάληψης θέσεων ευθύνης δηλώνει την άγνοια του τρόπου λειτουργίας μιας μεγάλης υπηρεσίας, τις διαδικασίες και τα προβλήματα που θα κληθεί αντιμετωπίσει. Είναι ασύλληπτα μεγάλη η εμπειρία που αποκτάται από κάποιον προϊστάμενο που εκτελεί ουσιαστικά τα καθήκοντά του. Και σήμερα οι περισσότεροι προϊστάμενοι κατέχουν αρκετούς τίτλους σπουδών, έχουν αρκετά χρόνια προϋπηρεσίας και διαφοροποιούνται από την όρεξη που εκτελούν τα καθήκοντά τους, την οργανωτικότητα , την αποδοτικότητα, τη διάθεση να ενημερώνονται και την ικανότητα για διοίκηση. Εδώ πρέπει να δοθεί το βάρος.
 
 
Ι.Α.
Με τις προτεινόμενες διατάξεις του εν λόγω άρθρου περιγράφεται η απόλυτη θεσμική αρπαχτή και ο «βιασμός» της όποιας εναπομείνασας ανεξαρτησίας και επαγγελματισμού της διοικήσεως από τους πολιτικούς προϊσταμένους – δλδ διάφορους κομματάρχες και τυχάρπαστους παρατρεχάμενους, δίκτυα τυπικά και άτυπα που λυμαίνονται το δημόσιο και άλλες «υγιείς δυνάμεις». Πώς επιχειρείται η νέα άλλωση του κράτους:1. Λήγουν με τα ΠΔ των νέων οργανισμών οι θητείες και των προϊσταμένων που κρίθηκαν για πρώτη φορά αξιοκρατικά στην διοικητική ιστορία του τόπου με το σύστημα επιλογής του Ν. 3839/2010. Προσοχή: λήγουν οι θετείες ΧΩΡΙΣ να προκηρύσσονται νέες κρίσεις για επιλογή προϊσταμένων (όχι τυχαία, η λέξη «κρίσεις» απουσιάζει πλήρως από το νομοθέτημα).2. Με την έκδοση των νέων οργανισμών ορίζουν προϊσταμένους όποιους θέλουν – κυριολεκτικά!3. Νέες «κρίσεις» θα γίνουν κάποτε στο μέλλον. Δηλαδή αφού εκδοθεί το σχετικό ΠΔ. Ας γνωρίζουμε ότι για να εκδοθεί αυτό απαιτείται ο Υπουργός που υπογράφει το σχέδιο ΠΔ να βρίσκεται ο ίδιος στη θέση του και κατά την δημοσίευσή του, αφού δλδ έχει γίνει ήδη η νομοτεχνική επεξεργασία από το Συμβούλιο της Επικρατείας (διαρκεί περίπου εξάμηνο, αν όλα πάνε καλά).4. Οι προϊστάμενοι θα είναι τόσο «προσωρινοί» όσο και η παραμονή όλων μας στον μάταιο τούτο κόσμο.5. Στο υπό έκδοση (λέμε τώρα..) ΠΔ η κανονιστικώς δρώσα διοίκηση κάνει ό,τι επιθυμεί. Μέχρι και καταργεί, τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, τα ΣΕΠ, το ΕΙΣΕΠ, όλα τα συλλογικά όργανα. Μονοπρόσωπο όργανο πλέον θα «επιλέγει» (είπαμε: «κρίσεις» τέλος!). Τα παραπάνω, που προκύπτουν από το υπό διαβούλευση «πόνημα» σημαίνουν: 1. Την θεσμοποίηση της αρπαχτής. Ο κανόνας επιμερισμού της «λείας», ο γνωστός μας ήδη ως 4-2-1 (ή 5-2-1, είναι δυναμικός κανόνας), θεσμοποιείται, παγιώνεται και μεταφέρεται και εντός της διοικητικής ιεραρχίας.2. Οι νέοι προϊστάμενοι των υπηρεσιών – ακόμα κι αν κάποιοι είναι άξιοι άνθρωποι – ορίζονται πλέον μέσα από μια διαδικασία που δεν έχει την παραμικρή επίφαση αξιοκρατίας, αντικειμενικότητας ή αξιοπιστίας. Τους εφτελίζετε – ακόμα και τους άξιους – και μόνο που τους επιλέγετε με αυτόν τον τρόπο.3. Υπογράφουν -λέει- και συμβόλαιο αποδότικότητας με βάση ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους. Με βάση ποια μετρήσιμα δεδομένα κύριοι? Έχουν οριστεί στόχοι, δείκτες μέτρησης, μετράμε το παραγόμενο έργο και τα αποτελέσματα των υπαλλήλων και των υπηρεσιών? Εφαρμόζεται κάποια σχετική διαδικασία? Προφανώς όχι! Επομένως, ανά διετία, όποιου Υπουργού του καπνίσει μπορεί να παύει όποιον προϊστάμενο θέλει… Και αυτό θα κάνει, αφού δεν επιλέχθηκε αξιοκρατικά αλλά αποτελεί επιλογή (βλ ρουσφέτι – για να μιλάω στη γλώσσα σας) του προηγούμενου. Καλά, παρουσιάζετε την πλήρη αποδιάρθρωση (για να μην πω άλλη λέξη και με κόψει καμιά λογοκρισία) ως «μεταρρύθμιση»? Πρόταση: Έγιναν πράγματα και πριν από την δική σας θητεία, τα οποία αξίζει να μην ξηλώσετε, δεν είναι ντροπή. Ο Νόμος 3839/2010 προβλέπει ήδη επαρκή μοριοδότηση για όσους έχουν αρκετά προσόντα. Προβλέπει και διαδικασία κρίσης και επιλογής που είναι κρυστάλινη και δεν υπόκειται σε λαθροχειρίες. Οι προϊστάμενοι που κρίνονται με αυτόν είναι πραγματικά περίφανοι ότι επελέγησαν αξιοκρατικά και χαίρουν εκτίμησης (προφανώς – και ατυχώς – όχι από εσάς, προς το παρόν τουλάχιστον). Προβλέπει δομημένη και δημόσια συνέντευξη των υποψηφίων, καθώς και γραπτή εξέταση όπου πραγματικά προκρίνεται ο καλύτερος.Βέβαια, ο νόμος αυτός «ταρακούνησε» τα κατεστημένα: οι Υπουργοί δεν μπόρεσαν να κάνουν προϊστάμενο τον κηπουρό τους (δικαίωμα που τους στέρησε κάποιος που οι ίδιοι ονομάζουν «κηπουρό»..) και χάθηκε ένα πεδίο άσκησης ρουσφετιών. Οι συντεχνίες του δημοσίου, διάφοροι συνδικάλες και παρεΐστικα δίκτυα αποστερήθηκαν «αντικείμενο εργασίας». Για αυτό και πολεμήθηκε. Πρώτα από τους προαναφερθέντες και τώρα – από ό,τι φαίνεται – από εσάς.Να μην σας κατηγορούμε βέβαια αδίκως, πλην όμως όταν θεσμοθετείτε την «διαίσθηση» ως μοναδικό – και μάλλον αλάθητο – κριτήριο, τί νομίζετε ότι κάνετε? Δεν περιγράφω άλλο…