Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Σαραντής Δ.
Είναι άκρως απαράδεκτη, εγκληματική και πέρα από έννοια λογικής, νομιμότητας, κράτους δικαίου η διάταξη περί διαθεσιμότητας λόγω ασθένειας. Εφόσον κάποιος αποδεδειγμένα (με πλήρη ιατρικό φάκελο) πάσχει από κάποιο δυσίατο ή ανίατο νόσημα (καρκίνος, αυτοάνοσα, εργατικά ατυχήματα κλπ.) οποιαδήποτε δημοκρατική πολιτεία πρέπει να σταθεί αρωγός στον πολίτη και να του παρέχει όλες τις δυνατότητες μια αξιοπρεπούς διαβίωσης και θεραπείας. Σκεφτείτε να τον απολύει κιόλας; Πόσες ασθένειες σήμερα δεν αποδίδονται στο στρες;Η διάταξη βιάζεται να «αποτελειώσει» ασθενείς υπό θεραπεία. Ο εμπνευστής της διάταξης προκαλεί φόνο «εκ προ μελέτης». Θυμίζει τακτικές στη ναζιστική Γερμανία όπου οι ασθενείς δεν είχαν θέση στον κοινωνικό ιστό και έπρεπε να εξοντώνονται. 1) Είναι βέβαιο η εργασιακή ανασφάλεια και η ψυχολογική πίεση του ασθενούς χειροτερεύει την κατάστασή τους, καθώς επίσης μπορεί να κάνει τη θεραπεία όχι τόσο αποδοτική (όταν ξέρεις ότι μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου). 2) Πολλοί ασθενείς θα αναγκάζονται ουσιαστικά να επιστρέψουν στη δουλειά τους αν και δεν έχει ολοκληρωθεί η αγωγή τους υπό τον φόβο της διαθεσιμότητας με ολέθριες συνέπειες για την υγεία τους και την θεραπεία τους. 3)Πολλές θεραπείες είναι πολύμηνες και πολυδάπανες 4)Πολλές ασθένειες υποτροπιάζουνε (το στρες και η κούραση είναι επιβαρυντικοί παράγοντες) 5)Πώς θα πληρώνει ένας απολυμένος το κόστος μιας ακριβής θεραπείας;
 
 
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Α.
«αφού ληφθούν υπόψη οι εμπειρίες του»Θα ήθελα να αναφερθώ στην προυπηρεσία και την αναγνώρισή της από το δημόσιο.Είναι πολλοί οι δημόσιοι υπάλληλοι που περιμένουν εναγωνίως το Π.Δ. σχετικά με την αναγνώριση της προυπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα ώστε έμπειροι υπάλληλοι που εισέρχονται στο δημόσιο να έχουν την ίδια αντιμετώπιση με όσους δεν έχουν δουλέψει ποτέ.Το παράλογο της υπόθεσης είναι ότι η προυπηρεσία από ΔΕΚΟ και ΝΠΙΔ αναγνωρίζεται για όσους μετατάσσονται στο στενό δημόσιο τομέα ενώ δεν αναγνωρίζεται για όσους προσλαμβάνονται με ΑΣΕΠ!!!Η αναγνώριση προυπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να συμπεριληφθεί στο παρόν σχέδιο νόμου.
 
 
mdedi
Γιατί οι γνωματεύσεις βάσει των οποίων δίνονται οι άδειες πρέπει να προέρχονται αποκλειστικά από ιατρούς Δημοσίων Νοσοκομείων; Και από που κι ως που είναι λογικό να επιβάλλεται να εγχειρίζονται οι Δημόσιοι Υπάλληλοι μόνο σε Δημόσια Νοσοκομεία; Είναι παράνομη η ιδιωτική υγεία στην χώρα μας; Ούτως η άλλως οι ιδιωτικές κλινικές αδειοδοτούνται λειτουργικά από τους αρμόδιους φορείς της Κεντρικής Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης, κατά συνέπεια τηρούν τις νόμιμες προδιαγραφές παροχής υπηρεσιών υγείας.Είναι απαράδεκτο να στερείται από τους Δημοσίους Υπαλλήλους η πρόσβαση στις ιδιωτικές κλινικές εφόσον την επιθυμούν και έχουν την σχετική οικονομική δυνατότητα.Λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης της Δημόσιας Υγείας στην χώρα μας μία τέτοια ρύθμιση μάλλον ως βασανιστήριο και τιμωρία μπορεί να εκλειφθεί.Εκτός και αν οι συντάκτες του σχεδίου νόμου υπονοούν ότι οι ιατροί των ιδιωτικών μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας είναι στο σύνολο τους διεφθαρμένοι και η γνωματεύσεις τους αναξιόπιστες σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους του Δημοσίου οι οποίοι είναι εκ προοιμίου πλήρως αξιόπιστοι…Είναι προφανές ότι ο γνωματεύων ιατρός πρέπει να έχει την νομική ευθύνη της γνωμάτευσης του και τις αντίστοιχες επιπτώσεις σε περίπτωση ηθελημένου λάθους ασχέτως αν υπηρετεί στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιώς ή στο ιδιωτικό Metropolitan και προς αυτή τη κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί το όποιο νέο νομικό πλαίσιο.Υποτίθεται ότι αυτού του τύπου οι νομοθετικές ρυθμίσεις έχουν σκοπό τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Δημοσίου και όχι την αναπαραγωγή του μέχρι σήμερα κουτοπόνηρου τρόπου λειτουργίας όπου ο ελεγχόμενος δημόσιος υπάλληλος ή πολίτης θεωρείται εκ προοιμίου απατεώνας με αποτέλεσμα αυτός με την σειρά του να εκλαμβάνει το κράτος ως καταπιεστή που πρέπει – και δικαιούται ηθικά – να τον ξεγελάσει παντοιοτρόπως.Αν αυτή η λογική δεν αλλάξει θα συνεχιστεί ο κύκλος της διαφθοράς. Είναι λίγο ως πολύ προφανές ότι ο καθένας θα προσπαθήσει να καλύψει το πρόβλημα υγείας του όσο καλύτερα μπορεί και να εξασφαλίσει την αναγκαία πιστοποίηση μέσω της γνωστής μικρού μεγέθους ταχυδρομικής συσκευασίας (φακελάκι).Αυτή η κριτική ισχύει λίγο ως πολύ για όλα τα άρθρα του σχεδίου νόμου που ορίζουν ότι το 2013 σε μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μία κατηγορία εργαζομένων απαγορεύεται να αναζητήσει τις υπηρεσίες υγείας που επιθυμεί.
 
 
ΕΥΑ
Σωστή η πρόταση της Κυριακής Σ. Να τηρείται όμως αυστηρά το ΙΑΤΡΙΚΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ στις δημόσιες υπηρεσίες, το οποίο υπάρχει στην ιατρική δεοντολογία, δεν υπάρχει όμως στη Δημόσια Διοίκηση. Στο νομοσχέδιο πρέπει να προστεθεί διάταξη που θα προβλέπει αναζήτηση ευθυνών και ποινή σε περίπτωση διαρροής ιατρικών δεδομένων από τον φακέλο του υπαλλήλου (προϊστάμενος, μέλη υπηρεσιακών συμβουλίων..). Επίσης, να διασφαλιστεί το δικαίωμα, ώστε σε περίπτωση που ο υπάλληλος επικαλεστεί λόγο υγείας σε κάποιο αίτημα, π.χ. μετακίνηση, άδεια χωρίς αποδοχές (πλην της μετ’ αποδοχών αναρρωτικής) βάσει νόμου να μην είναι υποχρεωμένος να αναφέρει το πρόβλημα υγείας του είτε προφορικά, είτε σε αίτηση προς τον προϊστάμενο ή τα υπηρεσικά συμβούλια. Ενδεχομένως, να εξεταστεί πρόβλεψη για εξαιρετικές περιπτώσεις μεταδοτικών νοσημάτων. Γενικότερα, η νοοτροπία στο δημόσιο σχετικά με τον χειρισμό των ιατρικών δεδομένων των υπαλλήλων παραπέμπει κατευθείαν στο μεσαίωνα. Είναι ανάγκη στο νομοσχέδιο αυτό να καλυφθεί το νομοθετικό κενό με βάση τα σύγχρονα δεδομένα της προστασίας της προσωπικότητας.
 
 
Ιωάννα Τσίγκανου
Η εξουσιοδότηση για έκδοση ΠΔ που παρέχει το άρθρο 4 του νομοσχεδίου είναι πολύ γενική και αόριστη και δεν θέτει κριτήρια για την κατάργηση, συγχώνευση ή αναμόρφωση των φορέων που αφορά αυτή η εξουσιοδότηση καθώς και την κατάργηση, αντικατάσταση ή τροποποίηση κάθε νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης σχετικής με τη σύσταση, την οργάνωση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες των φορέων αυτών. Ως εκ τούτου το άρθρο αυτό αντίκειται στο άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος. Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξουδετερώνεται η νομοθετική λειτουργία της Βουλής και πλήττεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η ως άνω αοριστία επιπλέον αντανακλάται και στο γεγονός ότι δεν προσαρτάται ως όφειλε το παράρτημα στο υπό διαβούλευση σώμα του νομοσχεδίου. Εαν το άρθρο διατηρηθεί και εφαρμοστεί ως έχει η σκοπούμενη οργάνωση της δημόσιας διοίκησης δε θα ευοδωθεί. Αντίθετα κάθε οργανική μονάδα του δημοσίου θα βρίσκεται στο έλεος συγκυριακών επιτροπών που θα αποφασίζουν με αδιαφανή κριτήρια για την τύχη της και κατ’ επέκτασιν για τη νέα φυσιογνωμία της δημόσιας διοίκησης. Ιωάννα Τσίγκανου – Μαρία Θανοπούλου