Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Αποστόλης
Πρέπει άμεσα να καταργηθεί η αυτοδίκαιη αργία, ειδικά αυτές τις εποχές όπου κανένας δεν εμπιστεύεται κανένα. Είμαι Μηχανικός σε Τεχνική Υπηρεσία. Μήπως γνωρίζετε πόσο εύκολο είναι να κατηγορηθώ για μία μεγάλη σειρά από παράλογες ευθύνες τις οποίες ο Νόμος μου έχει φορτώσει γιατί απλά κάποιος έπρεπε να τις έχει; Πιστεύω ότι έχετε περάσει στην άλλη πλευρά της ασυδοσίας όπου η δαμόκλειος σπάθη δρα αποτρεπτικά για την ανάληψη της οποιαδήποτε πρωτοβουλίας από πλευράς του υπαλλήλου. Γνωρίζω πολλούς υπαλλήλους που το τελευταίο διάστημα σταμάτησαν να παράγουν και ασχολούνται αποκλειστικά με το να προσπαθούν να καλύψουν τα νότα τους έναντι οποιασδήποτε κατηγορίας μπορεί να τους απαγγελθεί. Όποιος έχει μπλέξει έστω και μία φορά με τη δικαιοσύνη (χωρίς να φταίει στο παραμικρό) μπορεί να καταλάβει που μπορεί να οδηγήσει αυτή η απαράδεκτη κατάσταση που υφιστάμεθα και αυτός ο πρωτοφανής ψυχολογικός πόλεμος που γίνεται ειδικά σε όσους έχουν θέσεις ευθύνης (όπως γιατροί, μηχανικοί κλπ).
 
 
ΧΑΡΗΣ ΔΡΙΚΟΣ
Κύριε Υπουργέ Όπως γνωρίζεται, ως λαός είμαστε δικομανείς. Ανά έτος υποβάλλονται γύρω στις 250.000 μηνύσεις. Βλέπουμε τηλεόραση και ο καθείς που διαπράτει μια αξιόποινη πράξη (βλ. Βουλευτής Γερμενής εναντίον Δημάρχου Αθηναίων και των αστυνομικών του) απειλεί ως πράξη εκβιασμού, με μηνύσεις προκειμένου να απεμπλακεί απο απο μία εγκληματική πράξη πλημελληματικού ή κακουργηματικού χαρακτήρα. Υπάλληλοι κυρίως ελεγκτικών μηχανισμών (πολεοδομιών, εφοριών, Δασαρχείων κ.λ.π) είναι βορρά εναντίον κάθε επιτήδιου αφού με μια ΄καταγγελία ή μία μήνυση ακόμη και για εξύβριση τίθεται σε αυτοδίκαιη αργία. Φανταστείτε ακόμη και μεταξύ υπαλλήλων (έχει γίνει ακόμη και αυτό) να αλληλομηνύονται ως πράξη αντιπερισπασμού….τότε θα εξολοθρευτεί όλο το Δημόσιο. Νομίζω οτι πρέπει να ξαναδείτε το θέμα του τεκμηρίου της αθωότητος ειδικά για τα πλημελλήματα αλλά και σε ότι αφορά αυτά που είναι κατηγορίες εκτός Υπηρεσίας,αλλα και να αποσύρετε ορισμένα υποκειμενικά αδικήματα όπως αναξιοπρεπή συμπεριφορά. Δηλαδή θα φτάσουμε στο σημείο να φοβόμαστε τη πεθερά μας αν χωρίσουμε τη κόρη της, ή τη γυναίκα μας. Σας θυμίζω ότι υπάρχουν και κληρονομικές διαφορές μεταξύ 1ου βαθμού συγγένειας και υποβάλλονται γι΄αυτό το λόγο πάρα πολλές μηνύσεις. Ειδικά τώρα ξέρουν πως μπορεί κάποιος να σκοτώσει ένα Δημόσιο Υπάλληλο!!!!! Ακόμη και σεις εάν ήσασταν Δ.Υ. (Τώρα απολαμβάνεται πλήρη ασυλία)θα είχατε πρόβλημα εάν σε μια υποτιθέμενη διαφωνία σας με τη Χρυσή αυγή σας έκανε μήνυση ο Κος Κασιδιάρης όπως τις υποβάλλουν με το κιλό!!!!Για την ιστορία σας αναφέρω ένα δικό μου παράδειγμα, Νοίκιαζα μαζί με τα τρία αδέλφια μου το πατρικό μου ως επαγγελματικό χώρο, αγοράζει ο μισθωτής το 1 μερίδιο απο έναν αδελφό μου που είχε ανάγκη και μας στέλνει εξώδικο ότι δεν μας πληρώνει ενοίκιο επειδή είναι συνιδιοκτήτης και δήθεν δαπάνησε χρήματα για επισκευή του σπιτιού μου παρόλο που υπήρχε έγυρη συμφωνία ανάληψης υποχρέωσης εξόδων απ΄αυτόν. Στη προσπάθειά μας να του πουμε ότι είναι παράνομη η πράξη του μας απείλησε με μηνύσεις για διάφορες ανυπόστατες πράξεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα χάνω το πατρικό μου σπίτι για να έχω δουλειά για να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Ετσι όπως μας έχετε εκτεθειμένους θα είμαστε βούτυρο στο ψωμί κάθε επίτήδιου!!!!
 
 
Δημήτρης
Η αυτοδίκαιη αργία δεν μπορεί να επιβάλλεται για πλημεληματικού χαρακτήρα αδικήματα, τα οποία είναι άσχετα με την υπηρεσιακή δραστηριότητα του δημόσιου υπαλλήλου.
 
 
ΧΡΗΣΤΟΣ
Πρέπει οπωσδήποτε να εξαιρεθούν ορισμένα επαγγέλματα από το νέο πειθαρχικό, διότι αν εφαρμοστεί σε αυτά, τότε το ελληνικό κράτος πολύ σύντομα θα αρχίσει να αναρωτιέται που πήγαν οι υπάλληλοι του, οι οποίοι άνετα θα μπορούν να πέφτουν θύματα ψευδών καταμηνύσεων και να πηγαίνουν σπίτι τους.Τρανταχτά παραδείγματα οι Εξωτερικοί Φρουροί των φυλακών και οι σωφρονιστικοί οι οποίοι έχουν να κάνουν με ποινικούς κρατούμενους καθημερινά, οι οποίοι θα τους καταγγείλουν για ένα σωρό ψευδή πράγματα και θα τους στέλνουν σπίτι τους για πλάκα.Όμοια και για τους αστυνομικούς.Δεν πρόκειται για κατηγορίες απλών δημοσίων υπαλλήλων, που έρχονται σε καθημερινή επαφή με απλούς νομοταγείς πολίτες.Πρόκειται για τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής του μετώπου της Πολιτείας απέναντι στο έγκλημα.Η λύση βρίσκεται στην εξαίρεσή τους από τα νέα πειθαρχικά συμβούλια και τους νέους πειθαρχικούς κανόνες.Για αυτούς πρέπει να ισχύει και στο μέλλον, ότι ίσχυε στο παρελθόν και να επανενεργοποιηθούν τα παλιά πειθαρχικά συμβούλιά τους.Δεν μπορεί να βγαίνουν σε αργία έτσι απλά, όλοι αυτοί οι ένστολοι που δέχονται βροχή τις μηνύσεις κάθε ημέρα, από τους εγκληματίες που πιάνουν ή που φρουρούν, μόνο και μόνο επει΄δή αυτοί οι τελευταίοι θέλουν να τους κάνουν κακό, για λόγους εκδίκησης, επειδή τους έπιασαν ή τους φρουρούν για να μην ξαναβλάψουν τους υπόλοιπους πολίτες.Είναι απλά άδικο και παράλογο.Σκεφτείτε το!
 
 
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΜΑΣΚΟΣ
Αξιότιμε κ. Υπουργέ, Με αφορμή τη συγκεκριμένη τροποποίηση του άρθρου 103 του Υπαλληλικού Κώδικα Υ.Κ.. το οποίο σημειωτέον έχει εφαρμογή και στη ΔΕΗ ΑΕ σύμφωνα με τα οριζόμενα στο ν. 4093/2012, παρακαλούμε όπως λάβετε υπόψη τα ακόλουθα σχόλιά μας για ενδεχόμενη πρόσθετη τροποποίηση του εν λόγω άρθρου. 1. Στο εδάφιο α’ της παρ. 2 του άρθρου 103 του Υ.Κ. ορίζεται ότι υπάλληλος, ο οποίος τέθηκε σε αργία στις περιπτώσεις α’ έως γ’ της παρ. 1 του ίδιου ως άνω άρθρου, ασκεί εκ νέου τα καθήκοντά του αν αθωωθεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση. Κατόπιν αυτού και με δεδομένο ότι για τις περιπτώσεις β’ και γ΄ προβλέπεται υπό προϋποθέσεις η αναστολή της θέσης σε αυτοδίκαιη αργία, ανακύπτει το ερώτημα πότε θα λήξει η αργία στην οποία τέθηκε μισθωτός συνεπεία της προαναφερόμενης περίπτωσης α΄ της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ., εφόσον εκδοθεί από το ποινικό δικαστήριο καταδικαστική απόφαση, η οποία δεν δικαιολογεί, κατά την κρίση του αρμόδιου πειθαρχικού συμβουλίου, την επιβολή της πειθαρχικής ποινής της οριστικής απόλυσης του μισθωτού. Από τα παραπάνω καθίσταται αντιληπτό ότι υφίσταται κενό νόμου και επιπλέον ότι ο μισθωτός δεν μπορεί να παραμένει σε καθεστώς αργίας και να συνεχίζεται επί μακρόν ή επ’ αόριστον η καταβολή μειωμένων αποδοχών, παρότι αυτός δεν θα παρέχει την εργασία του, γεγονός καθόλα ασύμφορο για μια ανώνυμη εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο, όπως η ΔΕΗ ΑΕ. 2. Η γραμματική διατύπωση της διάταξης της περ. α΄ της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ. ορίζει ότι τίθεται αυτοδίκαια σε αργία «ο υπάλληλος που στερήθηκε την προσωπική του ελευθερία ύστερα από πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή ένταλμα προσωρινής κράτησης». Επομένως, κατά την άποψή μας, απαραίτητη προϋπόθεση για να τεθεί ο μισθωτός σε αυτοδίκαιη αργία είναι, σύμφωνα με τη γραμματική διατύπωση του νόμου, να στερήθηκε εν τοις πράγμασι την προσωπική του ελευθερία (φυσική παρουσία στη φυλακή) και όχι να του επιβλήθηκε ποινή στερητική της ελευθερίας. Ως εκ τούτου, παραμένοντας στη γραμματική διατύπωση του νόμου, δεν μπορεί να τεθεί σε αργία μισθωτός στον οποίο επιβλήθηκε μεν στερητική της ελευθερίας ποινή, μετατράπηκε δε αυτή σε χρηματική ή και σε κοινωφελή εργασία, ή ανεστάλη η εκτέλεσή της, ή παραγράφηκε και δεν εκτελέστηκε κατά τα ειδικώς οριζόμενα στο άρθρο 2 του ν.4043/2012, καθόσον εν προκειμένω δεν συντρέχει η ως άνω προϋπόθεση της πραγματικής αποστέρησης της ελευθερίας.Παρά ταύτα, εάν ο μισθωτός τίθεται σε αυτοδίκαιη αργία συνεπεία και των προαναφερόμενων περιπτώσεων, ανακύπτει το αναφερόμενο στην παρ. 1 του παρόντος ερώτημα που αφορά τη λήξη αυτής. Ενδεικτικά αναφέρεται το παράδειγμα μισθωτού στον οποίο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης έξι μηνών με αναστολή εκτέλεσής της, η οποία επιπλέον παραγράφηκε εκ του ν. 4043/2012 και συνεπώς η μη εκτελεσθείσα για το λόγο αυτό απόφαση τέθηκε στο αρχείο. Επιπρόσθετα δε, ο πειθαρχικός έλεγχος του εν λόγω μισθωτού ολοκληρώθηκε, έχοντας ληφθεί υπόψη η ποινική καταδικαστική απόφαση από το αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο, το οποίο δεν έκρινε το μισθωτό απολυτέο, αλλά του επέβαλε πειθαρχική ποινή προσωρινής παύσης. Εάν η αυτοδίκαιη αργία του ν.4093/12 ισχύει και στην περίπτωση του υπόψη μισθωτού, τίθεται το ερώτημα πότε θα λήξει αυτή ώστε να επανέλθει ο μισθωτός στα καθήκοντά του, δεδομένου ότι εν προκειμένω δεν αναμένεται έκδοση αθωωτικής δικαστικής απόφασης.Συνεπώς θα ήταν δόκιμο η συγκεκριμένη διάταξη να τροποποιηθεί ως εξής «τίθεται αυτοδίκαια σε αργία ο υπάλληλος που στερήθηκε εν τοις πράγμασι την προσωπική του ελευθερία ύστερα από πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια απόφαση ποινικού δικαστηρίου ή ένταλμα προσωρινής κράτησης». Επιπροσθέτως των ανωτέρω θέτουμε υπόψη σας και τον προβληματισμό μας όσον αφορά το άρθρο 105 του Υ.Κ. στη διάταξη του οποίου ορίζονται οι αποδοχές που θα λαμβάνει υπάλληλος που τέθηκε σε αργία και το οποίο άρθρο έχει εφαρμογή και στη ΔΕΗ ΑΕ. Στην παρ. 2 του άρθρου 105 του Υ.Κ., όπως αυτό ισχύει σύμφωνα με το ν. 4057/12 ορίζεται ότι καταβάλλεται κατ’ εξαίρεση το 1/4 των αποδοχών για την περίπτωση του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 103.Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 103, όπως ίσχυε σύμφωνα με το ν. 4057/12, αφορούσε την περίπτωση υπαλλήλου που παραπέμφθηκε αμετάκλητα σε ποινικό δικαστήριο. Το άρθρο 103 του ως άνω νόμου αντικαταστάθηκε όμως με την περίπτωση 1 της υποπαραγράφου Ζ3 άρθρου πρώτου του ν. 4093/12, της οποίας το δεύτερο εδάφιο αφορά την περίπτωση υπαλλήλου κατά του οποίου εκδόθηκε ένταλμα προσωρινής κράτησης και στη συνέχεια ήρθη η προσωρινή κράτησή του ή αντικαταστάθηκε με περιοριστικούς όρους. Μετά την πλήρη αναμόρφωση της παραγράφου 1 του άρθρου 103 του Υ.Κ με το ν. 4093/12, θα πρέπει να υπάρξει και αντίστοιχη αναμόρφωση του άρθρου 105 του Υ.Κ. ώστε να διασαφηνίζεται πλήρως η βούληση του νομοθέτη για την περίπτωση εκείνη που οι τελούντες σε αργία θα λαμβάνουν εξαιρετικά μόνο το ¼ των αποδοχών τους, το οποίο δεν προκύπτει με σαφήνεια κατά την ισχύουσα διατύπωση της διάταξης του νόμου.Επιπλέον στο εδάφιο 2 της παρ. 2 του άρθρου 105 του Υ.Κ., όπως αυτό ισχύει σύμφωνα με το ν. 4057/2012, ορίζεται ότι «Το υπόλοιπο των αποδοχών του ή μέρος αυτού μπορεί να αποδοθεί στον υπάλληλο, μετά από αιτιολογημένη απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου, εφόσον δεν τεθεί σε αργία σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 103 ή απαλλαγεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση». Δεδομένου ότι το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 103 του Υ.Κ., όπως ίσχυε σύμφωνα με το ν. 4057/2012, όριζε «Ο υπάλληλος ασκεί εκ νέου τα καθήκοντά του αν αθωωθεί με τελεσίδικη αθωωτική απόφαση», μετά την πλήρη αναμόρφωση της εν λόγω διάταξης με το ν. 4093/2012, εύλογα τίθεται προβληματισμός ποιο είναι το τελευταίο εδάφιο αυτής, στο οποίο αναφέρεται η ως άνω διάταξη του άρθρου 105 του Υ.Κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΜΑΣΚΟΣΓΕΝΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΠΟΡΩΝΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ Α.Ε.