Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
Δήμητρα
Για τις περιπτώσεις 3β,3γ και 3δ θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και ο ιδιώτης γιατρός καθώς και η ιδιωτικη κλινική. Πολλοί άνθρωποι νοσηλεύονται ή χειρουργούνται ή γεννάνε σε ιδιωτικά νοσοκομεία καθώς ο γιατρός που τους παρακολουθεί δεν εργάζεται σε δημόσιο νοσοκομείο αλλά σε ιδιωτική κλινική.Και πολλές φορές αναγκάζονται να πάνε σε ιδιωτικό γιατί είναι μεγάλη η λίστα αναμονής για μία επέμβαση στα δημόσια.Για ποιο λόγο να γίνεται διάκριση του γιατρού που δουλεύει σε δημόσιο νοσοκομείο από αυτόν που εργάζεται σε ιδιωτικό; Και στις δύο περιπτώσεις δεν πρόκειται για γιατρούς πτυχιούχους με άδεια άσκησης επαγγέλματος; Με αυτή τη λογική θα πρέπει να γίνονται δεκτές και οι εξετάσεις-γνωματεύσεις (π.χ. μανγητικές) μόνο από δημόσια νοσοκομεία!..
 
 
ΧΡΗΣΤΟΣ
Το θέμα των αδειών δεν πρέπει να εξετάζεται με ελαφρότητα και ο καθένας δεν πρέπει να βγάζει το άχτι του πάνω στους δημόσιους υπάλληλους.Προτάσεις:Να μην αλλάξει το καθεστώς των αδειών στο ελάχιστο, αλλά να γίνεται καλύτερος έλεγχος της ανάγκης παράτασής τους. 1.Να παραμείνουν οι 4 ημέρες με υπεύθυνη δήλωση, αφού πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν κάποιους που ασθενούν τελευταία στιγμή πριν να πάνε στην δουλειά, να διατηρήσουν την υγεία τους, χωρίς να τρέχουν σε νοσοκομεία. Το νόημα σε αυτό βρίσκεται στο ότι όποιος ασθενεί για μια ημέρα (π.χ. με διάρροια)θα αναγκάζεται χωρίς την υπεύθυνη δήλωση να λαμβάνει «ψεύτικες» περισσότερες ημέρες ασθένειας από ένα νοσοκομείο, που θα έχουν ακόμη μεγαλύτερο κόστος για την εργασία του και το δημόσιο. Επιπλέον, οι γιατροί δεν θα ασχολούνται με τις σοβαρές περιπτώσεις ασθενών, αλλά με τις ουρές όσων έχουν για μια ημέρα διάρροια, εμετό ή κάτι άλλο που μπορεί με μια ημέρα ανάπαυση με υπεύθυνη δήλωση να περάσει, χωρίς να ξοδευτεί μελάνι, χαρτί και κυρίως ιατρικές εργατοώρες.2. Προσοχή χρειάζεται στις περιπτώσεις των εγκύων και της επαπειλούμενης εγκυμοσύνης.Εκεί δεν πρέπει να αλλάξει το παραμικρό.Ποιός και πώς θα δικαιολογηθεί απέναντι σε μια έγκυο μεγάλης ηλικίας (αφού πλέον στο δημόσιο έμπαιναν όλοι σε μεγάλη ηλικία-ειδικά οι καθηγήτριες και οι γιατρίνες, καθώς και οι άλλες επιστημόνισσες, η οποία έχασε το παιδί της και ίσως και την δική της ζωή ή υγεία, εξαιτίας της ανοησίας κάποιου που δεν προέβλεψε το δίκαιο και λογικό για εκείνην.Πώς θα μεγαλώσει το παιδί της αν την βγάλουμε σε άδεια άνευ αποδοχών, μετά τον ένα χρόνο απουσίας?Έτσι εξαφανίζεται εντελώς ο κοινωνικός χαρακτήρας του κράτους μας και φτάνουμε σε καταστάσεις ντροπής.Εσείς που συνεχώς λέτε ότι αντιγράφετε τα προοδευμένα κράτη, γιατί δεν αντιγράφετε την Σουηδία και την Φινλανδία, ώστε να δώσετε ίδιους μήνες άδειας και στον πατέρα?Επίσης μήπως επιτέλους πρέπει να δώσετε στην μητέρα και ιδιαίτερα στην ανύπαντρη τα επιδόματα που δίνουν αυτές οι χώρες για κάθε παιδί.2700 για την ανύπαντρη μάνα στην Σουηδία.Εδώ κωφεύουμε και πάμε να τους κόψουμε και το δικαίωμα να είναι κοντά στο παιδί που μόλις έφεραν στον κόσμο?Και πώς θα μεγαλώσει αυτό?με αυτόματο πιλοτο?γιατί νταντά με τα 490-580 των νεοδιόριστων και τα 800 των παλαιότερων δεν βλέπω να μπορούν να προσλάβουν ούτε στα παραμύθια.3.Πολύ σωστή και δεν πρέπει να αλλάξει η ακόλουθη παράγραφος:«Στον υπάλληλο που είναι ασθενής ή χρειάζεται να αναρρώσει, χορηγείται αναρρωτική άδεια με αποδοχές τόσων μηνών όσα είναι τα έτη της υπηρεσίας του, από την οποία αφαιρείται το σύνολο των αναρρωτικών αδειών που τυχόν έχει λάβει μέσα στην προηγούμενη οκταετία. Αναρρωτική άδεια χορηγούμενη χωρίς διακοπή δεν μπορεί να υπερβεί τους δώδεκα (12) μήνες. Χρόνος υπηρεσίας τουλάχιστον έξι (6) μηνών θεωρείται ως πλήρες έτος. Υπάλληλος ο οποίος δεν έχει συμπληρώσει χρόνο υπηρεσίας έξι (6) μηνών, δικαιούται να λάβει τις βραχυχρόνιες άδειες που προβλέπονται».4.Οι άδειες (αναρρωτικές και μη)ένοπλων και ένστολων υπηρεσιών, είτε οι υπάλληλοι τους ανήκουν στο πολιτικό προσωπικό (π.χ. Εξωτερικοί Φρουροί Φυλακών), είτε στα σώματα ασφαλείας (αστυνομία, στρατό, λιμενικό κλπ)δεν πρέπει να αλλάξουν στο ελάχιστο.Πρέπει να εξαιρεθούν και να συνεχίσουν να ακολουθούν το παλαιό καθεστώς.Αρκετό λούκι τραβάνε οι άνθρωποι, λόγω της λειψανδρείας.Ας μην τους λιώσουμε κιόλας.Μόνο χαμένο θα βγει το κράτος και η δημόσια και εθνική ασφάλεια, αν τους αλλάξουμε τα φώτα.Εκείνοι άλλωστε είναι οι τελευταίοι που θα μπορούσαν να είναι πολυκοπανατζήδες, λόγω του ιδιόμορφου καθεστώτος υπό του οποίου εργάζονται (χωρίς δικαίωμα απεργίας και με αυστηρό έλεγχο παρουσίας τους στην δουλεία τους).Άλλωστε αν αλλάξουμε το παραμικρό σε αυτούς θα είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι σήμερα πάσχει η εθνική μας ασφάλεια.5.Οι άδειες από ιδιώτη γιατρό να γίνουν 8 (4+4).6.Οι άδειες μετά από εισαγωγή σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσοκομείο να είναι, αναλόγως της σοβαρότητας της πάθησης ή της επέμβασης έως δύο έτη με αποδοχές για τα απλά νοσήματα και έως 3 με αποδοχές για τα δυσίατα (καρκίνος, σοβαρά εγκεφαλικά, χρόνιες παθήσεις κλπ).Ακολούθως να γίνεται εξέταση από επιτροπή και να κρίνεται η παράταση της άδειας για όσο κρίνει η επιτροπή αναγκαίο ώστε να γυρίσει χρήσιμος και υγιείς πίσω στην δουλειά του ο εργαζόμενος.Αλλιώς θα δούμε κωμικοτραγικές καταστάσεις εργαζόμενων σε επικίνδυνα και ανθυγιεινά επαγγέλματα (εξωτερικοί φρουροί φυλακών, σωφρονιστικοί υπάλληλοι, νοσοκόμες κλπ), οι οποίοι εκτίθενται στις σοβαρότερες ασθένειες, όπως aids, φυματίωση, ηπατίτιδα, πνευμονίες, H1N1 κλπ, να αρρωσταίνουν εξαιτίας της εργασίας τους και στο τέλος η ίδια η Υπηρεσία να τους ευχαριστεί στέλνοντας τους σπίτι χωρίς χρήματα και ουσιαστικά σπρώχνοντας τους στον θάνατο.Δεν είναι ξεφτίλα για ένα σύγχρονο δυτικό κράτος αυτό?Οι διατάξεις που πάτε να περάσετε στοχεύουν στους καρεκλοκένταυρους δημόσιους υπάλληλους των γραφείων αλλά θα αποτελέσουν πλήγμα για σοβαρούς τομείς εργασίας, όπως οι Φυλακές, τα Νοσοκομεία, ο Στρατός και η Αστυνομία.
 
 
Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία
Από την πρώτη γραμμή της υπό αντικατάστασης παρ. 2 του άρθρου 7 του Κ.Δ.Π.Υ και ΝΠΔΔ προτείνουμε να εξαλειφθεί ο όρος φυσική καταλληλότητα διότι έρχεται σε αντίθεση με την παρ. 1 του άρθρου 7 του Κώδικα (ν. 3528/2007) η οποία αναφέρει: «1. Υπάλληλοι διορίζονται όσοι έχουν την υγεία που τους επιτρέπει την εκτέλεση των καθηκόντων της αντίστοιχης θέσης. Η έλλειψη φυσικών σωματικών δεξιοτήτων δεν εμποδίζει το διορισμό, εφόσον ο υπάλληλος, με την κατάλληλη και δικαιολογημένη τεχνική υποστήριξη, μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης. Ειδικές διατάξεις για το διορισμό ατόμων με αναπηρία δεν θίγονται.» Βάσει των ανωτέρω η παρ. 2 προτείνεται να διατυπωθεί ως εξής: ««2. Η υγεία των υποψήφιων υπαλλήλων να ασκήσουν τα καθήκοντα της αντίστοιχης θέσης, πιστοποιούνται από δημόσιο νοσοκομείο ή άλλο δημόσιο φορέα παροχής υγειονομικής περίθαλψης με βάση παραπεμπτικό έγγραφο, στο οποίο περιγράφονται από την υπηρεσία, σε γενικές γραμμές, τα καθήκοντα της θέσης που πρόκειται να καταληφθεί.»
 
 
ΓB
Στον ιδιωτικό τομέα μπορείς να συνεννοηθείς με τον εργοδότη σου χωρίς να υπάρχουν οριζόντιες διατάξεις για όλους, αλλά μετράει η ατομική προσφορά του καθενός και ανταμοίβεται αναλόγως. Η αβεβαιότητα πια για απόλυση υπάρχει παντού. Στο Δημόσιο ισχύουν μόνο οριζόντιοι νόμοι για όλους και έτσι απογοητεύεις και αυτούς που δουλεύουν πραγματικά και παραπάνω απο τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης είναι ότι δεν γίνεται σωστός καταμερισμός της εργασίας σε όλους με ευθύνη προϊσταμένων και πολιτικής ηγεσίας, που προστατεύουν κάποιους, ενώ άλλους τους φορτώνουν μέχρι τελικής πτώσης. Πέρα από αυτό φανταστείτε το κόστος για τη δημόσια υγεία αν για κάθε ίωση πάνε οι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι στα νοσοκομεία σε μέρα εφημερίας για να μην πληρώσουν τον ιδιώτη γιατρό, αφού πια σπάνια σε δέχονται δωρεάν με διάφορες προφάσεις. Θα παραλύσει το δημόσιο σύστημα υγείας και το κόστος θα είναι μεγαλύτερο από το υποτιθέμενο κόστος της απουσίας των υπαλλήλων από την εργασία τους λόγω της περιττής αναρρωτικής άδειας.
 
 
Αναστασία Αρχοντίδου
Στο άρθρο 5Τα πιστοποιητικά υγείας προτείνω να ανανεώνονται ανά πενταετία όπως συμβαίνει για τα πιστοποιητικά υγείας για τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος (π.χ.γενικές εξετάσεις αίματος, θώρακος, ψυχική υγεία κ.λ.π.). Το βρίσκω απαραίτητο διότι οι δημόσιοι υπάλληλοι σε καθημερινή βάση συναλλάσονται με δεκάδες πολίτες (ειδικά στα γκισέ). Στο άρθρο 6Σχετικά με τις αναρρωτικές άδειες προτείνω να υπάρχουν κυρώσεις όχι μόνο για τον υπάλληλο αλλά και για τον θεράποντα ιατρό ο οποίος χορηγεί ψευδείς αναρρωτικές άδειες ζημιώνοντας το ασφαλιστικό ταμείο του υπαλλήλου και κατ’ επέκταση το δημόσιο. Στο άρθρο 2Εφόσον επρόκειτο να εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα στο οποίο θα καθορίζονται τα προσόντα των προϊσταμένων, προτείνω στο ίδιο Προεδρικό Διάταγμα να καθοριστεί ο τρόπος αναγνώρισης επταετούς εργασίας στον ιδιωτικό τομέα συναφούς αντικειμένου με τον κλάδο του υπαλλήλου στο δημόσιο, διότι απ’ το 2011 που ψηφίστηκε ο ν. 4024 δεν έχει διευθετηθεί το θέμα. Εκτιμώ ότι είναι αρκετοί οι δημόσιοι υπάλληλοι οι οποίοι επιθυμούν να αναγνωρίσουν επταετίες και θα βοηθηθούν και τα ασφαλιστικά ταμεία διότι με την αναγνώριση θα πρέπει να πληρωθούν εισφορές επτά ετών στα ασφαλιστικά ταμεία του δημοσίου. (π.χ. υπάλληλος Διοικητικού – Λογιστικού ο οποίος έχει κωλημένα ένσημα στον ιδιωτικό τομέα ως λογιστής ή βοηθός λογιστή να μπορεί να αναγνωρίσει την επταετία του η οποία είναι συναφής με τον κλάδο του) Γενική παρατήρησηΣε κανένα άρθρο δεν βρήκα αναφορά για τον τρόπο αντιμετώπισης υπαλλήλων οι οποίοι δεν πιάνουν τους στόχους, είτε εσκεμένα, είτε λόγω έλλειψης προσόντων. Θα υπάρξει ειδική μέριμνα και χρόνος βελτίωσης τους? (είτε με επιμορφωτικά σεμινάρια, είτε ένα εξάμηνο προσαρμογής στα νέα δεδομένα? Δεν είναι εύκολο να αλλάξουν εργασιακές συνήθειες χρόνων και νοοτροπίες)