Βλέπετε τα σχόλια που σχετίζονται με την ομάδα λέξεων που επιλέξατε.
 
ΚΑΣΑΠΙΔΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ
Για να μπορέσει να εφαρμοστεί η παράγραφος 2β θα πρέπει να υπάρξει πρώτα ένας μηχανισμός / τρόπος πρόσβασης σε μονάδα Δημόσιου Νοσοκομείου ανά πάσα στιγμή που ένας υπάλληλος μπορεί να ασθενήσει (εκτός φυσικά από την επίσκεψη στα Επείγοντα των νοσοκομείων που δεν προορίζονται για απλή ασθένεια) διότι ο κανονικός μηχανισμός κλεισίματος ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία δεν εξασφαλίζει φυσικά άμεσο ραντεβού.
 
 
Βαϊα Ακριβοπούλου
διάβασα τα περισσότερα σημεία του Νόμου και με προβλημάτισε το εξής. Συμβαίνει κάποιες φορές για λόγους ανωτέρας βίας όπως π.χ. αρρώστησε ξαφνικά το παιδί σου, να πρέπει να απουσιάσεις από την εργασία σου ξαφνικά. Τι μπορεί να κάνει κανείς στην περίπτωση αυτή, δεδομένου ότι για να κάνει χρήση κανονικής αδείας, θα πρέπει να την έχει πρωτοκολλήσει και να έχει εγκριθεί από πριν, άρα δεν μπορεί να καλύψει την έκτακτη απουσία, αναρρωτική με υπεύθυνη δήλωση που υπήρχε, δεν υφίσταται πλέον και επομένως? Ειδικά για περιπτώσεις μονογονεϊκών οικογενειών με μικρά παιδιά είναι δύσκολα. Πως αντιμετωπίζει ο υπάλληλος αυτήν την περίπτωση και είναι δικαιολογημένη η απουσία του έστω και άνευ αποδοχών? Επιπλέον προβλέπεται κάτι για μονογονεικές οικογένειες?
 
 
ΓB
Στον ιδιωτικό τομέα μπορείς να συνεννοηθείς με τον εργοδότη σου χωρίς να υπάρχουν οριζόντιες διατάξεις για όλους, αλλά μετράει η ατομική προσφορά του καθενός και ανταμοίβεται αναλόγως. Η αβεβαιότητα πια για απόλυση υπάρχει παντού. Στο Δημόσιο ισχύουν μόνο οριζόντιοι νόμοι για όλους και έτσι απογοητεύεις και αυτούς που δουλεύουν πραγματικά και παραπάνω απο τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Το πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης είναι ότι δεν γίνεται σωστός καταμερισμός της εργασίας σε όλους με ευθύνη προϊσταμένων και πολιτικής ηγεσίας, που προστατεύουν κάποιους, ενώ άλλους τους φορτώνουν μέχρι τελικής πτώσης. Πέρα από αυτό φανταστείτε το κόστος για τη δημόσια υγεία αν για κάθε ίωση πάνε οι χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι στα νοσοκομεία σε μέρα εφημερίας για να μην πληρώσουν τον ιδιώτη γιατρό, αφού πια σπάνια σε δέχονται δωρεάν με διάφορες προφάσεις. Θα παραλύσει το δημόσιο σύστημα υγείας και το κόστος θα είναι μεγαλύτερο από το υποτιθέμενο κόστος της απουσίας των υπαλλήλων από την εργασία τους λόγω της περιττής αναρρωτικής άδειας.
 
 
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΕΦΑΝΗΣ
Άρθρο 165,1: Η εμμονή στην επάνδρωση των υγειονομικών επιτροπών από ιατρούς δημοσίων νοσοκομείων είναι αναχρονιστική. Επίσης, οι ιατροί των νοσοκομείων είναι πλέον πάρα πολύ λίγοι σε αριθμό για να ασχολούνται με αλλότρια καθήκοντα όπως η συμμετοχή σε υγειονομικές επιτροπές. Επίσης, δεν έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση για αυτό το έργο.2β: Με ποία κριτήρια, ιατροί, θα γνωματεύουν για την απόλυση υπαλλήλου;2γ: Οι μεγάλη πλειοψηφία των ψυχικών νόσων απαιτούν αναρρωτική άδεια άνω των δέκα ημερών. Άρα, όλοι σχεδόν οι ασθενείς με ψυχική νόσο θα παραπέμπονται σε υγειονομικές επιτροπές.2δ: Θα ήταν ενδιαφέρον να μας αναφέρει ο συντάκτης του παρόντος αν υπάρχει στη διεθνή Ιατρική βιβλιογραφία κατάλογος με νοσήματα που να πληρούν αυτό το κριτήριο.2η: Δεν είμαι νομικός, αλλά η φράση «Οι γνωματεύσεις των επιτροπών αυτών υπόκεινται σε προσφυγή στις επιτροπές του άρθρου 166 του παρόντος μόνο εκ μέρους της υπηρεσίας, …» εκτός από αντιδημοκρατική, ενδεχομένως, να είναι και αντισυνταγματική.
 
 
Χριστίνα
Είναι άδικο στο όνομα κάποιων υπαλλήλων που συστηματικά κάνουν κατάχρηση αναρρωτικών αδειών και οι οποίοι σαφώς είναι γνωστοί στους προϊσταμένους τους (συνεπώς οι τελευταίοι θα μπορούσαν να ενημερώνουν και τις αντίστοιχες επιτροπές για στοχευμένους ελέγχους) να τιμωρείται το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων. Όσον αφορά τις αναρρωτικές άδειες με υπεύθυνη δήλωση, (στα γραφεία που έχω υπηρετήσει και πιστεύω γενικά στο σύνολο) στατιστικά οι υπάλληλοι κάνουν χρήση κατά μέσο όρο 2 ημερών το χρόνο, πράγμα αρκετά λογικό αφού λίγο πολύ όλοι στη διάρκεια ενός έτους, είναι δυνατό να ασθενήσουν με κάτι που δε χρήζει άμεσης γνωμάτευσης γιατρού (διάρροια, απλή αδιαθεσία, πονοκέφαλος, κλπ). Επιπρόσθετα, είναι πολυτέλεια πλέον η επίσκεψη στον γιατρό αφού λόγω ΕΟΠΥΥ το πιο πιθανό είναι να έχει συμπληρώσει τις επιτρεπόμενες ώρες και έτσι να χρειαστεί να πληρώσεις, ενώ είναι τεράστια η αναμονή και η ταλαιπωρία στα νοσοκομεία για κάτι απλό (ενδεχομένως και οικονομικά ασύμφορη αν χρειαστεί να μεταβείς με ταξί σε νοσοκομείο που εφημερεύει μακριά, εκτός αν είναι προτιμητέο να καλούμε ασθενοφόρο ή να οδηγούμε άρρωστοι). Πολύ σωστή η διάταξη που καταργεί το δικαίωμα του υπαλλήλου να λαμβάνει αναρρωτική άδεια σε μήνες ίση με τα χρόνια που εργάζεται.